http://www.wikiferaq.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_%28%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87%29 2026-05-27T16:38:02Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.24.1 http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23504&oldid=prev 2019-02-19T08:24:20Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ صَالِحی را به فتح صاد و کسر لام ضبط کرده است. &lt;ref&gt; [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص230&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ صَالِحی را به فتح صاد و کسر لام ضبط کرده است. &lt;ref&gt; [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص230&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان منسوب به [[حسن بن صالح بن حی]] می باشند &lt;ref&gt; [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص622 / [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt; و [[علی علیه السلام]] را افضل مردم و اولی به بیعت دانسته و مردم را به قبول ولایت آن حضرت دعوت می نمودند، اما در عین حال بیعت [[ابوبکر]] را خطا ندانسته و می گفتند خلافت حق علی (علیه السلام) بوده و وی می توانسته از حق خود بگذرد و چنین نیز کرده است. ایشان بنابر همین مبنا، ولایت علی (علیه السلام) را به ولایت ابوبکر و [[عمر]] خلط می کردند. بَتریه شهادت می دادند که مخالفین علی (علیه السلام) در آتش مانده اند. ایشان همچنین به احکامی که ابوبکر و عمر صادر کرده بودند، ملتزم بودند و در نتیجه به احکامی از قبیل مسح بر خفّین و شرب نبیذ مسکر و خوردن <del class="diffchange diffchange-inline">جرّی، </del>عمل می نمودند، اما [[عثمان]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] را تنقیص می نمودند. ایشان همچنین درباره اصل خلافت عثمان قائل به توقف بودند و درحالی که امامت را مخصوص اولاد علی (علیهم السلام) می دانستند، اما در میان فرزندان امیرالمؤمنین (علیه السلام) به افراد معینی قائل نبوده و می گفتند هرکس از اولاد علی (علیهم السلام) برای امر به معروف خروج نماید، باید همراه او قیام نمود. &lt;ref&gt; [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص187 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص13 / [[المقالات و الفرق]]، [[سعد اشعری]]، ص73 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان منسوب به [[حسن بن صالح بن حی]] می باشند &lt;ref&gt; [[سیاحت نامه]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص622 / [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt; و [[علی علیه السلام]] را افضل مردم و اولی به بیعت دانسته و مردم را به قبول ولایت آن حضرت دعوت می نمودند، اما در عین حال بیعت [[ابوبکر]] را خطا ندانسته و می گفتند خلافت حق علی (علیه السلام) بوده و وی می توانسته از حق خود بگذرد و چنین نیز کرده است. ایشان بنابر همین مبنا، ولایت علی (علیه السلام) را به ولایت ابوبکر و [[عمر]] خلط می کردند. بَتریه شهادت می دادند که مخالفین علی (علیه السلام) در آتش مانده اند. ایشان همچنین به احکامی که ابوبکر و عمر صادر کرده بودند، ملتزم بودند و در نتیجه به احکامی از قبیل مسح بر خفّین و شرب نبیذ مسکر و خوردن <ins class="diffchange diffchange-inline">جرّی(مارماهی)، </ins>عمل می نمودند، اما [[عثمان]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] را تنقیص می نمودند. ایشان همچنین درباره اصل خلافت عثمان قائل به توقف بودند و درحالی که امامت را مخصوص اولاد علی (علیهم السلام) می دانستند، اما در میان فرزندان امیرالمؤمنین (علیه السلام) به افراد معینی قائل نبوده و می گفتند هرکس از اولاد علی (علیهم السلام) برای امر به معروف خروج نماید، باید همراه او قیام نمود. &lt;ref&gt; [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص187 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص13 / [[المقالات و الفرق]]، [[سعد اشعری]]، ص73 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابوالحسن اشعری]] بتریه را اصحاب حسن بن صالح بن حی و اصحاب [[کثیر النواء]] معرفی می کند و همان مطالب بالا را به ایشان نسبت داده و اضافه می کند: «بُتریه درباره عثمان و قاتلان او توقف کرده اند و عثمان را تکفیر نمی کنند ایشان رجعت اموات به دنیا را منکرند. بَتریه امامت علی (علیه السلام) را از لحظه ای که مورد بیعت مردم قرار گرفت ثابت می دانند. حکایت شده است که حسن بن صالح از عثمان تبری می نمود». &lt;ref&gt; [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص28 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص43 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص144&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابوالحسن اشعری]] بتریه را