عراقی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۲

2019-03-15T07:02:56Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۹

2019-02-20T08:39:51Z

Admin: «عراقی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T14:22:14Z

«عراقی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Admin در ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۲۱

2015-06-03T14:21:24Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «پشمینه پوشان می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزر...» ایجاد کرد

2015-05-30T05:16:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «پشمینه پوشان می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

پشمینه پوشان می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « [[خراسانیان]] » یا رجال [[خراسان]] و [[عراق|عراقیان]] تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان [[عراق]] برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>

== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « خراسانیان » یا رجال خراسان ~~وعراقیان~~ تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان عراق برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « خراسانیان » یا رجال [[خراسان]] و عراقیان تقسیم کرده اند. [[صوفیان]] [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان خراسان وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان عراق برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « [[خراسانیان]] » یا رجال [[خراسان~~]] و [[عراق\|عراقیان]]~~ تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان [[عراق]] برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « خراسانیان » یا رجال خراسان وعراقیان تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان عراق برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۲۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	پشمینه پوشان می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « [[خراسانیان]] » یا رجال [[خراسان]] و [[عراق\|عراقیان]] تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان [[عراق]] برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: «صوفیان را به اعتبار روش های وصول به حق در دسته های بزرگ تر به «انفسی»ها و «آفاقی»ها و « [[خراسانیان]] » یا رجال [[خراسان]] و [[عراق\|عراقیان]] تقسیم کرده اند. صوفیان [[عراق]] اغلب متمایل به ریاضت و ترک دنیا بودند، در صوفیان [[خراسان]] وجد و عشق غلبه داشت. صوفیان [[عراق]] برای وصول به حق، برای خدا اسماء معینی فرض می کردند و هر اسمی را مقامی معنوی برای سلوک می انگاشتند. لذا علاوه بر زهد و عبادتِ فرض، به انجام نوافل یعنی عبادات غیر واجب نیز می پرداختند. انجام مستحبّات، کم خوابی، کم گویی، عزلت و ترک دنیا و نعمت های آن را پیشه ساختند و اکثر در ریاضت و خلوت و چله نشینی روزگار می گذراندند و قائل به کشف و کرامت بودند. طریقت های متکی بر این اصول را «متشبت به اسماء» هم نامیده اند». <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص230</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۲۲
(بدون تفاوت)