داوودیه (از بهره اسماعیلیه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۵

2019-02-04T09:25:16Z

Admin در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۴

2019-02-04T09:24:03Z

Admin در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۲

2019-02-04T09:22:15Z

Admin در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۸

2019-01-20T10:08:18Z

Admin در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۶

2019-01-20T10:06:09Z

Admin در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۴

2019-01-20T10:04:11Z

Admin: «داوودیه (از بهره اسماعیلیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T19:40:22Z

«داوودیه (از بهره اسماعیلیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۰۸

2015-05-28T14:08:44Z

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۰۵

2015-05-28T14:05:47Z

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۰۴

2015-05-28T14:04:30Z

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ضمن این که چنان که از وجه نام گذاری بهره ناگوشتیه دانستیم، نام ایشان ناگوشتیه است که به صورت تصحیف شده، ناگوشیه ضبط شده است.
-[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها]] محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای بهره ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از بهره ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز بهره ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
+[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها]] محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] (علیهماالسلام) اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای بهره ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از بهره ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز بهره ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
-رک: [[بُهره ناکوشیه]]، بُهره علیه.
+رک: [[بُهره ناکوشیه]]، [[بُهره علیه]].
 == پانویس ==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ضمن این که چنان که از وجه نام گذاری بهره ناگوشتیه دانستیم، نام ایشان ناگوشتیه است که به صورت تصحیف شده، ناگوشیه ضبط شده است.
 [[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها]] محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای بهره ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از بهره ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز بهره ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 شعبه ای از [[بُهره اسماعیلیه]] در [[هند]].
-رک: بهره.
+رک: [[بهره]].
 داوودیه در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سُلیمانیه (از بهره اسماعیلیه)|سلیمانیه]] که آن ها نیز از بهره به شمار می روند معارضه دارند.

