جُبّائیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۱

2019-03-19T09:31:17Z

Admin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۳۹

2018-07-30T06:39:13Z

Admin در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۳۵

2018-07-30T06:35:51Z

Admin در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۵۲

2018-07-28T13:52:31Z

Admin در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۴۸

2015-06-12T20:48:27Z

Aabbc84: «جُبّائیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T02:38:28Z

«جُبّائیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «از معتزله. ایشان پیروان ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی می...» ایجاد کرد

2015-05-26T02:38:16Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از معتزله. ایشان پیروان ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی می...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[معتزله]].

ایشان پیروان [[ابوعلی جبایی|ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی]] می باشند. <ref>اعتقادات فِرَق [[المسلمین]] و [[المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص45 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص85 / [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص59 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص194 / [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص217 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص271</ref>

[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جُبّائی را به ضم جیم و تشدید باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص255</ref>

[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره [[ابوعلی جبایی]] می نویسد: «وی دو فرزند داشت: پسری به نام [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] که پس از مرگ پدر ریاست معتزلة [[بصره]] را برعهده گرفت و دختری که گفته شده است در آرای معتزلی تبحّر داشت و آموزه های آن مکتب را در میان زنان ترویج می کرد. یکی از آثار [[ابوعلی جبایی|جبایی]] شامل پاسخ های او به پرسش های دخترش است. جبّایی تألیفات متعددی داشته که هیچ یک از آن ها باقی نمانده است. گفته اند که او یکصد و پنجاه هزار برگ، یعنی سیصدهزار صفحه، را تماماً املا کرده است. بنابه نوشته [[محمد ملطی شافعی]] (م: 377ق) چهل هزار برگ آن با مباحث کلامی مرتبط است. جبایی تفسیری نیز بر [[قرآن]] نوشت که ظاهراً یکی از مهم ترین تفاسیر معتزلی در آن زمان بوده است. تفسیر جبایی از حیث جامعیت بی نظیر بود و بیش از صد جزء داشت. این مطلب می تواند به این معنا باشد که تفسیر او شامل صد جلد بوده است. جبایی در بسط و تحول مکتب معتزلی سهم سرنوشت سازی داشت زیرا در واقع چارچوب کلامی منقّحی تدوین کرد که از آن همچون مبنایی نظری برای مکتب معتزلیان [[بصره]] استفاده شد. جبایی خود را در سنت فکری [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] می دید و در صدد بود آرای [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] را احیاء و تهذیب و از این رهگذر یک نظام جامع کلامی تدوین کند. جبایی شاگردان فراوانی داشت، از آن جمله پسرش [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] بود که با او در برخی مسائل اصولی اختلاف داشت و از این رو وقتی به جانشینی پدرش در رأس معتزلیان [[بصره]] قرار گرفت، شماری از پیروان پدرش جانشینی او را نپذیرفتند. از دیگر شاگردان مشهور جبایی، [[ابوالحسن اشعری]] (م: 324ق) بود که در حدود سال 300 هجری قمری از عقاید معتزلی خویش توبه کرد. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج9، ص541</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[معتزله (معتزله)|معتزله]].
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جُبّائی را به ضم جیم و تشدید باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص255</ref>
 [[دانشنامه جهان اسلام]] درباره ابوعلی جبایی می نویسد: «وی دو فرزند داشت: پسری به نام [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] که پس از مرگ پدر ریاست معتزله [[بصره]] را برعهده گرفت و دختری که گفته شده است در آرای معتزلی تبحّر داشت و آموزه های آن مکتب را در میان زنان ترویج می کرد. یکی از آثار جبایی شامل پاسخ های او به پرسش های دخترش است. جبّایی تألیفات متعددی داشته که هیچ یک از آن ها باقی نمانده است. گفته اند که او یکصد و پنجاه هزار برگ، یعنی سیصدهزار صفحه، را تماماً املا کرده است. بنابه نوشته [[ ملطی]] (م: 377ق) چهل هزار برگ آن با مباحث کلامی مرتبط است. جبایی تفسیری نیز بر [[قرآن]] نوشت که ظاهراً یکی از مهم ترین تفاسیر معتزلی در آن زمان بوده است. تفسیر جبایی از حیث جامعیت بی نظیر بود و بیش از صد جزء داشت. این مطلب می تواند به این معنا باشد که تفسیر او شامل صد جلد بوده است. جبایی در بسط و تحول مکتب معتزلی سهم سرنوشت سازی داشت زیرا در واقع چارچوب کلامی منقّحی تدوین کرد که از آن همچون مبنایی نظری برای مکتب معتزلیان بصره استفاده شد. جبایی خود را در سنت فکری [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] می دید و در صدد بود آرای ابوالهذیل را احیاء و تهذیب و از این رهگذر یک نظام جامع کلامی تدوین کند. جبایی شاگردان فراوانی داشت، از آن جمله پسرش ابوهاشم بود که با او در برخی مسائل اصولی اختلاف داشت و از این رو وقتی به جانشینی پدرش در رأس معتزلیان بصره قرار گرفت، شماری از پیروان پدرش جانشینی او را نپذیرفتند. از دیگر شاگردان مشهور جبایی، [[ابوالحسن اشعری]] (م: 324ق) بود که در حدود سال 300 هجری قمری از عقاید معتزلی خویش توبه کرد. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج9، ص541</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جُبّائی را به ضم جیم و تشدید باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص255</ref>
-[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره ابوعلی جبایی می نویسد: «وی دو فرزند داشت: پسری به نام [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] که پس از مرگ پدر ریاست معتزله [[بصره]] را برعهده گرفت و دختری که گفته شده است در آرای معتزلی تبحّر داشت و آموزه های آن مکتب را در میان زنان ترویج می کرد. یکی از آثار جبایی شامل پاسخ های او به پرسش های دخترش است. جبّایی تألیفات متعددی داشته که هیچ یک از آن ها باقی نمانده است. گفته اند که او یکصد و پنجاه هزار برگ، یعنی سیصدهزار صفحه، را تماماً املا کرده است. بنابه نوشته [[محمد ملطی شافعی]] (م: 377ق) چهل هزار برگ آن با مباحث کلامی مرتبط است. جبایی تفسیری نیز بر [[قرآن]] نوشت که ظاهراً یکی از مهم ترین تفاسیر معتزلی در آن زمان بوده است. تفسیر جبایی از حیث جامعیت بی نظیر بود و بیش از صد جزء داشت. این مطلب می تواند به این معنا باشد که تفسیر او شامل صد جلد بوده است. جبایی در بسط و تحول مکتب معتزلی سهم سرنوشت سازی داشت زیرا در واقع چارچوب کلامی منقّحی تدوین کرد که از آن همچون مبنایی نظری برای مکتب معتزلیان [[بصره]] استفاده شد. جبایی خود را در سنت فکری [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] می دید و در صدد بود آرای [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] را احیاء و تهذیب و از این رهگذر یک نظام جامع کلامی تدوین کند. جبایی شاگردان فراوانی داشت، از آن جمله پسرش [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] بود که با او در برخی مسائل اصولی اختلاف داشت و از این رو وقتی به جانشینی پدرش در رأس معتزلیان [[بصره]] قرار گرفت، شماری از پیروان پدرش جانشینی او را نپذیرفتند. از دیگر شاگردان مشهور جبایی، [[ابوالحسن اشعری]] (م: 324ق) بود که در حدود سال 300 هجری قمری از عقاید معتزلی خویش توبه کرد. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج9، ص541</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره ابوعلی جبایی می نویسد: «وی دو فرزند داشت: پسری به نام [[ابوهاشم جبایی|ابوهاشم]] که پس از مرگ پدر ریاست معتزله [[بصره]] را برعهده گرفت و دختری که گفته شده است در آرای معتزلی تبحّر داشت و آموزه های آن مکتب را در میان زنان ترویج می کرد. یکی از آثار جبایی شامل پاسخ های او به پرسش های دخترش است. جبّایی تألیفات متعددی داشته که هیچ یک از آن ها باقی نمانده است. گفته اند که او یکصد و پنجاه هزار برگ، یعنی سیصدهزار صفحه، را تماماً املا کرده است. بنابه نوشته [[ ملطی]] (م: 377ق) چهل هزار برگ آن با مباحث کلامی مرتبط است. جبایی تفسیری نیز بر [[قرآن]] نوشت که ظاهراً یکی از مهم ترین تفاسیر معتزلی در آن زمان بوده است. تفسیر جبایی از حیث جامعیت بی نظیر بود و بیش از صد جزء داشت. این مطلب می تواند به این معنا باشد که تفسیر او شامل صد جلد بوده است. جبایی در بسط و تحول مکتب معتزلی سهم سرنوشت سازی داشت زیرا در واقع چارچوب کلامی منقّحی تدوین کرد که از آن همچون مبنایی نظری برای مکتب معتزلیان بصره استفاده شد. جبایی خود را در سنت فکری [[ابوالهذیل علاف|ابوالهذیل]] می دید و در صدد بود آرای ابوالهذیل را احیاء و تهذیب و از این رهگذر یک نظام جامع کلامی تدوین کند. جبایی شاگردان فراوانی داشت، از آن جمله پسرش ابوهاشم بود که با او در برخی مسائل اصولی اختلاف داشت و از این رو وقتی به جانشینی پدرش در رأس معتزلیان بصره قرار گرفت، شماری از پیروان پدرش جانشینی او را نپذیرفتند. از دیگر شاگردان مشهور جبایی، [[ابوالحسن اشعری]] (م: 324ق) بود که در حدود سال 300 هجری قمری از عقاید معتزلی خویش توبه کرد. » <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج9، ص541</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۵۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	از [[معتزله]].	+	از [[معتزله (معتزله)\|معتزله]].

