طیاره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۸

2019-08-01T09:48:26Z

Admin در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۲۹

2019-02-05T16:29:04Z

Admin در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۲۴

2019-02-05T16:24:37Z

Admin: «طیاره» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T13:04:54Z

«طیاره» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۸:۴۶

2015-05-29T18:46:11Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «(یا: اهل ارتفاع) لقبی است که علماء و محدثین امامیه به غلاة (غلات، غلاة)...» ایجاد کرد

2015-05-29T18:45:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «(یا: اهل ارتفاع) لقبی است که علماء و محدثین امامیه به غلاة (غلات، غلاة)...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

(یا: [[اهل ارتفاع]])

لقبی است که علماء و محدثین [[امامیه]] به [[غلاة (غلات، غلاة)]] می دهند. <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>

با توجه به نکته ای که [[عبدالله مامقانی]] در [[تنقیح المقال فی علم الرجال]] به آن اشاره دارد که «اگر کسی از مذهب حق عدول می کرد، درباره او می گفتند: طار یعنی پرید»، <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref> می توان وجه تسمیه طیاره را معلوم نمود.

[[نشوان حمیری]] می نویسد: «اگر روایتی که [[طیاره غالیه]] نقل کرده اند مبنی بر این که خدا در بدن ائمه محتجب می شود و عبادت آن ها بر هر ملتی واجب است، صحیح باشد لازم می آید خدایان زیادی داشته باشیم». <ref> [[الحور العین]]، [[نشوان حمیری]]، ص260</ref>

[[مطهر مقدسی]] گفته است: « [[سبأئیه]] را [[طیاره]] می نامند و عقیده دارند که ایشان نمی میرند بلکه مرگ آنان به این است که در سیاهی صبح می پرند. آنان همچنین می گویند [[علی علیه السلام]] نمرده است و در ابر است و هرگاه صدای رعد را می شنوند، می گویند [[علی علیه السلام]] غضب کرده است. از جمله [[طیاره]]، قومی هستند که معتقدند روح القدس همچنانکه در عیسی علیه السلام موجود بود، در [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز بوده و سپس به ترتیب به علی، حسن و حسین علیهم السلام منتقل گردیده است. عموم [[طیاره]] به رجعت و تناسخ معتقدند. از جمله ایشان کسانی هستند که ائمه را انوار خدا دانسته و آنان را از ابعاض خدا به شمار می آورد». <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص129</ref>

مرحوم [[وحید بهبهانی]] در [[تعلیقات علی منهج المقال]] ـ که مجموعه تعلیقاتی است بر [[منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال|منهج المقال]] [[محمد علی استرآبادی|استرآبادی]] (معروف به رجال کبیر) ـ مقدماتی را مطرح می سازد و در ضمن فائده دوم به بیان اصطلاحات متداوله در علم رجال و درایه پرداخته و از زمره آن ها به اصطلاح اهل [[طیاره]] (به تشدید یاء) و [[اهل ارتفاع]] اشاره کرده و می نویسد: «اگر گفته شد کسی از اهل [[طیاره]] و [[اهل ارتفاع]] و امثال این ها است، مراد آن است که وی غالی است». وی ادامه می دهد: «بدان که بسیاری از قدما به خصوص قمی ها درباره ائمه علیهم السلام قائل به رفعت منزلت و جلالت و مرتبه ای معین از عصمت و کمال بوده اند، ولی اجازه نمی دادند از این مرتبه کسی تجاوز کرده و بیش از این را به ائمه علیهم السلام نسبت دهد. تجاوز از آن مرتبه را ارتفاع و غلو برمی شمارند تا جایی که ایشان نفی سهو از ائمه علیهم السلامرا غلو می دانستند و چه بسا مطلق تفویض یا تفویضی که در آن اختلاف است و هم چنین مبالغه در ذکر معجزات و نقل عجائب و اغراق در شأن ائمه علیهم السلام و اجلال ایشان و تنزیه آنان از نقائص و اظهار قدرت بسیار برای ایشان و ذکر این مطلب که آنان عالم به مکنونات آسمان و زمین هستند را ارتفاع و غلو به شمار آورده و قائل به این امر را متهم می نمودند». <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>

[[آیت الله سید مهدی روحانی]] به نقل از [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به مطلب فوق اشاره دارد. لکن در کتاب مذکور و در ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به چنین مطلبی برخورد نکردیم. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref>

== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	(یا: [[اهل ارتفاع]])	+	یا: [[اهل ارتفاع]]

