http://www.wikiferaq.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84عبدالله بن مسعود بن غافل - تاریخچهٔ ویرایشها2026-05-28T11:53:37Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.24.1http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84&diff=22954&oldid=prevAdmin در ۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۴2019-02-05T10:54:44Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] است. وی را به سبب آن که مادرش نیز از صحابه بود، ابن ام عبد می خواندند. او پیش از اسلام گویا شغل چوپانی داشت و در آغاز دعوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر اثر معجزه ای که از آن حضرت دید، مسلمان شد. از قول خود او آمده که ششمین مسلمان بوده است. وی همچنین از نخستین گروه مهاجران به [[حبشه]] بود. ابن مسعود در بازگشت خود به [[مدینه]] رفت و پیامبر (صلی الله علیه و آله) میان او و [[معاذ بن جبل]] یا [[زبیر بن عوام]] پیمان برادری برقرار کرد. وی در جنگ بدر شرکت نمود و [[ابوجهل]] را به قتل آورد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) در حالی که از کشته شدن ابوجهل خشنود بود، شمشیر او را به ابن مسعود بخشید. [[ابن عباس]] وی را از معدود یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله) می داند که در جنگ احد از او جدا نشدند. از جزئیات زندگی ابن مسعود پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله) اطلاع دقیقی در دست نیست. در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] در فتح [[شام]] شرکت داشت و مدتی در آنجا ساکن بود و گویا به قضا و تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت. در 21 هجری قمری، عمر او را همراه عمار برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد. پس از قتل عمر، ابن مسعود به مدینه آمد و با [[عثمان بن عفوان|عثمان]] بیعت کرد و آن گاه به کوفه بازگشت و مردم را به بیعت با او فراخواند. در همین ایام بین ابن مسعود و [[سعد بن ابی وقاص]] یا [[ولید بن عقبه]] والی وقت کوفه که حاضر نبود وام خود را به بیت المال بپردازد، مشاجره ای درگرفت و چون خبر به عثمان رسید سعد را عزل کرد و بر ابن مسعود خشم گرفت. وی سپس به مدینه رفت و در مدینه، عثمان وی را ناسزا گفت و به قولی دستور داد که او را به زور از مسجد برانند. پس از آن ابن مسعود تا سه سال در مدینه بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام حدود دو سال پیش از کشته شدن عثمان در مدینه وفات یافت. یکی از علل ناخشنودی عثمان از ابن مسعود، حضور وی در تدفین و نماز بر پیکر [[ابوذر]] در [[ربذه]] است. ابن مسعود در بسیاری از مناسبت های نزول قرآن شخصاً حضور داشت. وی مدت ها در مدینه و کوفه پس از وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز به تعلیم قرآن اشتغال داشت و حتی برخی از صحابه برجسته چون ابن عباس از او قرآن آموخته و در مواردی از قرائت وی پیروی کرده اند. افزون بر تأثیر ابن مسعود در قرائات معتبر کوفه، پاره ای قرائات شاذ منسوب به وی در منابع دیده می شود. در جریان گردآوری قرآن و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط عثمان و به مباشرت [[زید بن ثابت]]، در روایات سخن از نسخه ای با عنوان مصحف ابن مسعود به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و عثمان او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر عثمان مضروب شد. اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول و مصحف عثمانی را تأیید کرد. در واقع در طول تاریخ، مصحف ابن مسعود به عنوان یک کتاب کمیاب و جالب گاه با انگیزه های مذهبی و گاه شاید با انگیزه های سودجویانه مادی مطرح شده است. در این که ابن مسعود از عالم ترین صحابه در احکام شرعی بوده و در پایه گذاری مکتب فقهی کوفه نقش بسزایی داشته، جای گفتگو نیست. نزد [[اهل سنت]] ابن مسعود به عنوان یکی از بزرگان صحابه شناخته شده و حتی در متن غیرمشهور از حدیث عشره مبشّره ابن مسعود در زمره آن ده تن شمرده شده است. در بسیاری از آثار [[امامیه]] روایات ابن مسعود مورد توجه قرار گرفته و به ویژه احادیثی در تأیید فضایل اهل بیت و مسائل مربوط به امامت از او نقل شده است. شایان ذکر است که [[ابوعبدالله محمد بن محبوب]] و [[ابن سلّام]] از عالمان مشهور اباضی در سده 3 هجری قمری، ابن مسعود را در شمار اصحابی آورده اند که [[اِباضیه]] تعالیم خود را از آنان گرفته اند. همچنین در نیمه اول سده 2 هجری قمری در [[شمال آفریقا]] فرقه [[عمریه]] توسط [[عیسی بن عمیر]] تأسیس