اصحاب سراچه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۵۳

2019-01-28T13:53:24Z

Admin در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۰

2018-05-22T07:10:10Z

Admin در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۰۸

2018-05-22T07:08:24Z

Ma.zarifiyan در ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۰۷

2015-05-25T10:07:43Z

Ma.zarifiyan: «اصحاب سراچه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-25T10:07:02Z

«اصحاب سراچه» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Ma.zarifiyan: صفحه‌ای تازه حاوی « از صوفیه. مدرسی چهاردهی می نویسد: «یکی از علمای طراز اول خراسان که به...» ایجاد کرد

2015-05-25T10:06:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی « از صوفیه. مدرسی چهاردهی می نویسد: «یکی از علمای طراز اول خراسان که به...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از [[صوفیه]].

[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر [[خراسان]] بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، حاج میرزا حبیب الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود. (سید محمدمهدی) فرزند سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند. حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] بن [[امام جعفر صادق]] علیه السلام می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ [[مشهد]] و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در [[مشهد]] متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و فاضل دربندی درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به [[خراسان]] برمی گشت، میرزا مهدی گیلانی متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به [[مشهد]] آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به [[اصحاب سراچه]] گردیدند. خدیو، مرید غلامعلی خان هندی بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت غلامعلی خان خدیو، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت خدیو قرار دادند و بدین مناسبت پیروان خدیو را [[اصحاب سراچه]] نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و خدیو در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس آیت الله شیرازی بسر برد و به [[مشهد]] مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر [[مشهد]] مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه [[مشهد]] دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>

== پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 از [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]].
-[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر [[خراسان]] بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، [[حاج میرزا حبیب الله خراسانی]] بود که نبیره [[سید محمد شهید]] بود. (سید محمدمهدی) فرزند [[سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی]] در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند.
+[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر خراسان بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، [[حاج میرزا حبیب الله خراسانی]] بود که نبیره [[سید محمد شهید]] بود. (سید محمدمهدی) فرزند [[سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی]] در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند.
-حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر الصادق]] علیه السلام می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ [[مشهد]] و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در [[مشهد]] متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و [[فاضل دربندی]] درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به [[خراسان]] برمی گشت، میرزا [[مهدی گیلانی]] متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به [[مشهد]] آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به [[اصحاب سراچه]] گردیدند. خدیو، مرید [[غلامعلی خان هندی]] بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت [[غلامعلی خان خدیو]]، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت [[خدیو]] قرار دادند و بدین مناسبت پیروان [[خدیو]] را [[اصحاب سراچه]] نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و [[خدیو]] در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس [[آیت الله شیرازی]] بسر برد و به [[مشهد]] مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر [[مشهد]] مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه [[مشهد]] دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>
+حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر الصادق]] (علیه السلام) می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ مشهد و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در مشهد متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و [[فاضل دربندی]] درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به خراسان برمی گشت، میرزا [[مهدی گیلانی]] متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به مشهد آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به اصحاب سراچه گردیدند. خدیو، مرید [[غلامعلی خان هندی]] بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت [[غلامعلی خان خدیو]]، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت خدیو قرار دادند و بدین مناسبت پیروان خدیو را اصحاب سراچه نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و خدیو در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس [[آیت الله شیرازی]] بسر برد و به مشهد مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر مشهد مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه مشهد دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 [[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر [[خراسان]] بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، [[حاج میرزا حبیب الله خراسانی]] بود که نبیره [[سید محمد شهید]] بود. (سید محمدمهدی) فرزند [[سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی]] در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند.
-حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] بن [[امام جعفر صادق]] علیه السلام می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ [[مشهد]] و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در [[مشهد]] متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و [[فاضل دربندی]] درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به [[خراسان]] برمی گشت، میرزا [[مهدی گیلانی]] متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به [[مشهد]] آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به [[اصحاب سراچه]] گردیدند. خدیو، مرید [[غلامعلی خان هندی]] بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت [[غلامعلی خان خدیو]]، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت [[خدیو]] قرار دادند و بدین مناسبت پیروان [[خدیو]] را [[اصحاب سراچه]] نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و [[خدیو]] در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس [[آیت الله شیرازی]] بسر برد و به [[مشهد]] مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر [[مشهد]] مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه [[مشهد]] دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>
+حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر الصادق]] علیه السلام می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ [[مشهد]] و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در [[مشهد]] متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و [[فاضل دربندی]] درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به [[خراسان]] برمی گشت، میرزا [[مهدی گیلانی]] متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به [[مشهد]] آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به [[اصحاب سراچه]] گردیدند. خدیو، مرید [[غلامعلی خان هندی]] بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت [[غلامعلی خان خدیو]]، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت [[خدیو]] قرار دادند و بدین مناسبت پیروان [[خدیو]] را [[اصحاب سراچه]] نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و [[خدیو]] در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس [[آیت الله شیرازی]] بسر برد و به [[مشهد]] مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر [[مشهد]] مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه [[مشهد]] دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 از [[صوفیه]].
-[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر [[خراسان]] بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، حاج میرزا حبیب الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود. (سید محمدمهدی) فرزند سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند. حبیب از احفاد ( [[شاه نعمت الله ولی]] ) ولی بود و سلسله نسب وی به [[اسماعیل بن جعفر صادق|اسماعیل]] بن [[امام جعفر صادق]] علیه السلام می رسد. پدر حبیب حاج میرزاهاشم از علمای بزرگ [[مشهد]] و برادر حبیب نیز حاج میرزا محمدباقر از علمای زمان خود بوده است. حبیب در 1266 هجری قمری در [[مشهد]] متولد گردید و نزد حجت الاسلام حاج میرزا نصرالله تلمذ کرد و بعد به [[مکه]] عزیمت کرد و در عتبات نزد [[میرزای شیرازی]] و حاج میرزا [[حبیب الله رشتی]] و فاضل دربندی درس خواند و پس از طی تحصیلات علوم اسلامی به موطن خود برگشت و امامت مسجد جامع گوهرشاد به عهده وی قرار گرفت. زمانی که حبیب از [[بین النهرین]] به [[خراسان]] برمی گشت، میرزا مهدی گیلانی متخلص به خدیو را مقارن سنه 1290 یا 1291 هجری قمری با خود به [[مشهد]] آورد و عده ای از آزادمردان آن خطه بدانان پیوستند و مشهور به [[اصحاب سراچه]] گردیدند. خدیو، مرید غلامعلی خان هندی بود که در [[بغداد]] حلقه ارشاد داشت. بعد از فوت غلامعلی خان خدیو، زوجه وی را به همسری برگزید و اولاد وی را به تکفل خود گرفت. بیرونی منزل حاج هدایت الله پدر بزرگ حبیب را محل سکونت خدیو قرار دادند و بدین مناسبت پیروان خدیو را [[اصحاب سراچه]] نامیدند. توجه خواص به حاجی حبیب الله حسد علمای دیگر را برانگیخت و ایذاء و اذیت یاران حبیب را وجهه همت خود قرار دادند ناچار یاران حبیب پراکنده شدند و خدیو در منزل خود عزلت پیشه ساخت و حبیب برای بار دوم به عتبات روی آورد و مجدداً به تحصیلات عالیه مشغول گردید و سه الی چهار سال در محضر درس آیت الله شیرازی بسر برد و به [[مشهد]] مراجعت کرد و مورد استقبال همه مردم شهر قرار گرفت. وی در 1309 هجری قمری درگذشت و در شهر [[مشهد]] مقدس مدفون گردید. حبیب نیز در اثر سم مشروطه خواهان مسموم گردید و در شعبان 1327 هجری قمری در باغ ملکی خود در قریه [[بحرآباد]] از قراء تابعه [[مشهد]] دیده از جهان خاکی فرو بست. حبیب در بدایت امر به طریق یوگی سلوک می کرد و بعدها به سلوک اسلامی و شرعی پرداخت. نشانه ای از این که عده ای تربیت کرده باشد از آثارش مشهود نمی گردد. » <ref> [[سلسله های صوفیه ایران]]، [[مدرسی چهاردهی]]، ص95</ref>
+[[مدرسی چهاردهی]] می نویسد: «یکی از علمای طراز اول [[خراسان]] که به [[تصوف]] گرائید و نامش در سرتاسر [[خراسان]] بلکه در اکثر بلاد [[ایران]] شهرت یافت، حاج میرزا حبیب الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود. (سید محمدمهدی) فرزند سید هدایت الله الحسینی الاصفهانی در شهر [[مشهد]] به دستور نادرمیرزا حاکم [[مشهد]] به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند.
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۰۷
(بدون تفاوت)