هشامیه (از مشبّهه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۴

2019-07-18T08:14:33Z

Admin در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۵۶

2019-07-09T13:56:29Z

Admin در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۵۴

2019-07-09T13:54:17Z

Aabbc84: «هشامیه (از مشبّهه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-25T08:28:58Z

«هشامیه (از مشبّهه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «از مشبّهه. بیان الادیان، ابوالقاسم بلخی، ص86 / التبصیر فی الدین، ...» ایجاد کرد

2015-05-25T08:28:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از مشبّهه. <ref> بیان الادیان، ابوالقاسم بلخی، ص86 / التبصیر فی الدین، ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[مشبّهه]]. <ref> [[بیان الادیان]]، [[ابوالقاسم بلخی]]، ص86 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص39 / [[التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع]]، [[محمد ملطی شافعی]]، ص24 / [[جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة]]، [[امیر مهنا]] و [[علی خریس]]، ص216 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص267 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص58 / [[الفرق الاسلامیة(کرمانی)|الفرق الاسلامیة]]، [[شمس الدین محمد کرمانی]]، ص44 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص84 / [[الفرق و الجماعات و المذاهب الاسلامیة]]، [[صلاح ابوسعود]]، ص66 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص465 / [[فرهنگ نامه فرقه های اسلامی]]، [[شریف یحیی الامین]]، ص290 / مجالس، [[شیخ مفید]]، ج1، ص30 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص143 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص106و112 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 و 353 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص674 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص279</ref>

ایشان پیروان هشام بن حکم می باشند.

[[مطهر مقدسی]] ایشان را از [[مشبّهه]] به شمار آورده است. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج 5، ص140</ref> درحالی که [[ابوالحسن اشعری]]، هشام بن حکم را از [[مجسّمه]] دانسته و آرای مفصلی را به وی نسبت داده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص282</ref>

ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] علیه السلام می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[ اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان [[ اهل سنت]]، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>

به عنوان مثال [[عبدالقاهر بغدادی]] درباره اندیشه وی می نویسد: «وی معبود خود را به انسان تشبیه می کرد و می پنداشت خدا هفت وجب ـ به اندازه وجب های خودش ـ می باشد [معلوم نیست وجب هشام مراد است یا وجب خدا] و این که خدای سبحان دارای حدّ و نهایت است. بلند و عریض و عمیق است. رنگ و طعم و بو دارد. از او حکایت شده که خدا را مانند شمش نقره و یا لؤلؤ گرد می دانست.» <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص239</ref>

[[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ضمن فرقه [[شیطانیه]] در ردّ این گونه مسائل می نویسد: «در کلمات و روایات کثیره ائمه علیهم السلام قول به تشبیه و تجسیم نیست و بعکس شدیداً با این توهّم مبارزه کرده اند. بنابراین ممکن نیست که [[مؤمن الطاق]] و اشباه او همانند هشام بن حکم، هشام بن سالم و یونس بن عبدالرحمن قمی که معاشرت کامل با ائمه علیهم السلام داشته و آنان را به امامت می شناختند قائل به تشبیه باشند».

[[محمد شهرستانی]] ضمن آن که نسبت های مذکور در کتاب های [[ اهل سنت]] را طرح می کند، اشاره دارد به این که ممکن است این جملات از باب الزام بر [[معتزله]] و در ضمن مباحثه های کلامی باشد چرا که وی با [[ابوالهذیل علاف]] مناظره هایی در مباحث کلامی داشته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص164</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[مطهر مقدسی]] ایشان را از مشبّهه به شمار آورده است. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج 5، ص140</ref> درحالی که [[ابوالحسن اشعری]]، هشام بن حکم را از [[مجسّمه]] دانسته و آرای مفصلی را به وی نسبت داده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص282</ref>
-ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] (علیه السلام) می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان اهل سنت، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة (غلات، غلاة)|غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
+ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] (علیه السلام) می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت (علیهم السلام) در میان اهل سنت، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة (غلات، غلاة)|غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
 به عنوان مثال [[عبدالقاهر بغدادی]] درباره اندیشه وی می نویسد: «وی معبود خود را به انسان تشبیه می کرد و می پنداشت خدا هفت وجب ـ به اندازه وجب های خودش ـ می باشد [معلوم نیست وجب هشام مراد است یا وجب خدا] و این که خدای سبحان دارای حدّ و نهایت است. بلند و عریض و عمیق است. رنگ و طعم و بو دارد. از او حکایت شده که خدا را مانند شمش نقره و یا لؤلؤ گرد می دانست.» <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص239</ref>
-[[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ضمن فرقه [[شیطانیه]] در ردّ این گونه مسائل می نویسد: «در کلمات و روایات کثیره ائمه علیهم السلام قول به تشبیه و تجسیم نیست و بعکس شدیداً با این توهّم مبارزه کرده اند. بنابراین ممکن نیست که [[مؤمن الطاق]] و اشباه او همانند هشام بن حکم، [[هشام بن سالم]] و [[یونس بن عبدالرحمن قمی]] که معاشرت کامل با ائمه علیهم السلام داشته و آنان را به امامت می شناختند قائل به تشبیه باشند».
+[[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ضمن فرقه [[شیطانیه]] در ردّ این گونه مسائل می نویسد: «در کلمات و روایات کثیره ائمه (علیهم السلام) قول به تشبیه و تجسیم نیست و بعکس شدیداً با این توهّم مبارزه کرده اند. بنابراین ممکن نیست که [[مؤمن الطاق]] و اشباه او همانند هشام بن حکم، [[هشام بن سالم]] و [[یونس بن عبدالرحمن قمی]] که معاشرت کامل با ائمه (علیهم السلام) داشته و آنان را به امامت می شناختند قائل به تشبیه باشند».
 [[محمد شهرستانی]] ضمن آن که نسبت های مذکور در کتاب های اهل سنت را طرح می کند، اشاره دارد به این که ممکن است این جملات از باب الزام بر [[معتزله (معتزله)|معتزله]] و در ضمن مباحثه های کلامی باشد چرا که وی با [[ابوالهذیل علاف]] مناظره هایی در مباحث کلامی داشته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص164</ref>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[مطهر مقدسی]] ایشان را از مشبّهه به شمار آورده است. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج 5، ص140</ref> درحالی که [[ابوالحسن اشعری]]، هشام بن حکم را از [[مجسّمه]] دانسته و آرای مفصلی را به وی نسبت داده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص282</ref>
-ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] (علیه السلام) می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[ اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان اهل سنت، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
+ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] (علیه السلام) می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان اهل سنت، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة (غلات، غلاة)|غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
 به عنوان مثال [[عبدالقاهر بغدادی]] درباره اندیشه وی می نویسد: «وی معبود خود را به انسان تشبیه می کرد و می پنداشت خدا هفت وجب ـ به اندازه وجب های خودش ـ می باشد [معلوم نیست وجب هشام مراد است یا وجب خدا] و این که خدای سبحان دارای حدّ و نهایت است. بلند و عریض و عمیق است. رنگ و طعم و بو دارد. از او حکایت شده که خدا را مانند شمش نقره و یا لؤلؤ گرد می دانست.» <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص239</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[مشبّهه]]. <ref> [[بیان الادیان]]، [[ابوالقاسم بلخی]]، ص86 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص39 / [[التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع]]، [[محمد ملطی شافعی]]، ص24 / [[جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة]]، [[امیر مهنا]] و [[علی خریس]]، ص216 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص267 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص58 / [[الفرق الاسلامیة(کرمانی)|الفرق الاسلامیة]]، [[شمس الدین محمد کرمانی]]، ص44 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص84 / [[الفرق و الجماعات و المذاهب الاسلامیة]]، [[صلاح ابوسعود]]، ص66 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص465 / [[فرهنگ نامه فرقه های اسلامی]]، [[شریف یحیی الامین]]، ص290 / مجالس، [[شیخ مفید]]، ج1، ص30 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص143 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص106و112 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 و 353 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص674 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص279</ref>