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 رک: [[بُهره ناکوشیه]]، بُهره علیه.
-[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای [[بهره]] ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از [[بهره]] ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز [[بهره]] ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
+[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها]] محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای بهره ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از بهره ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز بهره ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 رک: بهره.
-داوودیه در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سلیمانیه]] که آن ها نیز از بهره به شمار می روند معارضه دارند.
+داوودیه در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سُلیمانیه (از بهره اسماعیلیه)|سلیمانیه]] که آن ها نیز از بهره به شمار می روند معارضه دارند.
 این شهر پایتخت [[تانزانیا]] است و بر ساحل اقیانوس هند، شکل گرفته است. <ref> [[المنجد فی الاعلام]] / [[لغت نامه دهخدا]]، [[علی اکبر دهخدا]] </ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 رک: بهره.
-[[داوودیه]] در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سلیمانیه]] که آن ها نیز از [[بهره]] به شمار می روند معارضه دارند.
+داوودیه در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سلیمانیه]] که آن ها نیز از بهره به شمار می روند معارضه دارند.
-این شهر پایتخت [[تانزانیا]] است و بر ساحل اقیانوس [[هند]]، شکل گرفته است. <ref> [[المنجد فی الاعلام]] / [[لغت نامه دهخدا]]، [[علی اکبر دهخدا]] </ref>
+این شهر پایتخت [[تانزانیا]] است و بر ساحل اقیانوس هند، شکل گرفته است. <ref> [[المنجد فی الاعلام]] / [[لغت نامه دهخدا]]، [[علی اکبر دهخدا]] </ref>
-مرجعیت دینی [[بهره]] تا سال 946 میلادی در [[یمن]] مستقر بوده و در این سال یوسف بن سلیمان که زعامت ایشان را برعهده داشت، مقر خود را از [[یمن]] به [[هند]] منتقل نمود. این مرکزیت در [[هند]] مستقر بود، تا این که در سال 1588 میلادی و پس از فوت یکی از زعمای این گروه به نام [[داوود بن عجب شاه]]، اختلافی بین دو تن به نام های داوود بن قطب و سلیمان بن عبدالله برای ریاست، پدیدار گردید. پیروان داوود بن قطب که در [[گجرات]] می زیست با نام [[داوودیه]] و پیروان سلیمان بن عبدالله که در [[یمن]] مستقر بود با نام [[سلیمانیه]] معروف گردیدند.
+مرجعیت دینی بهره تا سال 946 میلادی در [[یمن]] مستقر بوده و در این سال [[یوسف بن سلیمان]] که زعامت ایشان را برعهده داشت، مقر خود را از یمن به هند منتقل نمود. این مرکزیت در هند مستقر بود، تا این که در سال 1588 میلادی و پس از فوت یکی از زعمای این گروه به نام [[داوود بن عجب شاه]]، اختلافی بین دو تن به نام های [[داوود بن قطب]] و [[سلیمان بن عبدالله]] برای ریاست، پدیدار گردید. پیروان داوود بن قطب که در [[گجرات]] می زیست با نام داوودیه و پیروان سلیمان بن عبدالله که در یمن مستقر بود با نام سلیمانیه معروف گردیدند.
-سلیمان بن عبدالله مدعی نیابت از [[داوود بن عجب شاه]] بود و [[سلیمانیه]] بر این ادعا مدرک مکتوبی نیز اقامه می کنند. سلیمان از [[یمن]] به [[گجرات]] رفت ولی جز تعدادی اندک، به حلقه ارادت وی درنیامدند و عاقبت در [[احمدآباد]] فوت کرد، قبر این دو تن در شهر [[احمدآباد]] واقع است.
+سلیمان بن عبدالله مدعی نیابت از داوود بن عجب شاه بود و سلیمانیه بر این ادعا مدرک مکتوبی نیز اقامه می کنند. سلیمان از یمن به گجرات رفت ولی جز تعدادی اندک، به حلقه ارادت وی درنیامدند و عاقبت در [[احمدآباد]] فوت کرد، قبر این دو تن در شهر احمدآباد واقع است.
-مرکز [[سلیمانیه]] در [[یمن]] است اما داعی ای در شهر بروده [[هند]] دارند.
+مرکز سلیمانیه در یمن است اما داعی ای در شهر [[بروده]] هند دارند.
-از [[داوودیه]]، دو گروه منشعب شده و شعبه های کوچکی را پدید آورده اند، یکی [[بُهره علیه]] که پیروان شیخ علی نوه شیخ آدم می باشند. ایشان در سال 1924 میلادی در مقابل شیخ طیب (زعیم وقت بهره) از دعاوی شیخ علی حمایت کردند و دیگری [[بهره ناگوشتیه]]، که در سال 1789 میلادی خروج کرده و به واسطه این که خوردن گوشت را حرام می دانستند، به این نام نامیده شدند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج9، ص80</ref>
+از داوودیه، دو گروه منشعب شده و شعبه های کوچکی را پدید آورده اند، یکی [[بُهره علیه]] که پیروان شیخ علی نوه شیخ آدم می باشند. ایشان در سال 1924 میلادی در مقابل [[شیخ طیب]] (زعیم وقت بهره) از دعاوی شیخ علی حمایت کردند و دیگری [[بهره ناگوشتیه]]، که در سال 1789 میلادی خروج کرده و به واسطه این که خوردن گوشت را حرام می دانستند، به این نام نامیده شدند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج9، ص80</ref>
