تعلیمیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۳۰

2019-01-30T17:30:58Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۹

2018-07-21T07:09:22Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۸

2018-07-21T07:08:20Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۹

2018-07-21T06:59:50Z

Admin در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۵۳

2018-07-21T06:53:19Z

Admin در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۹

2018-07-18T07:19:14Z

Admin در ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۷

2018-07-18T07:17:19Z

Admin: «تعلیمیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-06-02T14:56:22Z

«تعلیمیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۲۵

2015-05-28T12:25:57Z

Mm1384 85 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۲۳

2015-05-28T12:23:19Z

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها [[تعلیمیین]] نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
-[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه (همان سفیدجامگان)|مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
+[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه (همان سفیدجامگان)|مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول (علیه السلام) باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها [[تعلیمیین]] نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
-[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
+[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه (همان سفیدجامگان)|مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها [[تعلیمیین]] نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
-[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه (همان سفیدجامگان)]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
+[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها [[تعلیمیین]] نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
-[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
+[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه (همان سفیدجامگان)]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ممکن است به واسطه آن که [[محمد شهرستانی]] در [[الملل و النحل]] <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص176</ref> مقالـه ای از [[حسن صباح]] دربـاره این مـوضوع آورده، چنین بـه ذهـن خطـور نماید که تعلیمیه نـام آن دسته از اسماعیلیان است که پیـروان حسن صباح بوده اند. لکن بـاید تـوجه نمـود که این نـام در کلمات [[خواجه نظام الملک]] که معاصـر و یا حتـی متقدّم از صبـاح بوده است نیـز وجـود دارد. چنانکه در [[سیاست نامه]] آورده است: «ایشـان ( [[باطنیه (لقب اسماعیلیه و قرامطه)|باطنیه]] و (اسماعیلیان ) خـود را تعلیمـی خـواننـد و رفـیق خوانند». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص252</ref>
-[[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها تعلیمیین نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
+[[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها [[تعلیمیین]] نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
 [[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] تَعْلِیمی را به فتح تاء، سکون عین و لام مکسوره ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص217</ref>
-ممکن است به واسطه آن که [[محمد شهرستانی]] در [[الملل و النحل]] <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص176</ref> مقالـه ای از [[حسن صباح]] دربـاره این مـوضوع آورده، چنین بـه ذهـن خطـور نماید که تعلیمیه نـام آن دسته از اسماعیلیان است که پیـروان حسن صباح بوده اند. لکن بـاید تـوجه نمـود که این نـام در کلمات [[خواجه نظام الملک]] که معاصـر و یا حتـی متقدّم از صبـاح بوده است نیـز وجـود دارد. چنانکه در [[سیاست نامه]] آورده است: «ایشـان ( [[باطنیه]] و اسماعیلیان ) خـود را تعلیمـی خـواننـد و رفـیق خوانند». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص252</ref>
+ممکن است به واسطه آن که [[محمد شهرستانی]] در [[الملل و النحل]] <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص176</ref> مقالـه ای از [[حسن صباح]] دربـاره این مـوضوع آورده، چنین بـه ذهـن خطـور نماید که تعلیمیه نـام آن دسته از اسماعیلیان است که پیـروان حسن صباح بوده اند. لکن بـاید تـوجه نمـود که این نـام در کلمات [[خواجه نظام الملک]] که معاصـر و یا حتـی متقدّم از صبـاح بوده است نیـز وجـود دارد. چنانکه در [[سیاست نامه]] آورده است: «ایشـان ( [[باطنیه (لقب اسماعیلیه و قرامطه)|باطنیه]] و (اسماعیلیان ) خـود را تعلیمـی خـواننـد و رفـیق خوانند». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص252</ref>
