قلعه الموت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۲۳

2015-12-14T11:23:56Z

Zarif: صفحه‌ای تازه حاوی «{{coord|۳۶|۲۶|۴۰٫۶۳|N|۵۰|۳۵|۹٫۵۸|E|region:IR_type:landmark|display=title}} {{جعبه اطلاعات جای‌های تا...» ایجاد کرد

2015-01-08T09:19:57Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{coord|۳۶|۲۶|۴۰٫۶۳|N|۵۰|۳۵|۹٫۵۸|E|region:IR_type:landmark|display=title}} {{جعبه اطلاعات جای‌های تا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{coord|۳۶|۲۶|۴۰٫۶۳|N|۵۰|۳۵|۹٫۵۸|E|region:IR_type:landmark|display=title}}
{{جعبه اطلاعات جای‌های تاریخی ایران
| نام = دژ حسن صباح (قلعه الموت)
| روی‌نقشه = آری
| عرض‌جغرافیایی =
| طول‌جغرافیایی =
| تصویر =Ghaleye Alamoot Sabbah.jpg
| اندازه تصویر = ۲۵۰
| عنوان تصویر =
| استان =[[قزوین]]
| شهرستان =[[قزوین]]
| بخش =[[رودبار الموت]]
| نام محلی =
| نام‌های دیگر =
| نام‌های قدیمی =
| نوع بنا =
| سال‌های مرمت =
| کاربری = [[قلعه]]، [[دژ]]
| کاربری کنونی =
| دیرینگی =
| شماره ثبت = ۷۲۵۲
| تاریخ ثبت ملی = {{جلالی حروف|۱۲|۱۱|۱۳۸۱|پیوند=نه}}
| دوره ساخت اثر =
| بانی اثر =
| مالک اثر =
| مالک فعلی اثر =
| شماره ثبت یونسکو =
| تاریخ ثبت یونسکو =
| امکان بازدید =
| شماره تلفن =
| وبگاه =
| پانویس =}}

[[پرونده:Alamut2.jpg|بندانگشتی|بقایای قلعه الموت|250px|left]]
'''قلعه الموت''' یکی از [[قلعه|قلعه‌های]] منحصربه‌فرد تاریخی در ایران است. دژ الموت در شمال شرقی روستای [[گازرخان]](قصر خان) و بر فراز صخره‌ای به ارتفاع ۲۱۶۳ متر از سطح دریا که بلندی صخره از زمین‌های پیرامون خود ۲۰۰ متر و گسترده دژ ۲۰۰۰۰ متر مربع می‌باشد قرار دارد. این کوه از نرمه گردن (میانه نرمه‌لات و گرمارود) شروع شده و به طرف مغرب ادامه پیدا کرده است. صخره‌های پیرامون قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شده‌اند. پیرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که [[کوه هودکان]] با فاصله‌ای نسبتاً زیاد بر آن مشرف است.. این قلعه یکی از جاذبه‌های گردشگری [[الموت]] محسوب می‌شود.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/73582// پیرامون قلعه الموت]</ref>

== حاکمیت قلعه ==

[[حمدالله مستوفی]] دربارهٔ این قلعه گفته است که این بنا به دست «[[حسن بن زید|داعی الی الحق حسن بن زید]]» بنا شده است.<ref>{{یادکرد کتاب | عنوان=نزهة القلوب | ناشر=دنیای کتاب | تاریخ=1362 | مکان=تهران | نام=حمدالله مستوفی | صفحه=61}}</ref> [[حسن صباح]] در سال ۴۸۶ هجری قمری این قلعه را تصرف کرد و اکنون دژ به نام دژ حسن صباح نیز نامیده می‌شود. عمده شهرت دژ به علت فعالیتهای نظامی-امنیتی [[حسن صباح]] درآن بوده است.<ref>[http://iranpedia.ir/Attractions/index.php?bid=443&PageID=34733b1051f1f214b81e186cf9babc35// قلعه الموت]</ref>