اصحاب حسن بن صالح بن حی و اصحاب [[کثیر النواء]] معرفی می کند و همان مطالب بالا را به ایشان نسبت داده و اضافه می کند: «بُتریه درباره عثمان و قاتلان او توقف کرده اند و عثمان را تکفیر نمی کنند ایشان رجعت اموات به دنیا را منکرند. بَتریه امامت علی (علیه السلام) را از لحظه ای که مورد بیعت مردم قرار گرفت ثابت می دانند. حکایت شده است که حسن بن صالح از عثمان تبری می نمود». &lt;ref&gt; [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص28 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص43 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص144&lt;/ref&gt;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23493&oldid=prev 2019-02-19T07:47:13Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>بَتریه جریریه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب <del class="diffchange diffchange-inline">التوحید، </del>کتاب امامة ولد <del class="diffchange diffchange-inline">فاطمة، </del>و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفیه (از مذاهب اهل سنت)|حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عِجلیه (از زیدیه)|عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>امام زید<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>کتاب <ins class="diffchange diffchange-inline">التوحید]]، [[</ins>کتاب امامة ولد <ins class="diffchange diffchange-inline">فاطمة]]، </ins>و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>الجامع فی الفقه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفیه (از مذاهب اهل سنت)|حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عِجلیه (از زیدیه)|عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23492&oldid=prev 2019-02-19T07:43:44Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۵:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مقاتل الطالبین]] در ترجمه [[یحیی بن عبدالله بن الحسن]] می نویسد: «در مصاحبت او جماعتی از اهل [[کوفه]] بودند که در میان آن ها پسری از حسن بن صالح بن حی بود و او بر عقیده زیدیه بَتریه مبنی بر تفضیل ابوبکر و عمر و عثمان در شش سال اول خلافتش بود، درحالی که عثمان&#160; را در باقیمانده عمرش تکفیر می کرد، فرزند حسن بن صالح، نبیذ می آشامید و بر خفین مسح می کرد». &lt;ref&gt; [[مقاتل الطالبین]]، [[ابوالفرج اصفهانی]]، ص311&lt;/ref&gt; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مقاتل الطالبین]] در ترجمه [[یحیی بن عبدالله بن الحسن]] می نویسد: «در مصاحبت او جماعتی از اهل [[کوفه]] بودند که در میان آن ها پسری از حسن بن صالح بن حی بود و او بر عقیده زیدیه بَتریه مبنی بر تفضیل ابوبکر و عمر و عثمان در شش سال اول خلافتش بود، درحالی که عثمان&#160; را در باقیمانده عمرش تکفیر می کرد، فرزند حسن بن صالح، نبیذ می آشامید و بر خفین مسح می کرد». &lt;ref&gt; [[مقاتل الطالبین]]، [[ابوالفرج اصفهانی]]، ص311&lt;/ref&gt; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[معجم البلدان]] درباره کلمه [[شهرزور]] می نویسد: «در <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>شهرزور<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>شهر دیگری به نام [[شیز]] است و اهل آن شهر، شیعه زیدیه صالحیه اند. آنان به دست [[زید بن علی]] اسلام آوردند. این شهر پناهگاه هر مفسد و مسکن هر صاحب غارت است. اهل نیم ازرای که از همسایگان آنانند درسال 341 هجری قمری به آن ها حمله کرده، آنان را کشته و غارت کرده به حسب ظاهر شریعت، آنان را سوزانیدند». &lt;ref&gt; [[معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی]]، ج5، ص165&lt;/ref&gt; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[معجم البلدان]] درباره کلمه [[شهرزور]] می نویسد: «در شهرزور شهر دیگری به نام [[شیز]] است و اهل آن شهر، شیعه زیدیه صالحیه اند. آنان به دست [[زید بن علی]] اسلام آوردند. این شهر پناهگاه هر مفسد و مسکن هر صاحب غارت است. اهل نیم ازرای که از همسایگان آنانند درسال 341 هجری قمری به آن ها حمله کرده، آنان را کشته و غارت کرده به حسب ظاهر شریعت، آنان را سوزانیدند». &lt;ref&gt; [[معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی]]، ج5، ص165&lt;/ref&gt; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23313&oldid=prev 2019-02-17T07:17:26Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عِجلیه (از زیدیه)|عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[<ins class="diffchange diffchange-inline">حنفیه (از مذاهب اهل سنت)|</ins>حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عِجلیه (از زیدیه)|عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23312&oldid=prev 