حسین بن منصور حلاج - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۹

2018-12-30T11:49:03Z

Rahim: «حسین بن منصور حلاج» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T21:09:41Z

«حسین بن منصور حلاج» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی «ابوعبدالله حسین بن منصور بن مَحمِی بیضاوی فارسی عارف و صوفی مشهور قرن سوم و چ...» ایجاد کرد

2015-05-26T21:09:29Z

صفحه‌ای تازه حاوی «ابوعبدالله حسین بن منصور بن مَحمِی بیضاوی فارسی عارف و صوفی مشهور قرن سوم و چ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

ابوعبدالله حسین بن منصور بن مَحمِی بیضاوی فارسی عارف و صوفی مشهور قرن سوم و چهارم هجری قمری است. وی که با کنیه ابومغیث نیز شناخته می شود، در حدود سال 244 هجری قمری در شهر [[بیضا]] ـ که اینک در شهرستان [[سپیدان]] استان [[فارس]] واقع است ـ متولد شد. در کودکی به همراه پدرش به [[عراق]] سفر کرده و در 16 سالگی به حلقه شاگردان [[سهل بن عبدالله تستری]] (م: 283هـ. ق) پیوست. پس از تبعید سهل از شهر [[واسط]] به [[بصره]]، وی نیز همراه او به [[بصره]] رفت. وی هم چنین منصب شاگردی عمرو بن عثمان مکی (م: 297هـ. ق)، و [[جنید بغدادی]] (م: 297هـ. ق) را داشته است. حلاج سفرهایی به [[هند]] و [[کشمیر]] و [[چین]] داشته و بت پرستان آن نواحی را به اسلام دعوت کرده است، هم چنین سفرها و مجاورت هایی در [[مکه]] داشته است. حلاج در سال 302 هجری قمری در حالی که در اثر آشوب های [[بغداد]] که گروهی آن را به اشارت وی می دانستند به [[شوش]] فرار کرده بود، دستگیر شده و 8 سال را در زندان سپری نمود. وی پس از آزادی مجدداً در سال 309 هجری قمری دستگیر گردیده پس از محاکمه ای که در آن به کفرگویی متهم گردید، به اعدام محکوم شد. وی روز سه شنبه 24 ذی القعده 309 هجری قمری پس از تحمل هزار تازیانه و بریده شدن دست و پا به صلیب کشیده شد و فردای آن روز به فرمان خلیفه المقتدر بالله (م: 320هـ. ق) سر از بدن وی جدا گردید. در این امر نقش وزیر خلیفه «شریک» به وضوح نمایان بوده است. در مورد حلاج، در میان فقها و دانشمندان اسلامی آرای متعددی به چشم می خورد. چنانکه بزرگانی نظیر خواجه نصیر طوسی و قاضی [[نورالله شوشتری]] و... از وی دفاع کرده و بزرگانی هم چون [[شیخ طوسی]]، [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی علم الهدی]] وی را ساحر دانسته اند. جالب آن که برخی نیز وی را به سرقت کتاب های عمرو بن عثمان مکی متهم کرده اند، که در اثر همان، عمرو از خداوند قطع دست و پای او را خواستار شده است. سال مرگ او را برخی نیز 311 هجری قمری گفته اند. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج8، ص112 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج6، ص481 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج11، ص322 / طبقات [[الصوفیة]]، انصاری، ص315 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص581 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص153</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	ابوعبدالله حسین بن منصور بن مَحمِی بیضاوی فارسی عارف و صوفی مشهور قرن سوم و چهارم هجری قمری است. وی که با کنیه ابومغیث نیز شناخته می شود، در حدود سال 244 هجری قمری در شهر [[بیضا]] ـ که اینک در شهرستان [[سپیدان]] استان [[فارس]] واقع است ـ متولد شد. در کودکی به همراه پدرش به [[عراق]] سفر کرده و در 16 سالگی به حلقه شاگردان [[سهل بن عبدالله تستری]] (م: 283هـ. ق) پیوست. پس از تبعید سهل از شهر [[واسط]] به [[بصره]]، وی نیز همراه او به [[بصره]] رفت. وی هم چنین منصب شاگردی عمرو بن عثمان مکی (م: 297هـ. ق)، و [[جنید بغدادی]] (م: 297هـ. ق) را داشته است. حلاج سفرهایی به [[هند]] و [[کشمیر]] و [[چین]] داشته و بت پرستان آن نواحی را به اسلام دعوت کرده است، هم چنین سفرها و مجاورت هایی در [[مکه]] داشته است. حلاج در سال 302 هجری قمری در حالی که در اثر آشوب های [[بغداد]] که گروهی آن را