== معماری قلعه ==

قلعه الموت را مردم محل «قلعه حسن» می‌نامند. این قلعه از دو بخش غربی و شرقی تشکیل شده است. قسمت باختری که دارای ارتفاع بیش‌تری است به نام جورقلا (یعنی قلعه بالا) و پیلاقلا (یعنی قلعه بزرگ) خوانده می‌شود. طول قلعه حدود یک صد و بیست متر و عرض آن در نقاط مختلف بین ده تا سی و پنج متر متغیر است. دیوار شرقی قلعه بالا یا قلعه بزرگ که از [[سنگ]] و ملاط [[گچ]] ساخته شده است، کم‌تر از سایر قسمت‌ها آسیب دیده است. طول آن حدود ده متر و ارتفاع آن بین چهار تا پنج متر است. در طرف جنوب، در داخل صخره اتاقی کنده شده که محل نگهبانی بوده است. در جانب شرقی این اتاق، دیواری به ارتفاع دو متر وجود دارد که پی آن در سنگ کنده شده و پشت کار آن نیز از سنگ گچ بنا شده است و نمای آن از آخر می‌باشد. در جانب شمال غربی قلعه بالا نیز دو اتاق در داخل سنگ کوه کنده‌اند.

در اتاق اول، چاله آب کوچکی قرار دارد که اگر آب آن را کاملاً تخلیله بکنند، دوباره پرآب می‌شود. احتمال می‌دهند که این چاله با حوض جنوبی ارتباط داشته باشد. در پای این اتاق، دیوار شمالی قلعه به طول دوازده متر و پهنای یک متر قرار دارد که از سطح قلعه پایین‌تر واقع شده است و پرتگاه مخوفی دارد. در جانب جنوب غربی این قسمت قلعه، حوضی به طول هشت متر و عرض پنج متر در سنگ کنده‌اند که هنوز هم بر اثر بارندگی‌های زمستان و بهار پر از آب می‌شود. در کنج جنوب غربی این حوض، درخت تاک کهن‌سالی که هم‌چنان سبز و شاداب است، جلب توجه می‌کند.

این قسمت از [[قلعه]]، به احتمال زیاد، همان محلی است که حسن صباح مدت سی و پنج سال در آن اقامت داشته و پیروان خود را رهبری می‌نموده است. در جانب شرقی قلعه، پاسداران قلعه و افراد خانواده‌های آنها ساکن بوده‌اند در حال حاضر، آثار کمی از دیوار جنوبی این قسمت باقی‌مانده است. در جانب شمال این دیواره، ده آخور برای چارپایان، در داخل سنگ کوه‌کنده شده است. گذشته از آثار دیوار جنوبی، دیوار غربی این قسمت به ارتفاع دو متر هم چنان پابرجاست؛ ولی از دیوار شرقی اثری دیده نمی‌شود. در این سمت، سه آب انبار کوچک در دل سنگ کنده‌اند و چند اتاق نیز در سنگ ساخته شده که در حال حاضر ویران شده‌اند. بین دو قسمت قلعه؛ یعنی قلعه بالا و پایین، میدانگاهی قرار دارد که بر گرداگرد آن، دیواری محوطه قلعه را به دو قسمت تقسیم کرده است. در حال حاضر، در میان میدان آثار فراوانی به صورت توده‌های سنگ وخاک مشاهده می‌شود که بی‌شک باقی‌مانده بناها و ساختمان‌های فراوانی است که در این محل وجود داشته و ویران گشته‌اند.

به‌طور کلی باید گفت، قلعه‌الموت که دو قلعه بالا و پایین را در بر می‌گیرد، به صورت بنای سترگی بر فراز صخره‌ای سنگی بنا شده و دیوارهای چهارگانه آن به تبعیت از شکل و وضع صخره‌ها ساخته شده‌اند؛ از این رو عرض آن به‌خصوص در قسمت‌های مختلف فرق می‌کند. از [[برج|برج‌های]] قلعه، سه برج گوشه‌های شمالی و جنوبی و شرقی هم‌چنان برپای‌اند و برج گوشه شرقی آن سالم‌تر است. دروازه و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی قرار دارد. مدخل راه منتهی به دروازه، از پای برج شرقی است و چند متر پایین‌تر از آن واقع شده است. در این محل، تونلی به موازات ضلع جنوب شرقی قلعه به طول شش متر و عرض دو متر و ارتفاع دو متر در دل‌سنگ‌های کوه کنده شده است. با گذشتن از این [[تونل]]، برج جنوبی قلعه و دیوار جنوب غربی آن، که روی شیب تخته سنگ ساخته شده است، نمایان می‌گردد.

