سلیمانیه (از زیدیه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۳

2019-02-03T10:13:01Z

Admin در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۱

2019-02-03T10:11:11Z

Admin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱

2019-01-27T08:11:45Z

Admin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۰

2019-01-27T08:10:32Z

Admin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۰

2019-01-27T08:00:07Z

Admin در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۸:۱۶

2015-07-08T18:16:15Z

Admin: «سلیمانیه (از زیدیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-30T01:45:41Z

«سلیمانیه (از زیدیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از خوارج واقفه (از خوارج اِباضیه). جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة می نوی...» ایجاد کرد

2015-05-27T13:59:40Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از خوارج واقفه (از خوارج اِباضیه). جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة می نوی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[خوارج واقفه (از خوارج اِباضیه)]].

[[جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة]] می نویسد: [[سلیمانیه]] از [[واقفه خوارج]] بوده و منسوب به عبدالجبار بن سلیمان می باشند. ایشان از زنی که با کفار قومشان ازدواج کرده است تبری می جستند. عبدالجبار در ابتدا بر مذهب [[عجارده]] بوده است. <ref> [[جامع الفرق و المذاهب الاسلامیة]]، [[امیر مهنا]] و [[علی خریس]]، ص115</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ایشان منسوب به متکلم معروف، [[سلیمان بن جریر رقی]] می باشند. <ref> [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص186 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص186 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276</ref> این فرقه را [[جریریه]] نیز می نامند.
-عقیده این فرقه آن است که پس از [[رسول صلی الله علیه و آله]]، [[علی علیه السلام]] امام بود و خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] بر خطا بود، اما آن ها مستحق آن که فاسق نامیده شوند، نیستند چرا که کارشان از روی تأویل (اجتهاد) بوده است. آنان تأویل کرده و در این کار خطا کردند. ایشان از [[عثمان بن عفان]] تبری جسته و به کفر او شهادت می دهند. به عقیده آنان محارب علی علیه السلام کافر است. <ref> [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص100 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص9 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
+عقیده این فرقه آن است که پس از [[رسول صلی الله علیه و آله]]، [[علی علیه السلام]] امام بود و خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] بر خطا بود، اما آن ها مستحق آن که فاسق نامیده شوند، نیستند چرا که کارشان از روی تأویل (اجتهاد) بوده است. آنان تأویل کرده و در این کار خطا کردند. ایشان از [[عثمان بن عفان]] تبری جسته و به کفر او شهادت می دهند. به عقیده آنان محارب علی (علیه السلام) کافر است. <ref> [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص100 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص9 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
 [[ابوالحسن اشعری]] نقل می کند که سلیمانیه، امامت مفضول را جایز دانسته و امامت شیخین را هم اثبات می کردند و می گفتند: «امامت با بیعت دو نفر از مسلمانانِ خوب، منعقد می شود». <ref> [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص28 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص53 و 246 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 این رأی ایشان مورد قبول بعض فرق دیگر نیز قرار گرفته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص141</ref>
-این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ زیدیه است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن جماعت بوده در دروان [[منصور دوانیقی]] قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و شیعه امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی امام صادق علیه السلام، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی موسی علیه السلام تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از شیعه نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با امامیه اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] علیه السلام و نیز نپذیرفتن امامت امام صادق علیه السلام از سوی آنان انجامید.
