اهل دیار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۰۷

2019-03-19T09:07:31Z

Admin در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۳

2019-01-29T08:03:19Z

Admin در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۰۰

2018-07-31T12:00:46Z

Admin در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۰:۵۴

2018-05-30T20:54:34Z

Admin در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۰:۴۸

2018-05-30T20:48:58Z

Admin در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۰

2018-05-30T10:10:31Z

Admin در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۸

2018-05-30T10:08:50Z

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « همان صوفیه. محمد بن ابراهیم کلاباذی (م:380هـ. ق) در کتاب التعرّف لمذهب اه...» ایجاد کرد

2015-05-27T07:53:44Z

صفحه‌ای تازه حاوی « همان صوفیه. محمد بن ابراهیم کلاباذی (م:380هـ. ق) در کتاب التعرّف لمذهب اه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

همان [[صوفیه]].

[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>

رک: [[صوفیه]].

== پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ صوفیه به حساب می آید، می نویسد: «چون صوفیه از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را اهل دیار و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ صوفیه به حساب می آید، می نویسد: «چون صوفیه از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحون]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را اهل دیار و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 رک: [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را اهل دیار و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ صوفیه به حساب می آید، می نویسد: «چون صوفیه از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را اهل دیار و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 رک: [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را اهل دیار و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 رک: [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را [[سیاحین]] می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 رک: [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 همان [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
+[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل شام ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>
 رک: [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۸
سطر ۱:		سطر ۱:

−	همان [[صوفیه]].	+	همان [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]].

	[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>		[[محمد بن ابراهیم کلاباذی]] (م:380هـ. ق) در کتاب [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، که از قدیمی ترین مأخذ [[صوفیه]] به حساب می آید، می نویسد: «چون [[صوفیه]] از وطن هایشان خارج می شوند به آن ها [[غرباء]] می گویند و به واسطه سفرهای بسیاری که دارند آن ها را سیاحین می نامند، و چون در هنگام ضرورت به غارها و کهف ها پناه می برند، آن ها را [[اهل دیار]] و [[شکفتیه]] می خوانند و اهل [[شام]] ایشان را [[جوعیه]] نام نهاده اند چرا که آن ها به اندازه ضرورت غذا می خورند. . . و چون خالی از املاک هستند، [[فقراء]] نامیده می شوند. » <ref> [[التعرّف لمذهب اهل التصوف]]، [[محمد بن ابراهیم کلاباذی]]، ص11</ref>