مُنتصیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۴

2019-07-31T07:34:54Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۲

2019-07-31T07:32:41Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۹

2019-07-31T07:29:44Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۸

2019-07-31T07:28:36Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۵

2019-07-31T07:25:08Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۴

2019-07-31T07:24:41Z

Admin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۴

2019-07-30T12:04:32Z

Ma.zarifiyan: «مُنتصیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-01T07:16:20Z

«مُنتصیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « شمس الدین محمد آملی می نویسد: «غلاة گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا...» ایجاد کرد

2015-06-01T07:16:08Z

صفحه‌ای تازه حاوی « شمس الدین محمد آملی می نویسد: «غلاة گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «غلاة گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، جرمی (به جیم) [[می نامند]]]؛ و در [[ری]]، مزدکی؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، [[منتصی]]. » وی سپس به نام فرقه های مختلف [[غلاة]] اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در [[اصفهان]]، خرّمی (به خاء)؛ و در [[ری]]، مزدکی و سُنبادی؛ در [[آذربایجان]]، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه [[قولیه]] به نقل از [[تبصرة العوام]] می نویسد: « [[قولیه]] : نام [[شیعه عباسیه]] در [[آذربایجان]] » این درحالی است که [[تبصرة العوام]] پس از بیان [[شیعه عباسیه]] می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: زیدیان؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد [[اصفهان]] و نواحی آن، [[خرمیه]] ؛ و در [[قزوین]] و [[ری]]، [[مزدکیه]] و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در [[آذربایجان]]، [[قولیه]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]]. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت [[قولیه]]، نام دیگر [[خرّمیه]] و [[باطنیه]] بوده که گاه بر [[اسماعیلیان]] اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در الملل و النحل نام [[غلاة]] را در [[آذربایجان]]، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه [[زقولیه]] می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 [[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه (نام شیعه در آذربایجان)|قولیه]] و ماوراءالنهر، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)|
-اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.
+اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه (لقب اسماعیلیه و قرامطه)|باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه (نام شیعه در آذربایجان)\|قولیه]] و ماوراءالنهر، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.	+	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه (نام شیعه در آذربایجان)\|قولیه]] و ماوراءالنهر، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)\|
		+	اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و ~~[[ماوراءالنهر]]،~~ [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.	+	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه (نام شیعه در آذربایجان)\|قولیه]] و ماوراءالنهر، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[~~سُنبادی~~]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.	+	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۵
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سُنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.	+	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سُنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در [[~~اصفهان~~]]~~، خرّمی~~ (به خاء)؛ و در ~~[[ری]]،~~ مزدکی و ~~سُنبادی؛ در~~ [[~~آذربایجان~~]]، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه [[قولیه]] به نقل از [[تبصرة العوام]] می نویسد: « [[قولیه]] : نام [[شیعه عباسیه]] در [[آذربایجان]] » این درحالی است که [[تبصرة العوام]] پس از بیان [[شیعه عباسیه]] می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: ~~زیدیان؛~~ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد [[اصفهان]] و نواحی آن، [[خرمیه]] ؛ و در [[قزوین]] و ~~[[ری]]، [[~~مزدکیه]] و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در ~~[[آذربایجان]]، [[~~قولیه]] ؛ و در ~~[[ماوراءالنهر]]، [[~~مغان]]. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت ~~[[قولیه]]،~~ نام دیگر [[خرّمیه]] و [[باطنیه]] بوده که گاه بر [[اسماعیلیان]] اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در الملل و النحل نام [[غلاة]] را در ~~[[آذربایجان]]،~~ [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه [[زقولیه]] می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.	+	[[شمس الدین محمد آملی]] می نویسد: «[[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] گروهی هستند که در حق ائمه غلو کردند تا به حدی که بر ایشان به الوهیت حکم کردند. و ایشان به تشبیه و بدا و رجعت و تناسخ قائلند. ایشان را در [[اصفهان]]، [[جرمی]] (به جیم) [می نامند]؛ و در [[ری]]، [[[مزدکی]]؛ و در [[آذربایجان]]، [[دوقولی]] ؛ و در [[ماوراءالنهر]]، منتصی. » وی سپس به نام فرقه های مختلف غلاة اشاره کرده و به تفصیل ایشان را بیان می دارد. <ref> [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص278</ref> شایان ذکر است که [[مرتضی رازی]] در [[تبصرة العوام]] با اشاره به چنین مطلبی نام [[امامیه]] را در اصفهان، [[خرّمی]] (به خاء)؛ و در ری، مزدکی و [[سُنبادی]]؛ در آذربایجان، [[قولیه]] و [[ماوراءالنهر]]، [[مغان]] ضبط کرده است. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در شرح فرقه قولیه به نقل از تبصرة العوام می نویسد: « قولیه: نام [[شیعه عباسیه]] در آذربایجان » این درحالی است که تبصرة العوام پس از بیان شیعه عباسیه می نویسد: «بدان که از جمله فرق که ایشان دعوی شیعت گری کنند در زمان ما چهار فرقت بیش نباشند: اول: [[نصیریان]]، و بیان کفرشان کردیم؛ دوم: [[اسماعیلیان]] ؛ سوم: [[زیدیان]]؛ چهارم: امامیان. جز اینها یک آدمی نیابی که به اعتقاد آن قوم بود که از پیش یاد کردیم و جمله هلاک شدند. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص180</ref> وی پس از این جملات بلافاصله می نویسد: «بدان که این قوم را در هر موضعی به لقبی خوانند، در بلاد اصفهان و نواحی آن، خرمیه ؛ و در [[قزوین]] و ری، مزدکیه و سنبادی؛ و در [[ماهین]]، [[محمّره]] ؛ و در آذربایجان، قولیه ؛ و در ماوراءالنهر، مغان. » <ref>همان</ref> با توجه به این که معلوم نیست «این قوم» به چه بر می گردد می توان جمله مرحوم [[آیت الله سید مهدی روحانی]] را توجیه نمود ولی با توجه به آنچه از بقیه اسامی می دانیم، می توان گفت قولیه، نام دیگر خرّمیه و [[باطنیه]] بوده که گاه بر اسماعیلیان اطلاق می گردیده است و در صورت توسعه می توان آن را نام عموم شیعیان دانست. [[محمد شهرستانی]] نیز در [[الملل و النحل]] نام غلاة را در آذربایجان، [[زقولیه]] ضبط کرده است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص155</ref> [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در ذیل فرقه زقولیه می نویسد: «در کتابی از مؤلفات تقی زاده این نام به صورت [[زکولیه]] و [[ذکولیه]] و در جای دیگر [[کودیه]] آمده است. » ایشان منابع مذکور را مشخص نکرده اند.

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۱۶
(بدون تفاوت)