عجم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۹

2019-02-20T12:29:17Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۸

2019-02-20T12:28:17Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۱

2019-02-20T06:51:37Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۰

2019-02-20T06:50:43Z

Admin در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۴۸

2019-02-20T06:48:06Z

Admin: «عجم» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T14:18:33Z

«عجم» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه. بستان السیاحة، زین العابدین شیروانی، ص431 معصوم علی ش...» ایجاد کرد

2015-05-30T05:04:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه. <ref> بستان السیاحة، زین العابدین شیروانی، ص431</ref> معصوم علی ش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه]]. <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>

[[معصوم علی شاه]] پس از این که مداریان و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق [[صوفیه]] را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «راقم گوید چون از این قبیل طوائف در مردم [[هند]] و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و [[عجم]] و [[جلالی]] که در [[ایران]] پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>

[[زین العابدین شیروانی]] در [[بستان السیاحة]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>

[[زین العابدین شیروانی]] در [[بستان السیاحة]] به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و [[مولوی]] و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>

[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های [[خاکسار]] را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: یکم. [[خاکسار جلالی]] که ابوترابی و غلام علی شاهی نیز نامند؛ دوم. دوده (سلسله) عجم؛ سوم. [[معصوم علی شاهی]]؛ [[نورایی]]». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در [[ایران]] فقط [[خاکسار جلالی]] تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را حیدری می نامند که سلطان حیدر پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس اول]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده [[عجم]] داشت». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی جهاردهی]]، ص3</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال (صوفیه آناطولی)|ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-[[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و مغرب زمین، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
+[[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «راقم گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و مغرب زمین، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
 [[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های خاکسار را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: یکم. [[خاکسار جلالی]] که [[ابوترابی]] و [[غلام علی شاهی]] نیز نامند؛ دوم. دوده (سلسله) عجم؛ سوم. [[معصوم علی شاهی]]؛ [[نورایی]]». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در ایران فقط خاکسار جلالی تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را [[حیدری]] می نامند که [[سلطان حیدر]] پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس کبیر]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده عجم داشت». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[شیروانی]] در [[سیاحت نامه]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال (صوفیه آناطولی)|ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال (صوفیه آناطولی)|ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-[[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
+[[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و مغرب زمین، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
 [[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های خاکسار را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: یکم. [[خاکسار جلالی]] که [[ابوترابی]] و [[غلام علی شاهی]] نیز نامند؛ دوم. دوده (سلسله) عجم؛ سوم. [[معصوم علی شاهی]]؛ [[نورایی]]». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در ایران فقط خاکسار جلالی تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را [[حیدری]] می نامند که [[سلطان حیدر]] پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس کبیر]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده عجم داشت». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[شیروانی]] در [[سیاحت نامه]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال (صوفیه آناطولی)|ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
 [[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[شیروانی]] در [[سیاحت نامه]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و [[مولوی]] و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و مولوی و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
 [[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از [[صوفیه]]. <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+از [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]]. <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-[[معصوم علی شاه]] پس از این که مداریان و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق [[صوفیه]] را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «راقم گوید چون از این قبیل طوائف در مردم [[هند]] و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و [[عجم]] و [[جلالی]] که در [[ایران]] پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
+[[شیروانی]] در [[سیاحت نامه]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-[[زین العابدین شیروانی]] در [[بستان السیاحة]]، نام ایشان را «عجمی» ضبط کرده است. <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+شیروانی در سیاحت نامه به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و [[مولوی]] و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
-[[زین العابدین شیروانی]] در [[بستان السیاحة]] به معرفی شهر [[اسلامبول]] پرداخته و در ضمن بیان مذاهب آن شهر می نویسد: «از سلاسل [[درویشان]]، سلسله [[بکتاش]] و [[ابدال]] و [[موسایی]] و [[جلالی]] و [[رفاعی]] و [[نقشبندی]] [[عجمی]] و [[قادری]] و [[مولوی]] و [[شطّاری]] و [[حمزوی]] و [[عشّاقی]] در آنجا دایر و سایر، و صاحبان سلاسل مذکوره و مشایخ و سالکان آن ها در آن دیار ظاهر و باهرند». <ref> [[بستان السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص431</ref>
+[[معصوم علی شاه]] پس از این که [[مداریان]] و [[جلالیان]] و [[کاکیان]] و دیگر فرق صوفیه را در [[هند]] ذکر می نماید، می گوید: «[[راقم]] گوید چون از این قبیل طوائف در مردم هند و [[ایران]] و دیار [[افغانستان]] و [[ترکستان]] و [[مغرب زمین]]، بسیار و بیشمارند و غرض از تسوید اوراق، ذکر سلاسل ارباب معرفت است نه خودرویان هرزه گرد و داستان گویان بی اصل و پدر که هر گوشه به نامی خوانده شده اند چون [[خاکسار]] و عجم و جلالی که در ایران پراکنده اند... ». <ref> [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج2، ص526</ref>
-[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های [[خاکسار]] را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: یکم. [[خاکسار جلالی]] که ابوترابی و غلام علی شاهی نیز نامند؛ دوم. دوده (سلسله) عجم؛ سوم. [[معصوم علی شاهی]]؛ [[نورایی]]». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در [[ایران]] فقط [[خاکسار جلالی]] تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را حیدری می نامند که سلطان حیدر پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس اول]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده [[عجم]] داشت». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی جهاردهی]]، ص3</ref>
+[[مدرسی چهاردهی]] در [[خاکسار و اهل حق]]، فرقه های خاکسار را به چهار تیره تقسیم کرده و آن ها را چنین معرفی می کند: یکم. [[خاکسار جلالی]] که [[ابوترابی]] و [[غلام علی شاهی]] نیز نامند؛ دوم. دوده (سلسله) عجم؛ سوم. [[معصوم علی شاهی]]؛ [[نورایی]]». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref> وی سپس می نویسد که: «اکنون در ایران فقط خاکسار جلالی تشکیلات دارند و دیگر فرق در اقلیت بوده و از هر سلسله تنی چند باقی مانده اند. این سلاسل را [[حیدری]] می نامند که [[سلطان حیدر]] پدر [[شاه اسماعیل صفوی]]، آن را بنا نهاد و شاه اسماعیل در اشاعه و گسترش آن کوشید و در زمان [[شاه عباس کبیر]] به اوج خود رسید. شاه عباس توجه خاصی به دوده عجم داشت». <ref> [[خاکسار و اهل حق]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص3</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۱۸
(بدون تفاوت)