این دیوار بر دشت وسیع گازرخان که در جنوب قلعه قرار دارد، مشرف است؛ به نحوی که دره الموت رود از آن دیده می‌شود. راه ورود به قلعه با گذشتن از کنار برج شرقی و پای ضلع جنوب شرقی، به طرف برج شمالی می‌رود. از آنجا که راه ورود آن در امتداد دیوار، میان دو برج شمالی و شرقی، واقع شده است استحکامات این قسمت، از سایر قسمت‌ها مفصل‌تر است و آثار برج‌های کوچک‌تری در فاصله دو برج مزبور دیده می‌شود. دیوارهای اطراف قلعه و برج‌ها، در همه جا، دارای یک دیوار پشت‌بندی است که هشت متر ارتفاع دارد و به موازات دیوار اصلی بنا شده است و ضخامت آن به دو متر می‌رسد. از آنجا که در تمام طول سال، گروه زیادی در قلعه سکونت داشته و به آب بسیار نیاز داشته‌اند؛ سازندگان قلعه با هنرمندی خاصی اقدام به ساخت آب انبارهایی کرده‌اند و به کمک آب‌روهایی که در دل سنگ کنده‌اند، از فاصله دور، آب را بر این آب انبارها سوار می‌نموده‌اند.

در پای کوه‌الموت، در گوشه شمال شرقی، غار کوچکی که از آب رو [[مجرا|مجراهای]] قلعه بوده، دیده می‌شود. آب قلعه از [[چشمه]] «[[چشمه کلدر|کلدر]]» که در دامنه کوه شمال قلعه قرار دارد، تأمین می‌شده است. مصالح قسمت‌های مختلف قلعه، سنگ (از سنگ کوه‌های اطراف)، ملات‌گچ، آجر، کاشی و [[تنپوشه|تنپوشههایی]] سفالی به قطر ۱۰ سانتی‌متر است. آجرهای بنا که مربع شکل و به ضلع بیست و یک سانتی‌متر و ضخامت پنج سانتی‌مترند، در روکار بنا به کار برده شده‌اند. در ساختمان دیوارها، برای نگهداری دیوارها و متصل کردن قسمت‌های جلو برج‌ها به قسمت‌های عقب، در داخل کار، کلاف‌های چوبی به‌طور افقی به کار برده‌اند. از جمله قطعات کوچک کاشی که در ویرانه‌های قلعه به دست آمده، قطعه‌ای است به رنگ آبی آسمانی با نقش صورت آدمی که قسمتی از چشم و ابرو و بینی آن کاملاً واضح است. امروزه در دامنه جنوبی کوه هودکان که در شمال کوه قلعه‌الموت واقع شده است، خرابه‌های بسیاری دیده می‌شود که نشان می‌دهد روزگاری بر جای این خرابه‌ها، ساختمان‌های بسیاری وجود داشته است.

در حال حاضر، اهالی محل خرابه‌های این محوطه را [[دیلمان‌ده]]، [[اغوزبن]]، [[خرازرو]] و [[زهیرکلفی]] می‌نامند. همچنین در سمت غرب قلعه، قبرستانی قدیمی معروف به «[[اسبه کله چال]]» وجود دارد که در بالای تپه مجاور آن، بقایای چند کوره آجرپزی نمایان است. در قله کوه هودکان نیز پیه‌سوزهای سفالین کهن به دست آمده است. سال بنای قلعه‌الموت در کتاب نزهه‌القلوب حمدالله مستوفی، دویست و چهل و شش ه -. ق ذکر شده که هم‌زمان با خلافت المتوکل خلیفه عباسی می‌باشد.
{{wide image|Panorama Alamut Castle.jpg|1000px|[[سراسرنما|سراسرنمای]] مسیر دسترسی به قلعه الموت}}

