نصیریه (از صوفیه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۰

2019-08-01T11:30:05Z

Aabbc84: «نصیریه (از صوفیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-23T10:43:24Z

«نصیریه (از صوفیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه در هند. پشمینه پوشان می نویسد: «مؤسس طریقه نصیریه شیخ محمود ن...» ایجاد کرد

2015-05-23T10:43:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه در هند. پشمینه پوشان می نویسد: «مؤسس طریقه نصیریه شیخ محمود ن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه]] در [[هند]].

پشمینه پوشان می نویسد: «مؤسس طریقه [[نصیریه]] شیخ محمود نصیرالدین محمود اودهی، معروف به چراغ دهلی است. وی به سال 673 هـ.ق در قصبه اوده متولد شد. او خلیفه شیخ نظام الدین اولیاء از خلفای [[چَشتیه]] است. گویند انتساب وی به چراغ دهلی به اشاره عبدالله یافعی بود که گفت: «مشایخ [[دهلی]] همه به جوار حق پیوستند، اکنون شیخ نصیرالدین که چراغ دهلی است مانده است.» او برخلاف [[چَشتیه]] از سماع پرهیز داشت، ولی همچون اولیای [[چَشتیه]] زندگی را به فقر و صبر و تسلیم می گذرانید و تنها به دستور مراد خود، خواجه نظام الدین اولیاء در میان مردم رفت و آمد می کرد. مردم فقیر از هر سو بدو روی می آوردند. وفات شیخ محمود نصیرالدین در 18 رمضان سال 757 هـ.ق روی داد. سید محمد گیسودراز او را غسل داد و خرقه و عصا و مصلای وی را نیز با او در قبر گذاشتند. تقریرات و ملفوظات شیخ را شاعری به نام حمید قلندر با عنوان خیرالمجالس گرد آورده است.» <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص328</ref>

==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از [[صوفیه]] در [[هند]].
+از [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] در [[هند]].
-پشمینه پوشان می نویسد: «مؤسس طریقه [[نصیریه]] شیخ محمود نصیرالدین محمود اودهی، معروف به چراغ دهلی است. وی به سال 673 هـ.ق در قصبه اوده متولد شد. او خلیفه شیخ نظام الدین اولیاء از خلفای [[چَشتیه]] است. گویند انتساب وی به چراغ دهلی به اشاره عبدالله یافعی بود که گفت: «مشایخ [[دهلی]] همه به جوار حق پیوستند، اکنون شیخ نصیرالدین که چراغ دهلی است مانده است.» او برخلاف [[چَشتیه]] از سماع پرهیز داشت، ولی همچون اولیای [[چَشتیه]] زندگی را به فقر و صبر و تسلیم می گذرانید و تنها به دستور مراد خود، خواجه نظام الدین اولیاء در میان مردم رفت و آمد می کرد. مردم فقیر از هر سو بدو روی می آوردند. وفات شیخ محمود نصیرالدین در 18 رمضان سال 757 هـ.ق روی داد. سید محمد گیسودراز او را غسل داد و خرقه و عصا و مصلای وی را نیز با او در قبر گذاشتند. تقریرات و ملفوظات شیخ را شاعری به نام حمید قلندر با عنوان خیرالمجالس گرد آورده است.» <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص328</ref>
+[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «مؤسس طریقه نصیریه شیخ [[محمود نصیرالدین محمود اودهی]]، معروف به چراغ دهلی است. وی به سال 673 هـ.ق در قصبه [[اوده]] متولد شد. او خلیفه شیخ [[نظام الدین اولیاء]] از خلفای [[چَشتیه]] است. گویند انتساب وی به چراغ دهلی به اشاره [[عبدالله یافعی]] بود که گفت: «مشایخ [[دهلی]] همه به جوار حق پیوستند، اکنون شیخ نصیرالدین که چراغ دهلی است مانده است.» او برخلاف چَشتیه از سماع پرهیز داشت، ولی همچون اولیای چَشتیه زندگی را به فقر و صبر و تسلیم می گذرانید و تنها به دستور مراد خود، خواجه نظام الدین اولیاء در میان مردم رفت و آمد می کرد. مردم فقیر از هر سو بدو روی می آوردند. وفات شیخ محمود نصیرالدین در 18 رمضان سال 757 هـ.ق روی داد. [[سید محمد گیسودراز]] او را غسل داد و خرقه و عصا و مصلای وی را نیز با او در قبر گذاشتند. تقریرات و ملفوظات شیخ را شاعری به نام [[حمید قلندر]] با عنوان [[خیرالمجالس]] گرد آورده است.» <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص328</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۳
(بدون تفاوت)