جلالیه (از سهروردیه) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۴

2019-01-31T09:34:09Z

Admin در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۳

2019-01-31T09:33:08Z

Admin در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۳

2018-09-03T07:03:23Z

Admin در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۲

2018-09-03T07:02:03Z

Admin در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۸

2018-09-03T06:58:48Z

Admin در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۳

2018-09-01T09:03:33Z

Admin در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۵۵

2018-09-01T08:55:27Z

Admin در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۵۰

2018-09-01T08:50:04Z

Aabbc84: «جلالیه (از سهروردیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T08:10:37Z

«جلالیه (از سهروردیه)» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Aabbc84: صفحه‌ای تازه حاوی «همان جلالیان. دانشنامه جهان اسلام آن چه را آیت الله سید مهدی روحانی ...» ایجاد کرد

2015-05-26T08:10:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی «همان جلالیان. دانشنامه جهان اسلام آن چه را آیت الله سید مهدی روحانی ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

همان [[جلالیان]].

[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] [[جلالیان]] نام نهاده، [[جلالیه]] نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت [[سهروردیه]] دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله [[جلالیه]] در اصل به [[جلال الدین بخاری (میر سرخ)|جلال الدین بخاری]] (میرسرخ) منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی مخدوم جهانیان را بنیانگذار سلسله [[جلالیه]] یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. [[جلالیان]] به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در هندوستان شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله [[جلالیه]] یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از اهل فتوّت دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »

این دانشنامه به شاخه های کوچک تر [[جلالیه]] اشاره کرده و می نویسد: « [[جلالیان]] از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های [[جلالیان]] اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[جلالیان]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را [[بخاریه]] نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه (قلندریه)|قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
+[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را [[بخاریه (جلالیان)|بخاریه]] نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه (قلندریه)|قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
 این دانشنامه به شاخه های کوچک تر جلالیه اشاره کرده و می نویسد: « جلالیان از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های جلالیان اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[جلالیان]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه (قلندریه)|قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
+[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را [[بخاریه]] نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه (قلندریه)|قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
 این دانشنامه به شاخه های کوچک تر جلالیه اشاره کرده و می نویسد: « جلالیان از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های جلالیان اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[جلالیان]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
+[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه (قلندریه)|قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
 این دانشنامه به شاخه های کوچک تر جلالیه اشاره کرده و می نویسد: « جلالیان از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های جلالیان اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[جلالیان]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
+[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت (از جلالیه)|اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
 این دانشنامه به شاخه های کوچک تر جلالیه اشاره کرده و می نویسد: « جلالیان از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های جلالیان اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 همان [[جلالیان]].
-[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از اهل فتوّت دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
+[[دانشنامه جهان اسلام]] آن چه را [[آیت الله سید مهدی روحانی]] جلالیان نام نهاده، جلالیه نامیده، آن ها را شاخه ای از [[سهروردیه]] معرفی کرده و آن ها را طرفداران شریعت در طریقت سهروردیه دانسته و می نویسد: «آن ها به شریعت و اصول و عقاید اسلامی پای بندند. سلسله جلالیه در اصل به [[جلال الدین بخاری (میرسرخ)]] منسوب است. ایشان را بخاریه نیز خوانده اند. اما برخی [[مخدوم جهانیان]] را بنیانگذار سلسله جلالیه یا [[جلالیه بخاریه]] دانسته اند. جلالیان به [[جلالی فقیر]] نیز شهرت دارند. . . این سلسله در [[هندوستان]] شهرت بسیاری داشته اند. . . سلسله جلالیه یا [[درویشان جلالی]] را می توان شاخه ای از [[اهل فتوّت]] دانست که به تدریج به [[قلندریه]] و بعد از آن نیز به [[خاکساریه جلالیه]] نزدیک شدند. »
 این دانشنامه به شاخه های کوچک تر جلالیه اشاره کرده و می نویسد: « جلالیان از اواخر قرن هشتم به شاخه های کوچک تر تقسیم شدند. از گروه های کوچک تر این سلسله می توان به [[چیهالتان]] به معنای چهل آبدان اشاره کرد. » این دانشنامه هم چنین به ویژگی های جلالیان اشاره کرده و از زمره آن ها این امور را برمی شمرد: بیشتر اوقات خود را در سیاحت می گذرانند. ریاضت های صوفیانه را قبول ندارند. به نماز و روزه و سایر عبادات اهمیت چندانی نمی دهند. [که این با آنچه در ابتدا به عنوان طرفداری شریعت نوشته شده است سازگار نمی باشد] بنگ و مسکرات بسیار مصرف می کنند. سالی یک بار از خانه های مردم گدایی می کنند. نکاح و جمع کردن مال را خوب نمی دانند. مشایخ آنان در بامداد وضو می گیرند رو به قبله می نشینند و نام بزرگان سلسله خود را ذکر می کنند و به این کار طاعت می گویند. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص498</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۱۰
(بدون تفاوت)