خراسانیان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۵

2019-01-19T08:45:23Z

Admin در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۴

2019-01-19T08:44:27Z

Admin در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۳

2019-01-19T08:43:26Z

Admin در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۰

2019-01-19T08:30:02Z

Aabbc84: «خراسانیان» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-28T12:31:07Z

«خراسانیان» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی « پشمینه پوشان می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف عراق|...» ایجاد کرد

2015-05-28T12:30:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی « پشمینه پوشان می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف عراق|...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

پشمینه پوشان می نویسد: « [[خراسانیان]] نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراق|عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به [[خراسان]] یان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>

== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۵
سطر ۱:		سطر ۱:

−	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه (قلندریه)\|قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه (قلندریه)\|قلندریه]]، [[اهل فتوّت (فتیان)\|اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۴
سطر ۱:		سطر ۱:

−	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه (قلندریه)\|قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:

−	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف عراقیان خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف [[عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۰
سطر ۱:		سطر ۱:

−	پشمینه پوشان می نویسد: « [[خراسانیان]] نام عمومی عارفانی است که بر خلاف ~~[[عراق\|~~عراقیان]] خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به ~~[[خراسان]] یان~~ نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>	+	[[پشمینه پوشان]] می نویسد: « خراسانیان نام عمومی عارفانی است که بر خلاف عراقیان خلوت و ذکر و خانقاه و خرقه و عزلت و ریاضت را که از لوازم اغلب [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] [[عراق]] بود، از مصادیق ریا می شمرند. آن ها وصول به حق را با عشق و شور و جذبه ممکن می دانستند و معتقد بودند: عشق و جذبه همه عینیت های هستی را از پیش روی بر می دارد و هستی مطلق و ذات الهی را متجلی می دارد و عارف از طریق ادراک، ذات حق را در می یابد. این طریق طریقه عشاق و شُطار است. بسیاری از طریقت ها از جمله [[ملامتیه]]، [[قلندریه]]، [[اهل فتوت]]، [[کبرویه]]، [[همدانیه]]، [[خواجگان]] و [[مولویه]] به خراسانیان نزدیک اند. » <ref> [[پشمینه پوشان]]، [[علی سیدین]]، ص141</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۳۱
(بدون تفاوت)