http://www.wikiferaq.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87 2026-05-26T21:17:25Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.24.1 http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=20398&oldid=prev 2019-01-17T12:31:01Z

<p></p> <a href="http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&amp;diff=20398&amp;oldid=16966">نمایش تغییرات</a>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16966&oldid=prev 2018-05-28T05:22:23Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۲۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صفویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی <del class="diffchange diffchange-inline">امامیه‌، </del>یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>امامیه<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره صفویه اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی <ins class="diffchange diffchange-inline">[[امامیه‌]]، </ins>یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16915&oldid=prev 2018-05-23T07:42:05Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۴۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۲:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی امامیه‌، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی امامیه‌، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>صفویان<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16913&oldid=prev 2018-05-23T07:38:44Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی <del class="diffchange diffchange-inline">[[امامیه‌]]، </del>یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی <ins class="diffchange diffchange-inline">امامیه‌، </ins>یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>صفویان<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16912&oldid=prev 2018-05-23T07:36:26Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۵:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همزمان با نهضت مشروطه‌، اندیشه سیاسی در محافل امامیه وارد مرحله‌ای دیگر از تاریخ خود شد که به عنوان فردی شاخص در ارائه اندیشه‌های نو باید از [[میرزای نائینی]] و رساله پرشهرتش‌، [[تنبیه الملة و تنزیه الامة]]، سخن [به میان] آورد. گفتنی است که نظریه‌های سیاسی ارائه شده از سوی عالمان امامی در جریان مشروطه‌، به سان عاملی مهم در روند این نهضت تأثیرگذار بود. در پیگیری تاریخ اندیشه‌های سیاسی در محیط <del class="diffchange diffchange-inline">[[امامیه‌]]، </del>سرانجام باید به پرداختی جدید از نظریه ولایت فقیه اشاره کرد که در اواخر سده 14 هجری قمری، از سوی [[امام خمینی]] ارائه گشته‌، و اندیشه سیاسی [[امامیه]] را وارد جدیدترین مرحله خود ساخته است‌؛ اندیشه‌ای که صحنه سیاسی و اجتماعی را در [[ایران]] دگرگون ساخت و مبنای پای‌گیری جمهوری اسلامی قرار گرفت‌.» &lt;ref&gt;[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج10، ص158&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همزمان با نهضت مشروطه‌، اندیشه سیاسی در محافل امامیه وارد مرحله‌ای دیگر از تاریخ خود شد که به عنوان فردی شاخص در ارائه اندیشه‌های نو باید از [[میرزای نائینی]] و رساله پرشهرتش‌، [[تنبیه الملة و تنزیه الامة]]، سخن [به میان] آورد. گفتنی است که نظریه‌های سیاسی ارائه شده از سوی عالمان امامی در جریان مشروطه‌، به سان عاملی مهم در روند این نهضت تأثیرگذار بود. در پیگیری تاریخ اندیشه‌های سیاسی در محیط <ins class="diffchange diffchange-inline">امامیه‌، </ins>سرانجام باید به پرداختی جدید از نظریه ولایت فقیه اشاره کرد که در اواخر سده 14 هجری قمری، از سوی [[امام خمینی]] ارائه گشته‌، و اندیشه سیاسی [[امامیه]] را وارد جدیدترین مرحله خود ساخته است‌؛ اندیشه‌ای که صحنه سیاسی و اجتماعی را در [[ایران]] دگرگون ساخت و مبنای پای‌گیری جمهوری اسلامی قرار گرفت‌.» &lt;ref&gt;[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج10، ص158&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==منابع==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==منابع==</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16911&oldid=prev 2018-05-23T07:35:49Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۲:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[<del class="diffchange diffchange-inline">ایران‌</del>]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[<ins class="diffchange diffchange-inline">ایران</ins>]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از [[محقق کرکی‌]]، در جهت پرورش نظریه سیاسی وی‌، گام‌هایی برداشته شد و گونه‌هایی از همین نظریه‌، نه تنها در آثار عصر صفوی‌، که در نوشته‌های عصر آغازین قاجاری نیز بروز یافت‌. در سده 13هجری قمری، [[ملّا احمد نراقی‌]]، ولایت فقیه را با تفصیلی بی‌سابقه مورد بررسی قرار داد و به اقامه ادله گوناگون عقلی و نقلی بر اثبات آن پرداخت. ویژگیهایی در کلام [[نراقی‌]]، همانند اینکه انتظام امور دنیوی را از وظایف فقیهان شمرده است‌، می‌تواند به عنوان نمونه‌ای درخور تأمل از اندیشه سیاسی به‌شمار آید. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16910&oldid=prev 2018-05-23T07:33:36Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۳۰:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار آل‌بویه‌، در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[<del class="diffchange diffchange-inline">تشیع‌</del>]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[<ins class="diffchange diffchange-inline">تشیع</ins>]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن صفویان‌، مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران‌]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران‌]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16909&oldid=prev 2018-05-23T07:32:12Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۸:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۸:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در عصر میانه عباسی‌، در دوره‌ای از تاریخ این سلسله که وزارت، میان رقیبانی از مذاهب گوناگون دست به دست می‌شد، امامیان نیز در این صحنه داخل شدند و نفوذی در دربار خلافت به دست آوردند. به خلافت رسیدن مقتدر در 295ق و وزارت یافتن [[ابن‌فرات شیعی]] در 296ق‌، افزایش نفوذ شیعیان در دستگاه خلافت را به همراه داشت‌. آورده‌اند که [[ابن‌فرات]] به دبیران آل‌نوبخت سخت وابسته بود و گاه از [[ابوسهل نوبختی‌]]، عالم امامی به عنوان دبیر ابن‌فرات نام برده‌اند. این عبارت [[احمد بن علی نجاشی]] که ابوسهل در جاه و جلال همپایه وزیران بود، ظاهراً به همین دوره از زندگی او مربوط می‌گردد.»</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در عصر میانه عباسی‌، در دوره‌ای از تاریخ این سلسله که وزارت، میان رقیبانی از مذاهب گوناگون دست به دست می‌شد، امامیان نیز در این صحنه داخل شدند و نفوذی در دربار خلافت به دست آوردند. به خلافت رسیدن مقتدر در 295ق و وزارت یافتن [[ابن‌فرات شیعی]] در 296ق‌، افزایش نفوذ شیعیان در دستگاه خلافت را به همراه داشت‌. آورده‌اند که [[ابن‌فرات]] به دبیران آل‌نوبخت سخت وابسته بود و گاه از [[ابوسهل نوبختی‌]]، عالم امامی به عنوان دبیر ابن‌فرات نام برده‌اند. این عبارت [[احمد بن علی نجاشی]] که ابوسهل در جاه و جلال همپایه وزیران بود، ظاهراً به همین دوره از زندگی او مربوط می‌گردد.»</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>آل‌بویه‌<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>(320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار <del class="diffchange diffchange-inline">[[آل‌بویه‌]]، </del>در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>آل‌بویه‌<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>آل‌بویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>آل‌بویه‌<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب سپس به دوره آل‌بویه‌ (320ـ448هـ.ق) اشاره کرده و ادامه می‌دهد: «دوره اقتدار <ins class="diffchange diffchange-inline">آل‌بویه‌، </ins>در تاریخ سیاسی و اجتماعی [[امامیه]] به عنوان دوره‌ای حساس شمرده می‌شود؛ آل‌بویه‌ خاندانی ایرانی از [[دیلم]] که بر بخش وسیعی از سرزمین [[ایران]] و جنوب [[عراق]] تسلط یافته بودند، در قلمرو خود اوضاع و احوال را به نفع امامیان بهبود بخشیدند و به آنان امکان دادند تا بتوانند برخی از شعایر مذهبی خود، مانند مراسم عاشورا را به اجرا گذارند. در مورد مذهب آل‌بویه باید گفت که [[تشیع]] ایشان در تاریخ‌، نقشی آشکار بر جای نهاده است، ولی از آنجا که بر سرزمینی با مذاهب گوناگون فرمان می‌راندند، گویا سعی داشته‌اند باورهای خاص خود را بارز نسازند... به هر تقدیر، برخی شواهد روشن تاریخی گواه بر آن است که دست کم برخی از امیران آل‌بویه‌ بر مذهب امامی [[اثنی عشری]] بوده‌اند؛</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>آل بویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع‌]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن <del class="diffchange diffchange-inline">[[صفویان‌]]، </del>مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>... در نیمه نخست قرن 5 هجری قمری با افول قدرت سیاسی آل بویه و اقتدار یافتن کانونهایی مخالف با [[تشیع‌]]، به تدریج جایگاه سیاسی و اجتماعی این مذهب در محیطهای [[عراق]] و [[ایران]] روی به تنزل نهاد و مباحث فقهی خارج از حوزه حقوق خصوصی به فراموشی سپرده شد. [در] طول سده‌های متمادی از افول آل بویه تا روی کار آمدن <ins class="diffchange diffchange-inline">صفویان‌، </ins>مذهب [[امامیه]] با اینکه در درون محافل خود از فضای پرشوری برخوردار بود و ساختار فقهی آن بارها مورد بازنگری قرار گرفت‌، اما هرگز نیازمند آن نبود تا به بسط مباحث سیاسیی پردازد که عالمان عصر آل بویه باب آن را گشوده بودند. به‌خصوص در مورد منطقه [[عراق]] این نکته حائز اهمیت فراوان است که امامیان‌، با از دست دادن موقعیت پیشین خود (از میانه سده 5ق‌) در [[بغداد]] که روزی نقطه درخشش اندیشه‌های امامی بود، رخت مهاجرت بستند و به‌تدریج در دیگر شهرهای [[عراق]] چون [[حلّه]]، مراکز فرهنگی جدیدی را پدید آوردند. بهترین مستند این گفتار آن است که از همین مقطع‌، سلسله شخصیت‌های نامی [[امامیه]] در [[بغداد]] منقطع می‌گردد و پس از گذشت دوره‌ای فترت‌، مکتب قدرتمند جدیدی در [[حلّه]] پای می‌گیرد که از رجال برجسته آن کسانی چون [[ابن‌ادریس حلی]] (م: 598ق‌) ‍‍[مشهور می‌باشند]. در دوره [[ایلخانان مغول‌]]، با وجود نقش تاریخی مهمی که [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در مقام وزارت برعهده