http://www.wikiferaq.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_%28%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87%29بیانیه (از غلاة شیعه) - تاریخچهٔ ویرایشها2026-05-27T14:53:57Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.24.1http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=28208&oldid=prevAdmin در ۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۲2019-10-07T11:42:20Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۹:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۹:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ طبری که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر خالد بن عبدالله خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ طبری که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر خالد بن عبدالله خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوهاشم عبدالله بن محمد<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، ابوهاشم عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=28207&oldid=prevAdmin در ۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۱2019-10-07T11:41:37Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۷:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در بیان بن سمعان هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در بیان بن سمعان هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ طبری که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>خالد بن عبدالله<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ طبری که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر خالد بن عبدالله خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=27809&oldid=prevAdmin در ۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۰2019-08-15T10:40:11Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از غلاة شیعه.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>غلاة شیعه<del class="diffchange diffchange-inline">]]</del>.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[بیان بن سمعان نهدی]] می باشند. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص124 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص169 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص32 / [[التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع]]، [[محمد ملطی شافعی]]، ص156 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص252 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص58 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص61، 238، 251 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص196 / [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص97 / [[المقالات و الفرق]]، [[سعد اشعری]]، ص34 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص136 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349 و 352</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[بیان بن سمعان نهدی]] می باشند. <ref> [[البدء و التاریخ]]، [[مطهر مقدسی]]، ج5، ص124 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص169 / [[التبصیر فی الدین]]، [[شهفور اسفراینی]]، ص32 / [[التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع]]، [[محمد ملطی شافعی]]، ص156 / [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص252 / [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص58 / [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص61، 238، 251 / [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص196 / [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص97 / [[المقالات و الفرق]]، [[سعد اشعری]]، ص34 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص136 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349 و 352</ref></div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=22368&oldid=prevAdmin در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۸2019-01-30T15:18:52Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در بیان بن سمعان هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در بیان بن سمعان هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ <del class="diffchange diffchange-inline">[[ابن جریر </del>طبری<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ طبری که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی (علیه السلام) معتقد بود و می گفت که در وجود علی (علیه السلام) جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی (علیه السلام) از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی (علیه السلام) مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین (علیهم السلام) و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن حنفیه، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] (علیه السلام) نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر (علیه السلام) آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] (علیه السلام) آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] (علیهماالسلام) دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=22367&oldid=prevAdmin در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۸2019-01-30T15:18:09Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیان بن سمعان<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در بیان بن سمعان هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی (علیه السلام) به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=22366&oldid=prevAdmin در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۷2019-01-30T15:17:24Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۱۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیان بن اسماعیل<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>معتقد بود و می گفت که در وجود علی علیه السلام جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی علیه السلام از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی علیه السلام مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوهاشم <del class="diffchange diffchange-inline">بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] </del>را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت <del class="diffchange diffchange-inline">[[محمد حنفیه|</del>محمد بن <del class="diffchange diffchange-inline">حنفیه]]، </del>وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله علی علیه السلام و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوهاشم <del class="diffchange diffchange-inline">بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] </del>همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>معتقد بود و می گفت که در وجود علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیهم السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش ابوهاشم را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت محمد بن <ins class="diffchange diffchange-inline">حنفیه، </ins>وصیت به پسر او، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که ابوهاشم همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیهماالسلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=17998&oldid=prevAdmin در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۱2018-07-08T10:41:08Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۰:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۰:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیان بن سمعان<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مشبّهه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیانیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد <del class="diffchange diffchange-inline">بن حنفیه|ابوهاشم</del>]] <del class="diffchange diffchange-inline">عبدالله بن محمد </del>می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیانیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>امام باقر<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[<del class="diffchange diffchange-inline">امام سجاد|</del>علی<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بن <del class="diffchange diffchange-inline">[[امام حسین|</del>حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود علی علیه السلام جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که علی علیه السلام از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس علی علیه السلام مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. بیان بن سمعان از مشبّهه بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. بیانیه معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم <ins class="diffchange diffchange-inline">عبدالله </ins>بن محمد]] می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله علی علیه السلام و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از بیانیه می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. امام باقر علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[علی بن حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=17997&oldid=prevAdmin در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۶2018-07-08T10:36:10Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۶</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان [[بیان بن اسماعیل]] معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان [[بیان بن اسماعیل]] معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه (کیسانیه)|کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[<ins class="diffchange diffchange-inline">جعفریه (قائلین به مهدویت امام صادق)|</ins>جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=17996&oldid=prevAdmin در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۲2018-07-08T10:32:49Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان [[بیان بن اسماعیل]] معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ (از روافض)|اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان [[بیان بن اسماعیل]] معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[<ins class="diffchange diffchange-inline">کیسانیه (کیسانیه)|</ins>کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و [[خالد بن عبدالله قسری]]، حاکم [[کوفه]] در زمان [[هشام بن عبدالملک]] آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در [[اغانی]] روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر [[خالد بن عبدالله]] خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[کیسانیه]].  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رک: [[<ins class="diffchange diffchange-inline">کیسانیه (کیسانیه)|</ins>کیسانیه]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87)&diff=17995&oldid=prevAdmin در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۱2018-07-08T10:31:29Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ابن اثیر]] در [[اللباب فی تهذیب الانساب]] بَیانی را به فتح باء ضبط کرده است. <ref> [[اللباب فی تهذیب الانساب]]، [[ابن اثیر]]، ج1، ص195</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>مشبّهه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و پیروان بیان بن اسماعیل معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[عبدالقاهر بغدادی]] در [[الفرق بین الفرق]] بیانیه را از فرق [[<ins class="diffchange diffchange-inline">اهل تناسخ (از روافض)|</ins>اهل تناسخ]] به شمار آورده است و می گوید ایشان قائل به حلول روح الله در انبیاء، سپس ائمه و پس از آن در [[بیان بن سمعان]] هستند. <ref> [[الفرق بین الفرق]]، [[عبدالقاهر بغدادی]]، ص291</ref> [[محمد بن احمد خوارزمی]] و [[احمد بن علی مقریزی]] ایشان را از [[مشبّهه]] دانسته اند. <ref> [[مفاتیح العلوم]]، [[محمد بن احمد خوارزمی]]، ص47 / [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص349</ref> [[محمود بشبیشی]] در [[الفرق الاسلامیة]] ایشان را از مشبّهه و پیروان <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>بیان بن اسماعیل<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>معرفی می کند. <ref> [[الفرق الاسلامیة]]، [[محمود بشبیشی]]، ص59</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیان بن سمعان<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>بیانیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و خالد بن عبدالله <del class="diffchange diffchange-inline">قسری، </del>حاکم [[کوفه]] در زمان هشام بن عبدالملک آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در اغانی روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر خالد بن عبدالله خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دانشنامه جهان اسلام]] نیز در این باره می نویسد: فرقه ای از غالیان شیعی پیرو بیان (بنان) بن سَمعان تمیمی نَهدی می باشند. به عقیده این فرقه، [[ابوهاشم عبدالله بن محمد بن حنفیه]] به امامت بیان بن سمعان تصریح کرده و او را پس از خود امام خوانده است. بدین قرار، بیانیه از جمله کسانی هستند که امامت را از خاندان بنی هاشم و آل [[علی علیه السلام]] خارج ساخته و کس دیگری را به امامت برگزیده اند. اینان در دسته بندی فرق [[شیعه]]، از جمله [[کیسانیه]] محسوب می شوند که پس از حضرت [[علی علیه السلام]] به امامت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او به امامت [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] معتقد بوده اند. به نوشته [[ابن جریر طبری]]، (ذیل حوادث سال 119ق) بیان و [[مغیرة بن سعید]] خروج کردند و <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>خالد بن عبدالله <ins class="diffchange diffchange-inline">قسری]]، </ins>حاکم [[کوفه]] در زمان <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>هشام بن عبدالملک<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>آنان را کشت. در روایت دیگرِ [[ابن جریر طبری]] که مفصل تر است خالد آنان را با شش یا هفت تن دیگر که خروج کرده بودند، گرفت و به طور وحشتناکی آتش زد. در <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>اغانی<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>روایتی هست که به موجب آن [[جعفریه]] با شعار لبیک یاجعفر (ظاهراً مرادشان [[امام صادق علیه السلام]] بوده است) بر <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>خالد بن عبدالله<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>خروج کردند. خالد که در حال خطابه بر منبر بود به وحشت افتاد، مردم نیز نزد آنان گرد آمدند و سرانجام این خروج کنندگان دستگیر شدند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بیان را از غلات شمرده اند. زیرا او به الوهیت حضرت [[علی علیه السلام]] معتقد بود و می گفت که در وجود [[علی علیه السلام]] جزئی الهی حلول کرده و با جسد او یکی شده است، نیز بر آن بود که [[علی علیه السلام]] از غیب خبر می داده و با همین علم غیب در جنگ ها شرکت می کرده و پیروز می شده است. به نظر بیان، آن نیروی ملکوتی در نفس [[علی علیه السلام]] مانند چراغ در چراغ دان بوده و نور الهی نیز مانند روشنایی چراغ است. بیان می گفت که جزئی از خداوند به گونه ای از تناسخ به او منتقل شده، از این رو شایستگی امامت و خلافت را یافته است و این جزء الهی همان است که در آدم بود و به جهت آن شایستگی پیدا کرد تا فرشتگان بر او سجده برند. [[بیان بن سمعان]] از [[مشبّهه]] بود و خداوند را دارای صورت و وجه می دانست و قائل بود که جسم خداوند از میان می رود و تنها صورتش برجای می ماند. به نوشته [[ابن اثیر]]، (ذیل حوادث سال119ق) بیان، علی و حسن و حسین علیهم السلام و [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]] و پس از او پسرش [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] را خدا می دانست. [[بیانیه]] معتقد بودند که پس از غیبت [[محمد حنفیه|محمد بن حنفیه]]، وصیت به پسر او، [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد می رسد و این وصیت، وصیت پس از مرگ نیست بلکه وصیت در حال حیات است، چنانکه [[رسول اکرم]] صلی الله علیه و آله [[علی علیه السلام]] و دیگران را در غزوات خود در [[مدینه]] جانشین می ساخت. گروهی از [[بیانیه]] می گویند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] همان امام قائم است که مرده است ولی بازخواهد گشت و امامت را به عهده خواهد گرفت و مالک روی زمین خواهد شد. براساس روایات، بیان نامه ای به [[امام باقر]] علیه السلام نوشت و او را دعوت کرد تا به نبوتش اقرار کند. [[امام باقر]] علیه السلام آورنده نامه را توبیخ کرد. در روایتی از [[امام رضا]] علیه السلام آمده است: بیان بر [[امام سجاد|علی]] بن [[امام حسین|حسین]] علیهماالسلام دروغ می بست و خداوند طعم گرمی آهن را به او چشانید. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج5، ص504</ref></div></td></tr>
</table>Admin