راجعه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۸

2019-01-22T08:48:44Z

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۸

2019-01-22T08:48:19Z

Admin در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۵

2019-01-22T08:45:09Z

Admin: «راجعه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T21:13:48Z

«راجعه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۸:۰۹

2015-05-28T18:09:19Z

Mm1384 85: صفحه‌ای تازه حاوی «از خوارج. این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که صالح بن المسرّح داشت، از...» ایجاد کرد

2015-05-28T18:08:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از خوارج. این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که صالح بن المسرّح داشت، از...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[خوارج]].

این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که [[صالح بن المسرّح]] داشت، از او تبرّی جستند و از پیروی وی بازگشتند. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>

مفید در اوائل المقالات از این فرقه با نام [[راجیه]] (به یاء) یاد می کند. <ref>اوائل المقالات، [[شیخ مفید]]، ص84</ref>

از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه [[خوارج]] و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت [[راجعه]] با [[صالح بن المسرّح]]، بنابر آنچه [[ابوالحسن اشعری]] نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، [[راجعه]] او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. [[راجعه]] این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از [[اصحاب صالح]] به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، [[راجعه]] از صالح تبری جسته در حالی که اکثر [[خوارج]] آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه]] 2] [[ابوالحسن اشعری]] می نویسد اکثر [[راجعه]] بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، [[کافر]] شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>

نکته شایان توجه آن است که مرحوم [[محمد جواد مشکور]] به اشتباه نوشته است: « [[راجعه]] از [[صالح بن المسرّح]] روی گردانیدند و به رأی صالح بن ابی صالح گرویدند». در حالی که ظاهراً صالح بن ابی صالح همان [[صالح بن المسرّح]] می باشد که در عبارت [[ابوالحسن اشعری]] به هر دو گونه آورده شده است.

== پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که [[صالح بن المسرّح]] داشت، از او تبرّی جستند و از پیروی وی بازگشتند. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
-از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه خوارج و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت راجعه با صالح بن المسرّح، بنابر آنچه ابوالحسن اشعری نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، راجعه او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. راجعه این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از اصحاب صالح به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، راجعه از صالح تبری جسته در حالی که اکثر خوارج آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه (از خوارج)|شبیبیه]] ابوالحسن اشعری می نویسد اکثر راجعه بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، کافر شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
+از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه خوارج و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت راجعه با صالح بن المسرّح، بنابر آنچه ابوالحسن اشعری نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، راجعه او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. راجعه این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از اصحاب صالح به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، راجعه از صالح تبری جسته در حالی که اکثر خوارج آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه (از خوارج)|شبیبیه]]] ابوالحسن اشعری می نویسد اکثر راجعه بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، کافر شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
 نکته شایان توجه آن است که مرحوم [[محمد جواد مشکور]] به اشتباه نوشته است: « راجعه از صالح بن المسرّح روی گردانیدند و به رأی [[صالح بن ابی صالح]] گرویدند». در حالی که ظاهراً صالح بن ابی صالح همان صالح بن المسرّح می باشد که در عبارت ابوالحسن اشعری به هر دو گونه آورده شده است.
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که [[صالح بن المسرّح]] داشت، از او تبرّی جستند و از پیروی وی بازگشتند. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
-از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه خوارج و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت راجعه با صالح بن المسرّح، بنابر آنچه ابوالحسن اشعری نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، راجعه او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. راجعه این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از اصحاب صالح به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، راجعه از صالح تبری جسته در حالی که اکثر خوارج آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه]] 2] ابوالحسن اشعری می نویسد اکثر راجعه بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، کافر شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
+از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه خوارج و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت راجعه با صالح بن المسرّح، بنابر آنچه ابوالحسن اشعری نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، راجعه او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. راجعه این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از اصحاب صالح به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، راجعه از صالح تبری جسته در حالی که اکثر خوارج آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه (از خوارج)|شبیبیه]] ابوالحسن اشعری می نویسد اکثر راجعه بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، کافر شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
 نکته شایان توجه آن است که مرحوم [[محمد جواد مشکور]] به اشتباه نوشته است: « راجعه از صالح بن المسرّح روی گردانیدند و به رأی [[صالح بن ابی صالح]] گرویدند». در حالی که ظاهراً صالح بن ابی صالح همان صالح بن المسرّح می باشد که در عبارت ابوالحسن اشعری به هر دو گونه آورده شده است.
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۲۱:۱۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 این گروه به سبب فتاوی و احکام خاصی که [[صالح بن المسرّح]] داشت، از او تبرّی جستند و از پیروی وی بازگشتند. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>
-مفید در اوائل المقالات از این فرقه با نام [[راجیه]] (به یاء) یاد می کند. <ref>اوائل المقالات، [[شیخ مفید]]، ص84</ref>
+مفید در اوائل المقالات از این فرقه با نام [[راجیه]] (به یاء) یاد می کند. <ref>[[اوائل المقالات]]، [[شیخ مفید]]، ص84</ref>
 از آنچه [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]] نوشته، به خوبی سطح فکر و اندیشه [[خوارج]] و شتاب ایشان در جدایی از یکدیگر را می توان به دست آورد. مخالفت [[راجعه]] با [[صالح بن المسرّح]]، بنابر آنچه [[ابوالحسن اشعری]] نوشته است به چهار مطلب مربوط می شده است: نخست آن که صالح بنابر شهادت دو تن از یارانش حکم به قتل فردی داده و در مقابل، [[راجعه]] او را به سبب آن که آن فرد (که برادر یکی از پیروان صالح بوده) ادعای اسلام می کرده، تخطئه نموده اند؛ دوم آن که صالح یکی از اسیران را به فردی از پیروانش می سپارد و اسیر که گویا از اهل ذمه بوده شب هنگام فرار می کند. [[راجعه]] این عمل صالح را نکوهش کرده و او را در این باره مقصر می شناخته اند؛ سوم آن که یکی از [[اصحاب صالح]] به یکی دیگر از ایشان می گوید: دشمن خدا. ولی صالح او را از این عمل باز نداشته و توبه نمی دهد؛ و چهارم آن که صالح یک اسب از غنائم را گویا برای خود نگه داشته است. پس از این اختلافات، [[راجعه]] از صالح تبری جسته در حالی که اکثر [[خوارج]] آرای صالح را تأیید نمودند و در این میان فردی به نام شبیب توقف کرده و می گوید من نمی دانم کارهای صالح حق بوده یا باطل. [رک: [[شبیبیه]] 2] [[ابوالحسن اشعری]] می نویسد اکثر [[راجعه]] بعدها به قول صالح بازگشتند. و در این میان برخی از [[اِباضیه]] گفتند که هر که از صالح برائت جسته و یا در این باره توقف کرده، [[کافر]] شده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص201</ref>