اصحاب فتوت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۷

2019-10-05T12:07:52Z

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۱۳

2019-01-28T16:13:59Z

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۱۳

2019-01-28T16:13:41Z

Admin در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۴

2018-05-28T05:54:22Z

Admin در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۳

2018-05-22T09:13:30Z

Admin در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۱

2018-05-22T09:11:19Z

Admin در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۰۷

2018-05-22T09:07:07Z

Admin در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۲۹

2015-05-29T08:29:53Z

Ma.zarifiyan: «اصحاب فتوت» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-25T10:28:06Z

«اصحاب فتوت» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی «شفیعی کدکنی در قلندریه در تاریخ می نویسد: اگر به خراسان در قرن نیمه سوم...» ایجاد کرد

2015-05-25T10:27:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «شفیعی کدکنی در قلندریه در تاریخ می نویسد: اگر به خراسان در قرن نیمه سوم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرامیه]] <ref>به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255</ref>؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] <ref>به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271</ref>؛ 3. مذهب [[صوفیه]] <ref>به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261</ref>؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی نوحِ عیار نیشابوری، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.

زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله [[مالکی]] ت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.

شیوه امثالِ [[حمدون قصّار]] ملامتی با زهدی از نوع دیگر همراه است. زهدی که نیکی ها و عبادات زاهد را از خلق پنهان می کند و او را تا بدانجا از ظاهر نیک باز می دارد که گاه دست به کارهای عُرفاً ناشایست می زند تا حُسن ظنّ مردم را نسبت به خود از میان بردارد.

زهد [[بایزید بسطامی]] آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ [[بایزید بسطامی]] را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد نوحِ عیار، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».

اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم تصوّف جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب [[محمد بن کرام]] نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.

همین چهار جریان روحی که این قدر به هم، در عمل نزدیک بوده اند، از نیمه دوم قرن چهارم به بعد تغییرات شگفت آوری را در درونِ خود پذیرفته اند که در قرن هفتم و هشتم به صورتی درآمده اند که اگر تو ببینی نشناسیش باز.

از درون مذهبِ ملامت، جریان قلندری و شاخه های عجیب و غریبش سرچشمه گرفته که به تدریج با تحولات آن آشنا می شویم و آیین فتوّت چشم اندازهای سیاسی و فرهنگی جدیدی به خود گرفته که با آن اصول اولیه اش کمتر پیوندی داشته است. <ref> [[قلندریه در تاریخ]]، [[شفیعی کدکنی]]، ص21</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 شیوه امثالِ [[حمدون قصّار]] ملامتی با زهدی از نوع دیگر همراه است. زهدی که نیکی ها و عبادات زاهد را از خلق پنهان می کند و او را تا بدانجا از ظاهر نیک باز می دارد که گاه دست به کارهای عُرفاً ناشایست می زند تا حُسن ظنّ مردم را نسبت به خود از میان بردارد.
-زهد بایزید بسطامی آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ بایزید بسطامی را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد [[نوحِ عیار]]، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
+زهد بایزید بسطامی آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ بایزید بسطامی را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد نوحِ عیار، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
 اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب ملامتیه «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب محمد بن کرام نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 زهد بایزید بسطامی آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ بایزید بسطامی را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد [[نوحِ عیار]]، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
-اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب محمد بن کرام نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
+اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب ملامتیه «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب محمد بن کرام نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
 همین چهار جریان روحی که این قدر به هم، در عمل نزدیک بوده اند، از نیمه دوم قرن چهارم به بعد تغییرات شگفت آوری را در درونِ خود پذیرفته اند که در قرن هفتم و هشتم به صورتی درآمده اند که اگر تو ببینی نشناسیش باز.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)|کرامیه]] (به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255)؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] (به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271)؛ 3. مذهب [[صوفیه]] (به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261)؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی [[نوحِ عیار نیشابوری]]، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.
+[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)|کرامیه]] (به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255)؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] (به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271)؛ 3. مذهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] (به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261)؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی [[نوحِ عیار نیشابوری]]، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.
-زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله مالکیت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.
+زهد محمد بن کرام با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله مالکیت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.
 شیوه امثالِ [[حمدون قصّار]] ملامتی با زهدی از نوع دیگر همراه است. زهدی که نیکی ها و عبادات زاهد را از خلق پنهان می کند و او را تا بدانجا از ظاهر نیک باز می دارد که گاه دست به کارهای عُرفاً ناشایست می زند تا حُسن ظنّ مردم را نسبت به خود از میان بردارد.
-زهد [[بایزید بسطامی]] آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ [[بایزید بسطامی]] را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد [[نوحِ عیار]]، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
+زهد بایزید بسطامی آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ بایزید بسطامی را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد [[نوحِ عیار]]، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
-اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب [[محمد بن کرام]] نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
+اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب محمد بن کرام نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
 همین چهار جریان روحی که این قدر به هم، در عمل نزدیک بوده اند، از نیمه دوم قرن چهارم به بعد تغییرات شگفت آوری را در درونِ خود پذیرفته اند که در قرن هفتم و هشتم به صورتی درآمده اند که اگر تو ببینی نشناسیش باز.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرامیه]] (به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255)؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] (به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271)؛ 3. مذهب [[صوفیه]] (به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261)؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی [[نوحِ عیار نیشابوری]]، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.	+	[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرّامیه (از فرق مشبّهه و مرجئه اهل سنت)\|کرامیه]] (به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255)؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] (به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271)؛ 3. مذهب [[صوفیه]] (به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261)؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی [[نوحِ عیار نیشابوری]]، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.

	زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله مالکیت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.		زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله مالکیت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 زهد [[بایزید بسطامی]] آمیخته ای است از ملامت و نظریه عشق که جانب هنری نگاهِ [[بایزید بسطامی]] را به الاهیات تشخّص می بخشد. اما زهد [[نوحِ عیار]]، که فردِ شاخص جریان فتوّت در این عصر است، زهدی است با نگاه مردم گرایانه و از جنبه های شخصی کاستن و به نواحی مردمی و سودبخشی به دیگران افزودن و در یک کلام «ایثار».
-اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب [[محمد بن کرام]] نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
+اگر به زبان رنگ و سمبولیسم رنگ ها بخواهیم این چهار جریان عظیم دوران ساز نیمه دوم قرن سوم را بنگریم، می توانیم بگوییم که در مذهب [[ملامتیه]] «اخلاص» رنگ اصلی است و در آیین فتوّت رنگ «مردم دوستی و ایثار» پررنگ است و در راه و رسم [[صوفیه (صوفیه)|تصوّف]] جانب جمال شناسانه و «نگاه هنری به الاهیات»، صبغه آشکارتری دارد و در مذهب [[محمد بن کرام]] نظریه ولایت عرفانی «شکل و شمایل سیاسی» آشکارتری را در بر چشمان ما قرار می دهد.
 همین چهار جریان روحی که این قدر به هم، در عمل نزدیک بوده اند، از نیمه دوم قرن چهارم به بعد تغییرات شگفت آوری را در درونِ خود پذیرفته اند که در قرن هفتم و هشتم به صورتی درآمده اند که اگر تو ببینی نشناسیش باز.

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 همین چهار جریان روحی که این قدر به هم، در عمل نزدیک بوده اند، از نیمه دوم قرن چهارم به بعد تغییرات شگفت آوری را در درونِ خود پذیرفته اند که در قرن هفتم و هشتم به صورتی درآمده اند که اگر تو ببینی نشناسیش باز.
-از درون مذهبِ ملامت، جریان قلندری و شاخه های عجیب و غریبش سرچشمه گرفته که به تدریج با تحولات آن آشنا می شویم و آیین فتوّت چشم اندازهای سیاسی و فرهنگی جدیدی به خود گرفته که با آن اصول اولیه اش کمتر پیوندی داشته است. <ref> [[قلندریه در تاریخ]]، [[شفیعی کدکنی]]، ص21</ref>
+از درون مذهبِ [[ملامت]]، جریان [[قلندری]] و شاخه های عجیب و غریبش سرچشمه گرفته که به تدریج با تحولات آن آشنا می شویم و آیین فتوّت چشم اندازهای سیاسی و فرهنگی جدیدی به خود گرفته که با آن اصول اولیه اش کمتر پیوندی داشته است. <ref> [[قلندریه در تاریخ]]، [[شفیعی کدکنی]]، ص21</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرامیه]] ~~<ref>~~به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255~~</ref>~~؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] ~~<ref>~~به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271~~</ref>~~؛ 3. مذهب [[صوفیه]] ~~<ref>~~به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261~~</ref>~~؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی نوحِ عیار نیشابوری، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.	+	[[شفیعی کدکنی]] در [[قلندریه در تاریخ]] می نویسد: اگر به [[خراسان]] در قرن نیمه سوم بنگریم، چند جریانِ روحی اصیل و دوران ساز را در کنار هم می بینیم. در یک نگاه دقیق تر، مجموعه این تپش های تاریخی را می توان به چند مذهب روحی جداگانه تقسیم بندی کرد: 1. مذهب [[کرامیه]] (به پیشوایی [[محمد بن کرام]]، متوفی255)؛ 2 مذهب [[ملامتیه]] (به پیشوایی [[حمدون قصّار]]، متوفی 271)؛ 3. مذهب [[صوفیه]] (به نمایندگی تمام عیار [[بایزید بسطامی]]، متوفی 261)؛ 4. مذهب اصحاب فتوّت (به سرکردگی نوحِ عیار نیشابوری، نیمه دوم قرن سوم). این چهار خطّ مشی روحی و اجتماعی و فرهنگی و طبعاً سیاسی، بیش و کم، صبغه ای از «زهد و تصوّف» دارند. از سوی دیگر هر یک از این چهار جریان روحی، در مرکز آموزش های خود اصولی از فتوّت را که عیاران و جوانمردان بر آن تکیه و تأکید داشته اند، رعایت کرده اند.

	زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله [[مالکی]] ت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.		زهد [[محمد بن کرام]] با ستیزه گری سیاسی و تمایل به تشکیل قدرت سیاسی همراه بوده است. وی در نظریه «امامت» و پیشوایی جامعه اسلامی آراء تند و انقلابی داشته است و در مسأله [[مالکی]] ت های عصر با صراحتِ تمام نظریاتی از خود ارائه داده است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۲۸
(بدون تفاوت)