احمد بن موسی الکاظم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۰۲

2018-04-25T05:02:00Z

Admin در ‏۲۵ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۰۰

2018-04-25T05:00:08Z

Admin در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۳۹

2015-06-17T12:39:14Z

Rahim: «احمد بن موسی الکاظم» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T17:54:21Z

«احمد بن موسی الکاظم» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی « احمد بن موسی بن جعفر علیهم السلام، از فرزندان امام موسی کاظم علیه السلام،...» ایجاد کرد

2015-05-26T17:54:10Z

صفحه‌ای تازه حاوی « احمد بن موسی بن جعفر علیهم السلام، از فرزندان امام موسی کاظم علیه السلام،...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

احمد بن موسی بن جعفر علیهم السلام، از فرزندان [[امام موسی کاظم]] علیه السلام، معروف به سیدالسادات و [[شاه چراغ]] است. آگاهی ها درباره زندگی احمد بن موسی علیه السلام بسیار اندک است. درباره رابطه احمد با پدر بزرگوارش این اندازه آورده اند که [[امام کاظم]] علیه السلام او را گرامی می داشت.

آورده اند که پس از شهادت [[امام کاظم]]، [[علی بن موسی الرضا]] علیهم السلام که پدر جانشینی او را تصریح کرده بود، ودایع امامت را از ام احمد همسر [[امام کاظم]] علیه السلاممطالبه کرد و مادر احمد آن ها را تسلیم وی داشت. سپس احمد در حضور مردمی که او را پیشوا می پنداشتند، امامت برادر را تصدیق و با وی بیعت کرد. گفته اند که پس از [[امام کاظم]] علیه السلامشماری از پیروان، امامت را از آنِ احمد دانسته اند. در برخی از منابع نیز از گرایش گروهی به امامت احمد بن موسی علیهماالسلام پس از [[امام رضا]] علیه السلام سخن به میان آمده است. منابع فرقه شناختی امامی، از فرقه ای یاد می کنند که پس از [[امام رضا]] علیه السلام، قائل به امامت احمد شدند. به گفته آنان [[احمدیه]] امامت جواد علیه السلام را به سبب خردسالی نپذیرفته، آن را مسلتزم تکلیف بر فرد نامکلف می دانستند و همچون گروهی از [[فطحیه]]، انتقال امامت به برادر را صحیح می شمردند.

درباره آمدن احمد بن موسی به [[ایران]] و انگیزه آن، حکایات گوناگونی وجود دارد. گفته اند احمد در [[بغداد]] ساکن بود و آن گاه که خبر درگذشت ناگهانی [[امام رضا]] علیه السلام به او رسید، با همراهانی بسیار، به خون خواهی برادر و انتقام از [[مأمون عباسی|مأمون]] خروج کرد و روی به [[ایران]] نهاد. بر پایه این حکایت او در [[قم]] و [[ری]] با سپاهیان [[مأمون عباسی|مأمون]] جنگید و سرانجام به [[خراسان]] آمد و در جایی نزدیک [[اسفراین]] طی جنگ با لشکریان [[مأمون عباسی|مأمون]] کشته شد مدفن او در همان جا زیارتگاه گردید. در حکایاتی دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از درگذشت [[امام رضا]] علیه السلام قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. وی در حوالی سال 203 هجری قمری وفات یافته است. در حکایات دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از شهادت [[امام رضا]] علیه السلام و مقارن با ولایت عهدی ایشان همراه با جماعتی قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. آورده اند که عامل [[مأمون عباسی|مأمون]] در نزدیکی [[شیراز]] با او جنگید و هنگامی که یاران محمد شنیدند که [[امام رضا]] علیه السلام به شهادت رسیده است، متفرق شدند و احمد به [[شیراز]] رفت و همان جا وفات یافت. برخی نیز از شهادت وی سخن گفته اند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج7، ص9 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج2، ص410</ref>