 [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها تعلیمیین نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام [[اسماعیلیه]] در [[خراسان]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص151 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص252 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59 / [[قواعد العقاید]]، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37 / [[قواعد عقاید آل محمد فی الرد علی الباطنیة]]، [[محمد بن حسن دیلمی]]، ص36 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص217 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص172</ref>
+نام [[اسماعیلیه (اسماعیلیه)|اسماعیلیه]] در [[خراسان]]. <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص151 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص252 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59 / [[قواعد العقاید]]، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37 / [[قواعد عقاید آل محمد فی الرد علی الباطنیة]]، [[محمد بن حسن دیلمی]]، ص36 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص217 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص172</ref>
 [[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] تَعْلِیمی را به فتح تاء، سکون عین و لام مکسوره ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص217</ref>
-ممکن است به واسطه آن که [[محمد شهرستانی]] در الملل و النحل <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص176</ref> مقالـه ای از [[حسن صباح]] دربـارة این مـوضوع آورده، چنین بـه ذهـن خطـور نماید که [[تعلیمیه]] نـام آن دسته از [[اسماعیلیان]] است که پیـروان [[حسن صباح]] بوده اند. لکن بـاید تـوجه نمـود که این نـام در کلمات [[خواجه نظام الملک]] که معاصـر و یا حتـی متقدّم از صبـاح بوده است نیـز وجـود دارد. چنانکه در [[سیاست نامه]] آورده است: «ایشـان ( [[باطنیه]] و [[اسماعیلیان]] ) خـود را تعلیمـی خـواننـد و رفـیق خوانند». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص252</ref>
+ممکن است به واسطه آن که [[محمد شهرستانی]] در [[الملل و النحل]] <ref> [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص176</ref> مقالـه ای از [[حسن صباح]] دربـاره این مـوضوع آورده، چنین بـه ذهـن خطـور نماید که تعلیمیه نـام آن دسته از اسماعیلیان است که پیـروان حسن صباح بوده اند. لکن بـاید تـوجه نمـود که این نـام در کلمات [[خواجه نظام الملک]] که معاصـر و یا حتـی متقدّم از صبـاح بوده است نیـز وجـود دارد. چنانکه در [[سیاست نامه]] آورده است: «ایشـان ( [[باطنیه]] و اسماعیلیان ) خـود را تعلیمـی خـواننـد و رفـیق خوانند». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص252</ref>
-خواجه نصیرالدین طوسی در قواعد العقائد می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها تعلیمیین نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
+[[خواجه نصیرالدین طوسی]] در [[قواعد العقائد]] می نویسد: «ایشان می گویند: عقل اول که عقل کلی و نبی است، مُظهر نفس است ـ که به آن نفس کلی گفته می شود ـ و او امام است و او حاکم بر عالم باطن است و هیچ کس دیگر جز با تعلیم او، عالم به خدا نمی شود و لذا آن ها تعلیمیین نامیده می شوند». <ref> [[قواعد العقائد]] ، [[خواجه نصیرالدین طوسی]]، ص37</ref>
-[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی [[باطنیه]] می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[زندیقی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، روندی و برقعی؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، [[باطنی]]؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
+[[خواجه نظام الملک]] در [[سیاست نامه]] در تشریح اسامی باطنیه می نویسد: «... و باطنیان را بدان وقت، اسم و لقبی بوده است و به هر شهری ایشان را به نامی دیگر خوانده اند. به [[حلب]] و [[مصر]]، اسماعیلی خوانند؛ و به [[بغداد]] و [[ماوراءالنهر]] و [[غزنین]]، [[قرمطی]] خوانند؛ و به [[کوفه]]، [[مبارکی]]؛ و به [[بصره]]، [[روندی]] و [[برقعی]]؛ و به [[ری]]، [[خَلَفی]] و باطنی؛ و به [[گرگان]]، [[محمّره]]؛ و به [[شام]]، [[مبیضه]]؛ و به مغرب، [[سعیدی]]؛ و به [[لحسا]] و [[بحرین]]، [[جنابی]]؛ و به [[اصفهان]]، باطنی؛ و ایشان خویشتن را تعلیمی خوانند. و غرض ایشان همه آن است که چگونه مسلمانی براندازند و دشمن اهل بیت رسول علیه السلام باشند و خلق را گمراه کنند لعنهم الله». <ref> [[سیاست نامه]]، [[خواجه نظام الملک]]، ص251</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۵۶
(بدون تفاوت)