	لقبی است که علماء و محدثین [[امامیه]] به [[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] می دهند. <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>		لقبی است که علماء و محدثین [[امامیه]] به [[غلاة (غلات، غلاة)\|غلاة]] می دهند. <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 [[نشوان حمیری]] می نویسد: «اگر روایتی که طیاره غالیه نقل کرده اند مبنی بر این که خدا در بدن ائمه محتجب می شود و عبادت آن ها بر هر ملتی واجب است، صحیح باشد لازم می آید خدایان زیادی داشته باشیم». <ref> [[الحور العین]]، [[نشوان حمیری]]، ص260</ref>
-[[مطهر مقدسی]] گفته است: «[[سبأئیه]] را طیاره می نامند و عقیده دارند که ایشان نمی میرند بلکه مرگ آنان به این است که در سیاهی صبح می پرند. آنان همچنین می گویند [[علی علیه السلام]] نمرده است و در ابر است و هرگاه صدای رعد را می شنوند، می گویند علی (علیه السلام) غضب کرده است. از جمله طیاره، قومی هستند که معتقدند روح القدس همچنانکه در [[عیسی علیه السلام]] موجود بود، در [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز بوده و سپس به ترتیب به علی، حسن و حسین (علیهم السلام) منتقل گردیده است. عموم طیاره به رجعت و تناسخ معتقدند. از جمله ایشان کسانی هستند که ائمه را انوار خدا دانسته و آنان را از ابعاض خدا به شمار می آورد». <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص129</ref>
+[[مطهر مقدسی]] گفته است: «[[سبائیه]] را طیاره می نامند و عقیده دارند که ایشان نمی میرند بلکه مرگ آنان به این است که در سیاهی صبح می پرند. آنان همچنین می گویند [[علی علیه السلام]] نمرده است و در ابر است و هرگاه صدای رعد را می شنوند، می گویند علی (علیه السلام) غضب کرده است. از جمله طیاره، قومی هستند که معتقدند روح القدس همچنانکه در [[عیسی علیه السلام]] موجود بود، در [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز بوده و سپس به ترتیب به علی، حسن و حسین (علیهم السلام) منتقل گردیده است. عموم طیاره به رجعت و تناسخ معتقدند. از جمله ایشان کسانی هستند که ائمه را انوار خدا دانسته و آنان را از ابعاض خدا به شمار می آورد». <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص129</ref>
 [[آیت الله سید مهدی روحانی]] به نقل از [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، ترجمه [[عبد الرحمن بن حجّاج]] به مطلب فوق اشاره دارد. لکن در کتاب مذکور و در ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به چنین مطلبی برخورد نکردیم. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 (یا: [[اهل ارتفاع]])
-لقبی است که علماء و محدثین [[امامیه]] به [[غلاة (غلات، غلاة)]] می دهند. <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>
+لقبی است که علماء و محدثین [[امامیه]] به [[غلاة (غلات، غلاة)|غلاة]] می دهند. <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>
-با توجه به نکته ای که [[عبدالله مامقانی]] در [[تنقیح المقال فی علم الرجال]] به آن اشاره دارد که «اگر کسی از مذهب حق عدول می کرد، درباره او می گفتند: طار یعنی پرید»، <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref> می توان وجه تسمیه طیاره را معلوم نمود.
+مرحوم [[وحید بهبهانی]] در [[تعلیقات علی منهج المقال]] ـ که مجموعه تعلیقاتی است بر [[منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال|منهج المقال]] [[محمد علی استرآبادی|استرآبادی]] (معروف به [[رجال کبیر]]) ـ مقدماتی را مطرح می سازد و در ضمن فائده دوم به بیان اصطلاحات متداوله در علم رجال و درایه پرداخته و از زمره آن ها به اصطلاح اهل طیاره (به تشدید یاء) و اهل ارتفاع اشاره کرده و می نویسد: «اگر گفته شد کسی از اهل طیاره و اهل ارتفاع و امثال این ها است، مراد آن است که وی غالی است». وی ادامه می دهد: «بدان که بسیاری از قدما به خصوص قمی ها درباره ائمه (علیهم السلام) قائل به رفعت منزلت و جلالت و مرتبه ای معین از عصمت و کمال بوده اند، ولی اجازه نمی دادند از این مرتبه کسی تجاوز کرده و بیش از این را به ائمه (علیهم السلام) نسبت دهد. تجاوز از آن مرتبه را ارتفاع و غلو برمی شمارند تا جایی که ایشان نفی سهو از ائمه (علیهم السلام) را غلو می دانستند و چه بسا مطلق تفویض یا تفویضی که در آن اختلاف است و هم چنین مبالغه در ذکر معجزات و نقل عجائب و اغراق در شأن ائمه (علیهم السلام) و اجلال ایشان و تنزیه آنان از نقائص و اظهار قدرت بسیار برای ایشان و ذکر این مطلب که آنان عالم به مکنونات آسمان و زمین هستند را ارتفاع و غلو به شمار آورده و قائل به این امر را متهم می نمودند». <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>
-[[نشوان حمیری]] می نویسد: «اگر روایتی که [[طیاره غالیه]] نقل کرده اند مبنی بر این که خدا در بدن ائمه محتجب می شود و عبادت آن ها بر هر ملتی واجب است، صحیح باشد لازم می آید خدایان زیادی داشته باشیم». <ref> [[الحور العین]]، [[نشوان حمیری]]، ص260</ref>
+با توجه به نکته ای که [[عبدالله مامقانی]] در [[تنقیح المقال فی علم الرجال]] به آن اشاره دارد که «اگر کسی از مذهب حق عدول می کرد، درباره او می گفتند: طار یعنی پرید»، <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref> می توان وجه تسمیه طیاره را معلوم نمود.
-[[مطهر مقدسی]] گفته است: «[[سبأئیه]] را [[طیاره]] می نامند و عقیده دارند که ایشان نمی میرند بلکه مرگ آنان به این است که در سیاهی صبح می پرند. آنان همچنین می گویند [[علی علیه السلام]] نمرده است و در ابر است و هرگاه صدای رعد را می شنوند، می گویند [[علی علیه السلام]] غضب کرده است. از جمله [[طیاره]]، قومی هستند که معتقدند روح القدس همچنانکه در عیسی علیه السلام موجود بود، در [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز بوده و سپس به ترتیب به علی، حسن و حسین علیهم السلام منتقل گردیده است. عموم [[طیاره]] به رجعت و تناسخ معتقدند. از جمله ایشان کسانی هستند که ائمه را انوار خدا دانسته و آنان را از ابعاض خدا به شمار می آورد». <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص129</ref>
+[[نشوان حمیری]] می نویسد: «اگر روایتی که طیاره غالیه نقل کرده اند مبنی بر این که خدا در بدن ائمه محتجب می شود و عبادت آن ها بر هر ملتی واجب است، صحیح باشد لازم می آید خدایان زیادی داشته باشیم». <ref> [[الحور العین]]، [[نشوان حمیری]]، ص260</ref>
-مرحوم [[وحید بهبهانی]] در [[تعلیقات علی منهج المقال]] ـ که مجموعه تعلیقاتی است بر [[منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال|منهج المقال]] [[محمد علی استرآبادی|استرآبادی]] (معروف به رجال کبیر) ـ مقدماتی را مطرح می سازد و در ضمن فائده دوم به بیان اصطلاحات متداوله در علم رجال و درایه پرداخته و از زمره آن ها به اصطلاح اهل [[طیاره]] (به تشدید یاء) و [[اهل ارتفاع]] اشاره کرده و می نویسد: «اگر گفته شد کسی از اهل [[طیاره]] و [[اهل ارتفاع]] و امثال این ها است، مراد آن است که وی غالی است». وی ادامه می دهد: «بدان که بسیاری از قدما به خصوص قمی ها درباره ائمه علیهم السلام قائل به رفعت منزلت و جلالت و مرتبه ای معین از عصمت و کمال بوده اند، ولی اجازه نمی دادند از این مرتبه کسی تجاوز کرده و بیش از این را به ائمه علیهم السلام نسبت دهد. تجاوز از آن مرتبه را ارتفاع و غلو برمی شمارند تا جایی که ایشان نفی سهو از ائمه علیهم السلامرا غلو می دانستند و چه بسا مطلق تفویض یا تفویضی که در آن اختلاف است و هم چنین مبالغه در ذکر معجزات و نقل عجائب و اغراق در شأن ائمه علیهم السلام و اجلال ایشان و تنزیه آنان از نقائص و اظهار قدرت بسیار برای ایشان و ذکر این مطلب که آنان عالم به مکنونات آسمان و زمین هستند را ارتفاع و غلو به شمار آورده و قائل به این امر را متهم می نمودند». <ref> [[تعلیقات علی منهج المقال]]، [[وحید بهبهانی]]، ص8</ref>
+[[مطهر مقدسی]] گفته است: «[[سبأئیه]] را طیاره می نامند و عقیده دارند که ایشان نمی میرند بلکه مرگ آنان به این است که در سیاهی صبح می پرند. آنان همچنین می گویند [[علی علیه السلام]] نمرده است و در ابر است و هرگاه صدای رعد را می شنوند، می گویند علی (علیه السلام) غضب کرده است. از جمله طیاره، قومی هستند که معتقدند روح القدس همچنانکه در [[عیسی علیه السلام]] موجود بود، در [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] نیز بوده و سپس به ترتیب به علی، حسن و حسین (علیهم السلام) منتقل گردیده است. عموم طیاره به رجعت و تناسخ معتقدند. از جمله ایشان کسانی هستند که ائمه را انوار خدا دانسته و آنان را از ابعاض خدا به شمار می آورد». <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص129</ref>
-[[آیت الله سید مهدی روحانی]] به نقل از [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به مطلب فوق اشاره دارد. لکن در کتاب مذکور و در ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به چنین مطلبی برخورد نکردیم. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref>
+[[آیت الله سید مهدی روحانی]] به نقل از [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، ترجمه [[عبد الرحمن بن حجّاج]] به مطلب فوق اشاره دارد. لکن در کتاب مذکور و در ترجمه عبد الرحمن بن حجّاج به چنین مطلبی برخورد نکردیم. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج2، ص141</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۰۴
(بدون تفاوت)