2019-02-17T07:16:10Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و [[ابوجارود]] دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، [[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت [[وکیع]] در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، [[ابن مبارک]]، [[مصعب بن مقدام]]، [[ابونعیم]] و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت ابوبکر، عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با [[عیسی بن زید]] و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی (علیه السلام) برترین فرد پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[<ins class="diffchange diffchange-inline">عِجلیه (از زیدیه)|</ins>عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23311&oldid=prev 2019-02-17T07:15:12Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابومقدام ثابت بن <del class="diffchange diffchange-inline">حداد]]، </del>[[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن <del class="diffchange diffchange-inline">مبارک، </del>مصعب بن <del class="diffchange diffchange-inline">مقدام، </del>ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت <del class="diffchange diffchange-inline">[[ابوبکر]]، [[</del>عمر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>سبب شده است در منابع <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>اهل سنت<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حسن بن صالح <del class="diffchange diffchange-inline">بن حی|حسن بن صالح]] </del>در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>جارودیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوبکر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عمر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>برترین فرد پس از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر صلی الله علیه و آله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوبکر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عمر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در مورد <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عثمان <del class="diffchange diffchange-inline">بن عفوان|عثمان]] </del>هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>یا <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>محمد شهرستانی<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و [[الابتر]] و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و [[ابومقدام]] و [[تمار]] را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابوجارود<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون [[سلمة بن کهیل]] (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن <ins class="diffchange diffchange-inline">حداد، </ins>[[سالم بن ابی حفصه]] (م: 137هـ. ق) و [[حکیم بن عتیبه]] (م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>وکیع<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، [[عبدالله بن دینار]]، [[علی بن اقمر]]، [[سماک بن حرب]]، [[اسماعیل سدی]]، [[بیان بن بشر]] و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابن <ins class="diffchange diffchange-inline">مبارک]]، [[</ins>مصعب بن <ins class="diffchange diffchange-inline">مقدام]]، [[</ins>ابونعیم<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت <ins class="diffchange diffchange-inline">ابوبکر، </ins>عمر و عثمان سبب شده است در منابع اهل سنت او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عیسی بن زید<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. حسن بن صالح در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. صالحیه به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با جارودیه فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. صالحیه با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت ابوبکر و عمر این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>برترین فرد پس از پیامبر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به ابوبکر و عمر واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. صالحیه در مورد عثمان هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. بَتریه یا صالحیه به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید بَتریه مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. بَتریه بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. صالحیه در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه