ثمامة بن اشعر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۶

2018-07-21T11:16:02Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۵

2018-07-21T11:15:03Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۸

2018-07-21T11:08:44Z

Rahim: «ثمامة بن اشعر» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T22:13:45Z

«ثمامة بن اشعر» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی «خطیب بغدادی و ابن حجر عسقلانی وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری د...» ایجاد کرد

2015-05-26T22:13:34Z

صفحه‌ای تازه حاوی «خطیب بغدادی و ابن حجر عسقلانی وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر عسقلانی]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان [[معتزله]] و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر عسقلانی]] مي‌گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک مي‌شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء مي‌گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که مي‌گوید توسط‌هارون به زندان مي‌افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته مي‌شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن [[مأمون عباسی|مأمون]] به اعتزال دانسته است. <ref> تاریخ [[بغداد]]، خطیب، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>

دکتر [[حسین صابری]] مي‌نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل مي‌دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید مي‌شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید مي‌شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان معتزله و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر]] می گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک می شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء می گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که می گوید توسط‌ هارون به زندان می افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته می شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن مأمون به اعتزال دانسته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب]]، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>	+	[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان معتزله و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. ابن حجر می گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک می شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء می گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که می گوید توسط‌ هارون به زندان می افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته می شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن مأمون به اعتزال دانسته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب]]، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>

	دکتر [[حسین صابری]] می نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل می دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید می شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید می شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>		دکتر [[حسین صابری]] می نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل می دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید می شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید می شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان [[معتزله]] و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک مي‌شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء مي‌گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که مي‌گوید توسط‌هارون به زندان مي‌افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته مي‌شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن [[مأمون عباسی|مأمون]] به اعتزال دانسته است. <ref> تاریخ [[بغداد]]، خطیب، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>
+[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان معتزله و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر]] می گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک می شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء می گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که می گوید توسط‌ هارون به زندان می افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته می شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن مأمون به اعتزال دانسته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب]]، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>
-دکتر [[حسین صابری]] مي‌نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل مي‌دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید مي‌شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید مي‌شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>
+دکتر [[حسین صابری]] می نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل می دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید می شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید می شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>
 ==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر ~~عسقلانی~~]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان [[معتزله]] و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر عسقلانی]] ~~مي‌گوید~~ وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک مي‌شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء مي‌گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که مي‌گوید توسط‌هارون به زندان مي‌افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته مي‌شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن [[مأمون عباسی\|مأمون]] به اعتزال دانسته است. <ref> تاریخ [[بغداد]]، خطیب، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>	+	[[خطیب بغدادی]] و [[ابن حجر]] وی را ثمامة بن اشدس، ابومَعن نُمیری بصری دانسته اند. وی از بزرگان [[معتزله]] و از نزدیکان [[هارون الرشید]] و [[مأمون عباسی]] بوده است. [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید وی معتقد بوده اهل کتاب و کفار داخل در آتش نمی شوند بلکه پس از مرگ خاک مي‌شوند ولی اگر کسی اصرار بر گناه کبیره داشته باشد در آتش جهنم برای همیشه خواهد ماند. وی معتقد بوده که اطفال مؤمنین نیز تنها خاک خواهند شد. وی را متهم کرده‌اند که اسلام و احکام آن را به استهزاء مي‌گرفته است. گویا وی در سال 186 هجری قمری به واسطه دروغی که مي‌گوید توسط‌هارون به زندان مي‌افتد. ثمامة ـ بنابر نقل [[الفرق بین الفرق]] ـ بین صفا و مروه و در زمان [[واثق عباسی]] (دوره حکومت: 227ـ232هـ. ق) کشته مي‌شود. [[عبدالقاهر بغدادی]] وی را عامل گرایش یافتن [[مأمون عباسی\|مأمون]] به اعتزال دانسته است. <ref> تاریخ [[بغداد]]، خطیب، ج7، ص145 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص347 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص157 تا 159 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج2، ص146 تا 148</ref>

	دکتر [[حسین صابری]] مي‌نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل مي‌دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید مي‌شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید مي‌شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>		دکتر [[حسین صابری]] مي‌نویسد: اصول اندیشه‌های ثمامه را چنین گزارش کرده اند: یکم. وی افعال تولیدی را افعال بدون فاعل مي‌دانست؛ دوم. حسن و قبح عقلی است و معرفت خداوند حتی پیش از آن که شرعی رسیده باشد به حکم عقل واجب است؛ سوم. از دیدگاه او عالَم همچون خداوند ازلی است؛ چهارم. شناخت از تأمل و تفکر تولید مي‌شود و از این روی به سان دیگر افعال تولیدی فعلی است بدون فاعل؛ پنجم. از دیدگاه او در قیامت کافران، مشرکان، مجوسان، یهودیان، مسیحیان، زندیقان و دهری مسلکان خاک خواهند شد؛ ششم. از دیدگاه او انسان تنها فاعل اراده خویش است و دیگر چیزها که از اراده تولید مي‌شود، افعالی بدون فاعل هستند. <ref> تلخیص از [[تاریخ فرق اسلامی]]، [[حسین صابری]]، ج1، ص179</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۲:۱۳
(بدون تفاوت)