جَعدیه (از مرجئه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۲

2019-03-19T09:32:14Z

Admin در ‏۲ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۸

2018-08-02T08:48:56Z

Admin در ‏۲ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۶

2018-08-02T08:46:39Z

Aabbc84: «جَعدیه (از مرجئه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T04:53:31Z

«جَعدیه (از مرجئه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «از مرجئه. ایشان منسوب به جعد بن درهم می باشند. ابن اثیر در اللباب فی...» ایجاد کرد

2015-05-26T04:53:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از مرجئه. ایشان منسوب به جعد بن درهم می باشند. ابن اثیر در اللباب فی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[مرجئه]].

ایشان منسوب به [[جعد بن درهم]] می باشند.

[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جَعْدی را به فتح جیم و سکون عین ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص282</ref>

گویا مروان حمار آخرین خلیفة اموی، بر این مذهب بود و لذا به او مروان جعدی گویند. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص282</ref>

[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره [[جعد بن درهم]] می نویسد: «وی گاه از موالی بنی مروان، گاه از موالی سوید بن غفله، گاه از موالی بنی حکم و گاه از موالی ثوریان دانسته شده است. چنانکه وی گاه از اهالی [[حرّان]]، گاه از اهالی [[خراسان]] و گاهی نیز از [[همدان]] برشمرده شده است. هرچند ممکن است [[خراسان]] [[مصحّف]] حرّان باشد. [[جعد بن درهم|جعد]]، دایی و مربّی مروان بن محمد آخرین خلیفه اموی بوده است و از این رو مروان به جعدی شهرت داشته است. وی احتمالاً در سال 120یا124هجری قمری به دستور هشام بن عبدالملک در [[کوفه]] در ملأ عام به قتل رسید. [[جعد بن درهم|جعد]] از پیشگامان اندیشه قدر و تنزیه در عالم اسلام به حساب می آید و در هر دو این مسائل، آرای او پیشاهنگ آرای [[معتزله]] و [[جَهمیه]] است. از جمله عقایدی که به وی نسبت داده شده است می توان به این جمله اشاره کرد: پدر خالق حقیقی طفل و خدای تعالی خالق مجازی اوست؛ به وجود آمدن جانوران کوچک در گوشت، نشانه قدرت انسان در به وجود آوردن آنهاست؛ ایجاد خمر فعل انسان و نه خدا است؛ پیدایش تفکر اولی که معرفت از آن حاصل می شود، فعلی است که فاعل ندارد؛ [[قرآن]] مخلوق است و قدیم و ازلی بودن آن مردود می باشد؛ خداوند صفتی به عنوان «متکلم» نداشته است. [[جعد بن درهم|جعد]] از شاگردان و ارادتمندان وهب بن مُنَبّه بوده و ممکن است قول به قدر را از وی گرفته باشد. هرچند عقیده وهب ـ که کتاب هایی نیز در این باره نوشته است ـ بعدها تغییر کرده است. باید توجه داشت که [[جعد بن درهم|جعد]] یه که از [[خوارج]] بوده و عقاید تشبیهی داشته اند با این فرقه متفاوت می باشند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص401</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 گویا [[مروان حمار]] آخرین خلیفه اموی، بر این مذهب بود و لذا به او [[مروان جعدی]] گویند. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص282</ref>