محمد شهرستانی درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی صالحیه در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23310&oldid=prev 2019-02-17T07:04:43Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۱:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حُسینیه (از زیدیه)|حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و الابتر و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و ابومقدام و تمار را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در ردیف کسانی چون سلمة بن کهیل (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن <del class="diffchange diffchange-inline">حداد، </del>سالم بن ابی حفصه (م: 137هـ. ق) و حکیم بن عتیبه (م: 114هـ. ق) و نیز <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حسن بن صالح بن حی<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>دانسته می شوند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در سده دوم هجرت درگذشته است. اما <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حسن بن صالح <del class="diffchange diffchange-inline">بن حی|حسن بن صالح]] </del>دیگر رهبر <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>که به اعتبار نام وی این فرقه را <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>هم نامیده اند، از بزرگان <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>زیدیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و فقیه و متکلم بوده است. در منابع <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>اهل سنت<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>اهل سنت<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>دانسته است. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حسن بن صالح <del class="diffchange diffchange-inline">بن حی|حسن بن صالح]] </del>که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، عبدالله بن <del class="diffchange diffchange-inline">دینار، </del>علی بن <del class="diffchange diffchange-inline">اقمر، </del>سماک بن <del class="diffchange diffchange-inline">حرب، </del>اسماعیل <del class="diffchange diffchange-inline">سدی، </del>بیان بن بشر و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>الابتر<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابومقدام<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>تمار<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های کثیر النواء سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از کثیر النواء در ردیف کسانی چون <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>سلمة بن کهیل<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(م: 121هـ. ق)، <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابومقدام ثابت بن <ins class="diffchange diffchange-inline">حداد]]، [[</ins>سالم بن ابی حفصه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(م: 137هـ. ق) و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>حکیم بن عتیبه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(م: 114هـ. ق) و نیز حسن بن صالح بن حی یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً بَتریه دانسته می شوند. کثیر النواء در سده دوم هجرت درگذشته است. اما حسن بن صالح دیگر رهبر بَتریه که به اعتبار نام وی این فرقه را صالحیه هم نامیده اند، از بزرگان زیدیه و فقیه و متکلم بوده است. در منابع اهل سنت او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد اهل سنت دانسته است. حسن بن صالح که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عبدالله بن <ins class="diffchange diffchange-inline">دینار]]، [[</ins>علی بن <ins class="diffchange diffchange-inline">اقمر]]، [[</ins>سماک بن <ins class="diffchange diffchange-inline">حرب]]، [[</ins>اسماعیل <ins class="diffchange diffchange-inline">سدی]]، [[</ins>بیان بن بشر<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23309&oldid=prev 2019-02-17T06:59:49Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: «زیدیه شش فرقه اند: [[جارودیه]]، بتریه، [[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[<ins class="diffchange diffchange-inline">حُسینیه (از زیدیه)|</ins>حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت ابن مرتضی، زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: «بتریه به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و الابتر و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و ابومقدام و تمار