افطسیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۲

2019-01-28T16:52:58Z

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۲

2019-01-28T16:52:38Z

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۱

2019-01-28T16:51:47Z

Admin در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۵۴

2018-05-23T03:54:56Z

Admin در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۴۸

2018-05-23T03:48:39Z

Admin در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۴۷

2018-05-23T03:47:54Z

Ma.zarifiyan: «افطسیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-25T11:03:27Z

«افطسیه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan در ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۳

2015-05-25T11:03:05Z

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « از زیدیه. ایشان پیروان حسین بن حسن علوی ملقب به افطس می باشند. ابوالحسن...» ایجاد کرد

2015-05-25T11:02:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی « از زیدیه. ایشان پیروان حسین بن حسن علوی ملقب به افطس می باشند. ابوالحسن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[زیدیه]].

ایشان پیروان حسین بن حسن علوی ملقب به افطس می باشند.

[[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، در ضمن بیان فرق [[زیدیه]] از خروج افطس و ابن افطس یاد می کند ولی از عنوان [[افطسیه]] ذکری به میان نیاورده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، صفحات 160 و 163</ref>

دانشنامه [[ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور]] شیبانی (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش ابن طباطبا بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، حسن بن سهل در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.

[[ابوالسرایا]] پس از مرگ [[ابن طباطبا]] نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط حسین بن حسن افطس، پرده ای منقش به نام [[ابوالسرایا]] «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.

[[ابوالسرایا]] بر مداین نیز دست یافت، اما سرانجام از [[هرثمة بن اعین|هرثمه]]، سردار عباسی شکست خورد و [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] [[کوفه]] را محاصره نمود و [[ابوالسرایا]] همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست [[ابوالسرایا]] شد. پس وی رهسپار [[رأس العین]] گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد حسن بن سهل به نهروان فرستاد. حسن نیز وی را به دربار [[مأمون عباسی|مأمون]] گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>دانشنامه [[ایران]]، ج1، ص326</ref>

<ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / کامل، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ابوالسرایا پس از مرگ ابن طباطبا نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط [[حسین بن حسن افطس]]، پرده ای منقش به نام ابوالسرایا «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
-ابوالسرایا بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از هرثمه، سردار عباسی شکست خورد و هرثمه کوفه را محاصره نمود و ابوالسرایا همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست ابوالسرایا شد. پس وی رهسپار رأس العین گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار مأمون گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref> <ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / [[الکامل]]، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
+ابوالسرایا بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از هرثمه، سردار عباسی شکست خورد و هرثمه کوفه را محاصره نمود و ابوالسرایا همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست ابوالسرایا شد. پس وی رهسپار رأس العین گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار مأمون گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref> <ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / [[کامل]]، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ابوالسرایا پس از مرگ ابن طباطبا نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط [[حسین بن حسن افطس]]، پرده ای منقش به نام ابوالسرایا «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
-ابوالسرایا بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از هرثمه، سردار عباسی شکست خورد و هرثمه کوفه را محاصره نمود و ابوالسرایا همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست ابوالسرایا شد. پس وی رهسپار رأس العین گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار مأمون گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref>
+ابوالسرایا بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از هرثمه، سردار عباسی شکست خورد و هرثمه کوفه را محاصره نمود و ابوالسرایا همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست ابوالسرایا شد. پس وی رهسپار رأس العین گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار مأمون گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref> <ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / [[الکامل]]، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
-−
-<ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / کامل، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 از [[زیدیه (از فرق شیعه)|زیدیه]].
-ایشان پیروان [[حسین بن حسن علوی]] ملقب به افطس می باشند.
+ایشان پیروان [[حسین بن حسن علوی]] ملقب به [[افطس]] می باشند.
-[[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، در ضمن بیان فرق [[زیدیه (از فرق شیعه)|زیدیه]] از خروج [[افطس]] و [[ابن افطس]] یاد می کند ولی از عنوان [[افطسیه]] ذکری به میان نیاورده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، صفحات 160 و 163</ref>
+[[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، در ضمن بیان فرق زیدیه از خروج افطس و [[ابن افطس]] یاد می کند ولی از عنوان افطسیه ذکری به میان نیاورده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، صفحات 160 و 163</ref>
-[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور شیبانی]] (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش [[ابن طباطبا]] بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، [[حسن بن سهل]] در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.
+[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: ابوالسرایا، [[سری بن منصور شیبانی]] (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش [[ابن طباطبا]] بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و مأمون، ابوالسرایا از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند مأمون بود. ولی چون هرثمه در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به ابن طباطبا پیوست. ابوالسرایا و ابن طباطبا در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، [[حسن بن سهل]] در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه کوفه کرد، اما ابوالسرایا بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان ابوالسرایا و ابن طباطبا اختلاف پیش آمد که در نتیجه، ابوالسرایا وی را مسموم کرد.
-[[ابوالسرایا]] پس از مرگ [[ابن طباطبا]] نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط [[حسین بن حسن افطس]]، پرده ای منقش به نام [[ابوالسرایا]] «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
+ابوالسرایا پس از مرگ ابن طباطبا نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط [[حسین بن حسن افطس]]، پرده ای منقش به نام ابوالسرایا «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
-[[ابوالسرایا]] بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از [[هرثمة بن اعین|هرثمه]]، سردار عباسی شکست خورد و [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] [[کوفه]] را محاصره نمود و [[ابوالسرایا]] همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست [[ابوالسرایا]] شد. پس وی رهسپار [[رأس العین]] گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار [[مأمون عباسی|مأمون]] گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref>
+ابوالسرایا بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از هرثمه، سردار عباسی شکست خورد و هرثمه کوفه را محاصره نمود و ابوالسرایا همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست ابوالسرایا شد. پس وی رهسپار رأس العین گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار مأمون گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref>
 <ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / کامل، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، در ضمن بیان فرق [[زیدیه (از فرق شیعه)|زیدیه]] از خروج [[افطس]] و [[ابن افطس]] یاد می کند ولی از عنوان [[افطسیه]] ذکری به میان نیاورده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، صفحات 160 و 163</ref>
-[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور شیبانی]] (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش ابن طباطبا بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، حسن بن سهل در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.
+[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور شیبانی]] (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش [[ابن طباطبا]] بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، [[حسن بن سهل]] در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.
-[[ابوالسرایا]] پس از مرگ [[ابن طباطبا]] نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط حسین بن حسن افطس، پرده ای منقش به نام [[ابوالسرایا]] «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
+[[ابوالسرایا]] پس از مرگ [[ابن طباطبا]] نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط [[حسین بن حسن افطس]]، پرده ای منقش به نام [[ابوالسرایا]] «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.
-[[ابوالسرایا]] بر مداین نیز دست یافت، اما سرانجام از [[هرثمة بن اعین|هرثمه]]، سردار عباسی شکست خورد و [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] [[کوفه]] را محاصره نمود و [[ابوالسرایا]] همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست [[ابوالسرایا]] شد. پس وی رهسپار [[رأس العین]] گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد حسن بن سهل به نهروان فرستاد. حسن نیز وی را به دربار [[مأمون عباسی|مأمون]] گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>دانشنامه [[ایران]]، ج1، ص326</ref>
+[[ابوالسرایا]] بر [[مداین]] نیز دست یافت، اما سرانجام از [[هرثمة بن اعین|هرثمه]]، سردار عباسی شکست خورد و [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] [[کوفه]] را محاصره نمود و [[ابوالسرایا]] همراه جمعی به [[قادسیه]] گریخت. پس از این شکست، وی رو به سوی [[شوش]] نهاد، ولی در آنجا در به رویش بستند و عامل آن دیار با وی به جنگ پرداخت که منجر به شکست [[ابوالسرایا]] شد. پس وی رهسپار [[رأس العین]] گردید، اما عامل [[جلولاء]] بر وی دست یافت و او را نزد [[حسن بن سهل]] به [[نهروان]] فرستاد. حسن نیز وی را به دربار [[مأمون عباسی|مأمون]] گسیل کرد که در نهایت خلیفه عباسی دستور داد او را گردن زدند و پیکرش به دو نیم کردند. <ref>[[دانشنامه ایران]]، ج1، ص326</ref>
 <ref> [[تاریخ الرسل و الملوک]]، [[ابن جریر طبری]]، حوادث سال 200و201؛ ج7، ص443 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص66 / کامل، [[ابن اثیر]]، ج6، ص311؛ ج5، ص305 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص160 / [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص104</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 [[ابوالحسن اشعری]] در [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، در ضمن بیان فرق [[زیدیه (از فرق شیعه)|زیدیه]] از خروج [[افطس]] و [[ابن افطس]] یاد می کند ولی از عنوان [[افطسیه]] ذکری به میان نیاورده است. <ref> [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، صفحات 160 و 163</ref>
-[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور]] شیبانی (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش ابن طباطبا بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، حسن بن سهل در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.
+[[دانشنامه ایران]] در شرح حال [[ابوالسرایا]] به روند پیدایش این فرقه اشاره کرده و می نویسد: [[ابوالسرایا]]، [[سری بن منصور شیبانی]] (م: 200هـ. ق)، فرمانده نظامی شورش ابن طباطبا بر ضد [[مأمون عباسی]]، خلیفه عباسی بود. وی احتمالاً در [[رأس العین]]، در جزیره، به دنیا آمد. او در آغاز در نواحی غربی فرات به راهزنی مشغول شد. در ماجرای درگیری میان [[امین عباسی|امین]] و [[مأمون عباسی|مأمون]]، [[ابوالسرایا]] از جلوداران لشکر [[هرثمة بن اعین]]، سردار قدرتمند [[مأمون عباسی|مأمون]] بود. ولی چون [[هرثمة بن اعین|هرثمه]] در پرداخت مستمری او تأخیر کرد به بهانه حج خارج شد و به [[ابن طباطبا]] پیوست. [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] در نخستین اقدام توانستند والی [[کوفه]] را از شهر برانند. به دنبال این پیروزی، حسن بن سهل در [[بغداد]] که از قدرت یابی ایشان در اندیشه بود، در دو نوبت لشکری را روانه [[کوفه]] کرد، اما [[ابوالسرایا]] بر آنان چیره شد و غنایم بسیاری به دست آورد. پس از این جنگ ها میان [[ابوالسرایا]] و [[ابن طباطبا]] اختلاف پیش آمد که در نتیجه، [[ابوالسرایا]] وی را مسموم کرد.
 [[ابوالسرایا]] پس از مرگ [[ابن طباطبا]] نوجوانی از علویان، به نام محمد بن محمد بن زید را به جای او نشاند و از این پس استقلال عمل بیشتری به دست آورد، چنان که رسماً به ضرب سکه پرداخت و کسانی را نیز به عنوان والی شهرهای [[اهواز]]، [[یمن]]، [[بصره]] و [[واسط]] فرستاد و توسط حسین بن حسن افطس، پرده ای منقش به نام [[ابوالسرایا]] «داعیة آل محمد» را بر [[کعبه]] پوشاند؛ کسی را نیز به [[مدینه]] گسیل داشت و آنجا بی منازعه به دست علویان افتاد. حتی گفته اند مردم [[شام]] و جزیره نیز منتظر آمدن نماینده ای از سوی او بودند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۳
(بدون تفاوت)