==پانويس==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 احمد بن موسی بن جعفر علیهم السلام، از فرزندان [[امام موسی کاظم]] علیه السلام، معروف به سیدالسادات و [[شاه چراغ]] است. آگاهی ها درباره زندگی احمد بن موسی علیه السلام بسیار اندک است. درباره رابطه احمد با پدر بزرگوارش این اندازه آورده اند که [[امام کاظم]] علیه السلام او را گرامی می داشت.
-آورده اند که پس از شهادت [[امام کاظم]]، [[علی بن موسی الرضا]] علیهم السلام که پدر جانشینی او را تصریح کرده بود، ودایع امامت را از ام احمد همسر [[امام کاظم]] علیه السلام مطالبه کرد و مادر احمد آن ها را تسلیم وی داشت. سپس احمد در حضور مردمی که او را پیشوا می پنداشتند، امامت برادر را تصدیق و با وی بیعت کرد. گفته اند که پس از [[امام کاظم]] علیه السلام شماری از پیروان، امامت را از آنِ احمد دانسته اند. در برخی از منابع نیز از گرایش گروهی به امامت احمد بن موسی علیهماالسلام پس از [[امام رضا]] علیه السلام سخن به میان آمده است. منابع فرقه شناختی امامی، از فرقه ای یاد می کنند که پس از [[امام رضا]] علیه السلام، قائل به امامت احمد شدند. به گفته آنان [[احمدیه]] امامت جواد علیه السلام را به سبب خردسالی نپذیرفته، آن را مسلتزم تکلیف بر فرد نامکلف می دانستند و همچون گروهی از [[فطحیه]]، انتقال امامت به برادر را صحیح می شمردند.
+آورده اند که پس از شهادت [[امام کاظم]]، [[علی بن موسی الرضا]] علیهم السلام که پدر جانشینی او را تصریح کرده بود، ودایع امامت را از ام احمد همسر [[امام کاظم]] علیه السلام مطالبه کرد و مادر احمد آن ها را تسلیم وی داشت. سپس احمد در حضور مردمی که او را پیشوا می پنداشتند، امامت برادر را تصدیق و با وی بیعت کرد. گفته اند که پس از [[امام کاظم]] علیه السلام شماری از پیروان، امامت را از آنِ احمد دانسته اند. در برخی از منابع نیز از گرایش گروهی به امامت احمد بن موسی علیهماالسلام پس از [[امام رضا]] علیه السلام سخن به میان آمده است. منابع فرقه شناختی امامی، از فرقه ای یاد می کنند که پس از [[امام رضا]] علیه السلام، قائل به امامت احمد شدند. به گفته آنان [[احمدیه (از امامیه قائل به امامت احمد بن موسی)|احمدیه]] امامت جواد علیه السلام را به سبب خردسالی نپذیرفته، آن را مسلتزم تکلیف بر فرد نامکلف می دانستند و همچون گروهی از [[فطحیه]]، انتقال امامت به برادر را صحیح می شمردند.
 درباره آمدن احمد بن موسی به [[ایران]] و انگیزه آن، حکایات گوناگونی وجود دارد. گفته اند احمد در [[بغداد]] ساکن بود و آن گاه که خبر درگذشت ناگهانی [[امام رضا]] علیه السلام به او رسید، با همراهانی بسیار، به خون خواهی برادر و انتقام از [[مأمون عباسی|مأمون]] خروج کرد و روی به [[ایران]] نهاد. بر پایه این حکایت او در [[قم]] و [[ری]] با سپاهیان [[مأمون عباسی|مأمون]] جنگید و سرانجام به [[خراسان]] آمد و در جایی نزدیک [[اسفراین]] طی جنگ با لشکریان [[مأمون عباسی|مأمون]] کشته شد مدفن او در همان جا زیارتگاه گردید. در حکایاتی دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از درگذشت [[امام رضا]] علیه السلام قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. وی در حوالی سال 203 هجری قمری وفات یافته است. در حکایات دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از شهادت [[امام رضا]] علیه السلام و مقارن با ولایت عهدی ایشان همراه با جماعتی قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. آورده اند که عامل [[مأمون عباسی|مأمون]] در نزدیکی [[شیراز]] با او جنگید و هنگامی که یاران محمد شنیدند که [[امام رضا]] علیه السلام به شهادت رسیده است، متفرق شدند و احمد به [[شیراز]] رفت و همان جا وفات یافت. برخی نیز از شهادت وی سخن گفته اند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج7، ص9 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج2، ص410</ref>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 احمد بن موسی بن جعفر علیهم السلام، از فرزندان [[امام موسی کاظم]] علیه السلام، معروف به سیدالسادات و [[شاه چراغ]] است. آگاهی ها درباره زندگی احمد بن موسی علیه السلام بسیار اندک است. درباره رابطه احمد با پدر بزرگوارش این اندازه آورده اند که [[امام کاظم]] علیه السلام او را گرامی می داشت.
