عبدالله بن میمون قداح - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۶

2019-02-28T13:36:08Z

Admin در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۴

2019-02-28T13:34:27Z

Rahim: «عبدالله بن میمون قداح» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-27T10:14:02Z

«عبدالله بن میمون قداح» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی «عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّا...» ایجاد کرد

2015-05-27T10:13:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی «عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّاح، از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] بوده است. وی در کتاب های رجالی [[شیعه]] توثیق شده ولی [[اهل سنت]] وی را ثقه ندانسته اند. [[ابن ندیم]] از کتاب ابوعبدالله رزام در ردّ [[اسماعیلیه]] نکاتی را راجع به زندگی وی آورده که مورد قبول بسیاری واقع نشده است. وی مي‌گوید: «پدر عبدالله که فرقه معروف [[میمونیه]] منسوب به اوست، قائل به الوهیت [[علی علیه السلام]] بود و عبدالله مدت ها مدعی نبوت بود، سپس مردی به نام حمدان بن اشعث معروف به قرمط به وی گروید. بعد از مرگ عبدالله، پسرش محمد جانشین وی گردید، پس از وی سعید بن حسین بن عبدالله بن میمون ادعای جانشینی کرده و به [[مصر]] و از آن جا به مغرب رفت. » روشن نیست که این داستان حقیقت داشته باشد. ابن قداح گویی در سال 180 هجری قمری وفات یافته است. این که [[عبدالکریم بن محمد سمعانی|سمعانی]] وی را جدّ زعیم [[باطنیه]] مغرب دانسته، ظاهراً بی ارتباط با داستان مذکور نیست. <ref> [[الاعلام قاموس التراجم]]، [[خیرالدین زرکلی]]، ج4، ص141 / [[تهذیب الکمال فی اسماء الرجال]]، [[جمال الدین مزی]]، ج16، ص202 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج8، ص205 / [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص348 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج6، ص633 / [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج10، ص354 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص353</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّاح، از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] بوده است. وی در کتاب های رجالی [[شیعه]] توثیق شده ولی [[اهل سنت]] وی را ثقه ندانسته اند. [[ابن ندیم]] از کتاب [[ابوعبدالله رزام]] در ردّ [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)\|اسماعیلیه]] نکاتی را راجع به زندگی وی آورده که مورد قبول بسیاری واقع نشده است. وی مي‌گوید: «پدر عبدالله که فرقه معروف [[میمونیه]] منسوب به اوست، قائل به الوهیت [[علی علیه السلام]] بود و عبدالله مدت ها مدعی نبوت بود، سپس مردی به نام [[حمدان بن اشعث]] معروف به قرمط به وی گروید. بعد از مرگ عبدالله، پسرش محمد جانشین وی گردید، پس از وی [[سعید بن حسین بن عبدالله بن میمون]] ادعای جانشینی کرده و به [[مصر]] و از آن جا به [[مغرب]] رفت. » روشن نیست که این داستان حقیقت داشته باشد. ابن قداح گویی در سال 180 هجری قمری وفات یافته است. این که [[عبدالکریم بن محمد سمعانی\|سمعانی]] وی را جدّ زعیم [[باطنیه]] مغرب دانسته، ظاهراً بی ارتباط با داستان مذکور نیست. <ref> [[الاعلام قاموس التراجم]]، [[خیرالدین زرکلی]]، ج4، ص141 / [[تهذیب الکمال فی اسماء الرجال]]، [[جمال الدین مزی]]، ج16، ص202 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج8، ص205 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص348 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج6، ص633 / [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج10، ص354 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص353</ref>	+	عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّاح، از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] بوده است. وی در کتاب های رجالی [[شیعه]] توثیق شده ولی [[اهل سنت]] وی را ثقه ندانسته اند. [[ابن ندیم]] از کتاب [[ابوعبدالله رزام]] در ردّ [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)\|اسماعیلیه]] نکاتی را راجع به زندگی وی آورده که مورد قبول بسیاری واقع نشده است. وی مي‌گوید: «پدر عبدالله که فرقه معروف [[میمونیه (از اسماعیلیه)\|میمونیه]] منسوب به اوست، قائل به الوهیت [[علی علیه السلام]] بود و عبدالله مدت ها مدعی نبوت بود، سپس مردی به نام [[حمدان بن اشعث]] معروف به قرمط به وی گروید. بعد از مرگ عبدالله، پسرش محمد جانشین وی گردید، پس از وی [[سعید بن حسین بن عبدالله بن میمون]] ادعای جانشینی کرده و به [[مصر]] و از آن جا به [[مغرب]] رفت. » روشن نیست که این داستان حقیقت داشته باشد. ابن قداح گویی در سال 180 هجری قمری وفات یافته است. این که [[عبدالکریم بن محمد سمعانی\|سمعانی]] وی را جدّ زعیم [[باطنیه (لقب اسماعیلیه و قرامطه)\|باطنیه]] مغرب دانسته، ظاهراً بی ارتباط با داستان مذکور نیست. <ref> [[الاعلام قاموس التراجم]]، [[خیرالدین زرکلی]]، ج4، ص141 / [[تهذیب الکمال فی اسماء الرجال]]، [[جمال الدین مزی]]، ج16، ص202 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج8، ص205 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص348 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج6، ص633 / [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج10، ص354 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص353</ref>