+این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ زیدیه است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن جماعت بوده در دروان [[منصور دوانیقی]] قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و شیعه امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی امام صادق (علیه السلام)، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی موسی (علیه السلام) تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از شیعه نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با امامیه اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] (علیه السلام) و نیز نپذیرفتن امامت امام صادق (علیه السلام) از سوی آنان انجامید.
-اصول اندیشه های سلیمانیه با دیگر فرقه های زیدیه اختلاف فراوانی ندارد و تنها تفاوت در این است که سلیمانیه عقیده داشتند هرچند علی علیه السلام برترین کس برای خلافت پیامبر صلی الله علیه و آله بوده، اما خلافت ابوبکر و عمر نیز پذیرفته است و خطایی که امت در این باره کردند، خطایی در اجتهاد است که نمی توان آن را موجب تفسیق و تکفیر دانست. سلیمانیه، همچنین به رغم موضع مسالمت جویانه در مسأله خلافت ابوبکر و عمر، در برخورد با عثمان و خلافت وی او را سخت نکوهیدند و به کفر او و فسق طرفدارانش حکم کردند و [[عایشه]] و [[طلحه]] و [[زبیر]] را هم کافر شمردند. همین موضع سبب شده است [[اهل سنت]] سلیمان بن جریر و گروه او را تکفیر کنند. سلیمانیه در مسأله اسماء و صفات بر این عقیده بودند که خداوند عالِم است به علمی که آن علم نه خود اوست و نه غیر او، و علم او یک شئ است. آنان درباره قدرت و حیات و دیگر صفات نیز چنین عقیده ای داشتند. در مسأله استطاعت، عقیده سلیمانیه آن بود که استطاعت پیش از فعل انسان وجود دارد و جزئی از وجود مستطیع است. به نظر می رسد سلیمان بن جریر در اندیشه برخی از معتزلیان اثرگذار بوده است. چه، برای نمونه [[محمد شهرستانی]] از این سخن به میان می آورد که گروهی از [[معتزله (معتزله)|معتزله]] چون [[جعفر بن مبشر]] و [[جعفر بن حرب]] در نظریه جواز امامت مفضول با وجود فاضل از سلیمان بن جریر پیروی کردند. این ها کلیاتی از اندیشه های سلیمانیه به روایت منابع فرقه شناختی و تاریخی است. <ref> [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص101</ref>
+اصول اندیشه های سلیمانیه با دیگر فرقه های زیدیه اختلاف فراوانی ندارد و تنها تفاوت در این است که سلیمانیه عقیده داشتند هرچند علی (علیه السلام) برترین کس برای خلافت پیامبر (صلی الله علیه و آله) بوده، اما خلافت ابوبکر و عمر نیز پذیرفته است و خطایی که امت در این باره کردند، خطایی در اجتهاد است که نمی توان آن را موجب تفسیق و تکفیر دانست. سلیمانیه، همچنین به رغم موضع مسالمت جویانه در مسأله خلافت ابوبکر و عمر، در برخورد با عثمان و خلافت وی او را سخت نکوهیدند و به کفر او و فسق طرفدارانش حکم کردند و [[عایشه]] و [[طلحه]] و [[زبیر]] را هم کافر شمردند. همین موضع سبب شده است [[اهل سنت]] سلیمان بن جریر و گروه او را تکفیر کنند. سلیمانیه در مسأله اسماء و صفات بر این عقیده بودند که خداوند عالِم است به علمی که آن علم نه خود اوست و نه غیر او، و علم او یک شئ است. آنان درباره قدرت و حیات و دیگر صفات نیز چنین عقیده ای داشتند. در مسأله استطاعت، عقیده سلیمانیه آن بود که استطاعت پیش از فعل انسان وجود دارد و جزئی از وجود مستطیع است. به نظر می رسد سلیمان بن جریر در اندیشه برخی از معتزلیان اثرگذار بوده است. چه، برای نمونه [[محمد شهرستانی]] از این سخن به میان می آورد که گروهی از [[معتزله (معتزله)|معتزله]] چون [[جعفر بن مبشر]] و [[جعفر بن حرب]] در نظریه جواز امامت مفضول با وجود فاضل از سلیمان بن جریر پیروی کردند. این ها کلیاتی از اندیشه های سلیمانیه به روایت منابع فرقه شناختی و تاریخی است. <ref> [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص101</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] سُلَیمانی را به ضم سین، فتح لام و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص132</ref>
−
	از [[زیدیه (از فرق شیعه)\|زیدیه]].		از [[زیدیه (از فرق شیعه)\|زیدیه]].
		+
		+	[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] سُلَیمانی را به ضم سین، فتح لام و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص132</ref>

	ایشان منسوب به متکلم معروف، [[سلیمان بن جریر رقی]] می باشند. <ref> [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص186 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص186 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276</ref> این فرقه را [[جریریه]] نیز می نامند.		ایشان منسوب به متکلم معروف، [[سلیمان بن جریر رقی]] می باشند. <ref> [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص186 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص186 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276</ref> این فرقه را [[جریریه]] نیز می نامند.