را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های [[کثیر النواء]] سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از [[کثیر النواء]] در ردیف کسانی چون سلمة بن کهیل (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، سالم بن ابی حفصه (م: 137هـ. ق) و حکیم بن عتیبه (م: 114هـ. ق) و نیز [[حسن بن صالح بن حی]] یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً [[بَتریه]] دانسته می شوند. [[کثیر النواء]] در سده دوم هجرت درگذشته است. اما [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] دیگر رهبر [[بَتریه]] که به اعتبار نام وی این فرقه را [[صالحیه]] هم نامیده اند، از بزرگان [[زیدیه]] و فقیه و متکلم بوده است. در منابع [[اهل سنت]] او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد [[اهل سنت]] دانسته است. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، عبدالله بن دینار، علی بن اقمر، سماک بن حرب، اسماعیل سدی، بیان بن بشر و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و الابتر و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] (علیه السلام) و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر (علیه السلام) او و ابومقدام و تمار را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های [[کثیر النواء]] سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از [[کثیر النواء]] در ردیف کسانی چون سلمة بن کهیل (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، سالم بن ابی حفصه (م: 137هـ. ق) و حکیم بن عتیبه (م: 114هـ. ق) و نیز [[حسن بن صالح بن حی]] یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً [[بَتریه]] دانسته می شوند. [[کثیر النواء]] در سده دوم هجرت درگذشته است. اما [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] دیگر رهبر [[بَتریه]] که به اعتبار نام وی این فرقه را [[صالحیه]] هم نامیده اند، از بزرگان [[زیدیه]] و فقیه و متکلم بوده است. در منابع [[اهل سنت]] او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد [[اهل سنت]] دانسته است. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، عبدالله بن دینار، علی بن اقمر، سماک بن حرب، اسماعیل سدی، بیان بن بشر و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23308&oldid=prev 2019-02-17T06:57:59Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۹:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: <del class="diffchange diffchange-inline">«[[زیدیه]] </del>شش فرقه اند: [[جارودیه]]، <del class="diffchange diffchange-inline">[[بتریه]]، </del>[[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>جارودیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت <del class="diffchange diffchange-inline">[[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، [[</del>زیدیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: <del class="diffchange diffchange-inline">«[[بتریه]] </del>به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>جریریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>تقسیم می شوند» و اشاره ای به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>مطلق در مقابل <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بتریه صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه جریریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن یحیی بن مرتضی]] می نویسد: <ins class="diffchange diffchange-inline">«زیدیه </ins>شش فرقه اند: [[جارودیه]]، <ins class="diffchange diffchange-inline">بتریه، </ins>[[بتریه صالحیه]]، [[جریریه]]، و جارودیه به سه فرقه [[مطرفیه]]، [[حسینیه]] و [[مخترعه]] تقسیم می شوند»، این عبارت <ins class="diffchange diffchange-inline">ابن مرتضی، </ins>زیدیه را در ابتدا به چهار فرقه، و بعد یکی از آن چهار فرقه را به سه فرقه تقسیم می کند که شش فرقه به دست می آید. اما در شرح این فرقه ها، وی می نویسد: <ins class="diffchange diffchange-inline">«بتریه </ins>به صالحیه و جریریه تقسیم می شوند» و اشاره ای به بَتریه مطلق در مقابل بتریه صالحیه و بَتریه جریریه ندارد. &lt;ref&gt; [[المنیة و الامل فی شرح الملل و النحل]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص90&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>یا <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صالحیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و الابتر و نیز <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حسن بن صالح بن حی<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>همدانی نهاده اند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] علیه السلام