شیخیه (پیروان میرزا شفیع تبریزی) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۰

2019-08-15T10:30:04Z

Admin در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۸

2019-01-17T10:58:08Z

Admin در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۶

2019-01-17T10:56:36Z

Admin در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۵

2019-01-17T10:55:43Z

Admin در ‏۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۴

2018-08-07T08:34:25Z

Admin در ‏۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۳

2018-08-07T08:33:52Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۵۶

2018-07-21T10:56:31Z

Admin: «شیخیه (پیروان میرزا شفیع تبریزی)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T12:44:54Z

«شیخیه (پیروان میرزا شفیع تبریزی)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۴۷

2015-05-29T11:47:17Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از شیخیه (از اثنی عشریه). (همان ثقة الاسلامیة ) ایشان پیروان حاج میرزا شفی...» ایجاد کرد

2015-05-29T11:41:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از شیخیه (از اثنی عشریه). (همان ثقة الاسلامیة ) ایشان پیروان حاج میرزا شفی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[شیخیه (از اثنی عشریه)]]. (همان [[ثقة الاسلامیة]] )

ایشان پیروان حاج میرزا شفیع تبریزی می باشند. وی در مقابل [[کریمخانیه]]، مدعی وصایت از شیخ [[احمد احسائی]] بوده است. (بهائیان، نجفی، ص143</ref>

رک: [[ثقة الاسلامیة]].

پس از مرگ سید [[کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله [[شیخیه]] [[کرمان]] موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله [[شیخیه]] [[تبریز]] بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ میرزا طاهر، شیخ مهدی قزوینی، سید ولی الله و میرزا همدانی. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید [[کاظم رشتی]] جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.

لازم به ذکر است، [[شیخیه]] [[تبریز]] در میان فرق دیگر [[شیخیه]] از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه [[تبریز]] و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. [[شیخیه]] [[تبریز]] برخلاف [[شیخیه]] [[کرمان]]، تنها خود را فرقه ناجیه به حساب نمی آورند. (بهائیان، نجفی، ص43</ref>

به نظر می رسد این گروه به نام [[شیخیه]] خوانده نمی شوند. چراکه نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه [[شیخیه]] دیگری به پا کرد...» (بهائیان، نجفی، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را [[شیخیه]] بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیرمجموعه [[شیخیه]] هستند.

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 پس از مرگ [[سید کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ [[سید علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
-لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشتر نشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
+لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشتر نشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه ناجیه به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
 به نظر می رسد این گروه به نام شیخیه خوانده نمی شوند. چرا که نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه شیخیه دیگری به پا کرد...» <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را شیخیه بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیر مجموعه شیخیه هستند.

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 پس از مرگ [[سید کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ [[سید علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
-لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
+لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشتر نشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
-به نظر می رسد این گروه به نام شیخیه خوانده نمی شوند. چراکه نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه شیخیه دیگری به پا کرد...» <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را شیخیه بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیرمجموعه شیخیه هستند.
+به نظر می رسد این گروه به نام شیخیه خوانده نمی شوند. چرا که نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه شیخیه دیگری به پا کرد...» <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را شیخیه بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیر مجموعه شیخیه هستند.
 رک: [[ثقة الاسلامیة]].

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ایشان پیروان حاج [[میرزا شفیع تبریزی]] می باشند. وی در مقابل [[کریمخانیه]]، مدعی وصایت از شیخ [[احمد احسائی]] بوده است. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref>
-پس از مرگ [[سید کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
+پس از مرگ [[سید کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ [[سید علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
 لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ایشان پیروان حاج [[میرزا شفیع تبریزی]] می باشند. وی در مقابل [[کریمخانیه]]، مدعی وصایت از شیخ [[احمد احسائی]] بوده است. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref>
-پس از مرگ سید [[کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
+پس از مرگ [[سید کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
 لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 پس از مرگ سید [[کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
-لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه ناجیه به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
+لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه [[ناجیه]] به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
 به نظر می رسد این گروه به نام شیخیه خوانده نمی شوند. چراکه نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه شیخیه دیگری به پا کرد...» <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را شیخیه بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیرمجموعه شیخیه هستند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از [[شیخیه (از اثنی عشریه)]]. (همان [[ثقة الاسلامیة]] )
+از [[شیخیه (از اثنی عشریه)|شیخیه]]. (همان [[ثقة الاسلامیة]] )
 ایشان پیروان حاج [[میرزا شفیع تبریزی]] می باشند. وی در مقابل [[کریمخانیه]]، مدعی وصایت از شیخ [[احمد احسائی]] بوده است. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref>
-رک: [[ثقة الاسلامیة]].
+پس از مرگ سید [[کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله شیخیه کرمان موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله شیخیه تبریز بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ [[میرزا طاهر]]، [[شیخ مهدی قزوینی]]، [[سید ولی الله]] و [[میرزا همدانی]]. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید کاظم رشتی جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
-پس از مرگ سید [[کاظم رشتی]] 380 نفر از شاگردانش مدعی باب بودن و دارا بودن مقام رکن رابع، شدند. نام تمام ایشان معلوم نیست، مشهورترین آن ها عبارتند از: حاج [[محمد کریم خان کرمانی]]، که سرسلسله [[شیخیه]] [[کرمان]] موسوم به [[کریم خانیه]] شد؛ میرزا شفیع تبریزی، که سرسلسله [[شیخیه]] [[تبریز]] بود؛ سید [[علی محمد شیرازی]]، که پایه گذار [[بابیه]] گردید؛ میرزا طاهر، شیخ مهدی قزوینی، سید ولی الله و میرزا همدانی. علت این تشتت را باید در نوع وصیت سید [[کاظم رشتی]] جست. وی مسئله بابیت و ظهور قریب الوقوع امام زمان را به نوعی به شاگردان خود آموزش داده و در این میان هیچ فرد خاصی را صراحتاً به جانشینی برنگزیده بود.
+لازم به ذکر است، شیخیه تبریز در میان فرق دیگر شیخیه از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه تبریز و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. شیخیه تبریز برخلاف شیخیه کرمان، تنها خود را فرقه ناجیه به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
-لازم به ذکر است، [[شیخیه]] [[تبریز]] در میان فرق دیگر [[شیخیه]] از تعادل بیشتری برخوردار بوده و این امر به خصوص در زمان مشروطه [[تبریز]] و در داستان شهادت ثقة الاسلام ـ که فرزند میرزا شفیع بوده ـ ارزش خود را بیشترنشان داده است. [[شیخیه]] [[تبریز]] برخلاف [[شیخیه]] [[کرمان]]، تنها خود را فرقه ناجیه به حساب نمی آورند. <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص43</ref>
+به نظر می رسد این گروه به نام شیخیه خوانده نمی شوند. چراکه نجفی در بهائیان می نویسد: «... میرزا شفیع تبریزی فرقه شیخیه دیگری به پا کرد...» <ref>[[بهائیان]]، [[نجفی]]، ص143</ref> و همین متن دستمایه [[آیت الله سید مهدی روحانی]] شده است تا این گروه را شیخیه بنامد. در حالی که آن چه از این عبارت به دست می آید، آن است که گروه میرزا شفیع زیرمجموعه شیخیه هستند.
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۴۴
(بدون تفاوت)