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 این رأی ایشان مورد قبول بعض فرق دیگر نیز قرار گرفته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص141</ref>
-این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ زیدیه است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن جماعت بوده در دروان [[منصور دوانیقی]] قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و شیعه امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی امام صادق علیه السلام، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی [[موسی علیه السلام]] تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از شیعه نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با امامیه اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] علیه السلام و نیز نپذیرفتن امامت امام صادق علیه السلام از سوی آنان انجامید.
+این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ زیدیه است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن جماعت بوده در دروان [[منصور دوانیقی]] قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و شیعه امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی امام صادق علیه السلام، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی موسی علیه السلام تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از شیعه نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با امامیه اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] علیه السلام و نیز نپذیرفتن امامت امام صادق علیه السلام از سوی آنان انجامید.
 اصول اندیشه های سلیمانیه با دیگر فرقه های زیدیه اختلاف فراوانی ندارد و تنها تفاوت در این است که سلیمانیه عقیده داشتند هرچند علی علیه السلام برترین کس برای خلافت پیامبر صلی الله علیه و آله بوده، اما خلافت ابوبکر و عمر نیز پذیرفته است و خطایی که امت در این باره کردند، خطایی در اجتهاد است که نمی توان آن را موجب تفسیق و تکفیر دانست. سلیمانیه، همچنین به رغم موضع مسالمت جویانه در مسأله خلافت ابوبکر و عمر، در برخورد با عثمان و خلافت وی او را سخت نکوهیدند و به کفر او و فسق طرفدارانش حکم کردند و [[عایشه]] و [[طلحه]] و [[زبیر]] را هم کافر شمردند. همین موضع سبب شده است [[اهل سنت]] سلیمان بن جریر و گروه او را تکفیر کنند. سلیمانیه در مسأله اسماء و صفات بر این عقیده بودند که خداوند عالِم است به علمی که آن علم نه خود اوست و نه غیر او، و علم او یک شئ است. آنان درباره قدرت و حیات و دیگر صفات نیز چنین عقیده ای داشتند. در مسأله استطاعت، عقیده سلیمانیه آن بود که استطاعت پیش از فعل انسان وجود دارد و جزئی از وجود مستطیع است. به نظر می رسد سلیمان بن جریر در اندیشه برخی از معتزلیان اثرگذار بوده است. چه، برای نمونه [[محمد شهرستانی]] از این سخن به میان می آورد که گروهی از [[معتزله (معتزله)|معتزله]] چون [[جعفر بن مبشر]] و [[جعفر بن حرب]] در نظریه جواز امامت مفضول با وجود فاضل از سلیمان بن جریر پیروی کردند. این ها کلیاتی از اندیشه های سلیمانیه به روایت منابع فرقه شناختی و تاریخی است. <ref> [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص101</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ایشان منسوب به متکلم معروف، [[سلیمان بن جریر رقی]] می باشند. <ref> [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص186 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص186 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276</ref> این فرقه را [[جریریه]] نیز می نامند.
-عقیده این فرقه آن است که پس از [[رسول صلی الله علیه و آله]]، [[علی علیه السلام]] امام بود و خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] بر خطا بود، اما آن ها مستحق آن که [[فاسق]] نامیده شوند، نیستند چرا که کارشان از روی تأویل (اجتهاد) بوده است. آنان تأویل کرده و در این کار خطا کردند. ایشان از [[عثمان بن عفان]] تبری جسته و به کفر او شهادت می دهند. به عقیده آنان محارب [[علی علیه السلام]] [[کافر]] است. <ref> [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص100 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص9 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