و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوبکر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عمر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بَتریه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>شد. هرچند گاه نام <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کثیر النواء<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>امام باقر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>علیه السلام او و ابومقدام و تمار را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های [[کثیر النواء]] سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از [[کثیر النواء]] در ردیف کسانی چون سلمة بن کهیل (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، سالم بن ابی حفصه (م: 137هـ. ق) و حکیم بن عتیبه (م: 114هـ. ق) و نیز [[حسن بن صالح بن حی]] یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً [[بَتریه]] دانسته می شوند. [[کثیر النواء]] در سده دوم هجرت درگذشته است. اما [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] دیگر رهبر [[بَتریه]] که به اعتبار نام وی این فرقه را [[صالحیه]] هم نامیده اند، از بزرگان [[زیدیه]] و فقیه و متکلم بوده است. در منابع [[اهل سنت]] او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد [[اهل سنت]] دانسته است. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، عبدالله بن دینار، علی بن اقمر، سماک بن حرب، اسماعیل سدی، بیان بن بشر و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نام بَتریه یا صالحیه را بر پیروان دو تن از رهبران زیدی یعنی ابواسماعیل کثیر بن اسماعیل بن نافع نواء ملقب به کثیر النواء و الابتر و نیز حسن بن صالح بن حی همدانی نهاده اند. کثیر النواء از [[اصحاب حدیث]] و معاصر [[امام باقر]] <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>و امام زید است که عمدتاً در مسأله تبری یا تولی نسبت به ابوبکر و عمر با زید اختلاف داشت و همین امر سرچشمه نام گذاری او و پیروانش به بَتریه شد. هرچند گاه نام کثیر النواء در سلسله اسناد حدیث شیعی نیز به چشم می خورد، اما چونانکه روایت کرده اند، امام باقر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>او و ابومقدام و تمار را گمراه کننده خوانده و [[امام صادق علیه السلام]] نیز از او بیزاری جسته و او را همراه با سالم و ابوجارود دروغگو و بی باور دانسته و لعنشان کرده است. دیدگاه های [[کثیر النواء]] سبب شده است برخی او را در شمار [[اهل سنت]] بدانند. از [[کثیر النواء]] در ردیف کسانی چون سلمة بن کهیل (م: 121هـ. ق)، ابومقدام ثابت بن حداد، سالم بن ابی حفصه (م: 137هـ. ق) و حکیم بن عتیبه (م: 114هـ. ق) و نیز [[حسن بن صالح بن حی]] یاد می شود و پیروان این گروه مجموعاً [[بَتریه]] دانسته می شوند. [[کثیر النواء]] در سده دوم هجرت درگذشته است. اما [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] دیگر رهبر [[بَتریه]] که به اعتبار نام وی این فرقه را [[صالحیه]] هم نامیده اند، از بزرگان [[زیدیه]] و فقیه و متکلم بوده است. در منابع [[اهل سنت]] او را به تقوا، ورع و عبادت ستوده و افزون بر این وی را توثیق کرده و احادیثی نیز از طریق او در منابع حدیثی آورده اند. همچنین بغدادی او و پیروانش را دارای وضعیتی بهتر نزد [[اهل سنت]] دانسته است. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] که به روایت وکیع در سال 100 هجری قمری زاده شده است، از کسانی چون سلمة بن کهیل، عبدالله بن دینار، علی بن اقمر، سماک بن حرب، اسماعیل سدی، بیان بن بشر و دیگر مشاهیر این طبقه نقل حدیث کرده و وکیع، ابن مبارک، مصعب بن مقدام، ابونعیم و کسانی از این دست از او نقل حدیث کرده اند. از کتاب هایی چون کتاب التوحید، کتاب امامة ولد فاطمة، و الجامع فی الفقه برای وی نام برده شده است. هرچند دیدگاه های ابن صالح درباره خلافت [[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان بن عفوان|عثمان]] سبب شده است در منابع [[اهل سنت]] او را بستایند و از او حدیث نقل کنند، اما از دیگر سو عقیده وی به قیام با شمشیر بر ضد ستمگران و نیز واگذاردن نماز جمعه ای که به امامت ستمگر برگزار می شود زمینه آن را پدید آورده است که او را بنکوهند و با احتیاط با او برخورد کنند و یا مردمان را از او برحذر دارند. ابن صالح با همین عقیده است که با عیسی بن زید و قیام وی همراهی کرد، او را در میان طایفه خود از دیدگان پنهان بداشت و به سازماندهی مردم در طرفداری از او پرداخت. [[حسن بن صالح بن حی|حسن بن صالح]] در 168 و به روایتی نیز 169 هجری قمری و اندکی پس از درگذشت عیسی بن زید بدرود حیات گفت. [[صالحیه]] به لحاظ دیدگاه ها و اندیشه ها و در مقایسه با [[جارودیه]] فرقه ای معتدل تر است و عقیده دارد امامت به شورا در میان مردم است و گاه رواست در شرایطی که افضل نیز