-توجه به این نکته ضروری است که [[بهره ناگوشتیه]] را برخی منشعب از [[بُهره علیه]] دانسته اند، که در صورت صحت، باید گفت [[بُهره علیه]] منسوب به شیخ علی (که در سال 1924میلادی می زیسته) نمی باشد.
+توجه به این نکته ضروری است که بهره ناگوشتیه را برخی منشعب از بُهره علیه دانسته اند، که در صورت صحت، باید گفت بُهره علیه منسوب به شیخ علی (که در سال 1924میلادی می زیسته) نمی باشد.
-ضمن این که چنان که از وجه نام گذاری [[بهره ناگوشتیه]] دانستیم، نام ایشان ناگوشتیه است که به صورت تصحیف شده، ناگوشیه ضبط شده است.
+ضمن این که چنان که از وجه نام گذاری بهره ناگوشتیه دانستیم، نام ایشان ناگوشتیه است که به صورت تصحیف شده، ناگوشیه ضبط شده است.
-رک: [[بُهره ناکوشیه]]، [[بُهره علیه]].
+رک: [[بُهره ناکوشیه]]، بُهره علیه.
-[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبیه]] ا محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند عبدالعلی سیف الدین پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای [[بهره]] ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. [[بهره]] ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، [[جماعت]] خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت [[جماعت]] را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. [[بهره]] ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم [[مصر]]ی که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای [[بهره]] ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از [[بهره]] ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز [[بهره]] ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
+[[محمدسعید بهمن پور]] می نویسد: «بر هر فرد داوودی واجب است که در سن پانزده سالگی میثاق ببندد، یعنی اعتقاد و وفاداری خود را به امام طیبی و داعیان داوودی اعلام کند، که به این عمل عهدالولایة نیز می گویند. این میثاق هر سال در عید غدیر تجدید می شود. عید غدیر از بزرگ ترین اعیاد [[طیبی ها محسوب می گردد. داوودی ها به حج و زیارت قبور [[امیرالمؤمنین]] و [[امام حسین]] علیهماالسلام اهتمام دارند و در دهه اول محرم مجالس عزاداری مفصلی اقامه می کنند. هرچند [[عبدالعلی سیف الدین]] پنجاه و یکمین داعی مطلق طیبی سینه زنی در خیابان و بیرون بردن دسته را برای بهره ها ممنوع کرد، اما شرکت در مراسم عزاداری را واجب نمود. بهره ها برای عبادات و اجتماعات خود علاوه بر مسجد، جماعت خانه نیز دارند که آن را کمیته منصوب از طرف عامل اداره می کند. گذشته از این منصب امامت جماعت را نیز داعی مطلق اعطا می کند و هرکس بدون اجازه نماز بگذارد نماز خود و مأمومینش باطل است. بهره ها تأکید زیادی بر طهارت دارند و شاید تنها فرقه ای از مسلمانان باشند که طهارت ظاهری را یکی از هفت رکن دین به شمار می آورند. از همین جهت در لباس های معمولی خود نماز نمی خوانند و برای نماز لباس سفید می پوشند و کلاهی کوچک بر سر می گذارند. هرچند روزه داوودی ها با روزه سایر مسلمین تفاوتی ندارد، با این حال عید فطر را نه برحسب رؤیت هلال که بر طبق تقویم مصری که تقویمی است قمری و در زمان حکومت [[فاطمیون]] در [[مصر]] تنظیم شده است، جشن می گیرند و لذا عیدشان معمولاًً یک یا دو روز جلوتر است. برای [[بهره]] ها علاوه بر شرب خمر، کشیدن سیگار نیز اکیداً حرام است اما جویدن تنباکو اشکالی ندارد، لذا بسیاری از [[بهره]] ها عادت به جویدن تنباکو دارند. در اطعمه و اشربه و شرایط ذبیحه نیز [[بهره]] ها با سایر مسلمانان هماهنگ اند، الا آن که تسمیه را در صید ماهی شرط می دانند و لذا از ماهی هایی که حتی مسلمانان دیگر صید کرده باشند نمی خورند و معتقدند ماهی ای که بدون تسمیه صید شده باشد، حکم میته را دارد». <ref> [[اسماعیلیه از گذشته تا حال]]، [[محمدسعید بهمن پور]]، ص317 ـ 321</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۹:۴۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[داوودیه]] در [[دارالسلام]] ( [[آفریقای شرقی]] ) موجود بوده و دارای مسجدی هستند. ایشان با [[سلیمانیه]] که آن ها نیز از [[بهره]] به شمار می روند معارضه دارند.
-این شهر پایتخت [[تانزانیا]] است و بر ساحل اقیانوس [[هند]]، شکل گرفته است. <ref> [[المنجد فی الاعلام]] / [[لغت نامه دهخدا]]، [[علی اکبر دهخدا]] )
+این شهر پایتخت [[تانزانیا]] است و بر ساحل اقیانوس [[هند]]، شکل گرفته است. <ref> [[المنجد فی الاعلام]] / [[لغت نامه دهخدا]]، [[علی اکبر دهخدا]] </ref>
-−
 مرجعیت دینی [[بهره]] تا سال 946میلادی در [[یمن]] مستقر بوده و در این سال یوسف بن سلیمان که زعامت ایشان را برعهده داشت، مقر خود را از [[یمن]] به [[هند]] منتقل نمود. این مرکزیت در [[هند]] مستقر بود، تا این که در سال 1588 میلادی و پس از فوت یکی از زعمای این گروه به نام [[داوود بن عجب شاه]]، اختلافی بین دو تن به نام های داوود بن قطب و سلیمان بن عبدالله برای ریاست، پدیدار گردید. پیروان داوود بن قطب که در [[گجرات]] می زیست با نام [[داوودیه]] و پیروان سلیمان بن عبدالله که در [[یمن]] مستقر بود با نام [[سلیمانیه]] معروف گردیدند.