+عقیده این فرقه آن است که پس از [[رسول صلی الله علیه و آله]]، [[علی علیه السلام]] امام بود و خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] بر خطا بود، اما آن ها مستحق آن که فاسق نامیده شوند، نیستند چرا که کارشان از روی تأویل (اجتهاد) بوده است. آنان تأویل کرده و در این کار خطا کردند. ایشان از [[عثمان بن عفان]] تبری جسته و به کفر او شهادت می دهند. به عقیده آنان محارب علی علیه السلام کافر است. <ref> [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص100 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص9 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
-−
-[[ابوالحسن اشعری]] نقل می کند که [[سلیمانیه]]، امامت مفضول را جایز دانسته و امامت شیخین را هم اثبات می کردند و می گفتند: «امامت با بیعت دو نفر از مسلمانانِ خوب، منعقد می شود». <ref> [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص28 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص53 و 246 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
 این رأی ایشان مورد قبول بعض فرق دیگر نیز قرار گرفته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص141</ref>
-این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ [[زیدیه]] است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن [[جماعت]] بوده در دروان منصور دوانیقی قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و [[شیعه]] امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی [[امام صادق علیه السلام]]، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی [[موسی علیه السلام]] تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از [[شیعه]] نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با [[امامیه]] اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] علیه السلام و نیز نپذیرفتن امامت [[امام صادق علیه السلام]] از سوی آنان انجامید.
+این فرقه که یکی از سه فرقه بزرگ زیدیه است، پیروان سلیمان بن جریر رقی زیدی را دربر می گیرد. سلیمان که در آغاز بر اندیشه [[امامیه]] و جزو آن جماعت بوده در دروان [[منصور دوانیقی]] قیام کرده است. ظاهراً مخالفت سلیمان بن جریر با [[امام صادق علیه السلام]] و شیعه امامی به رد نظریه بداء از سوی او و بدان هنگام باز می گردد که از سوی امام صادق علیه السلام، [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] به عنوان جانشین ایشان معرفی شد و چون اسماعیل در دوران حیات آن حضرت درگذشت این جانشینی به فرزند دیگر امام یعنی [[موسی علیه السلام]] تغییر یافت و آن گاه از رهگذر اندیشه بداء این جایگزینی تفسیر یافت و با علم امام نسبت به آینده ـ چونانکه از طوایفی از شیعه نقل می شود ـ سازگاری پیدا کرد. نکته دیگری که در آن سلیمان بن جریر با امامیه اختلاف ورزید، مسأله تقیه بود. چرا که وی تقیه را برنمی تافت و چونانکه روایت کرده اند آن را دستاویزی برای توجیه چندگانگی پاسخ های داده شده به مسائل شرعی می پنداشت. این دیدگاه ها که از سوی سلیمان ابراز داشته می شد به جدایی گروهی از طرفداران [[امام باقر]] علیه السلام و نیز نپذیرفتن امامت امام صادق علیه السلام از سوی آنان انجامید.
-اصول اندیشه های [[سلیمانیه]] با دیگر فرقه های [[زیدیه]] اختلاف فراوانی ندارد و تنها تفاوت در این است که [[سلیمانیه]] عقیده داشتند هرچند [[علی علیه السلام]] برترین کس برای خلافت [[پیامبر صلی الله علیه و آله]] بوده، اما خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] نیز پذیرفته است و خطایی که امت در این باره کردند، خطایی در اجتهاد است که نمی توان آن را موجب تفسیق و تکفیر دانست. [[سلیمانیه]]، همچنین به رغم موضع مسالمت جویانه در مسأله خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]]، در برخورد با [[عثمان بن عفان]] و خلافت وی او را سخت نکوهیدند و به کفر او و فسق طرفدارانش حکم کردند و [[عایشه]] و طلحه و زبیر را هم [[کافر]] شمردند. همین موضع سبب شده است [[اهل سنت]] سلیمان بن جریر و گروه او را تکفیر کنند. [[سلیمانیه]] در مسأله اسماء و صفات بر این عقیده بودند که خداوند عالِم است به علمی که آن علم نه خود اوست و نه غیر او، و علم او یک شئ است. آنان