وجود دارد مفضول امام شود، البته مشروط به آن که افضل به چنین امامتی رضایت داده باشد. [[صالحیه]] با همین نظریه در برخورد با مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] این خلافت را صحیح دانستند و گفتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین فرد پس از [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما وی خود از حق امامت خویش دست شسته و بنابر مصالح این امر را به [[ابوبکر]] و [[عمر]] واگذارده و با آنها بیعت نیز کرده است و از همین روی بدانچه او خود بدان خرسند بوده و آن را پذیرفته است خرسندیم. [[صالحیه]] در مورد [[عثمان بن عفوان|عثمان]] هم دست کم خلافت وی را در دوره نخست خلافتش صحیح می دانستند و از آن پس، چونانکه از ابن صالح نقل شده، از او تبرّی جستند و بنابر گزارش دیگری نیز در این باره توقف گزیدند. [[بَتریه]] یا [[صالحیه]] به اصل امر به معروف و نهی از منکر اعتقاد داشتند و بر همین پایه معتقد بودند هرگاه کسی از فرزندان [[فاطمه علیهاالسلام]] قیام کننده و عالم و شجاع باشد همو امام است و همراهی با او واجب است. سومین نکته شایسته اشاره در عقاید [[بَتریه]] مخالفت آنان با تقیه است که در این زمینه راه خود را از شیعیان امامی جدا می کنند. [[بَتریه]] بر پایه همین اصل، امامت کسی را که به تقیه گرویده و در خانه نشسته باشد صحیح ندانستند. [[صالحیه]] در فقه نیز عمدتاًً به مسلک [[حنفی]] نزدیک هستند و چونانکه [[محمد شهرستانی]] درباره زیدیان روزگار خود گزارش می کند در فروع بر مذهب [[ابوحنیفه]] اند. در منابع، گزارش چندانی از انشعاب های درونی [[صالحیه]] در دست نیست هرچند که [[حسن بن موسی نوبختی]] این فرقه را اصولاً انشعاب یا فرقه ای از [[عجلیه]] دانسته است. &lt;ref&gt; [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص98&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C%D9%87_(%D8%A8%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%87)&diff=23307&oldid=prev 2019-02-17T06:17:52Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۵:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مقاتل الطالبین]] در ترجمه [[یحیی بن عبدالله بن الحسن]] می نویسد: «در مصاحبت او جماعتی از اهل [[کوفه]] بودند که در میان آن ها پسری از حسن بن صالح بن حی بود و او بر عقیده زیدیه بَتریه مبنی بر تفضیل ابوبکر و عمر و عثمان در شش سال اول خلافتش بود، درحالی که عثمان&#160; را در باقیمانده عمرش تکفیر می کرد، فرزند حسن بن صالح، نبیذ می آشامید و بر خفین مسح می کرد». &lt;ref&gt; [[مقاتل الطالبین]]، [[ابوالفرج اصفهانی]]، ص311&lt;/ref&gt; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[مقاتل الطالبین]] در ترجمه [[یحیی بن عبدالله بن الحسن]] می نویسد: «در مصاحبت او جماعتی از اهل [[کوفه]] بودند که در میان آن ها پسری از حسن بن صالح بن حی بود و او بر عقیده زیدیه بَتریه مبنی بر تفضیل ابوبکر و عمر و عثمان در شش سال اول خلافتش بود، درحالی که عثمان&#160; را در باقیمانده عمرش تکفیر می کرد، فرزند حسن بن صالح، نبیذ می آشامید و بر خفین مسح می کرد». &lt;ref&gt; [[مقاتل الطالبین]]، [[ابوالفرج اصفهانی]]، ص311&lt;/ref&gt; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[معجم البلدان]] درباره کلمه [[شهرزور]] می نویسد: «در [[شهرزور]] شهر دیگری به نام [[شیز]] است و اهل آن شهر، شیعه زیدیه صالحیه اند. آنان به دست [[زید بن <del class="diffchange diffchange-inline">علی بن حسین|زید]] بن [[امام سجاد|</del>علی]] اسلام آوردند. این شهر پناهگاه هر مفسد و مسکن هر صاحب غارت است. اهل نیم ازرای که از همسایگان آنانند درسال 341 هجری قمری به آن ها حمله کرده، آنان را کشته و غارت کرده به حسب ظاهر شریعت، آنان را سوزانیدند». &lt;ref&gt; [[معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی]]، ج5، ص165&lt;/ref&gt; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[معجم البلدان]] درباره کلمه [[شهرزور]] می نویسد: «در [[شهرزور]] شهر دیگری به نام [[شیز]] است و اهل آن شهر، شیعه زیدیه صالحیه اند. آنان به دست [[زید بن علی]] اسلام آوردند. این شهر پناهگاه هر مفسد و مسکن هر صاحب غارت است. اهل نیم ازرای که از همسایگان آنانند درسال 341 هجری قمری به آن ها حمله کرده، آنان را کشته و غارت کرده به حسب ظاهر شریعت، آنان را سوزانیدند». &lt;ref&gt; [[معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی]]، ج5، ص165&lt;/ref&gt; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>البته جای این سؤال باقی است که زید بن علی در چه سالی به این حدود سفر کرده است. اما به هر حال از عبارت معجم البلدان معلوم می شود که در سال تألیف این کتاب (قرن هفتم هجری قمری) اهل این شهر بر این مذهب بوده اند. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin