رُشَیدیه (از صوفیه احمدیه ادریسه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۱

2019-02-05T10:21:10Z

Admin: «رُشَیدیه (از صوفیه احمدیه ادریسه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T20:53:12Z

«رُشَیدیه (از صوفیه احمدیه ادریسه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۹:۲۰

2015-05-28T19:20:40Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه. ایشان در تهامه، عدن و عسیر می زیسته و منسوب به شیخ ابراهیم...» ایجاد کرد

2015-05-28T19:19:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از صوفیه. ایشان در تهامه، عدن و عسیر می زیسته و منسوب به شیخ ابراهیم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه]].

ایشان در [[تهامه]]، [[عدن]] و [[عسیر]] می زیسته و منسوب به شیخ ابراهیم الرشید بوده اند. شیخ ابراهیم شاگرد [[احمد بن ادریس مراکشی]] (مؤسس طریقه [[احمدیه]] ادریسه) بوده است. در میان پیروان این طریقه، مجالس غنا و رقص با مردان شایع بوده است. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج12، ص294 / [[ملوک العرب]]، [[امین ریحانی]]، ج1، ص187</ref>

[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُشَیدی را به ضم راء، فتح شین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص28</ref>

[[لویی ماسینیون]] ایشان را طریقتی در [[الجزایر]] در قرن نوزدهم میلادی معرفی می کند و می نویسد: ایشان پس از انشقاق از [[یوسفیه]] پدید آمدند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص182</ref>

[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: « [[احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی]] (م: 1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام [[احمدیه]] و گاه با نام [[ادریسیه]] گروه بندی می شوند. [[ادریسیه]] طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] و [[ابراهیم رشید]]، سه تن از مریدان برجسته [[احمد بن ادریس مراکشی]] بودند که خود طریقه های جداگانه را به وجود آوردند.