	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّاح، از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] بوده است. وی در کتاب های رجالی [[شیعه]] توثیق شده ولی [[اهل سنت]] وی را ثقه ندانسته اند. [[ابن ندیم]] از کتاب ابوعبدالله رزام در ردّ [[اسماعیلیه]] نکاتی را راجع به زندگی وی آورده که مورد قبول بسیاری واقع نشده است. وی مي‌گوید: «پدر عبدالله که فرقه معروف [[میمونیه]] منسوب به اوست، قائل به الوهیت [[علی علیه السلام]] بود و عبدالله مدت ها مدعی نبوت بود، سپس مردی به نام حمدان بن اشعث معروف به قرمط به وی گروید. بعد از مرگ عبدالله، پسرش محمد جانشین وی گردید، پس از وی سعید بن حسین بن عبدالله بن میمون ادعای جانشینی کرده و به [[مصر]] و از آن جا به مغرب رفت. » روشن نیست که این داستان حقیقت داشته باشد. ابن قداح گویی در سال 180 هجری قمری وفات یافته است. این که [[عبدالکریم بن محمد سمعانی\|سمعانی]] وی را جدّ زعیم [[باطنیه]] مغرب دانسته، ظاهراً بی ارتباط با داستان مذکور نیست. <ref> [[الاعلام قاموس التراجم]]، [[خیرالدین زرکلی]]، ج4، ص141 / [[تهذیب الکمال فی اسماء الرجال]]، [[جمال الدین مزی]]، ج16، ص202 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج8، ص205 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص348 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج6، ص633 / [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج10، ص354 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص353</ref>	+	عبدالله بن میمون بن اسود (یا: ابن داوود) مخزومی مکی معروف به ابن قدّاح یا قدّاح، از اصحاب [[امام صادق علیه السلام]] بوده است. وی در کتاب های رجالی [[شیعه]] توثیق شده ولی [[اهل سنت]] وی را ثقه ندانسته اند. [[ابن ندیم]] از کتاب [[ابوعبدالله رزام]] در ردّ [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)\|اسماعیلیه]] نکاتی را راجع به زندگی وی آورده که مورد قبول بسیاری واقع نشده است. وی مي‌گوید: «پدر عبدالله که فرقه معروف [[میمونیه]] منسوب به اوست، قائل به الوهیت [[علی علیه السلام]] بود و عبدالله مدت ها مدعی نبوت بود، سپس مردی به نام [[حمدان بن اشعث]] معروف به قرمط به وی گروید. بعد از مرگ عبدالله، پسرش محمد جانشین وی گردید، پس از وی [[سعید بن حسین بن عبدالله بن میمون]] ادعای جانشینی کرده و به [[مصر]] و از آن جا به [[مغرب]] رفت. » روشن نیست که این داستان حقیقت داشته باشد. ابن قداح گویی در سال 180 هجری قمری وفات یافته است. این که [[عبدالکریم بن محمد سمعانی\|سمعانی]] وی را جدّ زعیم [[باطنیه]] مغرب دانسته، ظاهراً بی ارتباط با داستان مذکور نیست. <ref> [[الاعلام قاموس التراجم]]، [[خیرالدین زرکلی]]، ج4، ص141 / [[تهذیب الکمال فی اسماء الرجال]]، [[جمال الدین مزی]]، ج16، ص202 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج8، ص205 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص348 / [[قاموس الرجال]]، [[محمد تقی شوشتری]]، ج6، ص633 / [[معجم رجال الحدیث]]، [[آیت الله خویی]]، ج10، ص354 / [[موسوعة طبقات الفقهاء]]، [[آیت الله جعفر سبحانی]]، ج2، ص353</ref>



	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۱۴
(بدون تفاوت)