شد که بر خلاف دیگر اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد قرآن، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص613</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] است. وی را به سبب آن که مادرش نیز از صحابه بود، ابن ام عبد می خواندند. او پیش از اسلام گویا شغل چوپانی داشت و در آغاز دعوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر اثر معجزه ای که از آن حضرت دید، مسلمان شد. از قول خود او آمده که ششمین مسلمان بوده است. وی همچنین از نخستین گروه مهاجران به [[حبشه]] بود. ابن مسعود در بازگشت خود به [[مدینه]] رفت و پیامبر (صلی الله علیه و آله) میان او و [[معاذ بن جبل]] یا [[زبیر بن عوام]] پیمان برادری برقرار کرد. وی در جنگ بدر شرکت نمود و [[ابوجهل]] را به قتل آورد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) در حالی که از کشته شدن ابوجهل خشنود بود، شمشیر او را به ابن مسعود بخشید. [[ابن عباس]] وی را از معدود یاران پیامبر (صلی الله علیه و آله) می داند که در جنگ احد از او جدا نشدند. از جزئیات زندگی ابن مسعود پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله) اطلاع دقیقی در دست نیست. در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] در فتح [[شام]] شرکت داشت و مدتی در آنجا ساکن بود و گویا به قضا و تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت. در 21 هجری قمری، عمر او را همراه عمار برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد. پس از قتل عمر، ابن مسعود به مدینه آمد و با [[عثمان بن عفوان|عثمان]] بیعت کرد و آن گاه به کوفه بازگشت و مردم را به بیعت با او فراخواند. در همین ایام بین ابن مسعود و [[سعد بن ابی وقاص]] یا [[ولید بن عقبه]] والی وقت کوفه که حاضر نبود وام خود را به بیت المال بپردازد، مشاجره ای درگرفت و چون خبر به عثمان رسید سعد را عزل کرد و بر ابن مسعود خشم گرفت. وی سپس به مدینه رفت و در مدینه، عثمان وی را ناسزا گفت و به قولی دستور داد که او را به زور از مسجد برانند. پس از آن ابن مسعود تا سه سال در مدینه بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام حدود دو سال پیش از کشته شدن عثمان در مدینه وفات یافت. یکی از علل ناخشنودی عثمان از ابن مسعود، حضور وی در تدفین و نماز بر پیکر [[ابوذر]] در [[ربذه]] است. ابن مسعود در بسیاری از مناسبت های نزول قرآن شخصاً حضور داشت. وی مدت ها در مدینه و کوفه پس از وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز به تعلیم قرآن اشتغال داشت و حتی برخی از صحابه برجسته چون ابن عباس از او قرآن آموخته و در مواردی از قرائت وی پیروی کرده اند. افزون بر تأثیر ابن مسعود در قرائات معتبر کوفه، پاره ای قرائات شاذ منسوب به وی در منابع دیده می شود. در جریان گردآوری قرآن و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط عثمان و به مباشرت [[زید بن ثابت]]، در روایات سخن از نسخه ای با عنوان مصحف ابن مسعود به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و عثمان او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر عثمان مضروب شد. اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول و مصحف عثمانی را تأیید کرد. در واقع در طول تاریخ، مصحف ابن مسعود به عنوان یک کتاب کمیاب و جالب گاه با انگیزه های مذهبی و گاه شاید با انگیزه های سودجویانه مادی مطرح شده است. در این که ابن مسعود از عالم ترین صحابه در احکام شرعی بوده و در پایه گذاری مکتب فقهی کوفه نقش بسزایی داشته، جای گفتگو نیست. نزد [[اهل سنت]] ابن مسعود به عنوان یکی از بزرگان صحابه شناخته شده و حتی در متن غیرمشهور از حدیث عشره مبشّره ابن مسعود در زمره آن ده تن شمرده شده است. در بسیاری از آثار [[امامیه]] روایات ابن مسعود مورد توجه قرار گرفته و به ویژه احادیثی در تأیید فضایل اهل بیت و مسائل مربوط به امامت از او نقل شده است. شایان ذکر است که [[ابوعبدالله محمد بن محبوب]] و [[ابن سلّام]] از عالمان مشهور اباضی در سده 3 هجری قمری، ابن مسعود را در شمار اصحابی آورده اند که [[اِباضیه]] تعالیم خود را از آنان گرفته اند. همچنین در نیمه اول سده 2 هجری قمری در [[شمال آفریقا]] فرقه [[<ins class="diffchange diffchange-inline">عمریه (از اباضیه)|</ins>عمریه]] توسط [[عیسی بن عمیر]] تأسیس شد که بر خلاف دیگر اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد قرآن، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص613</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84&diff=22953&oldid=prevAdmin در ۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۳2019-02-05T10:53:29Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] است. وی را به سبب آن که مادرش نیز از صحابه بود، ابن ام عبد می خواندند. او پیش از اسلام گویا شغل چوپانی داشت و در آغاز دعوت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بر اثر معجزه ای که از آن حضرت دید، مسلمان شد. از قول خود او آمده که ششمین مسلمان بوده است. وی همچنین از نخستین گروه مهاجران به [[حبشه]] بود. ابن مسعود در بازگشت خود به [[مدینه]] رفت و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>میان او و معاذ بن جبل یا زبیر بن عوام پیمان برادری برقرار کرد. وی در جنگ بدر شرکت نمود و ابوجهل را به قتل آورد و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در حالی که از کشته شدن ابوجهل خشنود بود، شمشیر او را به ابن مسعود بخشید. ابن عباس وی را از معدود یاران <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>می داند که در جنگ احد از او جدا نشدند. از جزئیات زندگی ابن مسعود پس از رحلت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>اطلاع دقیقی در دست نیست. در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] در فتح [[شام]] شرکت داشت و مدتی در آنجا ساکن بود و گویا به قضا و تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت. در 21 هجری قمری، <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عمر <del class="diffchange diffchange-inline">بن خطاب|عمر]] </del>او را همراه عمار برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد. پس از قتل عمر، ابن مسعود به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مدینه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>آمد و با [[عثمان بن عفوان|عثمان]] بیعت کرد و آن گاه به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بازگشت و مردم را به بیعت با او فراخواند. در همین ایام بین ابن مسعود و سعد بن ابی وقاص یا ولید بن عقبه والی وقت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>که حاضر نبود وام خود را به بیت المال بپردازد، مشاجره ای درگرفت و چون خبر به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفان]] </del>رسید سعد را عزل کرد و بر ابن مسعود خشم گرفت. وی سپس به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مدینه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>رفت و در <del class="diffchange diffchange-inline">[[مدینه]]، [[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>وی را ناسزا گفت و به قولی دستور داد که او را به زور از مسجد برانند. پس از آن ابن مسعود تا سه سال در <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مدینه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام حدود دو سال پیش از کشته شدن <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>در <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مدینه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>وفات یافت. یکی از علل ناخشنودی <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>از ابن مسعود، حضور وی در تدفین و نماز بر پیکر ابوذر در [[ربذه]] است. ابن مسعود در بسیاری از مناسبت های نزول <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>قرآن<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>شخصاً حضور داشت. وی مدت ها در <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مدینه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>پس از وفات <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>نیز به تعلیم <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>قرآن<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>اشتغال داشت و حتی برخی از صحابه برجسته چون ابن عباس از او <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>قرآن<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>آموخته و در مواردی از قرائت وی پیروی کرده اند. افزون بر تأثیر ابن مسعود در قرائات معتبر <del class="diffchange diffchange-inline">[[کوفه]]، </del>پاره ای قرائات شاذ منسوب به وی در منابع دیده می شود. در جریان گردآوری <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>قرآن<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>و به مباشرت