صِفاتیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۳

2019-02-18T09:33:37Z

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۲

2019-02-18T09:32:20Z

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۹

2019-02-18T09:29:37Z

Admin در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۵

2019-02-18T09:25:55Z

Admin: «صِفاتیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T12:40:56Z

«صِفاتیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «نام اهل سنت و اهل حدیث. باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی ن...» ایجاد کرد

2015-05-29T13:38:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «نام اهل سنت و اهل حدیث. باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی ن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

نام [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]].

باید توجه داشت که [[صِفاتیه]]، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله]]، بر [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن [[معتزله]] وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که [[اهل سنت]] و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]]، [[صِفاتیه]] نامیده شده و [[معتزله]] که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله [[صِفاتیه]] اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>

بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از [[صِفاتیه]] دانست.

[[ابن حزم]] می گوید: «لفظ صفات را، [[معتزله]] و هشام و اشباه هشام که از رؤسای [[رافضه]] بوده اند اختراع کردند و عده ای از اصحاب کلام ندانسته از آنان متابعت می کنند». <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>

[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]]، «اصحاب [[مالک بن انس|مالک]] و [[شافعی]] و [[عبدالرحمن اوزاعی]] و ثوری و ابی حنیفه و [[ابن ابی لیلی]] و اصحاب ابی ثور و اصحاب [[احمد بن حنبل]] و [[اهل ظاهر]]» را از جمله [[صِفاتیه]] برمی شمارد. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص 338</ref>

در عبارت [[ابن حزم]]، مطلب فوق مورد اشاره قرار گرفته ولی اشاره ای به «هشام و اشتباه او از [[رافضه]]» نشده است. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)|اهل حدیث]].
-باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، بر اهل سنت و اهل حدیث اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن معتزله وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، اهل سنت و اهل حدیث چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که اهل سنت و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، اهل سنت و اهل حدیث، صِفاتیه نامیده شده و معتزله که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطّله (اهل تعطیل)|معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله صِفاتیه اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
+باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، بر اهل سنت و اهل حدیث اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن معتزله وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، اهل سنت و اهل حدیث چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که اهل سنت و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، اهل سنت و اهل حدیث، صِفاتیه نامیده شده و معتزله که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطّله (اهل تعطیل)|معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)|کرامیه]] از جمله صِفاتیه اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
 بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از صِفاتیه دانست.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)|اهل حدیث]].
-باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، بر اهل سنت و اهل حدیث اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن معتزله وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، اهل سنت و اهل حدیث چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که اهل سنت و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، اهل سنت و اهل حدیث، صِفاتیه نامیده شده و معتزله که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله صِفاتیه اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
+باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، بر اهل سنت و اهل حدیث اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن معتزله وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، اهل سنت و اهل حدیث چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که اهل سنت و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، اهل سنت و اهل حدیث، صِفاتیه نامیده شده و معتزله که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطّله (اهل تعطیل)|معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله صِفاتیه اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
 بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از صِفاتیه دانست.

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از صِفاتیه دانست.
-[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]]، «اصحاب [[مالک بن انس|مالک]] و [[شافعی]] و [[عبدالرحمن اوزاعی]] و [[ثوری]] و [[ابی حنیفه]] و [[ابن ابی لیلی]] و اصحاب ابی ثور و اصحاب [[احمد بن حنبل]] و [[اهل ظاهر]]» را از جمله صِفاتیه برمی شمارد. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص 338</ref>
+[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]]، «اصحاب [[مالک بن انس|مالک]] و [[شافعی]] و [[اوزاعی]] و [[ثوری]] و [[ابی حنیفه]] و [[ابن ابی لیلی]] و اصحاب ابی ثور و اصحاب [[احمد بن حنبل]] و [[اهل ظاهر]]» را از جمله صِفاتیه برمی شمارد. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص 338</ref>
 [[ابن حزم]] می گوید: «لفظ صفات را، معتزله و هشام و اشباه هشام که از رؤسای [[رافضه]] بوده اند اختراع کردند و عده ای از اصحاب کلام ندانسته از آنان متابعت می کنند». <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]].
+نام [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث (اصحاب حدیث)|اهل حدیث]].
-باید توجه داشت که [[صِفاتیه]]، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله]]، بر [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن [[معتزله]] وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که [[اهل سنت]] و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]]، [[صِفاتیه]] نامیده شده و [[معتزله]] که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله [[صِفاتیه]] اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
+باید توجه داشت که صِفاتیه، نام فرقه به خصوصی نیست ولی در مقابل [[معتزله (معتزله)|معتزله]]، بر اهل سنت و اهل حدیث اطلاق می شده است. و علت این نامگذاری نیز نزاعی بوده است که در مسئله صفات زائد بر ذاتِ خداوند، رخ داده بود و در آن معتزله وجود چنین صفاتی را انکار کرده و در مقابل، اهل سنت و اهل حدیث چنین صفاتی را در حق خداوند موجود می دانسته و حتی در این امر مبالغه کرده و برای خدا، دست، صورت و چشم را ثابت می کردند (و نکته جالب اینجاست که اهل سنت و حدیث، علمای سلف را نیز هم عقیده خویش قلمداد می نمودند درحالی که در زمان علمای سلف چنین مباحث و مفاهیمی مطرح نبوده است تا کسی موافق یا مخالف آن باشد). به واسطه همین اختلاف، اهل سنت و اهل حدیث، صِفاتیه نامیده شده و معتزله که به تعطیل خداوند از صفات قائل بودند، به [[معطله]] موسوم گشته اند. [[اشعریه]] و [[کرامیه]] از جمله صِفاتیه اند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص339 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص84 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص272</ref>
-بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از [[صِفاتیه]] دانست.
+بنابراین تعریف می توان تمام فرق [[مجسّمه]] و [[مشبّهه]] را نیز از صِفاتیه دانست.
-[[ابن حزم]] می گوید: «لفظ صفات را، [[معتزله]] و هشام و اشباه هشام که از رؤسای [[رافضه]] بوده اند اختراع کردند و عده ای از اصحاب کلام ندانسته از آنان متابعت می کنند». <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>
+[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]]، «اصحاب [[مالک بن انس|مالک]] و [[شافعی]] و [[عبدالرحمن اوزاعی]] و [[ثوری]] و [[ابی حنیفه]] و [[ابن ابی لیلی]] و اصحاب ابی ثور و اصحاب [[احمد بن حنبل]] و [[اهل ظاهر]]» را از جمله صِفاتیه برمی شمارد. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص 338</ref>
-[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]]، «اصحاب [[مالک بن انس|مالک]] و [[شافعی]] و [[عبدالرحمن اوزاعی]] و ثوری و ابی حنیفه و [[ابن ابی لیلی]] و اصحاب ابی ثور و اصحاب [[احمد بن حنبل]] و [[اهل ظاهر]]» را از جمله [[صِفاتیه]] برمی شمارد. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص 338</ref>
+[[ابن حزم]] می گوید: «لفظ صفات را، معتزله و هشام و اشباه هشام که از رؤسای [[رافضه]] بوده اند اختراع کردند و عده ای از اصحاب کلام ندانسته از آنان متابعت می کنند». <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>
-در عبارت [[ابن حزم]]، مطلب فوق مورد اشاره قرار گرفته ولی اشاره ای به «هشام و اشتباه او از [[رافضه]]» نشده است. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>
+در عبارت ابن حزم، مطلب فوق مورد اشاره قرار گرفته ولی اشاره ای به «هشام و اشتباه او از رافضه» نشده است. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج1، ص377</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۴۰
(بدون تفاوت)