جوعیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۸

2019-03-19T09:38:01Z

Admin در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۷

2019-02-01T10:27:04Z

Admin در ‏۱ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۹

2018-10-01T12:39:33Z

Admin در ‏۱ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۸

2018-10-01T12:38:29Z

Aabbc84: «جوعیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T10:41:44Z

«جوعیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «نام صوفیه در شام. التعرّف لمذهب اهل التصوف، محمد بن ابراهیم کلابا...» ایجاد کرد

2015-05-26T10:41:35Z

صفحه‌ای تازه حاوی «نام صوفیه در شام. <ref> التعرّف لمذهب اهل التصوف، محمد بن ابراهیم کلابا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

نام [[صوفیه]] در [[شام]]. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ج1، ص109</ref>

[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ [[صوفیه]] به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون [[صوفیه]] از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرهای بسیاری که دارند آن ها را «سیاحین» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را « [[جوعیه]] » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] در [[شام]]. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ج1، ص109</ref>
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرقه های بسیاری که دارند آن ها را «[[سیاحین]]» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را «[[سیاحون]]» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] در [[شام]]. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ج1، ص109</ref>
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرهای بسیاری که دارند آن ها را «[[سیاحین]]» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرقه های بسیاری که دارند آن ها را «[[سیاحین]]» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] در [[شام]]. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11 / [[طرائق الحقائق]]، [[معصوم علی شاه]]، ج1، ص109</ref>
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرهای بسیاری که دارند آن ها را «سیاحین» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مآخذ صوفیه به حساب می آید؛ می نویسد: «چـون صوفیه از وطن هـایشان خـارج می شوند بـه آن ها « [[غرباء]] » می گویند و به واسطـه فرهای بسیاری که دارند آن ها را «[[سیاحین]]» می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را « [[اهل دیار]] » و « [[شکفتیه]] » می خوانند و اهل شام ایشان را « جوعیه » نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، « [[فقراء]] » نامیده می شوند. <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۱
(بدون تفاوت)