	ایشان پیروان [[ابوعلی جبایی\|ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی]] می باشند. <ref>[[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص45 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص85 / [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص59 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص194 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص217 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص271</ref>		ایشان پیروان [[ابوعلی جبایی\|ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی]] می باشند. <ref>[[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص45 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص85 / [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص59 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص194 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص217 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص271</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[معتزله]].
-ایشان پیروان [[ابوعلی جبایی|ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی]] می باشند. <ref>اعتقادات فِرَق [[المسلمین]] و [[المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص45 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص85 / [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص59 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص194 / [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص217 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص271</ref>
+ایشان پیروان [[ابوعلی جبایی|ابوعلی محمد بن عبدالوهاب جبائی]] می باشند. <ref>[[اعتقادات فِرَق المسلمین و المشرکین]]، [[فخر رازی]]، ص45 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص85 / [[تعریفات العلوم و تحدیدات الرسوم]]، [[سیدعلی جرجانی]]، ص59 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص194 / [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، ص217 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص348 / [[نفائس الفنون فی عرایس العیون]]، [[شمس الدین محمد آملی]]، ج2، ص271</ref>
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جُبّائی را به ضم جیم و تشدید باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص255</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۲:۳۸
(بدون تفاوت)