درباره قدرت و حیات و دیگر صفات نیز چنین عقیده ای داشتند. در مسأله استطاعت، عقیده [[سلیمانیه]] آن بود که استطاعت پیش از فعل انسان وجود دارد و جزئی از وجود مستطیع است. به نظر می رسد سلیمان بن جریر در اندیشه برخی از معتزلیان اثرگذار بوده است. چه، برای نمونه [[محمد شهرستانی]] از این سخن به میان می آورد که گروهی از [[معتزله]] چون [[جعفر بن مبشر]] و [[جعفر بن حرب]] در نظریه جواز امامت مفضول با وجود فاضل از سلیمان بن جریر پیروی کردند. این ها کلیاتی از اندیشه های [[سلیمانیه]] به روایت منابع فرقه شناختی و تاریخی است. <ref> [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص101</ref>
+اصول اندیشه های سلیمانیه با دیگر فرقه های زیدیه اختلاف فراوانی ندارد و تنها تفاوت در این است که سلیمانیه عقیده داشتند هرچند علی علیه السلام برترین کس برای خلافت پیامبر صلی الله علیه و آله بوده، اما خلافت ابوبکر و عمر نیز پذیرفته است و خطایی که امت در این باره کردند، خطایی در اجتهاد است که نمی توان آن را موجب تفسیق و تکفیر دانست. سلیمانیه، همچنین به رغم موضع مسالمت جویانه در مسأله خلافت ابوبکر و عمر، در برخورد با عثمان و خلافت وی او را سخت نکوهیدند و به کفر او و فسق طرفدارانش حکم کردند و [[عایشه]] و [[طلحه]] و [[زبیر]] را هم کافر شمردند. همین موضع سبب شده است [[اهل سنت]] سلیمان بن جریر و گروه او را تکفیر کنند. سلیمانیه در مسأله اسماء و صفات بر این عقیده بودند که خداوند عالِم است به علمی که آن علم نه خود اوست و نه غیر او، و علم او یک شئ است. آنان درباره قدرت و حیات و دیگر صفات نیز چنین عقیده ای داشتند. در مسأله استطاعت، عقیده سلیمانیه آن بود که استطاعت پیش از فعل انسان وجود دارد و جزئی از وجود مستطیع است. به نظر می رسد سلیمان بن جریر در اندیشه برخی از معتزلیان اثرگذار بوده است. چه، برای نمونه [[محمد شهرستانی]] از این سخن به میان می آورد که گروهی از [[معتزله (معتزله)|معتزله]] چون [[جعفر بن مبشر]] و [[جعفر بن حرب]] در نظریه جواز امامت مفضول با وجود فاضل از سلیمان بن جریر پیروی کردند. این ها کلیاتی از اندیشه های سلیمانیه به روایت منابع فرقه شناختی و تاریخی است. <ref> [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج2، ص101</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از [[زیدیه]].
+[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] سُلَیمانی را به ضم سین، فتح لام و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص132</ref>
-ایشان منسوب به متکلم معروف، سلیمان بن جریر رقی می باشند. <ref> [[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص62 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص186 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص186 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص276</ref> این فرقه را [[جریریه]] نیز می نامند.
+از [[زیدیه (از فرق شیعه)|زیدیه]].
 عقیده این فرقه آن است که پس از [[رسول صلی الله علیه و آله]]، [[علی علیه السلام]] امام بود و خلافت [[ابوبکر]] و [[عمر]] بر خطا بود، اما آن ها مستحق آن که [[فاسق]] نامیده شوند، نیستند چرا که کارشان از روی تأویل (اجتهاد) بوده است. آنان تأویل کرده و در این کار خطا کردند. ایشان از [[عثمان بن عفان]] تبری جسته و به کفر او شهادت می دهند. به عقیده آنان محارب [[علی علیه السلام]] [[کافر]] است. <ref> [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص100 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص9 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
@@ سطر ۷: / سطر ۹: @@
 [[ابوالحسن اشعری]] نقل می کند که [[سلیمانیه]]، امامت مفضول را جایز دانسته و امامت شیخین را هم اثبات می کردند و می گفتند: «امامت با بیعت دو نفر از مسلمانانِ خوب، منعقد می شود». <ref> [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص28 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص53 و 246 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص143</ref>
 این رأی ایشان مورد قبول بعض فرق دیگر نیز قرار گرفته است. <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص141</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۱:۴۵
(بدون تفاوت)