قاضی ابویوسف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۱

2019-07-21T07:41:25Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۸

2019-07-21T07:38:42Z

Admin در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۹:۰۶

2015-05-28T19:06:44Z

Rahim: «قاضی ابویوسف» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-27T12:42:34Z

«قاضی ابویوسف» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی «ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان...» ایجاد کرد

2015-05-27T12:42:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[ابویوسف یعقوب]] بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست مي‌دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده مي‌شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث مي‌پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای اصحاب رأی مي‌شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت مي‌گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفیه (از مذاهب اهل سنت)\|حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست می دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده می شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث می پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)\|اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای [[اصحاب رأی]] می شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت ~~مي‌گردد~~. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>	+	ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفیه (از مذاهب اهل سنت)\|حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست می دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده می شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث می پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)\|اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای [[اصحاب رأی (اهل رای)\|اصحاب رأی]] می شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های ابوحنیفه برخوردار بوده است. وی 17سال محضر ابوحنیفه را درک کرده و پس از مرگ ابوحنیفه (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی بغداد و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت می گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع ابوحنیفه دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>

	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست ~~مي‌دهد~~ و توسط مادرش به رختشویی گمارده ~~مي‌شود~~ اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث ~~مي‌پردازد~~ ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای اصحاب رأی ~~مي‌شود~~. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت مي‌گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>	+	ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفیه (از مذاهب اهل سنت)\|حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست می دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده می شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث می پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)\|اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای [[اصحاب رأی]] می شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت مي‌گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>

	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۹:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[ابویوسف یعقوب]] بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست مي‌دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده مي‌شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث مي‌پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای اصحاب رأی مي‌شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت مي‌گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>	+	ابویوسف یعقوب بن ابراهیم بن حبیب بن خنیس انصاری قاضی نامدار و یکی از بنیان گذاران فقه [[حنفی]] است. وی در سال 113 هجری قمری به دنیا آمده و در کودکی پدر خویش را از دست مي‌دهد و توسط مادرش به رختشویی گمارده مي‌شود اما از تحصیل باز نمی ماند. ابویوسف هم در [[کوفه]] و هم در [[بصره]] و هم در [[مکه]] به کسب حدیث مي‌پردازد ولی سرانجام مجذوب حلقه فقه [[ابوحنیفه]] شده و از زمره عالمان [[اهل حدیث]] خارج شده و تبدیل به یکی از بزرگترین فقهای اصحاب رأی مي‌شود. گویا وی در گذران زندگی خویش نیز از کمک های [[ابوحنیفه]] برخوردار بوده است. وی 17سال محضر [[ابوحنیفه]] را درک کرده و پس از مرگ [[ابوحنیفه]] (150هـ. ق) به عنوان بزرگترین شاگرد وی شناخته گردید. ابویوسف سپس به [[بغداد]] رفته و تا آخر عمر به عنوان قاضی [[بغداد]] و پس از چندی به عنوان قاضی القضات مشغول به خدمت مي‌گردد. وی مورد توجه خاص خلفای عباسی: مهدی، هادی و [[هارون الرشید]] بوده است. از جمله کارهای مهم وی، رایج ساختن لباسی خاص برای قاضی های سرزمین های اسلامی بوده که همین امر باعث ممتاز ساختن قضات به عنوان گروه اجتماعی خاص شده است. وی را فقیهی سیاست مدار دانسته اند و درباره وی آورده اند که گاه، اعمال خلاف خلفا و درباری های عباسی را مشروع جلوه مي‌داد. ابویوسف در سال 182 هجری قمری وفات یافته است. وی را علاوه بر فقه در مباحث عقیدتی نیز، تابع [[ابوحنیفه]] دانسته اند. از وی علاوه بر کتاب هایی در فقه، پسری به نام یوسف که او نیز فقیه و قاضی بوده به جای مانده است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج6، ص441 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج7، ص707</ref>

	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۴۲
(بدون تفاوت)