صَدَقی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۷

2019-02-17T11:37:00Z

Admin: «صَدَقی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان))

2015-06-03T11:33:27Z

«صَدَقی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان))

Mm1384 85 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۲۳

2015-05-29T13:23:35Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «در سال 291 هجری قمری در سیستان دو نام صَدَقی و سمکی شایع گردید. شیوع این اس...» ایجاد کرد

2015-05-29T13:21:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «در سال 291 هجری قمری در سیستان دو نام صَدَقی و سمکی شایع گردید. شیوع این اس...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

در سال 291 هجری قمری در [[سیستان]] دو نام [[صَدَقی]] و سمکی شایع گردید. شیوع این اسامی در نتیجه اختلافی بوده است که [[اصحاب حدیث]] و اصحاب رأی نسبت به مسئله ای شرعی پیدا کردند. اختلاف ایشان در مورد زنازاده بودن فرزندی که در اثر مجامعت دیوانه ای با همسر خویش به دنیا آمده، بوده است. اصحاب رأی حکم به زنازاده بودن بچه می دادند و در مقابل [[اصحاب حدیث]] که از پشتیبانی طاهر صفاری (فرزندزاده عمرو لیث صفاری) برخوردار بودند، آن بچه را ولدالزنا نمی دانستند. در این میان فردی به نام ابویعقوب حق را به [[اصحاب حدیث]] می دهد و طاهر صفاری در تأیید وی می گوید: «صدق ابویعقوب و کذب الحائکون» یعنی ابویعقوب راست گفت و بافنده ها دروغ می گویند. و بر همین اساس [[اصحاب حدیث]] به [[صَدَقی]] مشهور گردیدند. شایان ذکر است که یعقوب صفاری برادر طاهر به اصحاب رأی متمایل بوده است. این اختلاف و تعصب سخت باقی می ماند تا آن که فورجة بن الحسن و محمد بن خلف که از امراء صفاریان بودند به این قضیه خاتمه می دهند. <ref>تاریخ سیستان، به تصحیح ملک الشعرای بهار، ص276</ref>

باید توجه داشت که اصل این اختلاف و تعصب در میان دو قبیله تمیم و بکر از قبائل عرب، وجود داشته است و تمیمیان را [[صَدَقی]] و بکریان را سمکی می نامیده اند. <ref>تاریخ سیستان، به تصحیح ملک الشعرای بهار، ص276</ref>

[[محمد مقدسی]] نیز اشاره کرده است که: «در [[سجستان]] عصبیاتی مابین [[سمکیه]] که اصحاب [[ابوحنیفه]] و صدقیه که اتباع [[شافعی]] هستند واقع می شود که خون ها ریخته می شود و سلطان برای جلوگیری مداخله می کند». <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص263</ref>

باید توجه داشت که در میان اعراب، این شغل، مذموم بوده و ایشان، بعضی از قبائل را به واسطه دارا بودن این شغل، مذمت می کرده اند. به عنوان مثال [[امیرالمؤمنین علیه السلام]] به شعث بن قیس کندی که از [[قبلیه]] کنده بوده، می فرماید: الحائک بن الحائک. <ref>یادداشت های مؤلف</ref>

روی ابومخنف قال: و بعث علی من ال[[ربذه]] بعد وصول المحل بن خلیفة عبدالله بن عباس و محمد بن ابی بکر الی ابی موسی و کتب معهما: من عبدالله علی [[امیرالمؤمنین]] الی عبدالله بن قیس، اما بعد یا ابن الحائک...

