صابریه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۰۰

2019-03-14T20:00:11Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۷

2019-01-18T10:47:38Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۶

2019-01-18T10:46:09Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۳

2019-01-18T10:43:27Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۹

2019-01-18T10:39:02Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۷

2019-01-18T10:37:48Z

Admin در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۵

2019-01-18T10:35:11Z

Admin: «صابریه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T11:20:14Z

«صابریه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Admin در ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۱۹

2015-06-03T11:19:15Z

Mm1384 85 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۳۶

2015-05-29T12:36:56Z

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 همان [[صابر چشتی]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، [[نظام الدین اولیاء]] ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «[[فریدالدین گنج شکر]] شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، [[نظام الدین اولیاء]] ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
 [[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسودرازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 همان [[صابر چشتی]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، [[نظام الدین اولیاء]] ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
 [[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسودرازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسودرازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
-ظاهراً باید قائل به دو فرقه با نام [[صابریه]] شد.
+ظاهراً باید قائل به دو فرقه با نام صابریه شد.
 == پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
-[[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه]]، [[فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
+[[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسودرازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه (از نظامیه)|صفویه]]، [[فخریه (از صوفیه نظامیه چَشتیه)|فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>
 ظاهراً باید قائل به دو فرقه با نام [[صابریه]] شد.
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 همان [[صابر چشتی]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نظامیه]] و [[صابریه]] تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی [[نظامیه]] و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و [[علاءالدین علی بن احمد صابر]] در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نِظامیه]] و صابریه تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی نظامیه و صابریه می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>
 [[عارف تامر]] ابتدا چَشتیه را به دو طریقه نظامیه و صابریه تقسیم می کند و سپس می نویسد: «نظامیه به شعبه های بسیاری تقسیم شدند که از جمله آن ها، [[کیسو درازیه]] ([[گیسو درازیه]])، [[حسامیه]]، [[صفویه]]، [[فخریه]] و صابریه می باشند». <ref> [[معجم الفرق الاسلامیة]]، [[عارف تامر]]، ص103</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[صوفیه چَشتیه فریدیه]].
-همان صابرچشتی.
+همان صابر چشتی.
 [[دانشنامه جهان اسلام]] ضمن بیان شاخه های فرعی سلسله [[چَشتیه]] به سلسله [[کرمانیه]] و [[کریمیه]] اشاره کرده و می نویسد: «فریدالدین گنج شکر شاخه سوم به نام [[فریدیه]] را بنیان نهاد که از آن دو اهمیت بیشتری داشت. پس از مرگ فریدالدین دو تن از خلفای او، نظام الدین اولیاء ملقب به محبوب الهی در [[دهلی]] و علاءالدین علی بن احمد صابر در [[کلیر]]، این شاخه را به دو شعبه [[نظامیه]] و [[صابریه]] تقسیم کردند. هرچند این دو شاخه نیز انشعاب هایی دارند، اما مردم آن ها را به نام دو شاخه اصلی [[نظامیه]] و [[صابریه]] می شناسند». <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج11، ص831</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۲۰
(بدون تفاوت)