-ایشان پیروان هشام بن حکم می باشند.
+ایشان پیروان [[هشام بن حکم]] می باشند.
-[[مطهر مقدسی]] ایشان را از [[مشبّهه]] به شمار آورده است. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج 5، ص140</ref> درحالی که [[ابوالحسن اشعری]]، هشام بن حکم را از [[مجسّمه]] دانسته و آرای مفصلی را به وی نسبت داده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص282</ref>
+[[مطهر مقدسی]] ایشان را از مشبّهه به شمار آورده است. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج 5، ص140</ref> درحالی که [[ابوالحسن اشعری]]، هشام بن حکم را از [[مجسّمه]] دانسته و آرای مفصلی را به وی نسبت داده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص282</ref>
-ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] علیه السلام می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[ اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان [[ اهل سنت]]، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
+ابومحمد هشام بن حکم شیبانی کندی از [[فقهاء]] و متکلمین بزرگ [[شیعه]] و از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] و از خواص [[امام کاظم]] (علیه السلام) می باشد. وی در فقه و تفسیر دارای آثار فراوانی است و در مباحث کلامی از جمله متکلمین بزرگ به حساب آمده و بسیاری از مناظرات وی در متون مربوطه نقل شده است. تراجم نویسان [[ اهل سنت]] وی را به طور محسوس تخفیف کرده و آرایی را مبتنی بر جبر و تجسیم به وی نسبت داده اند. وی ابتدا در [[کوفه]] می زیسته و سپس به [[بغداد]] رفته و گویا در همان جا در سال 199 هجری قمری وفات کرده است. هشام بن حکم به سبب دفاع از مبانی کلامی اهل بیت علیهم السلام در میان اهل سنت، قدح شده و بعضی وی را از زمره [[غلاة]] محسوب کرده اند. <ref> [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج19، ص271 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج10، ص521 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج9، ص214 / [[لسان المیـزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج7، ص265 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص599 / [[رجال النجاشی]]، [[احمد بن علی نجاشی]]، ص431</ref>
 به عنوان مثال [[عبدالقاهر بغدادی]] درباره اندیشه وی می نویسد: «وی معبود خود را به انسان تشبیه می کرد و می پنداشت خدا هفت وجب ـ به اندازه وجب های خودش ـ می باشد [معلوم نیست وجب هشام مراد است یا وجب خدا] و این که خدای سبحان دارای حدّ و نهایت است. بلند و عریض و عمیق است. رنگ و طعم و بو دارد. از او حکایت شده که خدا را مانند شمش نقره و یا لؤلؤ گرد می دانست.» <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص239</ref>
-[[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ضمن فرقه [[شیطانیه]] در ردّ این گونه مسائل می نویسد: «در کلمات و روایات کثیره ائمه علیهم السلام قول به تشبیه و تجسیم نیست و بعکس شدیداً با این توهّم مبارزه کرده اند. بنابراین ممکن نیست که [[مؤمن الطاق]] و اشباه او همانند هشام بن حکم، هشام بن سالم و یونس بن عبدالرحمن قمی که معاشرت کامل با ائمه علیهم السلام داشته و آنان را به امامت می شناختند قائل به تشبیه باشند».
+[[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ضمن فرقه [[شیطانیه]] در ردّ این گونه مسائل می نویسد: «در کلمات و روایات کثیره ائمه علیهم السلام قول به تشبیه و تجسیم نیست و بعکس شدیداً با این توهّم مبارزه کرده اند. بنابراین ممکن نیست که [[مؤمن الطاق]] و اشباه او همانند هشام بن حکم، [[هشام بن سالم]] و [[یونس بن عبدالرحمن قمی]] که معاشرت کامل با ائمه علیهم السلام داشته و آنان را به امامت می شناختند قائل به تشبیه باشند».
-[[محمد شهرستانی]] ضمن آن که نسبت های مذکور در کتاب های [[ اهل سنت]] را طرح می کند، اشاره دارد به این که ممکن است این جملات از باب الزام بر [[معتزله]] و در ضمن مباحثه های کلامی باشد چرا که وی با [[ابوالهذیل علاف]] مناظره هایی در مباحث کلامی داشته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص164</ref>
+[[محمد شهرستانی]] ضمن آن که نسبت های مذکور در کتاب های اهل سنت را طرح می کند، اشاره دارد به این که ممکن است این جملات از باب الزام بر [[معتزله (معتزله)|معتزله]] و در ضمن مباحثه های کلامی باشد چرا که وی با [[ابوالهذیل علاف]] مناظره هایی در مباحث کلامی داشته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص164</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۲۸
(بدون تفاوت)