زید بن <del class="diffchange diffchange-inline">ثابت، </del>در روایات سخن از نسخه ای با عنوان مصحف ابن مسعود به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>مضروب شد. اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول و مصحف عثمانی را تأیید کرد. در واقع در طول تاریخ، مصحف ابن مسعود به عنوان یک کتاب کمیاب و جالب گاه با انگیزه های مذهبی و گاه شاید با انگیزه های سودجویانه مادی مطرح شده است. در این که ابن مسعود از عالم ترین صحابه در احکام شرعی بوده و در پایه گذاری مکتب فقهی <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>نقش بسزایی داشته، جای گفتگو نیست. نزد [[اهل سنت]] ابن مسعود به عنوان یکی از بزرگان صحابه شناخته شده و حتی در متن غیرمشهور از حدیث عشره مبشّره ابن مسعود در زمره آن ده تن شمرده شده است. در بسیاری از آثار [[امامیه]] روایات ابن مسعود مورد توجه قرار گرفته و به ویژه احادیثی در تأیید فضایل اهل بیت و مسائل مربوط به امامت از او نقل شده است. شایان ذکر است که ابوعبدالله محمد بن محبوب و ابن سلّام از عالمان مشهور اباضی در سده 3 هجری قمری، ابن مسعود را در شمار اصحابی آورده اند که [[اِباضیه]] تعالیم خود را از آنان گرفته اند. همچنین در نیمه اول سده 2 هجری قمری در <del class="diffchange diffchange-inline">شمال </del>[[آفریقا]] فرقه [[عمریه]] توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگر اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد <del class="diffchange diffchange-inline">[[قرآن]]، </del>مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص613</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] است. وی را به سبب آن که مادرش نیز از صحابه بود، ابن ام عبد می خواندند. او پیش از اسلام گویا شغل چوپانی داشت و در آغاز دعوت پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>بر اثر معجزه ای که از آن حضرت دید، مسلمان شد. از قول خود او آمده که ششمین مسلمان بوده است. وی همچنین از نخستین گروه مهاجران به [[حبشه]] بود. ابن مسعود در بازگشت خود به [[مدینه]] رفت و پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>میان او و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>معاذ بن جبل<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>یا <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>زبیر بن عوام<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>پیمان برادری برقرار کرد. وی در جنگ بدر شرکت نمود و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابوجهل<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>را به قتل آورد و پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>در حالی که از کشته شدن ابوجهل خشنود بود، شمشیر او را به ابن مسعود بخشید. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابن عباس<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>وی را از معدود یاران پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>می داند که در جنگ احد از او جدا نشدند. از جزئیات زندگی ابن مسعود پس از رحلت پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>اطلاع دقیقی در دست نیست. در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] در فتح [[شام]] شرکت داشت و مدتی در آنجا ساکن بود و گویا به قضا و تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت. در 21 هجری قمری، عمر او را همراه عمار برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد. پس از قتل عمر، ابن مسعود به مدینه آمد و با [[عثمان بن عفوان|عثمان]] بیعت کرد و آن گاه به کوفه بازگشت و مردم را به بیعت با او فراخواند. در همین ایام بین ابن مسعود و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>سعد بن ابی وقاص<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>یا <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ولید بن عقبه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>والی وقت کوفه که حاضر نبود وام خود را به بیت المال بپردازد، مشاجره ای درگرفت و چون خبر به عثمان رسید سعد را عزل کرد و بر ابن مسعود خشم گرفت. وی سپس به مدینه رفت و در <ins class="diffchange diffchange-inline">مدینه، </ins>عثمان وی را ناسزا گفت و به قولی دستور داد که او را به زور از مسجد برانند. پس از آن ابن مسعود تا سه سال در مدینه بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام حدود دو سال پیش از کشته شدن عثمان در مدینه وفات یافت. یکی از علل ناخشنودی عثمان از ابن مسعود، حضور وی در تدفین و نماز بر پیکر <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابوذر<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>در [[ربذه]] است. ابن مسعود در بسیاری از مناسبت های نزول قرآن شخصاً حضور داشت. وی مدت ها در مدینه و کوفه پس از وفات پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>نیز به تعلیم قرآن اشتغال داشت و حتی برخی از صحابه برجسته چون ابن عباس از او قرآن آموخته و در مواردی از قرائت وی پیروی کرده اند. افزون بر تأثیر ابن مسعود در قرائات معتبر <ins class="diffchange diffchange-inline">کوفه، </ins>پاره ای قرائات شاذ منسوب به وی در منابع دیده می شود. در جریان گردآوری قرآن و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط عثمان و به مباشرت <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>زید بن <ins class="diffchange diffchange-inline">ثابت]]، </ins>در روایات سخن از نسخه ای با عنوان مصحف ابن مسعود به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و عثمان او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر عثمان مضروب شد. اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول و مصحف عثمانی را تأیید کرد. در واقع در طول تاریخ، مصحف ابن مسعود به عنوان یک کتاب کمیاب و جالب گاه با انگیزه های مذهبی و گاه شاید با انگیزه های سودجویانه مادی مطرح شده است. در این که ابن مسعود از عالم ترین صحابه در احکام شرعی بوده و در پایه گذاری مکتب فقهی کوفه نقش بسزایی داشته، جای گفتگو نیست. نزد [[اهل سنت]] ابن مسعود به عنوان یکی از بزرگان صحابه شناخته شده و حتی در متن غیرمشهور از حدیث عشره مبشّره ابن مسعود در زمره آن ده تن شمرده شده است. در بسیاری از آثار [[امامیه]] روایات ابن مسعود مورد توجه قرار گرفته و به ویژه احادیثی در تأیید فضایل اهل بیت و مسائل مربوط به امامت از او نقل شده است. شایان ذکر است که <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابوعبدالله محمد بن محبوب<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابن سلّام<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>از عالمان مشهور اباضی در سده 3 هجری قمری، ابن مسعود را در شمار اصحابی آورده اند که [[اِباضیه]] تعالیم خود را از آنان گرفته اند. همچنین در نیمه اول سده 2 هجری قمری در [[<ins class="diffchange diffchange-inline">شمال </ins>آفریقا]] فرقه [[عمریه]] توسط <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عیسی بن عمیر<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>تأسیس شد که بر خلاف دیگر اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد <ins class="diffchange diffchange-inline">قرآن، </ins>مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص613</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84&diff=4861&oldid=prevRahim: «عبدالله بن مسعود بن غافل» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بیپایان) [انتقال=فقط مدیران] (بیپایان)) [آبشاری]2015-05-27T06:49:30Z<p>«<a href="/index.php/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84" title="عبدالله بن مسعود بن غافل">عبدالله بن مسعود بن غافل</a>» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بیپایان) [انتقال=فقط مدیران] (بیپایان)) [آبشاری]</p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='1' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='1' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۲۷ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۴۹</td>
</tr><tr><td colspan='2' style='text-align: center;'><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Rahimhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84&diff=4860&oldid=prevRahim: صفحهای تازه حاوی «ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور پیامبر صلی الله علیه و...» ایجاد کرد2015-05-27T06:49:19Z<p>صفحهای تازه حاوی «ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور پیامبر صلی الله علیه و...