حُبّیه (از جبریه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۲۹

2018-10-29T09:29:38Z

Admin در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۲۹

2018-10-29T09:29:23Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۸

2018-10-28T09:18:28Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۷

2018-10-28T09:17:48Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۶

2018-10-28T09:16:08Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۴

2018-10-28T09:14:32Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۳

2018-10-28T09:13:19Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۸

2018-10-28T09:08:03Z

Admin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۵

2018-10-28T09:05:58Z

Admin در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۲۲

2015-06-13T08:22:32Z

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ایشان می گویند هر کس از جام محبت خدا بنوشد ارکان دین (واجبات دینی) از او ساقط خواهد شد. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref>
-به نظر می رسد با توجه به این که [[محمد مقدسی]] در [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]] می گوید: «[[سوس]]، در [[خوزستان]]، قصبه آبادی است و اهل آن از [[اهل سنت و جماعت]]ند، جز این که از [[حنابله]] اند و اوقات خود را به رقص می گذرانند و اکثرشان حبیه اند»؛ <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص407</ref> باید گفت که هر دو فرقه ای که [[محمد بن احمد خوارزمی]] در مفاتیح العلوم <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47</ref> و [[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> نقل کرده اند و یکی ایشان را از [[مشبّهه]] و دیگری از جبریه دانسته، یک فرقه می باشند. زیرا حنابله هم از مشبّهه و هم از مجبره اند.
+به نظر می رسد با توجه به این که [[محمد مقدسی]] در [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]] می گوید: «[[سوس]]، در [[خوزستان]]، قصبه آبادی است و اهل آن از [[اهل سنت و جماعت]] ند، جز این که از [[حنابله]] اند و اوقات خود را به رقص می گذرانند و اکثرشان حبیه اند»؛ <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص407</ref> باید گفت که هر دو فرقه ای که [[محمد بن احمد خوارزمی]] در مفاتیح العلوم <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47</ref> و [[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> نقل کرده اند و یکی ایشان را از [[مشبّهه]] و دیگری از جبریه دانسته، یک فرقه می باشند. زیرا حنابله هم از مشبّهه و هم از مجبره اند.
 [[ابن ابی الحدید]] در [[شرح نهج البلاغه]] در مسئله رؤیت خدا پس از آن که از [[اشاعره]] و حنابله و [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)|کرامیه]]، جواز رؤیت خدا را نقل کرده، می گوید: «از مضر و [[کهمس]] و [[احمد جهیمی]] حکایت شده که آنان رؤیت خدا و ملامسه و مصافحه با او را تجویز می کردند و معتقد بودند که انسان های مخلص هر وقت بخواهند با خدا معانقه می کنند و ایشان حبیه نامیده می شوند». <ref> [[شرح نهج البلاغه]]، [[ابن ابی الحدید]]، ج3، ص236</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ایشان می گویند هر کس از جام محبت خدا بنوشد ارکان دین (واجبات دینی) از او ساقط خواهد شد. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref>
-به نظر می رسد با توجه به این که [[محمد مقدسی]] در [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]] می گوید: «[[سوس]]، در [[خوزستان]]، قصبه آبادی است و اهل آن از [[اهل سنت]] و جماعتند، جز این که از [[حنابله]] اند و اوقات خود را به رقص می گذرانند و اکثرشان حبیه اند»؛ <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص407</ref> باید گفت که هر دو فرقه ای که [[محمد بن احمد خوارزمی]] در مفاتیح العلوم <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47</ref> و [[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> نقل کرده اند و یکی ایشان را از [[مشبّهه]] و دیگری از جبریه دانسته، یک فرقه می باشند. زیرا حنابله هم از مشبّهه و هم از مجبره اند.
+به نظر می رسد با توجه به این که [[محمد مقدسی]] در [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]] می گوید: «[[سوس]]، در [[خوزستان]]، قصبه آبادی است و اهل آن از [[اهل سنت و جماعت]]ند، جز این که از [[حنابله]] اند و اوقات خود را به رقص می گذرانند و اکثرشان حبیه اند»؛ <ref> [[احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم]]، [[محمد مقدسی]]، ص407</ref> باید گفت که هر دو فرقه ای که [[محمد بن احمد خوارزمی]] در مفاتیح العلوم <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47</ref> و [[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> نقل کرده اند و یکی ایشان را از [[مشبّهه]] و دیگری از جبریه دانسته، یک فرقه می باشند. زیرا حنابله هم از مشبّهه و هم از مجبره اند.
 [[ابن ابی الحدید]] در [[شرح نهج البلاغه]] در مسئله رؤیت خدا پس از آن که از [[اشاعره]] و حنابله و [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)|کرامیه]]، جواز رؤیت خدا را نقل کرده، می گوید: «از مضر و [[کهمس]] و [[احمد جهیمی]] حکایت شده که آنان رؤیت خدا و ملامسه و مصافحه با او را تجویز می کردند و معتقد بودند که انسان های مخلص هر وقت بخواهند با خدا معانقه می کنند و ایشان حبیه نامیده می شوند». <ref> [[شرح نهج البلاغه]]، [[ابن ابی الحدید]]، ج3، ص236</ref>