[[ابراهیم رشید]] (م: 1291هـ. ق) شاگرد دیگر ابن ادریس که از قبیله شائقیه بود، شاخه [[رُشَیدیه]] را در [[سودان]] بنیان نهاد. البته این [[رُشَیدیه]] را باید از [[رُشَیدیه]] مراکشی که از سنت شاذلی پیروی می کند و توسط احمد بن یوسف مِلیانی (م: 931هـ. ق) شکل گرفته است و به همین سبب [[یوسفیه]] نیز نامیده می شود، متمایز دانست. برادرزاده ابراهیم، محمد بن صالح (م: 1327هـ. ق) نیز در 1304 هجری قمری [[صالحیه]] را به وجود آورد که از طریق تعالیم محمد گولید (م: 1918میلادی) در [[سومالی]] پیروان بسیار یافت. [[احمدیه]] یکی از زیرشاخه های [[رُشَیدیه]]، طایفه دیگری است که خود را منسوب به [[احمد بن ادریس مراکشی]] می داند و توسط فردی [[مصر]]ی به نام محمد بن احمد دَندَرَوی (م: 1328هـ. ق) ایجاد گردید. این طریقه در [[سودان]] و در طول سواحل شرقی [[آفریقا]]، از شمال [[سومالی]] تا [[تانزانیا]] منتشر است». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از [[صوفیه]].
+از [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-ایشان در [[تهامه]]، [[عدن]] و [[عسیر]] می زیسته و منسوب به شیخ ابراهیم الرشید بوده اند. شیخ ابراهیم شاگرد [[احمد بن ادریس مراکشی]] (مؤسس طریقه [[احمدیه]] ادریسه) بوده است. در میان پیروان این طریقه، مجالس غنا و رقص با مردان شایع بوده است. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج12، ص294 / [[ملوک العرب]]، [[امین ریحانی]]، ج1، ص187</ref>
+[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُشَیدی را به ضم راء، فتح شین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref>[[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص28</ref>
-[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُشَیدی را به ضم راء، فتح شین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص28</ref>
+ایشان در [[تهامه]]، [[عدن]] و [[عسیر]] می زیسته و منسوب به [[شیخ ابراهیم الرشید]] بوده اند. شیخ ابراهیم شاگرد [[احمد بن ادریس مراکشی]] (مؤسس طریقه [[احمدیه (از فرق صوفیه یمن)|احمدیه]]) بوده است. در میان پیروان این طریقه، مجالس غنا و رقص با مردان شایع بوده است. <ref>[[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج12، ص294 / [[ملوک العرب]]، [[امین ریحانی]]، ج1، ص187</ref>
-[[لویی ماسینیون]] ایشان را طریقتی در [[الجزایر]] در قرن نوزدهم میلادی معرفی می کند و می نویسد: ایشان پس از انشقاق از [[یوسفیه]] پدید آمدند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص182</ref>
+[[لویی ماسینیون]] ایشان را طریقتی در [[الجزایر]] در قرن نوزدهم میلادی معرفی می کند و می نویسد: ایشان پس از انشقاق از [[یوسفیه]] پدید آمدند. <ref>[[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص182</ref>
-[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «[[احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی]] (م: 1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام [[احمدیه]] و گاه با نام [[ادریسیه]] گروه بندی می شوند. [[ادریسیه]] طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] و [[ابراهیم رشید]]، سه تن از مریدان برجسته [[احمد بن ادریس مراکشی]] بودند که خود طریقه های جداگانه را به وجود آوردند.
+[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می نویسد: «احمد بن ادریس بن محمد بن علی مراکشی (م: 1253هـ. ق) از طریقه [[خضیریه]]، ورد شاذلی را ترجیح می داد و پیروان او ایجادکنندگان طایفه های متعددی بودند که گاه با نام احمدیه و گاه با نام [[ادریسیه (همان احمدیه)|ادریسیه]] گروه بندی می شوند. ادریسیه طریقه ای انزواطلب و کناره گیر است که به امور اجتماعی و سیاسی نمی پردازد. [[محمد بن علی سنوسی]]، [[عثمان میرغنی|عثمان مرغنی]] و ابراهیم رشید، سه تن از مریدان برجسته احمد بن ادریس بودند که خود طریقه های جداگانه را به وجود آوردند.
-[[ابراهیم رشید]] (م: 1291هـ. ق) شاگرد دیگر ابن ادریس که از قبیله شائقیه بود، شاخه [[رُشَیدیه]] را در [[سودان]] بنیان نهاد. البته این [[رُشَیدیه]] را باید از [[رُشَیدیه]] مراکشی که از سنت شاذلی پیروی می کند و توسط احمد بن یوسف مِلیانی (م: 931هـ. ق) شکل گرفته است و به همین سبب [[یوسفیه]] نیز نامیده می شود، متمایز دانست. برادرزاده ابراهیم، محمد بن صالح (م: 1327هـ. ق) نیز در 1304 هجری قمری [[صالحیه]] را به وجود آورد که از طریق تعالیم محمد گولید (م: 1918میلادی) در [[سومالی]] پیروان بسیار یافت. [[احمدیه]] یکی از زیرشاخه های [[رُشَیدیه]]، طایفه دیگری است که خود را منسوب به [[احمد بن ادریس مراکشی]] می داند و توسط فردی [[مصر]]ی به نام محمد بن احمد دَندَرَوی (م: 1328هـ. ق) ایجاد گردید. این طریقه در [[سودان]] و در طول سواحل شرقی [[آفریقا]]، از شمال [[سومالی]] تا [[تانزانیا]] منتشر است». <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>
+ابراهیم رشید (م:1291ه-ق) شاگرد دیگر ابن ادریس که از قبیله شائقیه بود، شاخه رشیدیه را در [[سودان]] بنیان نهاد. البته این رشیدیه را باید از [[رَشیدیه (از صوفیه شاذلیه)|رشیدیه]] مراکشی که از سنت شاذلی پیروی می کند و توسط [[احمد بن یوسف ملیانی]](م:931ه-ق) شکل گرفته است و به همین سبب یوسفیه نیز نامیده می شود، متمایز دانست. برادرزاده ابراهیم، [[محمد بن صالح]](م:1327ه-ق) نیز در 1304 هجری قمری [[صالحیه (از صوفیه ادریسیه)|صالحیه]] را به وجود آورد که از طریق تعالیم [[محمد گولید]](م:1918میلادی) در [[سومالی]] پیروان بسیار یافت. احمدیه یکی از زیر شاخه های رشیدیه، طایفه دیگری است که خود را منسوب به احمدبن ادریس می داند و توسط فردی مصری به نام [[محمد بن احمد دندروی]](م:1328ه-ق) ایجاد گردید. این طایفه در سودان و در طول سواحل شرقی [[آفریقا]]، از شمال سومالی تا [[تانزانیا]] منتشر است.»<ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج15، ص465</ref>
-== پانویس ==
+==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۵۳
(بدون تفاوت)