عامّه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۳

2019-02-18T15:13:39Z

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۵

2019-02-18T15:05:15Z

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۴

2019-02-18T15:04:07Z

Admin: «عامّه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T13:21:53Z

«عامّه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «احمد بن یحیی بن مرتضی زبیدی از ابوالقاسم ابوالقاسم بلخی نقل می کند که: «ف...» ایجاد کرد

2015-05-29T19:15:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی «احمد بن یحیی بن مرتضی زبیدی از ابوالقاسم ابوالقاسم بلخی نقل می کند که: «ف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله]]، [[مرجئه]]، [[عامّه]]، [[حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، [[خوارج]]، [[مرجئه]]، [[معتزله]]، [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، [[عامّه]]، [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>

نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.

البته در کلام [[ابوالحسن اشعری]] جای این احتمال هست که عامه مصحف [[عبّاد]] باشد، چرا که [[ابوالحسن اشعری]] پس از این که اجمالاً این فرق را مورد اشاره قرار می دهد ـ پیش از ذکر مذهب [[اهل حدیث]] و پس از ذکر [[بکریه]] ـ قول نسّاک (به معنای عُبّاد) را ذکر می کند و این درحالی است که [[ابن ندیم]] نیز در کتاب [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]] بابی برای عُبّاد و زُهّاد و کتب آن ها عنوان کرده و آنان را در مقابل دیگر فرقه ها قرار داده است. <ref> [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص235</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 [[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، [[مرجئه]]، عامّه، [[حشویه (اهل حدیث)|حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، خوارج، مرجئه، معتزله، [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، عامّه، [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>
-نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.
+نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب خوارج نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین معتزله و حشویه هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه مرجئه هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد ابوالقاسم بلخی و ابوالحسن اشعری از عامه، همین توده های مردم بوده است.
-البته در کلام [[ابوالحسن اشعری]] جای این احتمال هست که عامه مصحف [[عبّاد]] باشد، چرا که [[ابوالحسن اشعری]] پس از این که اجمالاً این فرق را مورد اشاره قرار می دهد ـ پیش از ذکر مذهب [[اهل حدیث]] و پس از ذکر [[بکریه]] ـ قول نسّاک (به معنای عُبّاد) را ذکر می کند و این درحالی است که [[ابن ندیم]] نیز در کتاب [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]] بابی برای عُبّاد و زُهّاد و کتب آن ها عنوان کرده و آنان را در مقابل دیگر فرقه ها قرار داده است. <ref> [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص235</ref>
+البته در کلام اشعری جای این احتمال هست که عامه مصحف [[عبّاد]] باشد، چرا که اشعری پس از این که اجمالاً این فرق را مورد اشاره قرار می دهد ـ پیش از ذکر مذهب اهل حدیث و پس از ذکر بکریه ـ قول نسّاک (به معنای عُبّاد) را ذکر می کند و این درحالی است که [[ابن ندیم]] نیز در کتاب [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]] بابی برای عُبّاد و زُهّاد و کتب آن ها عنوان کرده و آنان را در مقابل دیگر فرقه ها قرار داده است. <ref> [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص235</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۵
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله (معتزله)\|معتزله]]، [[مرجئه]]، عامّه، [[حشویه (اهل حدیث)\|حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، ~~[[خوارج]]، [[مرجئه]]، [[معتزله]]،~~ [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، ~~[[عامّه]]،~~ [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>	+	[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله (معتزله)\|معتزله]]، [[مرجئه]]، عامّه، [[حشویه (اهل حدیث)\|حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، خوارج، مرجئه، معتزله، [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، عامّه، [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>

	نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.		نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله]]، [[مرجئه]]، [[~~عامّه]]، [[~~حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، [[خوارج]]، [[مرجئه]]، [[معتزله]]، [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، [[عامّه]]، [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>	+	[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] زبیدی از ابوالقاسم [[ابوالقاسم بلخی]] نقل می کند که: «فرقه های امّت شش فرقه می باشند: [[شیعه]]، [[خوارج]]، [[معتزله (معتزله)\|معتزله]]، [[مرجئه]]، عامّه، [[حشویه (اهل حدیث)\|حشویه]]». <ref> [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص18</ref> [[ابوالحسن اشعری]] نیز می نویسد: «مسلمانان ده صنفند: [[شیع]]، [[خوارج]]، [[مرجئه]]، [[معتزله]]، [[جَهمیه]]، [[ضراریه]]، [[حسینیه]] ([[نجاریه]])، [[بکریه]]، [[عامّه]]، [[اصحاب حدیث]] و [[کلابیه]]». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص65</ref>

	نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.		نمی توان به طور قطع و یقین مصداق این فرقه را بدست آورد ولی ممکن است بگوئیم فرقه های مختلفی که به اسلام منسوبند، همه از عامه خارج شده اند و به عبارت دیگر، مسلمین به عقاید واضحه اسلامی عقیده داشتند، نماز می خواندند و روزه می گرفتند، درحالی که هیچ رنگی از مذاهب مذکوره در آن ها نبود، گرچه عده زیادی به قدیمی ترین مذهب اسلامی که همان [[تشیع]] باشد معتقد بودند، اما در بیشتر اوقات اثری بر آن مترتب نبوده است. چرا که ولایت [[علی علیه السلام]] از زمره واجباتی بوده که اکثریت امت در دهه های آخر قرن اول و اوائل قرن دوم هجری قمری از آن خبر نداشتند. مذهب [[خوارج]] نیز در همه مردم رسوخ نداشت، همچنین [[معتزله]] و [[حشویه]] هم هنوز ظهور نکرده بودند، اندیشه [[مرجئه]] هم رونقی نداشته است و نیز در این ایام هنوز کسی اجازه نوشتن اخبار [[رسول الله صلی الله علیه و آله]] را نداشته است. و فرقه های دیگر نیز هنوز به وجود نیامده، و هنوز مؤسس های آن ها به دنیا نیامده بودند، و در چنین محیطی، مردم مسلمان بودند و مذهبی نیز نداشته اند. شاید بتوان گفت مراد [[ابوالقاسم بلخی]] و [[ابوالحسن اشعری]] از عامه، همین توده های مردم بوده است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۲۱
(بدون تفاوت)