میرغَنیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۴

2019-07-29T08:24:39Z

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۰

2019-07-29T08:20:35Z

Ma.zarifiyan در ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۵:۲۵

2015-06-02T05:25:32Z

Ma.zarifiyan: «میرغَنیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T05:25:01Z

«میرغَنیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « همان ختمیه. از صوفیه ادریسیه (همان احمدیه). ایشان پیروان محمد عثمان م...» ایجاد کرد

2015-06-02T05:24:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی « همان ختمیه. از صوفیه ادریسیه (همان احمدیه). ایشان پیروان محمد عثمان م...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

همان [[ختمیه]].

از [[صوفیه ادریسیه (همان احمدیه)]].

ایشان پیروان محمد [[عثمان میرغنی]] می باشند. <ref> [[الفرق الصوفیة فی الاسلام]]، [[تری مینگهام]]، ص187 / [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص442</ref>

[[احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی]] (م:1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام [[احمدیه]] و گاه با نام [[ادریسیه]] گروه بندی می شوند. [[ادریسیه]] طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] و [[ابراهیم رشید]]، سه تن از مریدان برجسته [[احمد بن ادریس مراکشی]] بودند که خود طریقه های جداگانه ای را به وجود آوردند.

شاخه [[مرغنیه]] به [[احمد بن ادریس مراکشی]] بازمی گردد که در 1230 هجری قمری محمد [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] (م:1268هـ. ق) مرید او، به [[سودان]] وارد ساخت. این طریقه ادعای آن دارد که ختم طرق است. از این رو به [[ختمیه]] نیز شهرت یافته است. رهبری طریقه [[مرغنیه]] در خانواده مرغنی که مخالف [[المهدی سودانی]] بود و پس از استقلال [[سودان]] به حزبی سیاسی تبدیل شد، باقی مانده است. رهبری این طایفه که وظایف فقیه، فقیر (سالک)، و معلم را در خود جمع کرده است، با اصطلاح فِکی خوانده می شود. مراکز طریقه [[مرغنیه]] خلوات نام دارند و این طریقه، به جز انشعاب اسماعیل بن عبدالله همچنان یکپارچه باقی مانده است. اسماعیل بن عبدالله ولی (م:1280هـ. ق) که یکی از شاگردان محمد [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] بود، در 1258 هجری قمری [[اسماعیلیه]] را بنیان گذاشت. پس از درگذشت او، پسرش ازهری، طریقه [[ازهریه]] را در [[سودان]] به وجود آورد. [[اسماعیلیه]] طریقه ای محلی است که دو صورتِ سازماندهی طریقه های سنتی و ادریسی را در خود دارد. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>

رک: [[ختمیه]].

== پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[ختمیه]].
-از [[صوفیه]] [[ادریسیه]] [[(همان احمدیه)]].
+از [[ادریسیه (همان احمدیه)|صوفیه ادریسیه]].
 ایشان پیروان محمد [[عثمان میرغنی]] می باشند. <ref> [[الفرق الصوفیة فی الاسلام]]، [[تری مینگهام]]، ص187 / [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص442</ref>

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ایشان پیروان محمد [[عثمان میرغنی]] می باشند. <ref> [[الفرق الصوفیة فی الاسلام]]، [[تری مینگهام]]، ص187 / [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص442</ref>
-[[احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی]] (م:1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام [[احمدیه]] و گاه با نام [[ادریسیه]] گروه بندی می شوند. [[ادریسیه]] طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] و [[ابراهیم رشید]]، سه تن از مریدان برجسته [[احمد بن ادریس مراکشی]] بودند که خود طریقه های جداگانه ای را به وجود آوردند.
+[[احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی]] (م:1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام احمدیه و گاه با نام ادریسیه گروه بندی می شوند. ادریسیه طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، عثمان مرغنی و [[ابراهیم رشید]]، سه تن از مریدان برجسته [[احمد بن ادریس مراکشی]] بودند که خود طریقه های جداگانه ای را به وجود آوردند.
-شاخه [[مرغنیه]] به [[احمد بن ادریس مراکشی]] بازمی گردد که در 1230 هجری قمری محمد [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] (م:1268هـ. ق) مرید او، به [[سودان]] وارد ساخت. این طریقه ادعای آن دارد که ختم طرق است. از این رو به [[ختمیه]] نیز شهرت یافته است. رهبری طریقه [[مرغنیه]] در خانواده مرغنی که مخالف [[المهدی سودانی]] بود و پس از استقلال [[سودان]] به حزبی سیاسی تبدیل شد، باقی مانده است. رهبری این طایفه که وظایف فقیه، فقیر (سالک)، و معلم را در خود جمع کرده است، با اصطلاح فِکی خوانده می شود. مراکز طریقه [[مرغنیه]] خلوات نام دارند و این طریقه، به جز انشعاب اسماعیل بن عبدالله همچنان یکپارچه باقی مانده است. اسماعیل بن عبدالله ولی (م:1280هـ. ق) که یکی از شاگردان محمد [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] بود، در 1258 هجری قمری [[اسماعیلیه]] را بنیان گذاشت. پس از درگذشت او، پسرش ازهری، طریقه [[ازهریه]] را در [[سودان]] به وجود آورد. [[اسماعیلیه]] طریقه ای محلی است که دو صورتِ سازماندهی طریقه های سنتی و ادریسی را در خود دارد. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>
+شاخه مرغنیه به احمد بن ادریس مراکشی بازمی گردد که در 1230 هجری قمری محمد عثمان مرغنی (م:1268هـ. ق) مرید او، به [[سودان]] وارد ساخت. این طریقه ادعای آن دارد که ختم طرق است. از این رو به ختمیه نیز شهرت یافته است. رهبری طریقه مرغنیه در خانواده مرغنی که مخالف [[المهدی سودانی]] بود و پس از استقلال سودان به حزبی سیاسی تبدیل شد، باقی مانده است. رهبری این طایفه که وظایف فقیه، فقیر (سالک)، و معلم را در خود جمع کرده است، با اصطلاح فِکی خوانده می شود. مراکز طریقه مرغنیه خلوات نام دارند و این طریقه، به جز انشعاب اسماعیل بن عبدالله همچنان یکپارچه باقی مانده است. [[اسماعیل بن عبدالله ولی]] (م:1280هـ. ق) که یکی از شاگردان محمد عثمان مرغنی بود، در 1258 هجری قمری [[اسماعیلیه (از صوفیه سودان)|اسماعیلیه]] را بنیان گذاشت. پس از درگذشت او، پسرش ازهری، طریقه [[ازهریه]] را در سودان به وجود آورد. اسماعیلیه طریقه ای محلی است که دو صورتِ سازماندهی طریقه های سنتی و ادریسی را در خود دارد. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>
 رک: [[ختمیه]].
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۵:۲۵
(بدون تفاوت)