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 [[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] جبریه را به دوازده فرقه تقسیم می کند که عبارتند از: [[مضطربه]]، [[افعالیه]]، [[مفروغیه]]، [[نجاريه (از مجبره)|نجاریه]]، [[مُتَأَنِّیه]]، [[کسبیه (از جبریه)|کسبیه]]، [[سابقیه]]، حبّیه، [[خوفیه]]، [[فکریه (از جبریه)|فکریه]]، [[خسّیه]] و [[معیه (از جبریه)|معیه]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> وی سپس به شرح هریک از این فرقه ها می پردازد. ابن جوزی درباره فرقه حبیه می نویسد: «ایشان می گویند کسی که از جام محبت خدا نوشیده باشد، از او تکالیف ساقط است. » <ref>همان، ص43</ref>
-[[آیت الله سید مهدی روحانی]] نام وی را «احمد جهیمی» ضبط کرده است. درحالی که در چاپ های موجود [[شرح نهج البلاغه]]، احمد الجبّی آمده و در پاورقی اشاره شده که در نسخه های دیگر «انجمی» وارد شده است. مصحح کتاب می نویسد نام وی احمد بن عبدالله الجبّی است و به او «الجبابی» نیز گفته می شود چرا که بایع جباب بوده است. <ref> [[شرح نهج البلاغه]]، [[ابن ابی الحدید]]، ج3، ص236</ref> همچنین [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در دست نوشته های خویش آورده است: [[جاحظ]] در « [[البیان و التببین]] » نام وی را ابوعمر احمد هجیمی (به تقدیم هاء بر جیم) ضبط کرده و او را از اصحاب عبدالواحد بن زید معرفی کرده است. در حالی که در کتاب مذکور ضمن آن که چنین مطلبی مورد اشاره قرار گرفته، اما مطلبی دالّ بر تشبیه به هُجیمی نسبت داده نشده و لذاست که ممکن است ابوعمر احمد هجیمی و احمد جهیمی دو نفر باشند. باید توجه داشت که در میان قبائل عرب تیره «جهیمی» یافت می شود ولی از قبیله و یا تیره ای به نام «هجیمی» یاد نشده است، هرچند [[ابن اثیر]] از محله ای به این نام در [[بصره]] یاد می کند که اهالی آن را هُجیمی (به صورت مصغر) می خوانده اند. <ref> [[البیان و التببین]]، [[جاحظ]]، ج2، ص198 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج3، ص381/ [[موسوعة قبائل العرب]]، [[عبدالحکیم الوائلی]]، ج1، ص2</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 [[شریف یحیی الامین]] و [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[متصوفه]] برشمرده اند. و همان مطالب را به ایشان نسبت داده اند. <ref> [[فرهنگ نامه فرقه های اسلامی]]، [[شریف یحیی الامین]]، ص118 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص270</ref>
-[[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] جبریه را به دوازده فرقه تقسیم می کند که عبارتند از: [[مضطربه]]، [[افعالیه]]، [[مفروغیه]]، [[نجاريه (از مجبره)|نجاریه]]، [[مُتَأَنِّیه]]، [[کسبیه (از جبریه)|کسبیه]]، [[سابقیه]]، حبّیه، [[خوفیه]]، [[فکریه (از جبریه)|فکریه]]، [[خسّیه]] و [[معیه]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> وی سپس به شرح هریک از این فرقه ها می پردازد. ابن جوزی درباره فرقه حبیه می نویسد: «ایشان می گویند کسی که از جام محبت خدا نوشیده باشد، از او تکالیف ساقط است. » <ref>همان، ص43</ref>
+[[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] جبریه را به دوازده فرقه تقسیم می کند که عبارتند از: [[مضطربه]]، [[افعالیه]]، [[مفروغیه]]، [[نجاريه (از مجبره)|نجاریه]]، [[مُتَأَنِّیه]]، [[کسبیه (از جبریه)|کسبیه]]، [[سابقیه]]، حبّیه، [[خوفیه]]، [[فکریه (از جبریه)|فکریه]]، [[خسّیه]] و [[معیه (از جبریه)|معیه]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> وی سپس به شرح هریک از این فرقه ها می پردازد. ابن جوزی درباره فرقه حبیه می نویسد: «ایشان می گویند کسی که از جام محبت خدا نوشیده باشد، از او تکالیف ساقط است. » <ref>همان، ص43</ref>
