احمدیه (از فرق صوفیه یمن)

از دایره المعارف فرق اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۰ توسط Admin (بحث | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو

ازصوفیه در عسیر

این فرقه از فرق شاذلیه بوده و منسوب به سید احمد بن ادریس فاسی است. اولاد او در عسیر سلطنت داشته اند. در تهامه و عسیر این فرقه احمدیه نامیده می شوند و نام دیگر آنان ادریسیه و خضریه است. [۱]

وفات سید احمد بن ادریس فاسی را دائرة المعارف الاسلامیة، سال 1737میلادی نقل کرده است که ظاهراً صحیح آن 1837 است.

احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی(م:1253 ه-ق) از طریق خضیریه،وردشاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجاد کنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام احمدیه و گاه با نام ادریسیه گروه بندی می شوند. ادریسیه طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازند.محمد بن علی سنوسی،عثمان مرغنی و ابراهیم رشید، سه تن از مریدان برجسته احمد بن ادریس بودند که خود طریقه های جداگانه را به وجود آوردند.

ابراهیم رشید (م:1291ه-ق) شاگرد دیگر ابن ادریس که از قبیله شائقیه بود، شاخه رشیدیه را در سودان بنیان نهاد.البته این رشیدیه را باید از رشیدیه مراکشی که از سنت شاذلی پیروی می کند و توسط احمد بن یوسف ملیانی(م:931ه-ق) شکل گرفته است و به همین سبب یوسفیه نیز نامیده می شود،متمایز دانست. برادرزاده ابراهیم،محمد بن صالح(م:1327ه-ق) نیز در 1304 هجری قمری صالحیه را به وجود آورد که از طریق تعالیم محمد گولید(م:1918میلادی) در سومالی پیروان بسیار یافت. احمدیه یکی از زیر شاخه های رشیدیه، طایفه دیگری است که خودرا منسوب به احمدبن ادریس می داند و توسط فردی مصری به نام محمد بن احمد دندروی(م:1328ه-ق)ایجاد گردید. این طایفه در سودان و در طول سواحل شرقی آفریقا، از شمال سومالی تا تانزانیا منتشر است.[۲]

پانویس

  1. دائرة المعارف الاسلامیة، ج2، ص292 / ملوک العرب، امین ریحانی، ج1، ص278
  2. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج15، ص465