-آورده اند که پس از شهادت [[امام کاظم]]، [[علی بن موسی الرضا]] علیهم السلام که پدر جانشینی او را تصریح کرده بود، ودایع امامت را از ام احمد همسر [[امام کاظم]] علیه السلام مطالبه کرد و مادر احمد آن ها را تسلیم وی داشت. سپس احمد در حضور مردمی که او را پیشوا می پنداشتند، امامت برادر را تصدیق و با وی بیعت کرد. گفته اند که پس از [[امام کاظم]] علیه السلامشماری از پیروان، امامت را از آنِ احمد دانسته اند. در برخی از منابع نیز از گرایش گروهی به امامت احمد بن موسی علیهماالسلام پس از [[امام رضا]] علیه السلام سخن به میان آمده است. منابع فرقه شناختی امامی، از فرقه ای یاد می کنند که پس از [[امام رضا]] علیه السلام، قائل به امامت احمد شدند. به گفته آنان [[احمدیه]] امامت جواد علیه السلام را به سبب خردسالی نپذیرفته، آن را مسلتزم تکلیف بر فرد نامکلف می دانستند و همچون گروهی از [[فطحیه]]، انتقال امامت به برادر را صحیح می شمردند.
+آورده اند که پس از شهادت [[امام کاظم]]، [[علی بن موسی الرضا]] علیهم السلام که پدر جانشینی او را تصریح کرده بود، ودایع امامت را از ام احمد همسر [[امام کاظم]] علیه السلام مطالبه کرد و مادر احمد آن ها را تسلیم وی داشت. سپس احمد در حضور مردمی که او را پیشوا می پنداشتند، امامت برادر را تصدیق و با وی بیعت کرد. گفته اند که پس از [[امام کاظم]] علیه السلام شماری از پیروان، امامت را از آنِ احمد دانسته اند. در برخی از منابع نیز از گرایش گروهی به امامت احمد بن موسی علیهماالسلام پس از [[امام رضا]] علیه السلام سخن به میان آمده است. منابع فرقه شناختی امامی، از فرقه ای یاد می کنند که پس از [[امام رضا]] علیه السلام، قائل به امامت احمد شدند. به گفته آنان [[احمدیه]] امامت جواد علیه السلام را به سبب خردسالی نپذیرفته، آن را مسلتزم تکلیف بر فرد نامکلف می دانستند و همچون گروهی از [[فطحیه]]، انتقال امامت به برادر را صحیح می شمردند.
 درباره آمدن احمد بن موسی به [[ایران]] و انگیزه آن، حکایات گوناگونی وجود دارد. گفته اند احمد در [[بغداد]] ساکن بود و آن گاه که خبر درگذشت ناگهانی [[امام رضا]] علیه السلام به او رسید، با همراهانی بسیار، به خون خواهی برادر و انتقام از [[مأمون عباسی|مأمون]] خروج کرد و روی به [[ایران]] نهاد. بر پایه این حکایت او در [[قم]] و [[ری]] با سپاهیان [[مأمون عباسی|مأمون]] جنگید و سرانجام به [[خراسان]] آمد و در جایی نزدیک [[اسفراین]] طی جنگ با لشکریان [[مأمون عباسی|مأمون]] کشته شد مدفن او در همان جا زیارتگاه گردید. در حکایاتی دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از درگذشت [[امام رضا]] علیه السلام قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. وی در حوالی سال 203 هجری قمری وفات یافته است. در حکایات دیگر آمده است که احمد مدتی پیش از شهادت [[امام رضا]] علیه السلام و مقارن با ولایت عهدی ایشان همراه با جماعتی قصد [[ایران]] کرده بود تا به برادر ملحق شود. آورده اند که عامل [[مأمون عباسی|مأمون]] در نزدیکی [[شیراز]] با او جنگید و هنگامی که یاران محمد شنیدند که [[امام رضا]] علیه السلام به شهادت رسیده است، متفرق شدند و احمد به [[شیراز]] رفت و همان جا وفات یافت. برخی نیز از شهادت وی سخن گفته اند. <ref> [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج7، ص9 / [[دائرة المعارف تشیع]]، ج2، ص410</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۷:۵۴
(بدون تفاوت)