عمریه (از اباضیه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۴۱

2019-02-20T17:41:35Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۳۹

2019-02-20T17:39:48Z

Admin: «عمریه (از اباضیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T14:56:38Z

«عمریه (از اباضیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از اِباضیه. ایشان پیروان عیسی بن عمیر می باشند. دائرة المعارف بزرگ اسلا...» ایجاد کرد

2015-05-30T20:24:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از اِباضیه. ایشان پیروان عیسی بن عمیر می باشند. دائرة المعارف بزرگ اسلا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[اِباضیه]].

ایشان پیروان عیسی بن عمیر می باشند.

[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «در نیمه اول سده 2 هجری قمری در شمال [[آفریقا]]، فرقه [[عمریه]] توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگرِ اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد [[قرآن]]، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص716</ref>

این دائرةالمعارف همچنین در جای دیگری می نویسد: «این گروه که حُسینیه هم خوانده شده اند، پیروان ابوزیاد احمد بن حسین (یا حسن) طرابلسی بودند. وی گویا تألیفات بسیاری داشته است. [[حسینیه]] خیلی زود با گروه موسوم به [[عمریه]] یکی شدند، یا به عبارت دیگر [[عمریه]] با [[حسینیه]] درآمیختند. [[عمریه]] قبل از [[حسینیه]] هم بودند و مذهب خود را به عبدالله بن مسعود نامی نسبت می دادند، ولی در واقع پیروان عیسی بن عمیر بودند. اینان منکر امامت عبدالوهاب رستمی بودند. [[حسینیه]] سنت و اجماع را رد می کردند و عذاب قبر را منکر بودند. بعضی دیگر از عقاید منسوب به [[حسینیه]] ـ [[عمریه]] اینهاست: شرک تنها با انکار خدا محقق می شود؛ حب، رضا، دوستی و دشمنی افعال خدا هستند نه صفات او؛ زنا مباح است؛ رسول خدا علامتی دارد که با آن شناخته می شود؛ برتری عقلا به تکلیف و استطاعت است نه به عقلشان؛ خوف و رجا برای اهل بهشت هم هست». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص330</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «در نیمه اول سده 2 هجری قمری در [[شمال آفریقا]]، فرقه عمریه توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگرِ اباضیان، مذهب خود را به [[ابن مسعود]] منتسب می کردند و حتی در مورد [[قرآن]]، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص617</ref>
-این دائرةالمعارف همچنین در جای دیگری می نویسد: «این گروه که [[حُسینیه]] هم خوانده شده اند، پیروان [[ابوزیاد احمد بن حسین (یا حسن) طرابلسی]] بودند. وی گویا تألیفات بسیاری داشته است. حسینیه خیلی زود با گروه موسوم به عمریه یکی شدند، یا به عبارت دیگر عمریه با حسینیه درآمیختند. عمریه قبل از حسینیه هم بودند و مذهب خود را به [[عبدالله بن مسعود]] نامی نسبت می دادند، ولی در واقع پیروان عیسی بن عمیر بودند. اینان منکر امامت [[عبدالوهاب رستمی]] بودند. حسینیه سنت و اجماع را رد می کردند و عذاب قبر را منکر بودند. بعضی دیگر از عقاید منسوب به حسینیه ـ عمریه اینهاست: شرک تنها با انکار خدا محقق می شود؛ حب، رضا، دوستی و دشمنی افعال خدا هستند نه صفات او؛ زنا مباح است؛ رسول خدا علامتی دارد که با آن شناخته می شود؛ برتری عقلا به تکلیف و استطاعت است نه به عقلشان؛ خوف و رجا برای اهل بهشت هم هست». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص330</ref>
