رعینیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۸

2019-01-22T16:38:58Z

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۸

2019-01-22T16:38:20Z

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۴

2019-01-22T16:34:07Z

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۲

2019-01-22T16:32:08Z

Admin: «رعینیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T20:34:55Z

«رعینیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «پیروان اسماعیل بن عبدالله رعینی. اسماعیل بن عبدالله که معاصر ابن حزم اندل...» ایجاد کرد

2015-05-29T05:36:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی «پیروان اسماعیل بن عبدالله رعینی. اسماعیل بن عبدالله که معاصر ابن حزم اندل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

پیروان اسماعیل بن عبدالله رعینی.

اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم]] اندلسی، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.

[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُعَینی را به ضم راء، فتح عین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص31</ref>

[[ابن حزم]] می نویسد: «من او را درک کردم ولی با وی ملاقات نداشتم». بنابر نقل [[ابن حزم]] وی از [[مسریه]] (به سین) بوده و به واسطه اقوال شنیع، سایر [[مسریه]] از او تبری جستند. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136</ref>

[[رعینیه]] که در [[اندلس]] پراکنده بوده اند، اعتقاد داشتند که حرام بر دنیا غلبه کرده و فرقی بین تجارت و صناعت و بین دزدی نیست، عالم فانی نمی شود و تا بی نهایت همچنین ادامه خواهد داشت. اسماعیل بن عبدالله به جواز متعه فتوی می داده <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص643</ref> و هم چنین بر این باور بوده که اجساد مبعوث نمی شوند و فقط ارواح برانگیخته می گردند. وی همچنان معتقد بوده است که در وقت مرگ انسان مورد محاسبه واقع شده و روح او یا به بهشت و یا به جهنم می رود.

شایان ذکر است که این عقیده که عرش تدبیر امور عالم را برعهده دارد، به ابن مره نیز نسبت داده شده است.

رک: [[مریه]].

== پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ابن حزم می نویسد: «من او را درک کردم ولی با وی ملاقات نداشتم». بنابر نقل ابن حزم وی از مسریه (به سین) بوده و به واسطه اقوال شنیع، سایر مسریه از او تبری جستند. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136</ref>
-رعینیه که در [[اندلس]] پراکنده بوده اند، اعتقاد داشتند که حرام بر دنیا غلبه کرده و فرقی بین تجارت و صناعت و بین دزدی نیست، عالم فانی نمی شود و تا بی نهایت همچنین ادامه خواهد داشت. اسماعیل بن عبدالله به جواز متعه فتوی می داده <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص643</ref> و هم چنین بر این باور بوده که اجساد مبعوث نمی شوند و فقط ارواح برانگیخته می گردند. وی همچنان معتقد بوده است که در وقت مرگ انسان مورد محاسبه واقع شده و روح او یا به بهشت و یا به جهنم می رود.
+رعینیه که در [[آندلس]] پراکنده بوده اند، اعتقاد داشتند که حرام بر دنیا غلبه کرده و فرقی بین تجارت و صناعت و بین دزدی نیست، عالم فانی نمی شود و تا بی نهایت همچنین ادامه خواهد داشت. اسماعیل بن عبدالله به جواز متعه فتوی می داده <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص643</ref> و هم چنین بر این باور بوده که اجساد مبعوث نمی شوند و فقط ارواح برانگیخته می گردند. وی همچنان معتقد بوده است که در وقت مرگ انسان مورد محاسبه واقع شده و روح او یا به بهشت و یا به جهنم می رود.
 شایان ذکر است که این عقیده که عرش تدبیر امور عالم را برعهده دارد، به ابن مره نیز نسبت داده شده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-پیروان [[اسماعیل بن عبدالله رعینی]].
+[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُعَینی را به ضم راء، فتح عین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص31</ref>
-اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم آندلسی]]، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.
+پیروان [[اسماعیل بن عبدالله رعینی]].
-[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُعَینی را به ضم راء، فتح عین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص31</ref>
+اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم آندلسی]] است در ابتدا از اتباع و پیروان [[ابن مره عدوی]] بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.
-[[ابن حزم]] می نویسد: «من او را درک کردم ولی با وی ملاقات نداشتم». بنابر نقل [[ابن حزم]] وی از [[مسریه]] (به سین) بوده و به واسطه اقوال شنیع، سایر [[مسریه]] از او تبری جستند. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136</ref>
+ابن حزم می نویسد: «من او را درک کردم ولی با وی ملاقات نداشتم». بنابر نقل ابن حزم وی از مسریه (به سین) بوده و به واسطه اقوال شنیع، سایر مسریه از او تبری جستند. <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136</ref>
-[[رعینیه]] که در [[اندلس]] پراکنده بوده اند، اعتقاد داشتند که حرام بر دنیا غلبه کرده و فرقی بین تجارت و صناعت و بین دزدی نیست، عالم فانی نمی شود و تا بی نهایت همچنین ادامه خواهد داشت. اسماعیل بن عبدالله به جواز متعه فتوی می داده <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص643</ref> و هم چنین بر این باور بوده که اجساد مبعوث نمی شوند و فقط ارواح برانگیخته می گردند. وی همچنان معتقد بوده است که در وقت مرگ انسان مورد محاسبه واقع شده و روح او یا به بهشت و یا به جهنم می رود.
+رعینیه که در [[اندلس]] پراکنده بوده اند، اعتقاد داشتند که حرام بر دنیا غلبه کرده و فرقی بین تجارت و صناعت و بین دزدی نیست، عالم فانی نمی شود و تا بی نهایت همچنین ادامه خواهد داشت. اسماعیل بن عبدالله به جواز متعه فتوی می داده <ref> [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج3، ص136 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص643</ref> و هم چنین بر این باور بوده که اجساد مبعوث نمی شوند و فقط ارواح برانگیخته می گردند. وی همچنان معتقد بوده است که در وقت مرگ انسان مورد محاسبه واقع شده و روح او یا به بهشت و یا به جهنم می رود.
 شایان ذکر است که این عقیده که عرش تدبیر امور عالم را برعهده دارد، به ابن مره نیز نسبت داده شده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 پیروان [[اسماعیل بن عبدالله رعینی]].
-اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم]] اندلسی، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.
+اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم آندلسی]]، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]]؛ رُعَینی را به ضم راء، فتح عین و سکون یاء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج2، ص31</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	پیروان اسماعیل بن عبدالله رعینی.	+	پیروان [[اسماعیل بن عبدالله رعینی]].

	اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم]] اندلسی، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.		اسماعیل بن عبدالله که معاصر [[ابن حزم]] اندلسی، است در ابتدا از اتباع و پیروان ابن مره عدوی بوده است و سپس در حالی که در زهد و عبادت مقام بلندی را دارا شده بود، به ابراز عقاید مخصوصی می پردازد و همین امر باعث تبری پیروان ابن مره که [[مریه]] خوانده می شده اند، از وی می شود. وی معتقد بوده است: عرش، امور عالم را تدبیر می کند و خدا، اجلّ از آن است که به کاری موصوف شود. وی همچنین معتقد بوده است که مقام نبوّت را می توان با مجاهدت و ریاضت به دست آورد. اسماعیل بن عبدالله در نزد پیروانش، امام مفترض الطاعة بود و ایشان زکاة اموال خود را به او می دادند. بعضی از اتباع او معتقد بودند که او عالم به منطق الطیر است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۳۴
(بدون تفاوت)