معصوم علی شاهی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۵

2019-07-29T10:15:12Z

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۲

2019-07-29T10:12:50Z

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۴

2019-07-29T10:04:25Z

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۳

2019-07-29T09:53:45Z

Admin در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۲

2019-07-29T09:52:50Z

Ma.zarifiyan: «معصوم علی شاهی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-31T12:05:50Z

«معصوم علی شاهی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « از صوفیه خاکسار. مدرسی چهاردهی می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه ...» ایجاد کرد

2015-05-31T12:05:40Z

صفحه‌ای تازه حاوی « از صوفیه خاکسار. مدرسی چهاردهی می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه خاکسار]].

[[مدرسی چهاردهی]] می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه [[خاکسار]]، دوده [[معصوم علی شاهی]] است که در ایام سلطنت آغامحمدخان قاجار از [[خاکسار]] جدا گردید. این سلسله هیچ گونه ارتباطی با سید [[معصوم علی شاه]] مرشد نور علی شاه نعمت اللهی که از [[هند]] به [[ایران]] آمد، ندارد. . . این دوده، سلسله نسب مشایخ خود را به رفعت علی شاه مرید [[امام کاظم]] علیه السلام و به دده روشن مرید [[امام حسین]] علیه السلام و به سلطان محمود پاتیلی مرید [[علی علیه السلام]] می رساند. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص123</ref>

این در حالی است که [[دانشنامه جهان اسلام]] در مقاله [[تصوف]] می نویسد: «سلسله [[خاکسار جلالی]] : این سلسله که نسب خود را به سلمان فارسی و از او به [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله می رساند، همه مشایخ خود را نیز از مریدان و ملازمان ائمه علیهم السلام معرفی می کند. [[خاکساریه]] ا عرفایی مانند سید محمد گیسودراز، تاج الدین زاهد گیلانی و سیدجلال الدین حیدر را از مشایخ خود می دانند و بخصوص برای شخص اخیر احترام بسیاری قائل اند و برخی او را سر سلسله [[خاکسار جلالی]] می دانند. بزرگان این سلسله بیشتر در [[هند]] و [[ماوراءالنهر]] می زیستند. مشایخ [[خاکسار]] که در [[ایران]] به سر می بردند، بر اثر سخت گیری سال های میانی و پایانی [[صفویه]] به [[هند]] رفتند، اما در اوایل قاجاریه یکی از مشایخ آنها به نام فتحعلی خان، ملقب به غلام علیشاه هندی جلالی، به [[بوشهر]] و سپس به [[شیراز]] رفت. پس از او کرم علیشاه به [[تهران]] آمد و مستوفی الممالک وزیر محمدشاه قاجار مرید وی شد و در دِه ونک برای آنها خانقاهی ساخت.

سلسله [[خاکسار جلالی]] به دو دسته مهم تقسیم می شود: [[معصوم علی شاهی]] و غلامعلی شاهی. [[معصوم علی شاهی]] که در [[مشهد]] و [[اصفهان]] فعالیت داشته امروزه از رونق افتاده است و فعلاً [[خاکساریه]] منحصر به غلامعلی شاهی است. آخرین شیخ بزرگِ شاخه غلامعلی شاهی، علی محمد ملقب به مطهر علیشاه (م: 1361ق) بود. وی در بسیاری از شهرهای [[ایران]] خانقاه ساخت. مزار او در کنار مزار شیخ زاهد گیلانی در [[شیخانه]] در [[لاهیجان]] است. مطهر علیشاه جانشینی معرفی نکرد و پس از او مشایخی که از وی اجازه داشتند در مناطق گوناگون به تبلیغ و ترویج این سلسله پرداختند. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص396</ref>

[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های [[خاکسار]] را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: 1. [[خاکسار جلالی]] که ابوترابی و غلامعلی شاهی نیز نامند؛ 2. دوده (سلسله) عجم؛ 3. [[معصوم علی شاهی]] ؛ [[نورایی]]. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در [[ایران]] فقط [[خاکسار جلالی]] تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را حیدری می نامند که سلطان حیدر پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس اول]] به اوج خود رسید. [[شاه عباس اول]] توجه خاصی به دوده [[عجم]] داشت. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی جهاردهی]]، ص3</ref>

<ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج7، ص27</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 سلسله خاکسار جلالی به دو دسته مهم تقسیم می شود: معصوم علی شاهی و [[غلامعلی شاهی]]. معصوم علی شاهی که در [[مشهد]] و [[اصفهان]] فعالیت داشته امروزه از رونق افتاده است و فعلاً خاکساریه منحصر به غلامعلی شاهی است. آخرین شیخ بزرگِ شاخه غلامعلی شاهی، علی محمد ملقب به [[مطهر علیشاه]] (م: 1361ق) بود. وی در بسیاری از شهرهای ایران خانقاه ساخت. مزار او در کنار مزار شیخ زاهد گیلانی در [[شیخانه]] در [[لاهیجان]] است. مطهر علیشاه جانشینی معرفی نکرد و پس از او مشایخی که از وی اجازه داشتند در مناطق گوناگون به تبلیغ و ترویج این سلسله پرداختند. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص396</ref>
-[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های خاکسار را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: 1. خاکسار جلالی که [[ابوترابی]] و غلامعلی شاهی نیز نامند؛ 2. دوده (سلسله) [[عجم]]؛ 3. معصوم علی شاهی ؛ [[نورایی]]. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در ایران فقط خاکسار جلالی تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را [[حیدری]] می نامند که [[سلطان حیدر]] پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس کبیر]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده عجم داشت. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی جهاردهی]]، ص3</ref>
+[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های خاکسار را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: 1. خاکسار جلالی که [[ابوترابی]] و غلامعلی شاهی نیز نامند؛ 2. دوده (سلسله) [[عجم]]؛ 3. معصوم علی شاهی ؛ [[نورایی]]. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در ایران فقط خاکسار جلالی تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را [[حیدری]] می نامند که [[سلطان حیدر]] پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس کبیر]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده عجم داشت. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی جهاردهی]]، ص3</ref><ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج7، ص27</ref>
-−
 <ref> [[دائرة المعارف تشیع]]، ج7، ص27</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[مدرسی چهاردهی]] می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه خاکسار، دوده معصوم علی شاهی است که در ایام سلطنت [[آغا محمد خان قاجار]] از خاکسار جدا گردید. این سلسله هیچ گونه ارتباطی با سید [[معصوم علی شاه]] مرشد [[نور علی شاه نعمت اللهی]] که از [[هند]] به [[ایران]] آمد، ندارد. . . این دوده، سلسله نسب مشایخ خود را به [[رفعت علی شاه]] مرید [[امام کاظم]] (علیه السلام) و به دده روشن مرید [[امام حسین]] (علیه السلام) و به [[سلطان محمود پاتیلی]] مرید [[علی علیه السلام]] می رساند. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص123</ref>
-این در حالی است که [[دانشنامه جهان اسلام]] در مقاله [[تصوف]] می نویسد: «سلسله [[خاکسار جلالی]] : این سلسله که نسب خود را به [[سلمان فارسی]] و از او به [[پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) می رساند، همه مشایخ خود را نیز از مریدان و ملازمان ائمه علیهم السلام معرفی می کند. خاکساریها عرفایی مانند [[سید محمد گیسودراز]]، [[تاج الدین زاهد گیلانی]] و [[سیدجلال الدین حیدر]] را از مشایخ خود می دانند و بخصوص برای شخص اخیر احترام بسیاری قائل اند و برخی او را سر سلسله خاکسار جلالی می دانند. بزرگان این سلسله بیشتر در هند و [[ماوراءالنهر]] می زیستند. مشایخ خاکسار که در ایران به سر می بردند، بر اثر سخت گیری سال های میانی و پایانی [[صفویه]] به هند رفتند، اما در اوایل قاجاریه یکی از مشایخ آنها به نام فتحعلی خان، ملقب به [[غلام علیشاه هندی جلالی]]، به [[بوشهر]] و سپس به [[شیراز]] رفت. پس از او [[کرم علیشاه]] به [[تهران]] آمد و [[مستوفی الممالک]] وزیر [[محمدشاه قاجار]] مرید وی شد و در دِه ونک برای آنها خانقاهی ساخت.