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسعود بن غافل از اصحاب مشهور [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] است. وی را به سبب آن که مادرش نیز از صحابه بود، ابن ام عبد می خواندند. او پیش از اسلام گویا شغل چوپانی داشت و در آغاز دعوت [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بر اثر معجزه ای که از آن حضرت دید، مسلمان شد. از قول خود او آمده که ششمین مسلمان بوده است. وی همچنین از نخستین گروه مهاجران به [[حبشه]] بود. ابن مسعود در بازگشت خود به [[مدینه]] رفت و [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] میان او و معاذ بن جبل یا زبیر بن عوام پیمان برادری برقرار کرد. وی در جنگ بدر شرکت نمود و ابوجهل را به قتل آورد و [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] در حالی که از کشته شدن ابوجهل خشنود بود، شمشیر او را به ابن مسعود بخشید. ابن عباس وی را از معدود یاران [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] می داند که در جنگ احد از او جدا نشدند. از جزئیات زندگی ابن مسعود پس از رحلت [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] اطلاع دقیقی در دست نیست. در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] در فتح [[شام]] شرکت داشت و مدتی در آنجا ساکن بود و گویا به قضا و تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت. در 21 هجری قمری، [[عمر بن خطاب|عمر]] او را همراه عمار برای نظارت بر بیت المال و قضا به [[کوفه]] فرستاد. پس از قتل عمر، ابن مسعود به [[مدینه]] آمد و با [[عثمان بن عفوان|عثمان]] بیعت کرد و آن گاه به [[کوفه]] بازگشت و مردم را به بیعت با او فراخواند. در همین ایام بین ابن مسعود و سعد بن ابی وقاص یا ولید بن عقبه والی وقت [[کوفه]] که حاضر نبود وام خود را به بیت المال بپردازد، مشاجره ای درگرفت و چون خبر به [[عثمان بن عفان]] رسید سعد را عزل کرد و بر ابن مسعود خشم گرفت. وی سپس به [[مدینه]] رفت و در [[مدینه]]، [[عثمان بن عفوان|عثمان]] وی را ناسزا گفت و به قولی دستور داد که او را به زور از مسجد برانند. پس از آن ابن مسعود تا سه سال در [[مدینه]] بود و اجازه نداشت از آنجا بیرون رود و سرانجام حدود دو سال پیش از کشته شدن [[عثمان بن عفوان|عثمان]] در [[مدینه]] وفات یافت. یکی از علل ناخشنودی [[عثمان بن عفوان|عثمان]] از ابن مسعود، حضور وی در تدفین و نماز بر پیکر ابوذر در [[ربذه]] است. ابن مسعود در بسیاری از مناسبت های نزول [[قرآن]] شخصاً حضور داشت. وی مدت ها در [[مدینه]] و [[کوفه]] پس از وفات [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز به تعلیم [[قرآن]] اشتغال داشت و حتی برخی از صحابه برجسته چون ابن عباس از او [[قرآن]] آموخته و در مواردی از قرائت وی پیروی کرده اند. افزون بر تأثیر ابن مسعود در قرائات معتبر [[کوفه]]، پاره ای قرائات شاذ منسوب به وی در منابع دیده می شود. در جریان گردآوری [[قرآن]] و فراهم آوردن مصحف رسمی توسط [[عثمان بن عفوان|عثمان]] و به مباشرت زید بن ثابت، در روایات سخن از نسخه ای با عنوان مصحف ابن مسعود به میان آمده که مورد توجه قرار نگرفته و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] او را امر کرده مصحف خود را تحویل نماید تا به همراه دیگر مصاحف از بین برده شود. به گفته روایات، ابن مسعود به این امر تن در نداد و به همین سبب به امر [[عثمان بن عفوان|عثمان]] مضروب شد. اما بنا به برخی روایات ابن مسعود از این موضع خود عدول و مصحف عثمانی را تأیید کرد. در واقع در طول تاریخ، مصحف ابن مسعود به عنوان یک کتاب کمیاب و جالب گاه با انگیزه های مذهبی و گاه شاید با انگیزه های سودجویانه مادی مطرح شده است. در این که ابن مسعود از عالم ترین صحابه در احکام شرعی بوده و در پایه گذاری مکتب فقهی [[کوفه]] نقش بسزایی داشته، جای گفتگو نیست. نزد [[اهل سنت]] ابن مسعود به عنوان یکی از بزرگان صحابه شناخته شده و حتی در متن غیرمشهور از حدیث عشره مبشّره ابن مسعود در زمره آن ده تن شمرده شده است. در بسیاری از آثار [[امامیه]] روایات ابن مسعود مورد توجه قرار گرفته و به ویژه احادیثی در تأیید فضایل اهل بیت و مسائل مربوط به امامت از او نقل شده است. شایان ذکر است که ابوعبدالله محمد بن محبوب و ابن سلّام از عالمان مشهور اباضی در سده 3 هجری قمری، ابن مسعود را در شمار اصحابی آورده اند که [[اِباضیه]] تعالیم خود را از آنان گرفته اند. همچنین در نیمه اول سده 2 هجری قمری در شمال [[آفریقا]] فرقه [[عمریه]] توسط عیسی بن عمیر تأسیس شد که بر خلاف دیگر اباضیان، مذهب خود را به ابن مسعود منتسب می کردند و حتی در مورد [[قرآن]]، مصحف او را اساس می دانستند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج4، ص613</ref><br />
<br />
<br />
==پانويس==</div>Rahim