 [[آیت الله سید مهدی روحانی]] نام وی را «احمد جهیمی» ضبط کرده است. درحالی که در چاپ های موجود [[شرح نهج البلاغه]]، احمد الجبّی آمده و در پاورقی اشاره شده که در نسخه های دیگر «انجمی» وارد شده است. مصحح کتاب می نویسد نام وی احمد بن عبدالله الجبّی است و به او «الجبابی» نیز گفته می شود چرا که بایع جباب بوده است. <ref> [[شرح نهج البلاغه]]، [[ابن ابی الحدید]]، ج3، ص236</ref> همچنین [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در دست نوشته های خویش آورده است: [[جاحظ]] در « [[البیان و التببین]] » نام وی را ابوعمر احمد هجیمی (به تقدیم هاء بر جیم) ضبط کرده و او را از اصحاب عبدالواحد بن زید معرفی کرده است. در حالی که در کتاب مذکور ضمن آن که چنین مطلبی مورد اشاره قرار گرفته، اما مطلبی دالّ بر تشبیه به هُجیمی نسبت داده نشده و لذاست که ممکن است ابوعمر احمد هجیمی و احمد جهیمی دو نفر باشند. باید توجه داشت که در میان قبائل عرب تیره «جهیمی» یافت می شود ولی از قبیله و یا تیره ای به نام «هجیمی» یاد نشده است، هرچند [[ابن اثیر]] از محله ای به این نام در [[بصره]] یاد می کند که اهالی آن را هُجیمی (به صورت مصغر) می خوانده اند. <ref> [[البیان و التببین]]، [[جاحظ]]، ج2، ص198 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج3، ص381/ [[موسوعة قبائل العرب]]، [[عبدالحکیم الوائلی]]، ج1، ص2</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 [[شریف یحیی الامین]] و [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[متصوفه]] برشمرده اند. و همان مطالب را به ایشان نسبت داده اند. <ref> [[فرهنگ نامه فرقه های اسلامی]]، [[شریف یحیی الامین]]، ص118 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص270</ref>
-[[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] جبریه را به دوازده فرقه تقسیم می کند که عبارتند از: [[مضطربه]]، [[افعالیه]]، [[مفروغیه]]، [[نجاريه (از مجبره)|نجاریه]]، [[مُتَأَنِّیه]]، [[کسبیه (از جبریه)|کسبیه]]، [[سابقیه]]، حبّیه، [[خوفیه]]، [[فکریه]]، [[خسّیه]] و [[معیه]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> وی سپس به شرح هریک از این فرقه ها می پردازد. ابن جوزی درباره فرقه حبیه می نویسد: «ایشان می گویند کسی که از جام محبت خدا نوشیده باشد، از او تکالیف ساقط است. » <ref>همان، ص43</ref>
+[[ابن جوزی]] در [[تلبیس ابلیس]] جبریه را به دوازده فرقه تقسیم می کند که عبارتند از: [[مضطربه]]، [[افعالیه]]، [[مفروغیه]]، [[نجاريه (از مجبره)|نجاریه]]، [[مُتَأَنِّیه]]، [[کسبیه (از جبریه)|کسبیه]]، [[سابقیه]]، حبّیه، [[خوفیه]]، [[فکریه (از جبریه)|فکریه]]، [[خسّیه]] و [[معیه]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref> وی سپس به شرح هریک از این فرقه ها می پردازد. ابن جوزی درباره فرقه حبیه می نویسد: «ایشان می گویند کسی که از جام محبت خدا نوشیده باشد، از او تکالیف ساقط است. » <ref>همان، ص43</ref>
 [[آیت الله سید مهدی روحانی]] نام وی را «احمد جهیمی» ضبط کرده است. درحالی که در چاپ های موجود [[شرح نهج البلاغه]]، احمد الجبّی آمده و در پاورقی اشاره شده که در نسخه های دیگر «انجمی» وارد شده است. مصحح کتاب می نویسد نام وی احمد بن عبدالله الجبّی است و به او «الجبابی» نیز گفته می شود چرا که بایع جباب بوده است. <ref> [[شرح نهج البلاغه]]، [[ابن ابی الحدید]]، ج3، ص236</ref> همچنین [[آیت الله سید مهدی روحانی]] در دست نوشته های خویش آورده است: [[جاحظ]] در « [[البیان و التببین]] » نام وی را ابوعمر احمد هجیمی (به تقدیم هاء بر جیم) ضبط کرده و او را از اصحاب عبدالواحد بن زید معرفی کرده است. در حالی که در کتاب مذکور ضمن آن که چنین مطلبی مورد اشاره قرار گرفته، اما مطلبی دالّ بر تشبیه به هُجیمی نسبت داده نشده و لذاست که ممکن است ابوعمر احمد هجیمی و احمد جهیمی دو نفر باشند. باید توجه داشت که در میان قبائل عرب تیره «جهیمی» یافت می شود ولی از قبیله و یا تیره ای به نام «هجیمی» یاد نشده است، هرچند [[ابن اثیر]] از محله ای به این نام در [[بصره]] یاد می کند که اهالی آن را هُجیمی (به صورت مصغر) می خوانده اند. <ref> [[البیان و التببین]]، [[جاحظ]]، ج2، ص198 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج3، ص381/ [[موسوعة قبائل العرب]]، [[عبدالحکیم الوائلی]]، ج1، ص2</ref>
 == پانویس ==