خواجگان: تفاوت بین نسخه‌ها

از دایره المعارف فرق اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو
 
(یک نسخهٔ میانی توسط کاربر مشابهی که نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
+
از [[صوفیه جنیدیه]]. <ref> [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص312</ref>
از [[جنیدیه (از صوفیه)|جنیدیه]]. <ref> [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص312</ref>
+
  
 
[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «طریقه خواجگان دنباله طریقه [[خواجه یوسف همدانی]] (440ـ 535 هـ. ق) و [[خواجه عبدالخالق غجدوانی]] (م:575 هـ. ق) است. [[خواجه مرامِ اویسی]] داشت. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص64</ref>
 
[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «طریقه خواجگان دنباله طریقه [[خواجه یوسف همدانی]] (440ـ 535 هـ. ق) و [[خواجه عبدالخالق غجدوانی]] (م:575 هـ. ق) است. [[خواجه مرامِ اویسی]] داشت. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص64</ref>

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۴۴

از صوفیه جنیدیه. [۱]

مدرسی چهاردهی می نویسد: «طریقه خواجگان دنباله طریقه خواجه یوسف همدانی (440ـ 535 هـ. ق) و خواجه عبدالخالق غجدوانی (م:575 هـ. ق) است. خواجه مرامِ اویسی داشت. » [۲]

لویی ماسینیون در دائرة المعارف الاسلامیة می نویسد: «از جنیدیه، فرقه ای ناشی شده که امروزه به سه طریقه مهم: خواجگان (پیروان یوسف همدانی م:1140م)، کبراویه (پیروان کبری (م:1221م) و قادریه تقسیم می شوند. و برخی به این سه طریقه، طریقه های چَشتیه و رفاعیه مدنیه (که بعدها شاذلیه شد) را اضافه کرده اند و آن ها را پنج طریقه اولیه دانسته اند. » [۳]

لویی ماسینیون ایشان را طریقتی فارسی معرفی کرده و می نویسد در ترکستان انتشار دارند. وی این فرقه را همان یسویه برمی شمارد، در حالی که در شرح یسویه این فرقه را شعبه ای از خواجگان معرفی می کند. [۴]

پانویس

  1. فرهنگ فِرَق اسلامی، محمد جواد مشکور، ص312
  2. سلسله های صوفیه ایران، مدرسی چهاردهی، ص64
  3. دائرة المعارف الاسلامیة، ج15، ص175
  4. دائرة المعارف الاسلامیة، ج15، ص187