ابوسعید خرازی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۶

2019-01-19T08:26:08Z

Rahim: «ابوسعید خرازی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T20:41:58Z

«ابوسعید خرازی» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی «ابوسعید احمد بن عیسی خراز بغدادی، صوفی معروف و صاحب آرای خاص است. وی که شاگرد...» ایجاد کرد

2015-05-26T20:41:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «ابوسعید احمد بن عیسی خراز بغدادی، صوفی معروف و صاحب آرای خاص است. وی که شاگرد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

ابوسعید احمد بن عیسی خراز بغدادی، صوفی معروف و صاحب آرای خاص است. وی که شاگرد محمد بن منصور طوسی بود از نزدیکان و یاران [[جنید بغدادی]] می باشد. او همچنین با بشر حافی، ذوالنون مصری، [[سری سقطی]] و ابوعبید بُسری، که جملگی از مشایخ بزرگ [[صوفیه]] محسوب می شوند، مصاحبت داشته است. وی نخستین کسی است که در مذهب فنا و بقا سخن گفته و در نتیجه صاحب آن مکتب به حساب می آید. خرّاز به معنای دوزنده درز کفش می باشد که گویا شغل وی بوده است. وی همچنین سفرهایی به [[مصر]] داشته و سرانجام در [[مکه]] مجاور می شود و در سال 285 یا 286 و یا 287 هجری قمری وفات یافته است. <ref>طبقات [[صوفیه]]، خواجه [[عبدالله انصاری هروی]]، ج2، صفحات212 و 425 / [[کشف المحجوب]]، [[هجویری]]، ترجمه عربی، ص355 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص82</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	ابوسعید احمد بن عیسی خراز بغدادی، صوفی معروف و صاحب آرای خاص است. وی که شاگرد محمد بن منصور طوسی بود از نزدیکان و یاران [[جنید بغدادی]] می باشد. او همچنین با بشر ~~حافی،~~ ذوالنون ~~مصری،~~ [[سری سقطی]] و ابوعبید ~~بُسری،~~ که جملگی از مشایخ بزرگ [[صوفیه]] محسوب می شوند، مصاحبت داشته است. وی نخستین کسی است که در مذهب فنا و بقا سخن گفته و در نتیجه صاحب آن مکتب به حساب می آید. خرّاز به معنای دوزنده درز کفش می باشد که گویا شغل وی بوده است. وی همچنین سفرهایی به [[مصر]] داشته و سرانجام در [[مکه]] مجاور می شود و در سال 285 یا 286 و یا 287 هجری قمری وفات یافته است. <ref>~~طبقات~~ [[صوفیه]]، خواجه [[عبدالله انصاری هروی]]، ج2، صفحات212 و 425 / [[کشف المحجوب]]، [[هجویری]]، ترجمه عربی، ص355 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص82</ref>	+	ابوسعید احمد بن عیسی خراز بغدادی، صوفی معروف و صاحب آرای خاص است. وی که شاگرد [[محمد بن منصور طوسی]] بود از نزدیکان و یاران [[جنید بغدادی]] می باشد. او همچنین با [[بشر حافی]]، [[ذوالنون مصری]]، [[سری سقطی]] و [[ابوعبید بُسری]]، که جملگی از مشایخ بزرگ [[صوفیه (صوفیه)\|صوفیه]] محسوب می شوند، مصاحبت داشته است. وی نخستین کسی است که در مذهب فنا و بقا سخن گفته و در نتیجه صاحب آن مکتب به حساب می آید. خرّاز به معنای دوزنده درز کفش می باشد که گویا شغل وی بوده است. وی همچنین سفرهایی به [[مصر]] داشته و سرانجام در [[مکه]] مجاور می شود و در سال 285 یا 286 و یا 287 هجری قمری وفات یافته است. <ref>[[طبقات صوفیه]]، خواجه [[عبدالله انصاری هروی]]، ج2، صفحات212 و 425 / [[کشف المحجوب]]، [[هجویری]]، ترجمه عربی، ص355 / [[نفحات الانس]]، [[عبدالرحمان جامی]]، ص82</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۴۱
(بدون تفاوت)