نِظامیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۱

2023-10-11T10:31:07Z

Admin در ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۱

2019-08-01T12:11:21Z

Admin در ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۰

2019-08-01T12:10:35Z

Admin در ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۲

2019-08-01T11:42:34Z

Aabbc84: «نِظامیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-23T10:50:33Z

«نِظامیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه چَشتیه. ایشان پیروان نظام الدین اولیا (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. دا...» ایجاد کرد

2015-05-23T10:50:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه چَشتیه. ایشان پیروان نظام الدین اولیا (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. <ref> دا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه چَشتیه]].

ایشان پیروان نظام الدین اولیا (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج6، ص466 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]] ابتدا [[چَشتیه]] را به دو طریقه [[نظامیه]] و [[صابریه]] تقسیم می کند و سپس می نویسد: « [[نظامیه]] به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] [[گیسو درازیه]]، [[حسامیه]]، [[صفویه]]، [[فخریه]] و [[صابریه]] می باشند.» </ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص104 ، [[عارف تامر]]، ص103 .

[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فرید الدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فرید الدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و علاء الدین علی بن احمد صابر در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نظامیه]] و [[صابریه]] تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی [[نظامیه]] و [[صابریه]] می شناسند.» <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>

رک: [[چَشتیه]].

==پانویس==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «[[فرید الدین گنج شکر]] شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فرید الدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاء الدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه نظامیه و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند.» <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
-رک: [[چَشتیه]].
+ن ک: [[چَشتیه]].
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[صوفیه چَشتیه]].
-ایشان پیروان [[نظام الدین اولیا]] (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج6، ص466 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
+ایشان پیروان [[نظام الدین اولیاء]] (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج6، ص466 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
 [[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و [[صابریه]] تقسیم می کند و سپس می نویسد: « نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] [[گیسو درازیه]]، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند.» <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص104</ref>
-[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «[[فرید الدین گنج شکر]] شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فرید الدین دو تن از خلفای او، [[نظام الدین اولیاء]] ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاء الدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه نظامیه و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند.» <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «[[فرید الدین گنج شکر]] شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فرید الدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاء الدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه نظامیه و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند.» <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
 رک: [[چَشتیه]].

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ایشان پیروان [[نظام الدین اولیا]] (630 ـ 725هـ.ق) می باشند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج6، ص466 / [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
-[[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و [[صابریه]] تقسیم می کند و سپس می نویسد: « نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] [[گیسو درازیه]]، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند.» </ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص104</ref>
+[[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و [[صابریه]] تقسیم می کند و سپس می نویسد: « نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] [[گیسو درازیه]]، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند.» <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص104</ref>
 [[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «[[فرید الدین گنج شکر]] شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فرید الدین دو تن از خلفای او، [[نظام الدین اولیاء]] ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاء الدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه نظامیه و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند.» <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۵۰
(بدون تفاوت)