به اشارت وی می دانستند به [[شوش]] فرار کرده بود، دستگیر شده و 8 سال را در زندان سپری نمود. وی پس از آزادی مجدداً در سال 309 هجری قمری دستگیر گردیده پس از محاکمه ای که در آن به کفرگویی متهم گردید، به اعدام محکوم شد. وی روز سه شنبه 24 ذی القعده 309 هجری قمری پس از تحمل هزار تازیانه و بریده شدن دست و پا به صلیب کشیده شد و فردای آن روز به فرمان خلیفه المقتدر بالله (م: 320هـ. ق) سر از بدن وی جدا گردید. در این امر نقش وزیر خلیفه «شریک» به وضوح نمایان بوده است. در مورد حلاج، در میان فقها و دانشمندان اسلامی آرای متعددی به چشم می خورد. چنانکه بزرگانی نظیر خواجه نصیر طوسی و قاضی [[نورالله شوشتری]] و... از وی دفاع کرده و بزرگانی هم چون [[شیخ طوسی]]، [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی علم الهدی]] وی را ساحر دانسته اند. جالب آن که برخی نیز وی را به سرقت کتاب های عمرو بن عثمان مکی متهم کرده اند، که در اثر همان، عمرو از خداوند قطع دست و پای او را خواستار شده است. سال مرگ او را برخی نیز 311 هجری قمری گفته اند. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج8، ص112 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج6، ص481 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج11، ص322 / ~~طبقات~~ [[الصوفیة]]، ~~انصاری،~~ ص315 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص581 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص153</ref>	+	ابوعبدالله حسین بن منصور بن مَحمِی بیضاوی فارسی عارف و صوفی مشهور قرن سوم و چهارم هجری قمری است. وی که با کنیه ابومغیث نیز شناخته می شود، در حدود سال 244 هجری قمری در شهر [[بیضا]] ـ که اینک در شهرستان [[سپیدان]] استان [[فارس]] واقع است ـ متولد شد. در کودکی به همراه پدرش به [[عراق]] سفر کرده و در 16 سالگی به حلقه شاگردان [[سهل بن عبدالله تستری]] (م: 283هـ. ق) پیوست. پس از تبعید سهل از شهر [[واسط]] به [[بصره]]، وی نیز همراه او به بصره رفت. وی هم چنین منصب شاگردی [[عمرو بن عثمان مکی]] (م: 297هـ. ق)، و [[جنید بغدادی]] (م: 297هـ. ق) را داشته است. حلاج سفرهایی به [[هند]] و [[کشمیر]] و [[چین]] داشته و بت پرستان آن نواحی را به اسلام دعوت کرده است، هم چنین سفرها و مجاورت هایی در [[مکه]] داشته است. حلاج در سال 302 هجری قمری در حالی که در اثر آشوب های [[بغداد]] که گروهی آن را به اشارت وی می دانستند به [[شوش]] فرار کرده بود، دستگیر شده و 8 سال را در زندان سپری نمود. وی پس از آزادی مجدداً در سال 309 هجری قمری دستگیر گردیده پس از محاکمه ای که در آن به کفرگویی متهم گردید، به اعدام محکوم شد. وی روز سه شنبه 24 ذی القعده 309 هجری قمری پس از تحمل هزار تازیانه و بریده شدن دست و پا به صلیب کشیده شد و فردای آن روز به فرمان خلیفه [[المقتدر بالله]] (م: 320هـ. ق) سر از بدن وی جدا گردید. در این امر نقش وزیر خلیفه «شریک» به وضوح نمایان بوده است. در مورد حلاج، در میان فقها و دانشمندان اسلامی آرای متعددی به چشم می خورد. چنانکه بزرگانی نظیر [[خواجه نصیر طوسی]] و قاضی [[نورالله شوشتری]] و... از وی دفاع کرده و بزرگانی هم چون [[شیخ طوسی]]، [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی علم الهدی]] وی را ساحر دانسته اند. جالب آن که برخی نیز وی را به سرقت کتاب های عمرو بن عثمان مکی متهم کرده اند، که در اثر همان، عمرو از خداوند قطع دست و پای او را خواستار شده است. سال مرگ او را برخی نیز 311 هجری قمری گفته اند. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج8، ص112 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج6، ص481 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج11، ص322 / [[طبقات الصوفیة]]، [[انصاری]]، ص315 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص581 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص153</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۱:۰۹
(بدون تفاوت)