-[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره جعد بن درهم می نویسد: «وی گاه از موالی بنی مروان، گاه از موالی [[سوید بن غفله]]، گاه از موالی بنی حکم و گاه از موالی ثوریان دانسته شده است. چنانکه وی گاه از اهالی [[حرّان]]، گاه از اهالی [[خراسان]] و گاهی نیز از [[همدان]] برشمرده شده است. هرچند ممکن است خراسان مصحّف حرّان باشد. جعد، دایی و مربّی [[مروان بن محمد]] آخرین خلیفه اموی بوده است و از این رو مروان به جعدی شهرت داشته است. وی احتمالاً در سال 120یا124هجری قمری به دستور [[هشام بن عبدالملک]] در [[کوفه]] در ملأ عام به قتل رسید. جعد از پیشگامان اندیشه قدر و تنزیه در عالم اسلام به حساب می آید و در هر دو این مسائل، آرای او پیشاهنگ آرای [[معتزله (معتزله)|معتزله]] و [[جَهمیه]] است. از جمله عقایدی که به وی نسبت داده شده است می توان به این جمله اشاره کرد: پدر خالق حقیقی طفل و خدای تعالی خالق مجازی اوست؛ به وجود آمدن جانوران کوچک در گوشت، نشانه قدرت انسان در به وجود آوردن آنهاست؛ ایجاد خمر فعل انسان و نه خدا است؛ پیدایش تفکر اولی که معرفت از آن حاصل می شود، فعلی است که فاعل ندارد؛ [[قرآن]] مخلوق است و قدیم و ازلی بودن آن مردود می باشد؛ خداوند صفتی به عنوان «متکلم» نداشته است. جعد از شاگردان و ارادتمندان [[وهب بن مُنَبّه]] بوده و ممکن است قول به قدر را از وی گرفته باشد. هرچند عقیده وهب ـ که کتاب هایی نیز در این باره نوشته است ـ بعدها تغییر کرده است. باید توجه داشت که جعدیه که از [[خوارج]] بوده و عقاید تشبیهی داشته اند با این فرقه متفاوت می باشند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص401</ref>
+[[دانشنامه جهان اسلام]] درباره جعد بن درهم می نویسد: «وی گاه از موالی بنی مروان، گاه از موالی [[سوید بن غفله]]، گاه از موالی بنی حکم و گاه از موالی ثوریان دانسته شده است. چنانکه وی گاه از اهالی [[حران]]، گاه از اهالی [[خراسان]] و گاهی نیز از [[همدان]] برشمرده شده است. هرچند ممکن است خراسان مصحّف حرّان باشد. جعد، دایی و مربّی [[مروان بن محمد]] آخرین خلیفه اموی بوده است و از این رو مروان به جعدی شهرت داشته است. وی احتمالاً در سال 120یا124هجری قمری به دستور [[هشام بن عبدالملک]] در [[کوفه]] در ملأ عام به قتل رسید. جعد از پیشگامان اندیشه قدر و تنزیه در عالم اسلام به حساب می آید و در هر دو این مسائل، آرای او پیشاهنگ آرای [[معتزله (معتزله)|معتزله]] و [[جَهمیه]] است. از جمله عقایدی که به وی نسبت داده شده است می توان به این جمله اشاره کرد: پدر خالق حقیقی طفل و خدای تعالی خالق مجازی اوست؛ به وجود آمدن جانوران کوچک در گوشت، نشانه قدرت انسان در به وجود آوردن آنهاست؛ ایجاد خمر فعل انسان و نه خدا است؛ پیدایش تفکر اولی که معرفت از آن حاصل می شود، فعلی است که فاعل ندارد؛ [[قرآن]] مخلوق است و قدیم و ازلی بودن آن مردود می باشد؛ خداوند صفتی به عنوان «متکلم» نداشته است. جعد از شاگردان و ارادتمندان [[وهب بن مُنَبّه]] بوده و ممکن است قول به قدر را از وی گرفته باشد. هرچند عقیده وهب ـ که کتاب هایی نیز در این باره نوشته است ـ بعدها تغییر کرده است. باید توجه داشت که جعدیه که از [[خوارج]] بوده و عقاید تشبیهی داشته اند با این فرقه متفاوت می باشند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص401</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 از [[مرجئه]].
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] جَعْدی را به فتح جیم و سکون عین ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص282</ref>
 گویا [[مروان حمار]] آخرین خلیفه اموی، بر این مذهب بود و لذا به او [[مروان جعدی]] گویند. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص282</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۴:۵۳
(بدون تفاوت)