+این دائرةالمعارف همچنین در جای دیگری می نویسد: «این گروه که [[حُسینیه (از خوارج)|حُسینیه]] هم خوانده شده اند، پیروان [[ابوزیاد احمد بن حسین (یا حسن) طرابلسی]] بودند. وی گویا تألیفات بسیاری داشته است. حسینیه خیلی زود با گروه موسوم به عمریه یکی شدند، یا به عبارت دیگر عمریه با حسینیه درآمیختند. عمریه قبل از حسینیه هم بودند و مذهب خود را به [[عبدالله بن مسعود]] نامی نسبت می دادند، ولی در واقع پیروان عیسی بن عمیر بودند. اینان منکر امامت [[عبدالوهاب رستمی]] بودند. حسینیه سنت و اجماع را رد می کردند و عذاب قبر را منکر بودند. بعضی دیگر از عقاید منسوب به حسینیه ـ عمریه اینهاست: شرک تنها با انکار خدا محقق می شود؛ حب، رضا، دوستی و دشمنی افعال خدا هستند نه صفات او؛ زنا مباح است؛ رسول خدا علامتی دارد که با آن شناخته می شود؛ برتری عقلا به تکلیف و استطاعت است نه به عقلشان؛ خوف و رجا برای اهل بهشت هم هست». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص330</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[اِباضیه]].
-ایشان پیروان عیسی بن عمیر می باشند.
+ایشان پیروان [[عیسی بن عمیر]] می باشند.
-[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «در نیمه اول سده 2 هجری قمری در شمال [[آفریقا]]، فرقه [[عمریه]] توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگرِ اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد [[قرآن]]، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص716</ref>
+[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «در نیمه اول سده 2 هجری قمری در [[شمال آفریقا]]، فرقه عمریه توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگرِ اباضیان، مذهب خود را به [[ابن مسعود]] منتسب می کردند و حتی در مورد [[قرآن]]، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص617</ref>
-این دائرةالمعارف همچنین در جای دیگری می نویسد: «این گروه که حُسینیه هم خوانده شده اند، پیروان ابوزیاد احمد بن حسین (یا حسن) طرابلسی بودند. وی گویا تألیفات بسیاری داشته است. [[حسینیه]] خیلی زود با گروه موسوم به [[عمریه]] یکی شدند، یا به عبارت دیگر [[عمریه]] با [[حسینیه]] درآمیختند. [[عمریه]] قبل از [[حسینیه]] هم بودند و مذهب خود را به عبدالله بن مسعود نامی نسبت می دادند، ولی در واقع پیروان عیسی بن عمیر بودند. اینان منکر امامت عبدالوهاب رستمی بودند. [[حسینیه]] سنت و اجماع را رد می کردند و عذاب قبر را منکر بودند. بعضی دیگر از عقاید منسوب به [[حسینیه]] ـ [[عمریه]] اینهاست: شرک تنها با انکار خدا محقق می شود؛ حب، رضا، دوستی و دشمنی افعال خدا هستند نه صفات او؛ زنا مباح است؛ رسول خدا علامتی دارد که با آن شناخته می شود؛ برتری عقلا به تکلیف و استطاعت است نه به عقلشان؛ خوف و رجا برای اهل بهشت هم هست». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص330</ref>
+این دائرةالمعارف همچنین در جای دیگری می نویسد: «این گروه که [[حُسینیه]] هم خوانده شده اند، پیروان [[ابوزیاد احمد بن حسین (یا حسن) طرابلسی]] بودند. وی گویا تألیفات بسیاری داشته است. حسینیه خیلی زود با گروه موسوم به عمریه یکی شدند، یا به عبارت دیگر عمریه با حسینیه درآمیختند. عمریه قبل از حسینیه هم بودند و مذهب خود را به [[عبدالله بن مسعود]] نامی نسبت می دادند، ولی در واقع پیروان عیسی بن عمیر بودند. اینان منکر امامت [[عبدالوهاب رستمی]] بودند. حسینیه سنت و اجماع را رد می کردند و عذاب قبر را منکر بودند. بعضی دیگر از عقاید منسوب به حسینیه ـ عمریه اینهاست: شرک تنها با انکار خدا محقق می شود؛ حب، رضا، دوستی و دشمنی افعال خدا هستند نه صفات او؛ زنا مباح است؛ رسول خدا علامتی دارد که با آن شناخته می شود؛ برتری عقلا به تکلیف و استطاعت است نه به عقلشان؛ خوف و رجا برای اهل بهشت هم هست». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص330</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۵۶
(بدون تفاوت)