احمد رفاعی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۴

2021-01-31T08:34:08Z

Admin در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۸

2019-01-20T16:58:48Z

Admin در ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۸

2018-04-25T05:58:33Z

Admin در ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۶

2018-04-25T05:56:21Z

Rahim: «احمد رفاعی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T17:55:25Z

«احمد رفاعی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی « ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه رفاعی از مشا...» ایجاد کرد

2015-05-26T17:55:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه رفاعی از مشا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.

گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>

==پانويس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه رفاعی از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطائحیه]]، [[احمدیه (صوفیه رفاعیه)|احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در عراق به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ [[منصور زاهد]] رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.
-ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه رفاعی از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه (صوفیه رفاعیه)|احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در عراق به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ [[منصور زاهد]] رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.
 گویا وی مدتی بر فقه شافعی مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به احمد رفاعی امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله رفاعیه را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه (صوفیه رفاعیه)|احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.
+ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه رفاعی از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه (صوفیه رفاعیه)|احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در عراق به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ [[منصور زاهد]] رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.
-گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>
+گویا وی مدتی بر فقه شافعی مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به احمد رفاعی امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله رفاعیه را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>
 ==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۸
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.	+	ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه (صوفیه رفاعیه)\|احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.

	گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>		گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۶
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.	+	ابوالعباس، احمد بن علی بن احمد بن یحیی بن حازم بن علی بن رفاعه [[رفاعی]] از مشاهیر [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] و مؤسس طریقه [[رفاعیه]] ([[بطحائیه]]، [[احمدیه]] ) است. پدر وی از مغرب به [[عراق]] عزیمت کرده و احمد در سال 500 هجری قمری در [[عراق]] به دنیا می آید. وی تحت تربیت دایی خود، شیخ منصور زاهد رشد و نمو می کند. برخی [[عبدالقادر گیلانی]] را شیخ او در طریقت ذکر کرده اند.

	گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>		گویا وی مدتی بر فقه [[شافعی]] مشی کرده، چنان که برخی او را فقیه [[شافعیه]] دانسته اند. به [[احمد رفاعی]] امور بسیار خارق العاده از قبیل خوردن مارهای زنده، سوار شدن بر درندگان، داخل شدن در تنورهای افروخته و نورافکندن از درخت های خرما نسبت داده شده است. فرزندان برادر احمد، شیخوخیت سلسله [[رفاعیه]] را تا سال ها به عهده داشتند. وی از آزار دادن حیوانات دوری می جسته و چند روز یک بار غذا می خورده و به ظواهر شرعی از قبیل نماز و استغفار پایبند بوده است. کتاب هایی را نیز به وی نسبت داده اند. برخی وی را از اولاد [[امام کاظم]] دانسته و لذا او را سید احمد لقب داده اند. وی در سال 578 هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج3، ص594 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص318</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۷:۵۵
(بدون تفاوت)