شِکفتیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۳۸

2019-03-14T18:38:44Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۰۱

2018-07-31T12:01:44Z

Admin: «شِکفتیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T11:05:19Z

«شِکفتیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «نام صوفیه در قرن های سوم و چهارم هجری قمری. این نام به این علت بر آنان اطلا...» ایجاد کرد

2015-05-29T10:47:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «نام صوفیه در قرن های سوم و چهارم هجری قمری. این نام به این علت بر آنان اطلا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

نام [[صوفیه]] در قرن های سوم و چهارم هجری قمری.

این نام به این علت بر آنان اطلاق شده که در آن زمان، ایشان در شِکفت (شکاف کوه و غار) سکونت می کردند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج1، ص109</ref>

[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م: 380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند... و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 این نام به این علت بر آنان اطلاق شده که در آن زمان، ایشان در شِکفت (شکاف کوه و غار) سکونت می کردند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج1، ص109</ref>
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م: 380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و شکفتیه می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند... و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م: 380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چون صوفیه از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و شکفتیه می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند... و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام [[صوفیه]] در قرن های سوم و چهارم هجری قمری.
+نام [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] در قرن های سوم و چهارم هجری قمری.
 این نام به این علت بر آنان اطلاق شده که در آن زمان، ایشان در شِکفت (شکاف کوه و غار) سکونت می کردند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ، ج1، ص109</ref>
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م: 380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند... و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م: 380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و شکفتیه می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند... و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۵
(بدون تفاوت)