چنان چه روشن است خطاب حضرت به عبدالله بن قیس است و در آن تنها عبارت «ابن الحائک» موجود است. <ref> [[بحار الانوار الجامعة لدرر الاخبار ائمة الاطهار]]، [[علامه مجلسی]]، ج32، ص86</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-در سال 291 هجری قمری در [[سیستان]] دو نام [[صَدَقی]] و سمکی شایع گردید. شیوع این اسامی در نتیجه اختلافی بوده است که [[اصحاب حدیث]] و اصحاب رأی نسبت به مسئله ای شرعی پیدا کردند. اختلاف ایشان در مورد زنازاده بودن فرزندی که در اثر مجامعت دیوانه ای با همسر خویش به دنیا آمده، بوده است. اصحاب رأی حکم به زنازاده بودن بچه می دادند و در مقابل [[اصحاب حدیث]] که از پشتیبانی طاهر صفاری (فرزندزاده عمرو لیث صفاری) برخوردار بودند، آن بچه را ولدالزنا نمی دانستند. در این میان فردی به نام ابویعقوب حق را به [[اصحاب حدیث]] می دهد و طاهر صفاری در تأیید وی می گوید: «صدق ابویعقوب و کذب الحائکون» یعنی ابویعقوب راست گفت و بافنده ها دروغ می گویند. و بر همین اساس [[اصحاب حدیث]] به [[صَدَقی]] مشهور گردیدند. شایان ذکر است که یعقوب صفاری برادر طاهر به اصحاب رأی متمایل بوده است. این اختلاف و تعصب سخت باقی می ماند تا آن که فورجة بن الحسن و محمد بن خلف که از امراء صفاریان بودند به این قضیه خاتمه می دهند. <ref>[[تاریخ سیستان]]، به تصحیح ملک الشعرای بهار، ص276</ref>
+در سال 291 هجری قمری در [[سیستان]] دو نام صَدَقی و [[سمکی]] شایع گردید. شیوع این اسامی در نتیجه اختلافی بوده است که [[اصحاب حدیث]] و [[اصحاب رأی]] نسبت به مسئله ای شرعی پیدا کردند. اختلاف ایشان در مورد زنازاده بودن فرزندی که در اثر مجامعت دیوانه ای با همسر خویش به دنیا آمده، بوده است. اصحاب رأی حکم به زنازاده بودن بچه می دادند و در مقابل اصحاب حدیث که از پشتیبانی [[طاهر صفاری]] (فرزندزاده [[عمرو لیث صفاری]]) برخوردار بودند، آن بچه را ولدالزنا نمی دانستند. در این میان فردی به نام ابویعقوب حق را به اصحاب حدیث می دهد و طاهر صفاری در تأیید وی می گوید: «صدق ابویعقوب و کذب الحائکون» یعنی ابویعقوب راست گفت و بافنده ها دروغ می گویند. باید توجه داشت که در میان اعراب، این شغل، مذموم بوده و ایشان، بعضی از قبائل را به واسطه دارا بودن این شغل، مذمت می کرده اند. به عنوان مثال [[امیرالمؤمنین علیه السلام]] به [[شعث بن قیس کندی]] که از قبیله کنده بوده، می فرماید: الحائک بن الحائک. <ref>یادداشت های مؤلف</ref>
-باید توجه داشت که اصل این اختلاف و تعصب در میان دو قبیله تمیم و بکر از قبائل عرب، وجود داشته است و تمیمیان را [[صَدَقی]] و بکریان را سمکی می نامیده اند. <ref>[[تاریخ سیستان]]، به تصحیح ملک الشعرای بهار، ص276</ref>
+روی ابومخنف قال: و بعث علی من الربذه بعد وصول المحل بن خلیفة عبدالله بن عباس و محمد بن ابی بکر الی ابی موسی و کتب معهما: من عبدالله علی امیرالمؤمنین الی عبدالله بن قیس، اما بعد یا ابن الحائک...
-[[محمد مقدسی]] نیز اشاره کرده است که: «در [[سجستان]] عصبیاتی مابین [[سمکیه]] که اصحاب [[ابوحنیفه]] و صدقیه که اتباع [[شافعی]] هستند واقع می شود که خون ها ریخته می شود و سلطان برای جلوگیری مداخله می کند». <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص263</ref>
+چنان چه روشن است خطاب حضرت به [[عبدالله بن قیس]] است و در آن تنها عبارت «ابن الحائک» موجود است. <ref> [[بحار الانوار الجامعة لدرر الاخبار ائمة الاطهار]]، [[علامه مجلسی]]، ج32، ص86</ref>
-باید توجه داشت که در میان اعراب، این شغل، مذموم بوده و ایشان، بعضی از قبائل را به واسطه دارا بودن این شغل، مذمت می کرده اند. به عنوان مثال [[امیرالمؤمنین علیه السلام]] به شعث بن قیس کندی که از [[قبلیه]] کنده بوده، می فرماید: الحائک بن الحائک. <ref>یادداشت های مؤلف</ref>
+و بر همین اساس اصحاب حدیث به صَدَقی مشهور گردیدند. شایان ذکر است که [[یعقوب صفاری]] برادر طاهر به اصحاب رأی متمایل بوده است. این اختلاف و تعصب سخت باقی می ماند تا آن که [[فورجة بن الحسن]] و [[محمد بن خلف]] که از امراء صفاریان بودند به این قضیه خاتمه می دهند. <ref>[[تاریخ سیستان]]، به تصحیح [[ملک الشعرای بهار]]، ص276</ref>
-روی ابومخنف قال: و بعث علی من ال[[ربذه]] بعد وصول المحل بن خلیفة عبدالله بن عباس و محمد بن ابی بکر الی ابی موسی و کتب معهما: من عبدالله علی [[امیرالمؤمنین]] الی عبدالله بن قیس، اما بعد یا ابن الحائک...
+باید توجه داشت که اصل این اختلاف و تعصب در میان دو قبیله تمیم و بکر از قبائل عرب، وجود داشته است و تمیمیان را صَدَقی و بکریان را سمکی می نامیده اند. <ref>[[تاریخ سیستان]]، به تصحیح [[ملک الشعرای بهار]]، ص276</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۳۳
(بدون تفاوت)