مَتاوِله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۳

2019-06-09T07:03:18Z

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۳

2019-06-09T07:03:03Z

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۲

2019-06-09T07:02:35Z

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۰

2019-06-09T07:00:38Z

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۶

2019-06-09T06:56:06Z

Admin در ‏۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۵

2019-06-09T06:55:25Z

Ma.zarifiyan در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۰۸

2015-05-31T06:08:10Z

Ma.zarifiyan: «مَتاوِله» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-31T06:07:28Z

«مَتاوِله» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « همان امامیه اثنی عشریه. این نام، اخیراً به امامیه اثنی عشریه در [[سوریه]...» ایجاد کرد

2015-05-31T06:07:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی « همان امامیه اثنی عشریه. این نام، اخیراً به امامیه اثنی عشریه در [[سوریه]...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

همان [[امامیه اثنی عشریه]].

این نام، اخیراً به [[امامیه اثنی عشریه]] در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.

[[محمد کردعلی]] در [[خطط الشام]] می نویسد: «متاوله جمع متوالی است که از موالات به معنای حبّ اخذ شده است، [[شیعه]] را چنین می نامند چرا که به اهل بیت علیهم السلام موالات دارند و از طریقت ایشان پیروی می کنند. ظاهراً این نام قبل از قرن دوازده هجری قمری موجود نبوده است. » <ref> [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246</ref><ref> [[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / فصول المهمة فی تألیف الامة، شرف الدین / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده [[متاوله]] </ref>

[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] علیهماالسلام و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش [[تشیع]] در [[شام]]، ابوذر غفاری است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به [[شام]] تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به [[جبل عامل]]، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ [[تشیع]] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های [[شیعه امامیه]] در [[جبل عامل]] «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم [[جبل عامل]] در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت رسول خدا صلی الله علیه و آله پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت [[پیغمبر صلی الله علیه و آله]]، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب [[متاوله]] را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود. <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4، ص272</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[امامیه اثنی عشریه]].
-[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود.<ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4،ص272</ref>
+[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود.<ref>[[دائرة المعارف تشیع]]،ج4،ص272</ref>
 این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در سوریه و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / [[فصول المهمة فی تألیف الامة]]، [[شرف الدین]] / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده متاوله </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[امامیه اثنی عشریه]].
-[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود. <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4،ص272</ref>
+[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود.<ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4،ص272</ref>
 این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در سوریه و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / [[فصول المهمة فی تألیف الامة]]، [[شرف الدین]] / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده متاوله </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[امامیه اثنی عشریه]].
-[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود. <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4، ص272</ref>
+[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود. <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4،ص272</ref>
-−
 این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در سوریه و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / [[فصول المهمة فی تألیف الامة]]، [[شرف الدین]] / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده متاوله </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[امامیه اثنی عشریه]].
-این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / فصول المهمة فی تألیف الامة، شرف الدین / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده [[متاوله]] </ref>
+[[دائرة المعارف تشیع]] درباره این فرقه می نویسد: «بعد از [[حجاز]]، نخستین سرزمینی که [[تشیع]]، به معنی [[شیعه]] [[علی بن ابی طالب]] (علیهماالسلام) و فرزندانش، در آن گسترش یافت، [[شام]] و به خصوص [[جبل عامل]] است. عامل گسترش تشیع در شام، [[ابوذر غفاری]] است؛ پس از این که [[عثمان بن عفان]] خلیفه سوم وی را به شام تبعید کرد، و [[معاویة بن ابی سفیان]] وجود ابوذر و تبلیغات او را برنتافت، ابوذر به جبل عامل، در جنوب [[لبنان]] کنونی رفت و در آنجا دو مسجد ساخت و به تبلیغ تشیع] علوی پرداخت. اکنون یکی از مهمترین نام های شیعه امامیه در جبل عامل «المتاوله» است. این لفظ با جمع «متوالی» مشتق قیاسی از توالی به معنی تتابع و پی در پی بودن است بدان جهت که مردم جبل عامل در طول تاریخ همگی در موالات اهل بیت [[رسول خدا صلی الله علیه و آله]] پابرجا بوده اند؛ یا مشتق (برخلاف قیاس) از تولّی است، یعنی به علت داشتن ولای اهل بیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله)، آنان را به عنوان ولی و سرور خود برگزیدند. لقب متاوله را مخصوص به ساکنان سرزمین های [[بشاره]] و [[کسروان]] که در آتش جنگ فرو رفتند می دانند، و کسانی مانند ساکنان [[دمشق]] و [[حلب]] که چنین حالتی را نداشته اند آن لفظ در باره آنان به کار نمی رود. <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج4، ص272</ref>
-[[محمد کردعلی]] در [[خطط الشام]] می نویسد: «متاوله جمع متوالی است که از موالات به معنای حبّ اخذ شده است، [[شیعه]] را چنین می نامند چرا که به اهل بیت علیهم السلام موالات دارند و از طریقت ایشان پیروی می کنند. ظاهراً این نام قبل از قرن دوازده هجری قمری موجود نبوده است. » <ref> [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246</ref>
+این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در سوریه و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / [[فصول المهمة فی تألیف الامة]]، [[شرف الدین]] / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده متاوله </ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[امامیه اثنی عشریه]].
-این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.</ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / فصول المهمة فی تألیف الامة، شرف الدین / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده [[متاوله]] </ref>
+این نام، اخیراً به امامیه  اثنی عشریه در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.<ref>[[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / فصول المهمة فی تألیف الامة، شرف الدین / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده [[متاوله]] </ref>
 [[محمد کردعلی]] در [[خطط الشام]] می نویسد: «متاوله جمع متوالی است که از موالات به معنای حبّ اخذ شده است، [[شیعه]] را چنین می نامند چرا که به اهل بیت علیهم السلام موالات دارند و از طریقت ایشان پیروی می کنند. ظاهراً این نام قبل از قرن دوازده هجری قمری موجود نبوده است. » <ref> [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-همان [[امامیه اثنی عشریه]].
+همان [[امامیه]]  [[اثنی عشریه]].
-این نام، اخیراً به [[امامیه اثنی عشریه]] در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.
+این نام، اخیراً به [[امامیه]]  [[اثنی عشریه]] در [[سوریه]] و [[شام|شامات]] اطلاق می شود. این نام قبل از قرن دوازدهم هجری قمری متداول نبوده است.
 [[محمد کردعلی]] در [[خطط الشام]] می نویسد: «متاوله جمع متوالی است که از موالات به معنای حبّ اخذ شده است، [[شیعه]] را چنین می نامند چرا که به اهل بیت علیهم السلام موالات دارند و از طریقت ایشان پیروی می کنند. ظاهراً این نام قبل از قرن دوازده هجری قمری موجود نبوده است. » <ref> [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246</ref><ref> [[اعیان الشیعة]]، [[سید محسن امین]]، ج1، ص20 / [[خطط الشام]]، [[محمد کردعلی]]، ج6، ص246 / فصول المهمة فی تألیف الامة، شرف الدین / [[المنجد فی الاعلام]]، ذیل ماده [[متاوله]] </ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۰۷
(بدون تفاوت)