== امکانات دفاعی ==

تنها راه ورود به قلعه الموت در انتهای ضلع شمال شرقی، چند متر پایین تر از برج شرقی دژ واقع شده که کوه هودکان با فاصله نسبتاً زیاد بر آن مشرف است. در این محل تونلی در تخته سنگ بریده شده که دارای ۶ متر طول، ۲ متر عرض و ۲ متر ارتفاع است. در دامنه جنوبی کوه قلعه، خندقی به طول تقریبی ۵۰ متر و ۲ متر عرض کنده و آنرا از آبی که از داخل قلعه می آمده پر می کرده‌اند تا هیچ راه نفوذی از آن جبهه متصور نباشد. بر روی دامنه‌های دیگر نیز هرجا بیم بالا رفتن مهاجمان می رفته خندق‌هایی کنده شده و دیوار بالایی آنها را مورب برآورده‌اند تا امکان هر عبوری را محدود نماید.

== تخریب قلعه ==

این قلعه در شوال ۶۵۴ هجری قمری به‌دستور [[هلاکو]] به آتش کشیده و ویران شد و از آن پس به‌عنوان تبعیدگاه و زندان مورد استفاده قرار گرفت. همچنین از سال ۹۳۰ هجری قمری و ابتدای حکومت [[شاه طهماسب اول|شاه طهماسب صفوی]] تا سال ۱۰۰۶ هجری قمری قلعه کالبدی سالم داشته است.

متأسفانه حفاری‌هایی که در دورهٔ [[قاجار]] برای یافتن گنج در قلعهٔ الموت انجام شده، سبب ویرانی آن شده‌است.

==جستارهای وابسته==
* [[قلعه فورگ]]
== منابع ==
{{پانویس}}

[[رده:آثار ملی ایران]]
[[رده:استان قزوین]]
[[رده:اسماعیلیه]]
[[رده:افسانه‌های قرون وسطی]]
[[رده:بناهای تاریخی استان قزوین]]
[[رده:دژ الموت]]
[[رده:دژها]]
[[رده:دژهای تاریخی رودبار الموت]]
[[رده:قلعه‌های استان قزوین]]
[[رده:قلعه‌های تاریخی رودبار الموت]]
[[رده:مراکز اسماعیلیه]]
[[رده:معماری ایرانی]]
[[رده:معماری دهه ۸۴۰ (میلادی)]]
[[رده:منطقه‌های جغرافیایی ایران]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''قلعه الموت''' یکی از [[قلعه|قلعه‌های]] منحصربه‌فرد تاریخی در ایران است. دژ الموت در شمال شرقی روستای [[گازرخان]](قصر خان) و بر فراز صخره‌ای به ارتفاع ۲۱۶۳ متر از سطح دریا که بلندی صخره از زمین‌های پیرامون خود ۲۰۰ متر و گسترده دژ ۲۰۰۰۰ متر مربع می‌باشد قرار دارد. این کوه از نرمه گردن (میانه نرمه‌لات و گرمارود) شروع شده و به طرف مغرب ادامه پیدا کرده است. صخره‌های پیرامون قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شده‌اند. پیرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که [[کوه هودکان]] با فاصله‌ای نسبتاً زیاد بر آن مشرف است.. این قلعه یکی از جاذبه‌های گردشگری [[الموت]] محسوب می‌شود.<ref>[http://hamshahrionline.ir/details/73582// پیرامون قلعه الموت]</ref>
@@ سطر ۶۵: / سطر ۳۱: @@
 متأسفانه حفاری‌هایی که در دورهٔ [[قاجار]] برای یافتن گنج در قلعهٔ الموت انجام شده، سبب ویرانی آن شده‌است.
 [[رده:آثار ملی ایران]]
 [[رده:استان قزوین]]