ابوبکر بن اخشید - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Admin در ‏۲۰ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۳

2019-04-20T12:33:28Z

Admin در ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۳

2018-04-28T10:13:23Z

Admin در ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۰

2018-04-28T10:10:43Z

Admin در ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۹

2018-04-28T10:09:31Z

Admin در ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۶

2018-04-28T10:06:18Z

Rahim: «ابوبکر بن اخشید» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

2015-05-26T18:18:09Z

«ابوبکر بن اخشید» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری]

Rahim: صفحه‌ای تازه حاوی « ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به ابن اخشید، از...» ایجاد کرد

2015-05-26T18:17:59Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به ابن اخشید، از...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله [[عبدالله بلخی|کعبی]] و بعد از [[عبدالله بلخی|کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی ابن اخشاد، یا ابن اخشاذ ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>

==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به ~~[[ابوبکر بن اخشید\|~~ابن ~~اخشید]]،~~ از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله ~~(معتزله)\|معتزله]]~~ جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله ~~(معتزله)\|معتزله]]~~ را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به [[ابی القاسم عبدالله کعبی]] و بعد از کعبی به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام درب الاحشاد در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. ~~[[ابوبکر بن اخشید\|~~ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>	+	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به ابن اخشید، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر معتزله جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست معتزله را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به [[ابی القاسم عبدالله کعبی]] و بعد از کعبی به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام درب الاحشاد در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. ابن اخشید در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۳
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به [[ابی القاسم عبدالله کعبی]] و بعد از کعبی به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>	+	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به [[ابی القاسم عبدالله کعبی]] و بعد از کعبی به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام درب الاحشاد در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۰
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله ~~[[عبدالله بلخی\|~~کعبی]] و بعد از ~~[[عبدالله بلخی\|~~کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>	+	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به [[ابی القاسم عبدالله کعبی]] و بعد از کعبی به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۹
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله [[عبدالله بلخی\|کعبی]] و بعد از [[عبدالله بلخی\|کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی ابن ~~اخشاد،~~ یا ابن اخشاذ ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>	+	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله [[عبدالله بلخی\|کعبی]] و بعد از [[عبدالله بلخی\|کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی [[ابن اخشاد]]، یا [[ابن اخشاذ]] ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:

−	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله [[عبدالله بلخی\|کعبی]] و بعد از [[عبدالله بلخی\|کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی ابن اخشاد، یا ابن اخشاذ ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>	+	ابوبکر احمد بن معجور (یا: بَیغَجور) معروف به [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]]، از متکلمین، فقها و مفسرین معتزلی مذهب است. وی در سال 270 هجری قمری به دنیا آمده و [[ابن حزم]] وی را از ارکان [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] به حساب آورده است. وی در فقه، [[شافعی]] مذهب بوده و دارای مصنفاتی است که او را از سایر [[معتزله (معتزله)\|معتزله]] جدا می سازد. از آرای خاص او تفسیر معنای توبه است که آن را به معنای ندامت و پشیمانی، حتی در صورتی که عبد قصد نداشته باشد گناه را ترک کند، دانسته است. وی ریاست [[معتزله]] را در زمان خود عهده دار بوده، ریاستی که بعد از او به ابی القاسم عبدالله [[عبدالله بلخی\|کعبی]] و بعد از [[عبدالله بلخی\|کعبی]] به [[ابوهاشم جبایی]] رسیده است. نام وی را برخی ابن اخشاد، یا ابن اخشاذ ضبط کرده اند. علت این نام گذاری سکونت وی در کوچه ای به نام [[درب الاحشاد]] در [[بغداد]] می باشد. وی را مردی پرهیزکار، گوینده ای فصیح و شاگردپرور دانسته اند. [[ابوبکر بن اخشید\|ابن اخشید]] در سال 326هجری قمری وفات یافته است. <ref> [[تاریخ بغداد]]، [[خطیب بغدادی]]، ج4، ص309 / [[دائرة المعارف بزرگ اسلامی]]، ج2، ص713 / [[سیر اعلام النبلاء]]، [[محمد بن احمد ذهبی]]، ج15، ص217 / [[طبقات المعتزلة]]، [[احمد بن یحیی بن مرتضی]]، ص100 / [[الفصل فی الملل و الاهواء و النحل]]، [[ابن حزم]]، ج4، ص203 / [[الفهرست ابن ندیم\|الفهرست]]، [[ابن ندیم]]، صفحات: 34، 38، 100، 178، 235 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج1، ص348 / [[الوافی بالوفیات]]، [[صلاح الدین صفدی]]، ج7، ص216</ref>


	==پانويس==		==پانويس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۸:۱۸
(بدون تفاوت)