گرفت‌، شاید به سبب کوتاه بودن این برهه‌، انگیزش مهمی در مباحث مربوط به سیاست در محافل امامیه پدید نیامد.» این کتاب پس از آن به دوره [[صفویه]] اشاره کرده و می‌نویسد: «تأسیس دولت صفوی در [[ایران]] ـ که در 907 هجری قمری به دست [[شاه اسماعیل صفوی]] بنیان نهاده شد و تا 1148 هجری قمری دوام یافت ـ از نظر تاریخ اجتماعی و سیاسی [[امامیه‌]]، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف به شمار می‌آید. یکی از مهم‌ترین نقشهای تاریخی این دولت‌، اعلام مذهب امامی به عنوان مذهب رسمی در قلمرو خود بود که با انگیزه ایجاد وحدت مذهبی صورت پذیرفته بود و تقابل با مذهب تسنن در کشور رقیب [[عثمانی‌]]، انگیزه‌ای مهم برای پاسداری از آن محسوب می‌شد.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران‌]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیشوایان مذهبی یا شیخ الاسلام‌ها در دستگاه صفوی‌، به سبب وجهه مذهبی آن از نفوذ بسیاری برخوردار بودند و نیاز مستمر صفویان به برخورداری از حمایت عالمان دینی‌، مساعدترین اوضاع را برای تحقق نظریه [[سید مرتضی]] در باب برادری دین و دولت فراهم آورده بود. این اتفاق نباید ناشی از صدفه [تصادف] تلقی گردد، که در همین اوان‌، [[محقق کرکی]] عالم نامدار شامی که راه تختگاه صفویان‌، [[اصفهان]] را در پیش گرفته بود، بار دیگر به یادآوری و تشریح دیدگاه و عملکرد [[سید مرتضی‌]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] در باب همکاری با سلطان پرداخته است‌. [[محقق کرکی]] که باید اندیشه او را به عنوان یکی از نقاط تحول در تاریخ اندیشه سیاسی امامیه به شمار آورد، با درکی سریع و به‌موقع از اوضاع و احوال ایجاد شده در [[ایران‌]]، و پس از یک بازنگری در نظریه‌های [[شیخ مفید]] و [[سید مرتضی‌]]، در واقع به‌گونه‌ای جمع میان آنها دست یافته است‌. وی در بیان کوتاه خود به شیوه‌ای نزدیک به [[شیخ مفید]]، بر آن است که فقیه جامع شرایط در عصر غیبت در اجرای احکام و اقامه حدود، نیابت ائمه علیهم السلام را بر وجه کلی داراست‌؛ اما در مقام عمل‌، این وظایف شرعی را در هماهنگی با دستگاه حکومت سلطان تحقق‌پذیر دانسته‌، و بدین‌ترتیب به روش [[سید مرتضی]] نیز نزدیک شده است‌. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16906&oldid=prev 2018-05-23T07:28:36Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-right'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۲۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲۳:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دائرة المعارف تشیع]] می‌نویسد: «برخی از نویسندگان کتب فرق و ملل لقب [[امامیه]] را در مورد تعدادی از فرقه‌ها به کار برده‌اند که به جانشینی بلافصل و امامت بعضی از ائمه معتقد بوده‎اند و نیز جهان را هیچ زمان خالی از حجت نمی‌دانند و یکی از ویژگی‌های آنان مسئله انتظار است. &lt;ref&gt;[[دائرة المعارف تشیع]]، ج4، ص275&lt;/ref&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دائرة المعارف تشیع]] می‌نویسد: «برخی از نویسندگان کتب فرق و ملل لقب [[امامیه]] را در مورد تعدادی از فرقه‌ها به کار برده‌اند که به جانشینی بلافصل و امامت بعضی از ائمه معتقد بوده‎اند و نیز جهان را هیچ زمان خالی از حجت نمی‌دانند و یکی از ویژگی‌های آنان مسئله انتظار است. &lt;ref&gt;[[دائرة المعارف تشیع]]، ج4، ص275&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می‌نویسد: «[[شیعه]] [[امامیه]] که به اختصار در زبان عام، [[شیعه]]‌، و در زبان فقها، [[امامیه]] هم خوانده می‌شود، امروزه مذهبی با ویژگی‌های مشخص است که بدان مذهب <del class="diffchange diffchange-inline">جعفری‌، </del>یا [[اثنی عشری]] نیز اطلاق&#160; می‌گردد. در تداول کنونی میان اصطلاحات یاد شده‌، عموماً تفاوتی ملحوظ نمی‌گردد.»</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]] می‌نویسد: «[[شیعه]] [[امامیه]] که به اختصار در زبان عام، [[شیعه]]‌، و در زبان فقها، [[امامیه]] هم خوانده می‌شود، امروزه مذهبی با ویژگی‌های مشخص است که بدان مذهب <ins class="diffchange diffchange-inline">[[جعفری‌]]، </ins>یا [[اثنی عشری]] نیز اطلاق&#160; می‌گردد. در تداول کنونی میان اصطلاحات یاد شده‌، عموماً تفاوتی ملحوظ نمی‌گردد.»</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب در ادامه به سیر تاریخی [[شیعه]] پرداخته و سپس تعالیم و نهادهای اساسی این فرقه را و هم‌چنین درباره سیر اندیشه‌های کلامی و فقهی [[امامیه]] را به بحث می‌نشیند و در ادامه به نقش و اندیشه بزرگان [[امامیه]] در علوم مختلف پرداخته و نهایتاً درباره حیات اجتماعی و سیاسی امامیه می‌نویسد: «در نگاهی به حیات اجتماعی امامیه، باید یادآور شد که دیدگاه‌های معتدل این مذهب در همزیستی با پیروان دیگر مذاهب‌، فضای مساعدی را برای دوام آن فراهم آورده است‌. وجود عنصر تقیه موجب شده است تا در تنشهای سخت اجتماعی و سیاسی‌، پیروان مذهب رفتار خود را تعادل بخشند و خود را با اوضاع و احوال گوناگون اجتماعی هماهنگ سازند. در برخورد با حکومتها، امامیان با ترکیب دو اندیشه تقیه و جلب مصلحت‌، روش ویژه‌ای را در پیش گرفته بودند؛ عالمان این مذهب در خلال قرون با استفاده از تعمیم اصل تقیه‌، مماشات با حکومتهای جائر را در چارچوبی تبیین شده و در حد دفع ضرر از خود و هم‌مذهبان توصیه می‌کردند، اما دست کم در سده‌های نخست امکان برخوردی غیر منفعل با نظامهای حاکم را نیافته بودند. در عصر حضور امامان علیهم السلام از موارد استثنایی ورود امامیان به دستگاه سیاسی‌، باید به حضور [[علی بن یقطین]] اشاره کرد که گفته می‌شد در این باره از شخص [[امام کاظم علیه السلام]]، کسب اجازه کرده بود. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب در ادامه به سیر تاریخی [[شیعه]] پرداخته و سپس تعالیم و نهادهای اساسی این فرقه را و هم‌چنین درباره سیر اندیشه‌های کلامی و فقهی [[امامیه]] را به بحث می‌نشیند و در ادامه به نقش و اندیشه بزرگان [[امامیه]] در علوم مختلف پرداخته و نهایتاً درباره حیات اجتماعی و سیاسی امامیه می‌نویسد: «در نگاهی به حیات اجتماعی امامیه، باید یادآور شد که دیدگاه‌های معتدل این مذهب در همزیستی با پیروان دیگر مذاهب‌، فضای مساعدی را برای دوام آن فراهم آورده است‌. وجود عنصر تقیه موجب شده است تا در تنشهای سخت اجتماعی و سیاسی‌، پیروان مذهب رفتار خود را تعادل بخشند و خود را با اوضاع و احوال گوناگون اجتماعی هماهنگ سازند. در برخورد با حکومتها، امامیان با ترکیب دو اندیشه تقیه و جلب مصلحت‌، روش ویژه‌ای را در پیش گرفته بودند؛ عالمان این مذهب در خلال قرون با استفاده از تعمیم اصل تقیه‌، مماشات با حکومتهای جائر را در چارچوبی تبیین شده و در حد دفع ضرر از خود و هم‌مذهبان توصیه می‌کردند، اما دست کم در سده‌های نخست امکان برخوردی غیر منفعل با نظامهای حاکم را نیافته بودند. در عصر حضور امامان علیهم السلام از موارد استثنایی ورود امامیان به دستگاه سیاسی‌، باید به حضور [[علی بن یقطین]] اشاره کرد که گفته می‌شد در این باره از شخص [[امام کاظم علیه السلام]]، کسب اجازه کرده بود. &#160;</div></td></tr> </table>

Admin http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&diff=16905&oldid=prev 2018-05-23T07:25:41Z

<p></p> <a href="http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87&amp;diff=16905&amp;oldid=16904">نمایش تغییرات</a>

Admin