شریعیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۸

2019-08-15T11:28:43Z

Admin در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۰۸

2019-02-25T09:08:59Z

Admin در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۰۶

2019-02-25T09:06:01Z

Admin در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۰۵

2019-02-25T09:05:10Z

Admin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۶

2018-07-30T11:06:18Z

Admin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۴

2018-07-30T11:04:05Z

Admin در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۲

2018-07-14T08:32:45Z

Admin: «شریعیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-03T10:58:59Z

«شریعیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۲۷

2015-05-29T08:27:19Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از غلاة شیعه. تبصرة العوام، مرتضی رازی، ص171 ایشان منسوب به ابوم...» ایجاد کرد

2015-05-29T08:23:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از غلاة شیعه. <ref> تبصرة العوام، مرتضی رازی، ص171</ref> ایشان منسوب به ابوم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>

ایشان منسوب به ابومحمد [[حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب امام علی الهادی علیه السلام و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه امام عصر(عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب [[حسن شریعی|شریعی]] بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی، علی، حسن، حسین و فاطمه می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام [[ابوالحسن اشعری]] را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>

[[ابوالحسن اشعری]] اضافه بر آن می نویسد: «در عقیده ایشان این پنج شخص خدا هستند. برای این پنج تن، اضدادی نیز وجود دارد که آن ها نیز پنج عدد می باشند. [[شریعیه]] در مورد آن اضداد اختلاف کرده اند، بعض از آن ها گفته اند که اضداد قابل ستایش می باشند زیرا فضل آن پنج خدا، جز به واسطه آن پنج ضد شناخته نمی شود. و بعض دیگر آنان را مذموم می دانسته اند و [[محمد بن نصیر نمیری|نمیری]] یکی از اتباع [[حسن شریعی]] مدعی بوده که خدا در شخص او حلول کرده است». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص85</ref>

== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>	+	از غلاة شیعه. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>

	ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] (علیه السلام) بود، اول کسی است که پس از امام عسکری (علیه السلام) به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی، علی، حسن، حسین و فاطمه می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>		ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] (علیه السلام) بود، اول کسی است که پس از امام عسکری (علیه السلام) به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی، علی، حسن، حسین و فاطمه می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>
-ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] (علیه السلام) بود، اول کسی است که پس از امام عسکری (علیه السلام) به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
+ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] (علیه السلام) بود، اول کسی است که پس از امام عسکری (علیه السلام) به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی، علی، حسن، حسین و فاطمه می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
 ابوالحسن اشعری اضافه بر آن می نویسد: «در عقیده ایشان این پنج شخص خدا هستند. برای این پنج تن، اضدادی نیز وجود دارد که آن ها نیز پنج عدد می باشند. شریعیه در مورد آن اضداد اختلاف کرده اند، بعض از آن ها گفته اند که اضداد قابل ستایش می باشند زیرا فضل آن پنج خدا، جز به واسطه آن پنج ضد شناخته نمی شود. و بعض دیگر آنان را مذموم می دانسته اند و [[محمد بن نصیر نمیری|نمیری]] یکی از اتباع حسن شریعی مدعی بوده که خدا در شخص او حلول کرده است». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص85</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>
-ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
+ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] (علیه السلام) بود، اول کسی است که پس از امام عسکری (علیه السلام) به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
 ابوالحسن اشعری اضافه بر آن می نویسد: «در عقیده ایشان این پنج شخص خدا هستند. برای این پنج تن، اضدادی نیز وجود دارد که آن ها نیز پنج عدد می باشند. شریعیه در مورد آن اضداد اختلاف کرده اند، بعض از آن ها گفته اند که اضداد قابل ستایش می باشند زیرا فضل آن پنج خدا، جز به واسطه آن پنج ضد شناخته نمی شود. و بعض دیگر آنان را مذموم می دانسته اند و [[محمد بن نصیر نمیری|نمیری]] یکی از اتباع حسن شریعی مدعی بوده که خدا در شخص او حلول کرده است». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص85</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>
-ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] علیه السلام و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
+ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] (علیه السلام) و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
 ابوالحسن اشعری اضافه بر آن می نویسد: «در عقیده ایشان این پنج شخص خدا هستند. برای این پنج تن، اضدادی نیز وجود دارد که آن ها نیز پنج عدد می باشند. شریعیه در مورد آن اضداد اختلاف کرده اند، بعض از آن ها گفته اند که اضداد قابل ستایش می باشند زیرا فضل آن پنج خدا، جز به واسطه آن پنج ضد شناخته نمی شود. و بعض دیگر آنان را مذموم می دانسته اند و [[محمد بن نصیر نمیری|نمیری]] یکی از اتباع حسن شریعی مدعی بوده که خدا در شخص او حلول کرده است». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص85</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[غلاة شیعه]]. <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص171</ref>
-ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] علیه السلام و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام [[ابوالحسن اشعری]] را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
+ایشان منسوب به [[ابومحمد حسن شریعی]] می باشند. وی که در ابتدا از اصحاب [[امام علی الهادی]] علیه السلام و [[امام حسن عسکری]] علیه السلام بود، اول کسی است که پس از امام عسکری علیه السلام به دروغ، ادعای بابیت و سفارت از ناحیه مقدسه [[امام عصر]](عجل الله فرجه) کرده و سپس قائل به کفر و الحاد شد. <ref> [[تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[عبدالله مامقانی]]، ج1، ص284</ref> [[شهفور اسفراینی]] و [[ابوالحسن اشعری]] می نویسند: «اصحاب شریعی بر این باورند که خدا در پنج شخص حلول کرد که آن ها نبی صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام، حسن علیه السلام، حسین علیه السلام و فاطمه سلام الله می باشند و این پنج تن به عقیده آن ها خدا هستند». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص82 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص129</ref> و [[عبدالقاهر بغدادی]] نیز همان کلام ابوالحسن اشعری را مورد اشاره قرار داده است. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص274</ref>
 ابوالحسن اشعری اضافه بر آن می نویسد: «در عقیده ایشان این پنج شخص خدا هستند. برای این پنج تن، اضدادی نیز وجود دارد که آن ها نیز پنج عدد می باشند. شریعیه در مورد آن اضداد اختلاف کرده اند، بعض از آن ها گفته اند که اضداد قابل ستایش می باشند زیرا فضل آن پنج خدا، جز به واسطه آن پنج ضد شناخته نمی شود. و بعض دیگر آنان را مذموم می دانسته اند و [[محمد بن نصیر نمیری|نمیری]] یکی از اتباع حسن شریعی مدعی بوده که خدا در شخص او حلول کرده است». <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص85</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۵۸
(بدون تفاوت)