اتحادیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۶

2023-10-11T09:56:40Z

Admin در ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۸

2019-10-05T08:08:42Z

Admin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۵۵

2019-01-27T16:55:38Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۵۴

2018-04-24T08:54:14Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۵۲

2018-04-24T08:52:53Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۹

2018-04-24T08:49:09Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۴

2018-04-24T08:44:54Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۳

2018-04-24T08:43:19Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۴۰

2018-04-24T08:40:59Z

Admin در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۹

2018-04-24T08:29:41Z

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 [[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، صوفیه را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این حلاج، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و حلاج دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از غلاة صوفیه دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
-رک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
+ن ک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 [[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب صوفیه می نویسد: «بدان که مذاهب صوفیه بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، اتحادیه، [[واصلیه (از صوفیه)|واصلیه]] و [[عُشاقیه (از مسالک صوفیه)|عُشاقیه]] برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه (از صوفیه)|رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب صوفیه را دو فرقه حلولیه و اتحادیه دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « حلولیه گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و اتحادیه می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>
-[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، صوفیه را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این حلاج، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و حلاج دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[غلاة صوفیه]] دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
+[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، صوفیه را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این حلاج، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و حلاج دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از غلاة صوفیه دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
 رک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 از[[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] .
-[[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] می نویسد: «بدان که مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، [[اتحادیه]]، [[واصلیه (از صوفیه)|واصلیه]] و [[عُشاقیه (از مسالک صوفیه)|عُشاقیه]] برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه (از صوفیه)|رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] را دو فرقه [[حلولیه]] و [[اتحادیه]] دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « [[حلولیه]] گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و [[اتحادیه]] می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>
+[[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب صوفیه می نویسد: «بدان که مذاهب صوفیه بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، اتحادیه، [[واصلیه (از صوفیه)|واصلیه]] و [[عُشاقیه (از مسالک صوفیه)|عُشاقیه]] برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه (از صوفیه)|رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب صوفیه را دو فرقه حلولیه و اتحادیه دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « حلولیه گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و اتحادیه می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>
-[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، [[صوفیه]] را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]]، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از غلاة صوفیه دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
+[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، صوفیه را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این حلاج، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و حلاج دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[غلاة صوفیه]] دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
 رک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 [[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] می نویسد: «بدان که مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، [[اتحادیه]]، [[واصلیه (از صوفیه)|واصلیه]] و [[عُشاقیه (از مسالک صوفیه)|عُشاقیه]] برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه (از صوفیه)|رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] را دو فرقه [[حلولیه]] و [[اتحادیه]] دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « [[حلولیه]] گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و [[اتحادیه]] می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>
-[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، [[صوفیه]] را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]]، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[غلاة]] [[صوفیه]] دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
+[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، [[صوفیه]] را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]]، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از غلاة صوفیه دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
 رک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
 == پانویس ==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 [[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] می نویسد: «بدان که مذاهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، [[اتحادیه]]، [[واصلیه (از صوفیه)|واصلیه]] و [[عُشاقیه (از مسالک صوفیه)|عُشاقیه]] برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه (از صوفیه)|رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب [[صوفیه (صوفیه)|صوفیه]] را دو فرقه [[حلولیه]] و [[اتحادیه]] دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « [[حلولیه]] گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و [[اتحادیه]] می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>
-[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، [[صوفیه]] را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان حسین بن منصور حلّاج باشد. و این حسین بن منصور حلّاج، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد عبدالله بن هلال کوفی بود و عبدالله شاگرد زرقاء الیمامه و زرقاء از کسانی بود که از سجاح آموخته بودند و سجاح در زمان مسیلمه کذاب بود و دعوی پیغمبری کرد و [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[غلاة]] [[صوفیه]] دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
+[[مرتضی رازی]] نیز در [[تبصرة العوام]]، [[صوفیه]] را به شش فرقه تقسیم می کند و اولین آن ها را همین گروه معرفی کرده و می نویسد: «اول ایشان که دعوی اتحاد کنند، رئیس ایشان [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] باشد. و این [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]]، ساحر بود و در آن مهارتی داشت و در سحر شاگرد [[عبدالله بن هلال کوفی]] بود و عبدالله شاگرد [[زرقاء الیمامه]] و زرقاء از کسانی بود که از [[سجاح]] آموخته بودند و سجاح در زمان [[مسیلمه کذاب]] بود و دعوی پیغمبری کرد و [[حسین بن منصور حلاج|حلاج]] دعوی خدایی. » <ref> [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122</ref> [[عبدالمنعم حفنی]] ایشان را از [[غلاة]] [[صوفیه]] دانسته است. <ref> [[موسوعة الفرق و الجماعات و المذاهب و الاحزاب و الحرکات الاسلامیة]]، [[عبدالمنعم حفنی]]، ص44</ref> [[لویی ماسینیون]] در [[دائرة المعارف الاسلامیة]] ایشان را [[زندقه]] معرفی می کند. <ref> [[دائرة المعارف الاسلامیة]]، ج15، ص178</ref>
 رک: [[باجربقیه]]، [[وحدتیه]]، [[حلولیه]]. <ref> [[تاریخ ایران]]، [[سرجان ملکم]]، ج2، ص137 / [[تبصرة العوام]]، [[مرتضی رازی]]، ص122 / [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص565 / [[ریاض السیاحة]]، [[زین العابدین شیروانی]]، ص303 / [[منهاج البراعة]]، [[دنبلی خویی]]، ج13، ص140 / [[هفتاد و سه ملت]]، ص30</ref>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:

−	از [[صوفیه]].	+	از[[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] .

	[[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب [[صوفیه]] می نویسد: «بدان که مذاهب [[صوفیه]] بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، [[اتحادیه]]، [[واصلیه]] و [[عشّاقی]] ه برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب [[صوفیه]] را دو فرقه [[حلولیه]] و [[اتحادیه]] دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « [[حلولیه]] گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و [[اتحادیه]] می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>		[[محقق اردبیلی]] در [[حدیقة الشیعة]] در تشریح مذاهب [[صوفیه]] می نویسد: «بدان که مذاهب [[صوفیه]] بسیار است، بعضی گفته اند که از آن جمله چهار مذهب اصل است. » <ref> [[حدیقة الشیعة]]، [[محقق اردبیلی]]، ص564</ref> وی آن چهار فرقه را [[حلولیه]]، [[اتحادیه]]، [[واصلیه]] و [[عشّاقی]] ه برمی شمارد و ادامه می دهد: «بعضی گفته اند که اصول مذاهب ایشان، شش است و [[تلقینیه]] و [[رزاقیه]] را بر آن چهار افزوده اند. و بعضی گفته اند که هفت است و [[وحدتیه]] را بر آن شش افزوده اند و بعضی گفته اند اصل دو اصل است. » <ref>همان</ref> [[محقق اردبیلی]] در ادامه، این اقوال را رد کرده و اصل مذهب [[صوفیه]] را دو فرقه [[حلولیه]] و [[اتحادیه]] دانسته است. <ref>همان، ص565</ref> وی در شرح این دو فرقه می نویسد: « [[حلولیه]] گویند خدا در ما حلول کرده است. . . و [[اتحادیه]] می گویند ما با خدا یکی شده ایم و همچنین خدای تعالی با همه عارفان یکی است. » <ref>همان</ref>