+این در حالی است که [[دانشنامه جهان اسلام]] در مقاله [[تصوف]] می نویسد: «سلسله [[خاکسار جلالی]] : این سلسله که نسب خود را به [[سلمان فارسی]] و از او به [[پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) می رساند، همه مشایخ خود را نیز از مریدان و ملازمان ائمه علیهم السلام معرفی می کند. خاکساریها عرفایی مانند [[سید محمد گیسودراز]]، [[تاج الدین زاهد گیلانی]] و [[سیدجلال الدین حیدر]] را از مشایخ خود می دانند و بخصوص برای شخص اخیر احترام بسیاری قائل اند و برخی او را سر سلسله خاکسار جلالی می دانند. بزرگان این سلسله بیشتر در هند و [[ماوراءالنهر]] می زیستند. مشایخ خاکسار که در ایران به سر می بردند، بر اثر سخت گیری سال های میانی و پایانی [[صفویه]] به هند رفتند، اما در اوایل قاجاریه یکی از مشایخ آنها به نام فتحعلی خان، ملقب به [[غلام علیشاه هندی جلالی]]، به [[بوشهر]] و سپس به [[شیراز]] رفت. پس از او [[کرم علیشاه]] به [[تهران]] آمد و [[مستوفی الممالک]] وزیر [[محمد شاه قاجار]] مرید وی شد و در دِه ونک برای آنها خانقاهی ساخت.
 سلسله خاکسار جلالی به دو دسته مهم تقسیم می شود: معصوم علی شاهی و [[غلامعلی شاهی]]. معصوم علی شاهی که در [[مشهد]] و [[اصفهان]] فعالیت داشته امروزه از رونق افتاده است و فعلاً خاکساریه منحصر به غلامعلی شاهی است. آخرین شیخ بزرگِ شاخه غلامعلی شاهی، علی محمد ملقب به [[مطهر علیشاه]] (م: 1361ق) بود. وی در بسیاری از شهرهای ایران خانقاه ساخت. مزار او در کنار مزار شیخ زاهد گیلانی در [[شیخانه]] در [[لاهیجان]] است. مطهر علیشاه جانشینی معرفی نکرد و پس از او مشایخی که از وی اجازه داشتند در مناطق گوناگون به تبلیغ و ترویج این سلسله پرداختند. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج7، ص396</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[صوفیه خاکسار]].
-[[مدرسی چهاردهی]] می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه خاکسار، دوده معصوم علی شاهی است که در ایام سلطنت [[آغامحمدخان قاجار]] از خاکسار جدا گردید. این سلسله هیچ گونه ارتباطی با سید [[معصوم علی شاه]] مرشد [[نور علی شاه نعمت اللهی]] که از [[هند]] به [[ایران]] آمد، ندارد. . . این دوده، سلسله نسب مشایخ خود را به [[رفعت علی شاه]] مرید [[امام کاظم]] (علیه السلام) و به دده روشن مرید [[امام حسین]] (علیه السلام) و به [[سلطان محمود پاتیلی]] مرید [[علی علیه السلام]] می رساند. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص123</ref>
+[[مدرسی چهاردهی]] می نـویسد: «یکی از سـلاسـل چهـارگانـه خاکسار، دوده معصوم علی شاهی است که در ایام سلطنت [[آغا محمد خان قاجار]] از خاکسار جدا گردید. این سلسله هیچ گونه ارتباطی با سید [[معصوم علی شاه]] مرشد [[نور علی شاه نعمت اللهی]] که از [[هند]] به [[ایران]] آمد، ندارد. . . این دوده، سلسله نسب مشایخ خود را به [[رفعت علی شاه]] مرید [[امام کاظم]] (علیه السلام) و به دده روشن مرید [[امام حسین]] (علیه السلام) و به [[سلطان محمود پاتیلی]] مرید [[علی علیه السلام]] می رساند. » <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص123</ref>
 این در حالی است که [[دانشنامه جهان اسلام]] در مقاله [[تصوف]] می نویسد: «سلسله [[خاکسار جلالی]] : این سلسله که نسب خود را به سلمان فارسی و از او به [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله می رساند، همه مشایخ خود را نیز از مریدان و ملازمان ائمه علیهم السلام معرفی می کند. [[خاکساریه]] ا عرفایی مانند سید محمد گیسودراز، تاج الدین زاهد گیلانی و سیدجلال الدین حیدر را از مشایخ خود می دانند و بخصوص برای شخص اخیر احترام بسیاری قائل اند و برخی او را سر سلسله [[خاکسار جلالی]] می دانند. بزرگان این سلسله بیشتر در [[هند]] و [[ماوراءالنهر]] می زیستند. مشایخ [[خاکسار]] که در [[ایران]] به سر می بردند، بر اثر سخت گیری سال های میانی و پایانی [[صفویه]] به [[هند]] رفتند، اما در اوایل قاجاریه یکی از مشایخ آنها به نام فتحعلی خان، ملقب به غلام علیشاه هندی جلالی، به [[بوشهر]] و سپس به [[شیراز]] رفت. پس از او کرم علیشاه به [[تهران]] آمد و مستوفی الممالک وزیر محمدشاه قاجار مرید وی شد و در دِه ونک برای آنها خانقاهی ساخت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۰۵
(بدون تفاوت)